Emotionele problemen en gevoelens

Hoi allemaal. Ik zit al een tijdje met een schuldgevoel en wat zelfverwijt over hoe ik heb gereageerd op de volgende situatie. We hadden een poosje geleden een lange zwem sport les en een jongen die een klein beetje grappig deed (echt niets ergs) werd voor straf de rest van de les, de volle 45 minuten, op een startblok gezet en moest daar de hele les staan, in zwembroekje. De onzekerheid en het ongemak droop letterlijk van hem af en hij wist zich geen houding. Handen voor zich, dan weer op zijn rug, achter zijn hoofd, naar de grond kijken, tenslotte weer handen op de rug,  blozen, zulke dingen. Hij onderging zijn straf vol begrijpelijke schaamte en onrust. Inclusief een voor hem zeer pijnlijk zichtbaar "jongens pech", er werd iets groter in zijn broekje zal ik maar zeggen. Zo stond hij zichtbaar op dat blok en beneden hem al die kinderen in dat grote bad. Heel zielig allemaal. En zo lang als het duurde, echt erg.  Mij spijt het vooral, dat ik ( en andere kinderen) niet voor hem op zijn

Hallo lieve mensen van het forum!Een paar maanden geleden kwam ik hier op het forum een post tegen over “klein zijn”, of zoals het online bekend staat “little space”. Ik heb er wat video's over gekeken en ik vind het heel interessant, en ik zou het graag zelf eens willen proberen. Omdat ik weet dat hier wat little space/agere/klein zijn mensen zitten, aan jullie de vraag: hebben jullie tips voor mij? Hoe start ik hiermee? Hoe zorg ik ervoor dat mijn ouders er niet achterkomen? Ik hoor graag van jullie! P.S. Ik heb het dan nu vooral over de niet-seksuele kant, maar als iemand met een ABDL fetisj iets heeft toe te voegen, reageer vooral!

Hoi, ik ben L, een transgender jongen van 13 jaar oudEven wat context, ik ben heel erg actief online en heb veel online vrienden, jammer genoeg omdat ik werd opgevoed door de internet vind ik mijn online vrienden belangerijker dan echte vriendenmensen in het verhaal; D, 15 jarige jongen, L, 19 jarige man, S, Bijna 17 jarige man, M, 14 jarige meidDit zijn voornaamelijk mijn beste vrienden online. S heeft mij geintroduceerd aan L en M, is al vrienden lang met D maar ik kende D voor hemExtra:Ik hou van vedrietig zijn, ik weet niet waarom, ik heb hoog waarschijnlijk stoornissen.backstory:1, Mijn ouders hadden al uitgevonden dat ik mezelf snee zinds de eerste, ze boeide het niet totdat ze bewijs vonden, ze zijden dat ze een kinder psycholoog voor mij zou halen (die was aangebod in de eerste door mijn mentor) als ik naar me nieuwe school ging (werd gepest vorig jaar heel erg, ouders boeide niet over het tot de einde van de jaar) maar ze hebben het vergeten, or ze liegde gewoon, ik heb nu nog

Heyy allemaal, aangezien het topic gedichten delen met anderen gesloten is, heb ik een nieuw topic aangemaakt waarin je gedichten mag delen en elkaar complimenten mag geven over de gedichten. Zorg ervoor dat je alleen gedichten plaatst en feedback/complimenten over de gedichten.  xx Eenmeisje004 

Hoi ik lees in een paar reacties dat sommigen van jullie wel eens, vrijwillig of onvrijwillig, op je knieën moest zitten. Zelf doe ik dat wel eens voor het slapen gaan dus dat is een voorbeeld van vrijwillig. Als je wilt kun je hier vertellen of en waarom jij wel eens moest knielen.  Op je blote knieën misschien zelfs. Voor iets romantisch misschien, uit eerbied kan ook, of uit pesterij. Of straf. Wat betekent knielen volgens jou? En hoe heb je gereageerd en hoe reageerden andere kinderen? Groetjes xxxx

