Emotionele problemen en gevoelens

Heyy, ik ben een meisje van 13 jaar en ik zit in een vrienden groep met 10 mensen, waarvan 4 mensen (inclusief mijzelf) zichzelf pijn doen. Maar wat het is is dus dat de drie andere mensen het doen en iedereen weet het (van onze vriendengroep) maar van mij weet niemand het, en wat het is is dat ik hun altijd steun en probeer te helpen maar zodra ik zeg dat ik ergens mee zit (niet het pijn doen dat weet niemand) dat ik dan totaal geen steun krijg en alleen maar dingen zoals “ ohh ik voel je dat heb ik ook” of gewoon “same” wat ik zelf heel vervelend vindt maar ik durf dr niks over te zeggen omdat ze eigenlijk wel gwn hele goeie vrienden zijn voor de rest. En ik ben bang dat als ik zeg dat ik mezelf pijn doe dat ze denken dat ik ze nadoe en gewoon aandacht wil. (Wat iemand in onze groep al heeft gedaan). En ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen. 

Hoi, Ik zit nu in de brugklas en we zijn al over de helft van het jaar en ik heb nog niet echt een goede band met de mensen in mijn klas, ik had op de basisschool ook al moeite met vrienden maken maar ik had toen wel een leuke vriendengroep nu wordt ik een beetje buitengesloten. Ik ga daardoor ook aan mezelf twijfelen, stink ik of ben ik lelijk of doe ik iets geks of komt het doordat ik een soort siekte heb. Ik heb dit geschreven in de hoop van advies en misschien een vriendschap.Doei.

Hii,Pfff ik zit al een lange tijd totaal niet fijn in m'n vel. En heb het denk ik allemaal te lang genegeerd en weet het nu allemaal niet meer.  Er spelen gewoon zoveel veel dingen waar ik last van heb en waar ik me druk om maak. Ik ga niet meer naar een psycholoog omdat dat is afgelopen, maar voel me eigenlijk super dom 😕 ik heb gelogen over hoe het gaat en de opdrachten die ik thuis moest maken is ook allemaal gelogen 🙈 en merk nu pas dat dat zo stom is . Ik durf hier ook niet met mijn ouders over te praten, want die hebben nu al genoeg aan hun hoofd en mijn vader begrijpt me sowieso niet... Ik kan hier wel een beetje met vrienden over praten maar dat gaat nogal lastig allemaal. Ook zit ik met enorme schuldgevoel naar bepaalde mensen en heb het gevoel dat ik alles en iedereen in de steek heb gelaten. Nu ik niet meer naar school ga lig ik eigenlijk alleen maar in bed en lukt eten en drinken nauwelijks omdat ik me gewoon erg rot voel.  Als ik toch uit bed  ga voel ik me super wazig e

Hallo,Ik ben 15 en heb gescheiden moslim ouders. Ik woon met mijn moeder samen met 3 andere zusjes. Mijn moeder en mn stiefvader zijn me al jarenlang geestelijk zowel als fysiek aan het mishandelen. Mijn vader zit niet echt in het beeld. Ik heb school al een aantal jaren bijna gefaald hierdoor. Ook heeft de scheiding van mn ouders me achtergelaten met veel traumas en PTSD. Ik krijg elke dag flashbacks van alle messed up stuff die gebeurde bij die scheiding. Maar straight to the point. Dit zit me allemaal erg dwars. Ik voel me alleen en een stemmetje zegt dat iedereen me haat, ook al weet ik dat dat niet zo is. Ik ben ook begonnen met een eating disorder te developen. Mijn relatie met voedsel is niet erg slecht en ik ben erg onzeker. Mijn haar was dan ook het enige waar ik confident van was, maar nu word ik geplicht door mijn ouders een hoofddoek te dragen. Skaten was mijn enige therapie maar mijn ouders vinden het niet leuk. Ze proberen me het te verbieden. Ik mag niet vaak skaten en w

Hoi, ik ben een meisje van bijna 14 (over 10 dagen) en ik heb heel veel last van zelfmoord gedachtes. Ook heb ik zware depressie en snijd ik mezelf vaak.We gaan met mijn verjaardag een weekendje weg en ik zie er heel erg tegen op omdat ik al 2 jaar probeer mezelf te doden. “Ik wil niet ouder worden dan 12”, zei ik toen ik 11 was. Het ging net een weekje goed met me, toen mijn vader opeens zei: “Jij denkt ook alleen maar aan jezelf, he.” toen wist ik het zeker; ik ben niet goed genoeg voor deze wereld.

