Hoi allemaal,Ik heb dus een probleem, ik ben namelijk homo. Ik vind het geen probleem dat ik homo ben hoor, maar ik wil dus dus uit de kast komen. Het probleem hiermee is, is dat zo goed als al mijn vrienden tegen homo’s zijn. Ik probeerde vandaag voor het eerst een beetje serieus met mijn vriend onderweg naar huis erover te hebben dat ik homo ben, maar dit liep ook niet zo soepel. Ik vertelde eerst dat ik aan hem dat ik niks tegen homo’s heb( we hadden het over een andere homo op mijn school) toen zij hij dus dat hij er wel wat tegen had. Ik vroeg aan hem waarom hij wat tegen homo’s had en toen zij hij dat hij het vies vind om met je lul in iemands kont te gaan. Nou toen floepte ik het er vervolgens maar gewoon uit dat ik homo was. Maar ja dat geloofde hij niet, dus ik bleef het zeggen dat ik homo was, ik heb het op van alles en nogwat op moeten zweren van hem. Nou eindstand is dat hij nog steeds niet geloofd dat ik homo ben. Wat moet ik toch doen? En wat als ze dan geen vri

Dag begon de dag normaal ik vroeg mijn beste vriendin of ze bij mij kon zitten maar ze ging bij een ander meisje zitten vind ik helemaal oke dus ik vroeg de volgende pauze of ze weer bij me kon zitten maar ze ging weer bij het zelfde meisje zitten vind ik nog steeds oke. Lunch begon dus ik zag haar zitten op een bankje en ik ging naar haar toe toen vroeg ik wat ze ging doen toen zei ze dat ze ging wachten op het meisje en ze zag dat meisje en toen ging ze met haar praten. Waar ze was ofzo en toen zei ze niks tegen mei weer ze gingen gewoon weg en ik voelde me toen een beetje lonely.Maar ik ben ook bang dat mijn beste vriendin dit ziet en dat ze me gaat aanspreken dus ik ga dit over een paar dagen verwijderen maar pls help wat moet ik doen ben ik aan het overdrijven vindt ze me niet meer zitten ik weet het niet meer :(

Hoi, Mijn naam is aaaa. Ik ben 16 en zit nu in m'n examen jaar op de middelbare. En ik ben bang dat ik na school (volgende week dus) geen vrienden meer heb. Ik heb wel wat mensen waarmee ik omga maar ik praat nooit/zelden met hun buiten school ook zie ik hun niet echt als goede vrienden (andere interesses, andere vibe, en allemaal meiden (ik ben een jongen)). Ik voel me dus vaak als ik met hun ben al heen eenzaam en ik ben bang dat dit veel erger gaat worden want ik heb zegmaar geen social skills. Ik ben daarom dus bang dat k op 't MBO volgend schooljaar geen vrienden kan maken en dat ik daar nog erger alleen ben dan dat ik nu ben. Er zijn een paar mensen die ik aardig vindt (nog van de basisschool) en mag maar met hun ga ik weinig meer om en ik durf hun niet echt te berichten… Ik weet ook niet of het slim is om na een paar jaar ineens oude vrienden terug te zoeken (is dat raar?). Ergens lijkt het toch de beste optie maar idk. Wat zal ik doen.. Proberen d

Oké hoi iedereen ik ben jax en heb al meerdere dingen hier op het forum geplaatst. Gelukkig zijn die dingen nu opgelost, maar mijn probleem is juist NIET opgelost. Ik ga jullie nu een beetje mijn story vertellen sorry als jullie er niks van snappen. Oké ik ben jax ( is niet mijn echte naam ) en ben 12 jaar oud. Over een paar dagen wordt ik 13. Ik heb 1 broer en 0 zussen. En heb 2 ouders en 2 opa's en 2 oma's. Het zit dus zo, ik weet al vanaf mijn 6de dat ik geen meisje maar een jongen ben ( vandaar ook de naam jax ). Mijn ouders, broer of de rest van  de familie weet hier niks vanaf. Ik had een beste vriendin op de basisschool ( die ik nu al een tijdje niet meer heb gesproken ) die mij goed snapte. Zij was namelijk ook half jongen, half meisje. We hielden allebei niet van jurken of van al die andere meiden outfits. We droegen ook meestal jongens kleding. Sinds we allebei op een andere middelbare school zitten heb ik het erg moeilijk. Ik mis haar erg en wi

1 wat voor soort depressie of depressies heb je?2 op de schaal van 1 tot 10 hoe erg was of is dat?3 neem je antidepressiva? Zo ja welke? (Je hoeft het niet te zeggen als je het niet wilt)4 werkt die medicatie voor jou goed? Heb je er baat bij?5 gaat het dagelijksleven voor de rest goed?