Hey allemaal. Ik maak dit topic omdat ik zie en merk dat er vragen en misverstanden zijn over dingen die ik post over mijn houding naar meisjes-vrouwen en mijn vriendin. Jullie hebben vast al gelezen over mijn "volgzame" opstelling bij mijn vriendin Of dat ik dat ook ben bij meisjes algemeen. Dat vinden andere kinderen vaak iig. Misschien hebben jullie ook gezien dat ik van nature best wat beleefd en gehoorzaam ben, of dat ik bij mn vriendin soms luister zoals  je dat misschien niet gewend bent. Ik snap dat daar vragen over zijn, dat dat voor andere kinderen raar lijkt misschien. En daarom leg ik het gewoon zelf uit.Ik ben opgegroeid met mijn moeder en mijn grote zus. Op de basisschool had ik alleen vrouwelijke leerkrachten, en op de middelbare school tot nu toe ook maar één man. Ook bij judo wordt ik door een vrouw getraind. Bij scouting is het meer gemixt maar is de teamleider een vrouw. Prima natuurlijk!  Maar kortom: bijna iedereen die mij ooit geleid, geleerd, gestraft, beloond of

Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen.Ik heb al geprobeerd er over te praten met de huisarts maar die zegt dat ik meer afleiding moet gaan zoeken pfff.…Gepraat met 113 die zeggen precies het zelfde als de huisarts pffff.Verder heb ik niemand waarmee ik kan praten.Ik probeer elke dag opnieuw weer afleiding te gaan zoeken maar mijn klote gevoel gaat er niet mee weg.Dat gebeurd pas als dood ben.

Ik ben A en ik heb 3 vrienden : E J en V, (2e klas)  J: Zij werd heel veel gepest en ze praat steeds over zelfdoding en dat ze mensen kan vermoorden (Ze is 11 (Bijna 12), dus ze komt dan in jeugdzorg ofzo) Ik en V vinden dit raar en ik maak me een klein beetje zorgen  V: Zij wilde aan zelfdoding doen in groep 8, nu niet meer, ik maak me geen zorgen E: Haar geval is het ergste geval, ze wilt zichzelf vermoorden. ze vertelde mij dit in vertrouwen, ze heeft ooit een keer geprobeerd om zichzelf om te brengen en ze snijdt zichzelf soms. Ik wil graag tips over hoe ik haar kan helpen. A: ikzelf (Jongen) heb nu 3 gevallen van zelfdoding bij vrienden en als klap op de vuurpijl wil ik ook mezelf doden, maar ik durf niet want het doet pijn.  Ik heb nu heel veel op me bord en ik wil graag tips om hier mee om te gaan groet ( details over zelfdoding verwijderd door De Kindertelefoon vanwege regel 6. We verwijderen zelfmoordmethoden omdat dat triggerend kan zijn voor anderen )

hallootjes, duss uh ik zie soms een jongen van de 3de of 2de in de aula en hij zit vaak alleen. hij is de "weird" kid van zijn klas denk ik. hij speelt veel minecraft en draagt ook zulke kleren. ik ben een mix van de loner en weird kid van mn klas. ik zie hem soms huilen in de aula maar ik durf niet naar hem toe te gaan. ik vind het eig echt zielig want hij lijkt super aardig. alleen is hij wat ouder dan ik. zal ik vrienden met hem worden?

Ookal krijg ik geen antwoord toch maakt t niet eens uit ik heb n depressie die al begon toen ik tussen de 12/13 was Ookal s het jong ik weet t en waarschijnlijk gaan mensen zeggen van ja 12 is echt jong en dat kan niet maar t kon zeker wel ik ben nu ondertussen 16 en zit er nog mee thuis ging t nooit goed ik rookte me longen eraf tot ik gwn niet meer kon roken ik weet niet meer wat k moet doen ik heb n vriendin en die is ook depressief maar ik wil het beste voor haar ze verdiend echt alle positieve dingen maar ik weet niet wat ik moet doen als we hadden vandaag ruzie en toen wou ik mezelf snijden maar had het niet gedaan want ik had het belooft aan haar dat ik het niet zou doen en ik wil het ook niet meer maar ik zit gewoon met zoveel stress en ik probeer het voor iedereen goed te hebben en mensen te helpen maar t lukt niet het is niet dat ik zelfmoord wil doen maar ik denk er wel steeds aan.

Hey, deze vragenlijst heeft best heftige vragen, dus voel je vrij om er één over te slaan als je het moeilijk vind. (Ik doe ze in dikke letters zodat jullie ze in kleine letters kunnen beantwoorden (: )Hier komen ze!1  leeftijd2 geslacht3 geaardheid4 wat is volgens jou de ergste emotie?5 En welke het beste?6 wie heeft jou het meeste pijn gedaan? 7 heb je jezelf ooit pijn gedaan?8 welke belediging heeft jou het meeste pijn gedaan?9 ben je ooit gepest?10 ben je ooit gediscrimineerd?11 waar ben je onzeker over? (Innerlijk)12 waar ben je onzeker over) (uiterlijk)13 heeft een vriend jou ooit verraden/ laten vallen?14 wat was het moeilijkste jaar van jouw leven?15 waar heb je nog steeds spijt van?16 is er een belangrijk iemand heengegaan?17 wat vind jij het stomste wat er gebeurd op aarde? (Bio Industrie, discriminatie)18 ben je ooit fysiek pijn gedaan?19 ben je ooit seksueel misbruikt?20 geef een compliment aan iemand van wie je houdt21 geef een compliment aan iemand van dit forum (of meerd

Ik zit ergens mee. En erg. Mijn beste vriend die ik al jaaaaren ken: we deden alles samen, zelfde scholen gelopen en elkaar geholpen en zo (we hebben elkaars leven gered bij diabetes situaties) heeft sinds een tijdje een vriendin. Maar sindsdien zie of hoor ik hem echt bijna nooit meer.Als ik stuur om af te spreken heeft hij opeens nooit tijd. Of hij neemt haar mee, maar dat is nog erger, want dan gebeurt er niks en zitten ze de hele tijd aan elkaars lijf te prutsen en ik zit daar dan voor niks en dat is super ongemakkelijk. Ik ben er dan bij alsof ik lucht ben, super awkward. Zelfs als we dan nog eens met z'n twee zijn, dan zit hij alleen maar op zn telefoon te staren om haar te sturen.Het voelt echt alsof onze vriendschap van wel 10 jaar opeens NUL waard is nu hij een lief heeft. Herkent iemand dit? Wat doe je hieraan zonder dat je klinkt als een jaloerse klootzak? Is het altijd zo dat vriendschap gewoon stopt zodra iemand een relatie krijgt? Ik vind het chill voor hem dat hij gelukk

Ik weet dus niet wat ik hier mee moet doen. Ze heeft wel vaker op school paniek aanvallen gehad enzo. (Ze is nu op een andere school)We appen elke dag en ik zeg gewoon elke dag goedemorgen en vraag hoe ze geslapen heeft. Vandaag heeft ze dus alweer niet goed geslapen. Ik vroeg waarom en ze zegt dat ze voor 2 uur lang met 113 heeft geappt. Ik schrok hier erg van, want ik wil haar niet kwijt en ik hou heel erg van haar. Wat moet ik doen?

Hallo allemaal,ik weet eigenlijk niet hoe ik dit moet beginnen maar ik ben zo klaar met het leven. Ik ben ook weer terug in een depressieve episode en doe weer sh. Ook heb ik de laatste tijd veel gedacht aan zm, maar ik durf het gewoon niet. Ik heb op school geen vrienden en veel van mijn oude vriendinnen daar roddelen over me enzo. Ik werk de afgelopen maanden op een kinderboerderij mee en dat is eigenlijk echt het enigste dat me nog gelukkig maakt. Ik wil daarom miss wat met dieren doen, maar ik heb gewoon echt geen motivatie meer om door te gaan met alles. Heeft iemand misschien tips of ervaring hiermee?groetjes,

Hoi,Ik merk de laatste tijd dat ik me heel leeg voel ofzo, en elke keer als ik iets gevaarlijks vast heb denk ik wel weer wat er zou gebeuren als... Yk. Ik heb het nog nooit echt geprobeerd en ik ben niet depressief ofzo, dus ik vroeg me een beetje af of dit normaal is of dat ik naar een psychiater moet ofzo. 