Okayy hi iedereen een verhaaltje dus,Ik ben dus al een tijdje echt stapelgek op een meisje. Ze is super lief en het schattigste meisje wat er is. Haar ogen zijn prachtig en haar lach is oprecht het mooiste wat er is. Ik wil dus ook graag met haar zijn.Alleen weet ik niet hoe. Praten zou ik graag willen maar ik durf het dus gewoon niet. Heb het zovaak geprobeerd maar dan last minute trek ik me terug. Ik zit achten huilend op bed en overthink alleen maar. Ene dag denk ik ze vind me leuk (want ze kijkt me vaak aan en kijkt) dan weg andere dag denk ik wat kan ik nou betekenen voor zon iemand. Het enige wat ik gewoon wil is met haar zijn en dagen lang met haar knuffelen. Ze is echt het leukste wat ik ooit heb gezien en wil dus ook nu haar in mijn leven hebben. Maar ik zit dus vooral met mezelf in de weg.Wat moet ik nou?

Hey iedereenIk heb alles gezegd tegen mijn mentor wat er was met mij.  (dat was twee weken geleden). Maar ik zit nu met andere problemen en ik heb gevraagd voor een gesprek. Maar ik denk dat ik te veel aandacht vraag. Ik kreeg normaal gezien een gesprek vandaag, maar ze was ziek. Nu durf ik niet te vragen wanneer het volgende gesprek zal plaats nemen. En volgend jaar is ze mijn mentor niet meer en heb ik een nieuwe. Maar ik kan alleen haar vertrouwen… Moet ik dan volgend jaar nog op gesprek gaan met haar of moet ik haar gerust laten? Ik weet niet wat ik moet doen…Groetjes 

Ik denk soms dat ik depressief ben maar soms ook niet ik moet mezelf nog leren kennen want ik weet niet wie ik ben kan iemand mij helpen soms weet ik niet eens wat ik met mijn leven aan moet en ik doe mezelf soms ook pijn kan iemand mij helpen want ik durf er niet over te praten groet noootje

Hoi ik ben Mia (13),Ik heb al best wel lang last van binge eating (1 ½ jaar). Maar ik had het laatst aan mijn ouders verteld en toen ging het wat beter want ik had een app die bij hielt wat ik at (want ik wil nu afvallen ik ben nu 64 kilo en ik wil 50 kilo zijn (ik ben 178)) maar het ging met die app dus eerst heel goed ik deed een low carb dieet. Maar omdat het zo goed ging hebben we uiteindelijk geen hulp gezocht.Maar langzamer hand ging ik steeds vaker extreem eten terwijl ik het helemaal niet wou maar toch deed. En ik weet niet of ik het nog een keer wil vertellen dus heeft iemand misschien een tip hoe ik het zelf kan oplossen?

elke keer heb ik het gevoel dat iedereen mij niet eens wil zien of mij niet mag of dat er iets anders is dat ik heb gedaan en ik weet gewoon niet wat ik moet doen en ik zit de hele tijd in een hoekje in mijn kamer aan het piekeren en als iemand me belt dan probeer ik te doen dat er niets is en ik ben bang als ik het tegen iemand i dat ze boos worden en dat de niet meer met mij willen spreken :( en dit doe ik allemaal op school dus het is moeilijk om niet gezien te worden dat ik op de kindertelefoon website zit 

Elke keer heb ik een stem in mijn hoofd dat ik het niet waard ben en dat ik een monster ben en dat ik alles fout doe. Ik word daar zo gek van dat ik ik met me hoofd sla tegen de muur om het niet te horen ik word hier zo gek van help en ik heb het nog tegen niemand verteld…

Hoihoi, ik heb sinds kort een vriendin, maar zij zit in dezelfde vriendengroep als dat ik zit. Ik ben alleen bang dat als het uit gaat dat ik dan al mijn vrienden kwijtraak of dat ik bijna geen contact meer met ze heb. Wat kan ik doen om dat te vermijden? 