Ik voel me leeg en moe ik weet niet meer wat ik moet doen iemand tips….? 

Het is sinds kort uit met mijn vriendin zoals jullie misschien al hebben gelezen. Ik wil graag verder, alleen moet ik de hele tijd aan haar denken en ben ik bang hoe andere mensen naar me zullen kijken, omdat we zo kort hebben gehad. Ik heb een aantal vragen daarom.Waar kan ik een leuke baan vinden? En hoe kan ik minder aan haar denken? Ik denk dat dat genoeg afleiding zal geven, ik sport al zeer veel en ik hoorde dat dat ook goed is dus dat is positief. Nou hartstikke bedankt, ik post binnekort vast wel weer!

(korte brief)Beste jongensIn de eerste jaren van mijn leventje waren jullie nog een raadsel, rare wezens van een  soort andere planeet. Het viel me vaak op dat veel van jullie in je eentje heel aardig en zelfs wel zacht konden zijn, maar in de groep er andere wetten golden. Tussen mijn soortgenoten de meisjes was alles in ieder geval duidelijk en vertrouwd. Jongens waren maf, soms grappig soms stomvervelend en er moest wel iets raars aan zijn want gemiddeld deden-doen jullie gekker en kregen en krijgen jullie veel vaker straf.  Ook in het gedrag merkte ik dat. Veel wilder en onstuimiger.  En toen kwam jij,  een jongen in mijn klas die eigenlijk precies ook dezelfde eigenschappen had. Grappig, soms stom, af en toe onbenullig en één van zijn eerste prestaties in de klas was voor straf naast het bord staan vanwege een totaal on slimme actie waarbij een tafeltje bijna in stukken viel. En toch was er iets. Je was, vond ik, raar en stom en onbenullig, maar ook kon je mensen zonder commentaar

Haii, Ik wou gewoon even m'n verhaal vertellen. Ik heb een enorme terugval in mijn anorexia, ik val erg snel en veel af. Ik ben niet ziek genoeg, ik moet en zal afvallen. Ik.ben.niet.ziek.genoeg. Het enige wat ik wil is afvallen en dood. En nee 113 werkt niet, ik wil geen hulp meer!  Vandaag was ik bij mijn psychiater. Ze had papieren meegegeven om me terug te laten opnemen in de psychiatrie op de afdeling ontwikkelingstoornissen en psychotische stoornissen (ik heb autisme, maar niet ontzettend veel last van) vorige keer. Mama is het hier niet mee eens, ze denkt dat opgroeien in mijn thuissituatie het beste is. Even voor de context mijn thuissituatie is heel erg slecht. Dusja voorlopig zijn de papieren nog niet ingediend. Ik had tegen mijn psycholoog verteld dat ik soms dingen hoor en zie en bepaalde overtuigingen heb zoals dat er een hele oorlog komt en dat ik de wereld moet redden. Ik kreeg ook antipsycotica in lage dosis (boven op mijn antidepressiva, blijkbaar was die antipsychotic

Hey allemaal Ik had vanmorgen een gesprekje met een lieve vriend van me en mijn vriendin en we hadden het over hoe je om kunt gaan met vervelende of nare herinneringen, dingen die je als kind mee hebt gemaakt. Bijvoorbeeld een ongeval of een verdrietige periode of pesterijen. Voor iedereen is dat natuurlijk weer anders en de één vind iets erger dan de ander. Maar je kunt daar op allerlei manieren mee omgaan en dealen. Nu vertelde onze vriend over dat je dingen soms kunt verwerken of minder erg laten voelen door ze opnieuw te beleven, na te spelen en ze dan te herhalen en elke keer minder heftig te maken. Waardoor je je herinnering minder erg en pijnlijk wordt. Zelf heb ik vlgs mij in elk geval 1 ding , misschien 2, die ik mij wel minder heftig zou willen herinneren. Niet dat het constant voor mn ogen is maar toch. Ik heb er al wel eens hier over geschreven dus houd ik het kort, maar ik ben een keer door een groep jongens en meisjes op mijn knieën gezet op een stoep achter een sporthal

hey, ik heb een vraagje ik voel me best alleen en ik zoek een vriendje maar iedereen wijst me af ik wordt dan ook best vaak lelijk genoemt en er wordt vaak gezecht “ew nee ik wil niet met je je bent te lelijk, je vraagd te veel aandacht enzo.” ik zoek gewoon iemand die me aandacht kan geven en het niet erg vindt om me te zien huilen hebben jullie tips wat ik misschien kan doen kwa gewoon opgeven of wachten?

Ik ben vaak bang dat iets of iemand foto's van me maakt of me afluisterd zonder dat ik het weet en ik vind dat een heel eng ide heeft iemand tips??

Hoi iedereen,Ik heb een vragenlijst gemaakt die echt over JOU gaat, jou belevingen, jou leven!Hoe oud ben je? Hoe lang ben je? Ben je tevreden over jezelf? Welke sport doe je? Wat maakt jou sport leuk/stom? Is het een aanrader? Waarom? Hoe gaat het op school? Voel je je veilig op school? Hoelang van te voren begin je met leren voor een toets? Wanneer heb je je eerst volgende toets? Voor welk vak? In welke groep/klas zit je? Welk niveau doe je? Hoe vind je je klas? Waarom? Hoe vind je je mentor/leermeester? Wat is je favoriete schoolvak? Waarom? Wat is je minst favoriete schoolvak? Waarom? Met hoeveel mensen breng jij de pauzes door? Is dat ook gelijk je vriendengroep? Hoeveel echte vrienden heb je? (De personen waar je heen kan als er echt iets niet goed met je gaat) Hoe gaat het thuis? Met wie woon je thuis? Voel je je veilig thuis? Wat staat er in jou kamer? Ben je een ochtendmens of eerder een avondmens? Slaap je goed? Hoe lang heb je vandaag geslapen? Wat was je ergste droom tijden

Lieve lieve MHet begon allemaal toen ik in de kerk kwam, allemaal nieuwe gezichten, ik kende niemand. Week na week kwam ik naar de kerk. Totdat er op een gegeven moment een meisje met een knap gezicht binnen kwam lopen, 3 jaar geleden. Het was liefde op t eerste gezicht. Dat dacht ik tenminste.We zaten altijd bij elkaar in de groep, in de kinderdienst en de jeugddienst. Toen kwam de doopbespreking. Ik had op Opwekking 2026 (voor de mensen die het kennen) een ontmoeting met God gehad. Ik wilde me laten dopen. En toen ik de doopbespreking binnen liep. Zag ik dat knappe gezicht op een prachtig hoofd op een prachtig lichaam op een minder prachtige bank zitten. Je wilde je blijkbaar in de zee laten dopen. Na afloop raapte ik al mijn moed bij elkaar en appte je waarom je me niet vertelde dat je je liet dopen (ik moest iets bedenken😭) en we praatten af en toe een beetje. Ik probeerde het gesprek gaande te houden, maar ik was altijd de laatste die een appje stuurde. En toen kwam het momentWe

het is alweer gebeurd: in een zijstraat aangepakt en inelkaargeslagen door een bende rotzakken. Ik zie er een beetje artistiek en anders uit dat weet ik maar dat is mijn ding. Maar blijkbaar nie hun ding, het begint met roepen en dan spugen en dan trekken en dan echt slaan. Ze hebben een andere cultuur zegmaar maar ja is dat een reden om andere mensen zo te behandelen ik weet het niet, mischien haalt er volgende keer wel zo'n kutmacho een mes boven ofzo. Ik wil er niet met mijn ouder(s) over praten die begrijpen het ws niet ik heb gezegd dat ik gevallen was bij rugby (doe ik helemaal niet, rugby). En de politie of vertrouwenspersoon of weetikveel wat gaan die doen, als iemand wat zegt roepen ze direc racist en komen er in een keer wel 50 andere bij staan (ook volwassene!). De wijkagent is 60 wat gaat die doen dan, niks. Op school zei de vertrouwensmens dat ze me dan vroeger zou laten naar huis gaan maar dat is toegeven aan hun, ik wil helemaal niet apart naar huis gaan want dan zeggen