Hi iedereen,Mijn ouders zijn aan het klagen dat ik te weinig eet en ze zeggen dat ze bezorgt om mij zijn.Maar ik ben zo gewend om zo weinig te eten dat ik er heel erg gestrest er van wordt en ik wil nu alleen maar bewegen.Mijn moeder had ook vandaag eten voor mij gemaakt maar ik wil het eigelijk niet eten omdat het mij alleen maar gestrest maakt en ik weet niet wat ik moet doen! Heeft iemand tips voor mij of een zelfde ervaring? 

hey hoi ik ben een meisje van 13, sinds ik 12 ben denk ik steeds meer zweverig en ik stel mezelf vragen zoals: als we dood gaan gaan we naar het multiversum? is er iets buiten de ruimte?  kunnen we dromen wetend dat we dromen? is ons leven wel voorbij als we dood zijn of leven we verder in een nieuw verhaal? ik klink misschien raar maar ik heb een gevoel dat ik een keer in mijn mens zijnde mary heb geheten, ik bekend was. en uiteindelijk zelfmoord heb gepleegd  door uit het raam te springen omdat ik mn ziel aan de duivel heb verkocht.  ik het nu geen mary maar die beleving is volgens mij heel dicht bij mij.  ik probeer altijd veel meer te weten te komen en heb ook marys opgezocht maar daar kom ik niet veel verder mee. ook denk ik dat ik ergens een verbinding heb van aarde naar iets anders zoals wezens buiten het heelal die precies weten wat ik ga doen zo en die mij als het ware besturen maar ook weer niet.  ook denk ik dat we op een manier onsterfelijk zijn maar dat bijvoorbe

Hoi ik heb afgelopen jaar veel domme dingen gedaan zoals dingen jatten en heb daar nog steeds last van zoveel dat ik gewoon op ben heeft iemand tips???

heymeerdere vrienden van me vidden dat de keuze die ik hemaakt heb dom is dus daarom wil ik ff jullie mening weten. ik heb nu een relatie met me ex voor de 3e keer het is hier voor al 2 keer uit gegaan na de laaste keer hadden we elkaar 3 maanden niet gesproken na die 3 maanden kregen we weer contact en begonnen elkaar eigenlijk meteen weer leuk te vinden, en hebben dus uit eindelijk ook weer met elkaar genomen maar zo als ik al zij veel mensen zeggen dat een ex niet voor niet een ex is dus daarom wil ik ff jullie mening  weten wat jullie er van vinden dat ik nu weer met haar heb. groeten good thingss

I am having some issues lately with my school and family.. i have started self harm again and i just dont want to anymore. Lately I’ve been talking to a person online via discord. I had vented a lot and found out that he copes with it too. It feels calming to have somebody who has the same problems but i dont think it’s healthy. All of the shit happening is just because I can’t control my aggression, is there any help with that? I really love writing and so does he so we wrote an little poem here it isI'm paralyzed, I'm scared to live, but I'm scared to dieAnd if life is pain, then I buried mineA long time ago, but it's still aliveAnd it's taking over me, where am I?I wanna feel something, I'm numb insideBut I don't feel nothing, I wonder whywhere Is the person i knew before?where is the real me?I am lost and it kills me. maybe its good to start writing my anger out since im pretty calm after writing.

(13) ik voel me de laatste tijd echt heel erg k#t alles moet beter enzo vn mn ouders mr ik doe al mn best. ik word alleen maar uitgescholden.Ik ben nu all 2,5 jaar depresief omdat t gwn kut loopt. Ik ben nu 1 jr Klean mr trek t niet meer ik zit soms zelf te denken aan zelfmoord.  Ik heb daarop ook nog Sosial Anxiaty. 

soms als ik iets denk (iets extreems) zoals een keer had ik een mes om iets te snijden voor een seconde zag ik allemaal bloed (omdat ik dat dacht) en toen voelde ik me zwaar en zwak...en ik heb dit soms ook op school zoals op het toilet.. als ik me handen was dan zie ik dat mijn handen vol bloed zijn maar ik wil dat deze gedachtes weg gaan wat moet ik doen? ik durf het niet te vertellen omdat ik misschien naar de politie moet en ik weet het niet meer...

er zit een jongen in mijn klas en hij zit tegenover mij soms zegt hij dat hij me neer gaat steken of andere dingen en ik word hier zo bang van dat ik niet durf te slapen of ik huil mezelf tot slaap ik durf het tegen niemand te zeggen help

Hoihoi, Ik heb een slechte periode gehad op school waarbij ik buitengesloten, gepest etc werd. Deze periode was over maar nu komt het weer terug en ik was 2 maanden clean maar ik heb weer de dwang om mezelf te snijden maar het houd me tegen dat ik het dan moet verbergen voor mijn ouders en mijn moeder vraagt regelmatig nog hoe het met mijn littekens gaat. Want zij is erachter gekomen door mijn mentor dat ik mezelf sneed daarom ben ik nu 2 maanden clean. Dus ik ben bang dat ze er te snel achter komt als ik t doe en ik wil het liever niet doen. Heeft iemand tips hoe ik mezelf kan afleiden zodat ik niet ga snijden? 

De laatste tijd elke keer dat ik een religie zie (eentje waarin mensen hun transphobia/homophobia verschuilen achter hun religie) voel ik me steets meer geirriteert of oncomfortabel door de fact dat ik zoveel mensen hebben gezien dat ze trans/homophobia achter hun religie verschuilen en je mag niks terugzeggen want dan gaat iedereen je haten omdat je dan tegen een religie bent maar ik haat dit zo veel ik wil helemaal niet zo denken maar elke keer dat ik denk aan hoe zoveel religiese mensen kut zijn tegen lgbtqia+ mensen of in sommige religiese landen het zelfs strafbaar is met de dood om zo te zijn word ik gewoon zo boos en ik haat het want ik begrijp niet of het okay is om zo te voelen of of ik een vreselijk persoon ben want ik heb al een van me vrienden verloren hierdoor en door iets wat ik zij toen ik even iets te boos was en iemand die me haatte had het online gepoost weet ik het gewoon niet meer.

Hee, ik zit het laatste jaar erg diep in mijn mentale problemen. Ook heb ik fases waarin ik mezelf snijd. Ik doe het nu met iets anders dan eerst. Sinds ik dit voorwerp gebruik gaan mijn wondjes ook erg bloeden terwijl ik dat eerder nooit had omdat mijn vorige voorwerp minder scherp is. Blijven deze sneetjes lang en worden het dan littekens of trekken ze zo goed als helemaal weg?? De tekst is aangepast omdat deze in strijd was met forumregel 10. Plaats geen illegale, schadelijke, triggerende en/of choquerende (seksuele) inhoud of links op het forum.

Hoi!Ik vind het best apart om dit te delen en te vragen, maar ik heb voor een half jaartje lang mezelf vooral in de bovenarmen gesneden. Gelukkig ben ik nu al vanaf mijn 15dee verjaardag een paar maanden gestopt en ik ben van plan het nooit meer te doen. Ik dacht alleen dat deze witte littekens (ze zijn niet heel erg groot, alleen ze zitten dicht op elkaar) zouden vervagen, alleen dat is nog niet gebeurt. Van een afstandje zie je het niet, maar van dichtbij is het wel degelijk te merken. Ik schaam me hier best voor en ik wil eigenlijk niet in korte shirtjes rondlopen, omdat ik niet wil dat mensen weten dat me dit is overkomen, omdat ik een vrij gelukkig persoon rondom andere mensen ben.  Weet iemand hoe ik deze littekens kan vervagen of kan laten doen verdwijnen?En please voor de mensen die nog steeds met zelfbeschading rondlopen, geloof in jezelf en zoek hulp, bij mij is het ook gelukt<3 je kan het!

Hey hey…Als je verhaal dit triggerd... stop dan met lezen...ik wil me verhaal even doen... en advies vragen :( want ik weet het niet meer... ik ben dus Luna. Een transgender meisje. Ik stuggle al best lang met mezelf. Alleen... ik probeer hier verandering in te brengen. Mijn ouders... jah die willen het niet ofzo. Ik heb pas naar een instelling gegaan op gesprek. Ze vroegen of ik met zelfmoord gedachten zat... ik zei nee. Omdat ik niet thuis weg wou. Maar sinds doen word het erger thuis. Ze schelden en roepen... ik heb mijn allereerste afscheidsbrief gemaakt. En schrijf dit op het moment dat ik weg loop. Inderdaad. Ik ben niet meer thuis. Niemand weet waar ik ben. Buiten ikzelf. Sinds vandaag gaat het werk mij ook Luna noemen. En niet meer bij mijn dead name... ik ben alleen bang... ik weet niet meer wat ik moet doen. Want ik ben zo bang.. ik snij mezelf ook. En wil mijn eerste zelfmoordpoging doen :(. Ik wil eigenlijk nu wel naar instelling. Omdat all