Hoi, ik heb een vraag. Een maand of twee geleden had een vriendin van mij een moeilijke tijd en deed zij aan zichzelf snijden. Heb er dagen over na moeten denken en kwam er niet van af. Heb haar uiteindelijk gedwongen om met me te praten en per direct te stoppen omdat zelfs ik er naar van wordt. ( ik weet dat dwingen niet de bedoeling is, maar het liep uit de hand ). Uiteindelijk kwam alles goed. Nu ben ik er dus achtergekomen dat een andere vriendin zichzelf ook snijdt. Heb meteen gezegd dat ze moet praten. Maar alles wat ik zei hielp niet. Ze praat niet meer tegen me en vertrouwt helemaal niemand meer. Ik wordt zo bang. Ik durf niet meer naar school omdat ik wil weten of ze oke is. Nu ben ik bang dat ze haar verhaal gaat delen met me andere vriendin zodat ze allebei weer in dit terecht komen. Kan iemand me helpen om van die angst af te komen. Ik kan maar niet stoppen met erover na te denken. En moet tijdens de pauze op school meerdere keren op een prive plek lopen om te huilen. Alle

ik heb niet de beste cijfers en heb een oudere zus die een hoger niveau doet. Ik heb best veel moeite met school en ik geef veel om mijn uiterlijk omdat ik denk dat ik anders niet genoeg ben, waardoor ik veel meer aangesproken wordt dan mijn zus. Ik krijg dan ook een mep in mijn gezicht elke ochtend, ik weet zelf niet wat ik moet doen als dat gebeurt. ik vind het heel lastig heeft iemand tips? En dan nog het onderwerp snijden, ik snijd mezelf om andere pijn weg te halen.Het word de laatste tijd heel erg dat ik het mes tegen me keel houd.Ik durf er met niemand over te praten en weet niet hoe ik het snijden kan stoppen. Af en toe denk ik dat ik te dik ben en denk ik dat het snijden het weghaalt, het stimuleert me dan ook om door te gaan met snijden.Mijn armen staan continu vol met bloed van het snijden en ik weet niet wat ik moet doen om te stoppen.Heeft iemand daar ook tips voor?

Hey. Ik wil niet meer leven . Dat komt door mijn moeder, zij roddelt over mijn opa TERWIJL hij al dood is, en heb niemand om mee te praten omdat ik geen vrienden heb.  heeft iemand tips?

hoi allemaal,ik ben nieuw hier en weet nog niet helemaal hoe het werkt. ik ben een meisje van 17 en ik heb recent een trauma op gelopen in het ziekenhuis. ik was een erg lange tijd ziek en opeens ging alles heel slecht en moest ik geopereerd worden.dat gebeurden allemaal zo opeens dat de dokter nu zegt dat ik een trauma heb aan het ziekenhuis. elke keer als ik er kom sluit mijn hoofd zich af en wil ik alleen maar schreeuwen en huilen. ik ben  dan de hele tijd heel snel kwaad en kan iedereen de ogen uit krabben. ik haat het zo ontzettend erg daar. dat ik ineens werd opgenomen was mijn vader de hele tijd bij mij. hij bleef slapen in het ziekenhuis en hielp me. mijn vader en ik zijn heel erg het zelfde maar ook heel anders tegelijk. (moeilijk uit te leggen) dat vond ik heel lief van hem en ik ben ook nog steeds heel dankbaar daarvoor maar het was gewoon niet zoals het hoorde te zijn. mijn vader zetten toen ik in het ziekenhuis lag vlak nadat ik was geopereerd heel erg veel druk op mij. de

Hey, Ik ben een meisje van 13 jaar en er gebeurt zoveel op dit moment in mijn leven. Ik ben doodop van alles en wil gewoon niet meer. Elke dag kom ik thuis met schreeuwende ouders. Me vader had mij laatst geslagen. Toen mijn moeder er achter kwam dat ik rookte en vape werd zij heel erg boos op mij. Dat is wel logisch natuurlijk maar ik had gehoopt dat ze iets.. Rustiger zou antwoorden. Ik voelde me nog goed bij haar maar nu helemaal niet meer. Ik ben mijn band kwijt met me famillie en raak al mijn goede vrienden kwijt. Ik doe het slecht op school en daardoor is mijn famillie heel teleurgesteld in me. Ook krijg ik de laatste tijd weer flashbacks van toen ik 11 was. Ik krijg flashbacks van de man die mij en mijn moeder mishandelde. Ik zie overal waar ik ben hem en ben bang dat ik hem tegenkom. Ik voel me niet meer veilig thuis niet alleen door mijn ouders, maar ook door dat. Overal waar ik kijk zie ik hem en ik ben zo bang. Ik voel me zo kut maar er is niemand waar ik tegen durf te prate

Ik heb soms als ik naar bed ga dat ik ineens heel verdrietig ben. Niet perse dat ik ga huilen ofzo maar ik word ineens heel onzeker, begin te twijfelen aan alles, van heel veel dingen die ik leuk vind ga ik me ineens afvragen of het niet gewoon raar is en dat mensen we daardoor zien als een loser ofzo. Ik heb dit soms ineens en weet niet waarom? Heb ik een depressie of komt het gewoon omdat ik moe ben? Weet iemand dit misschien?

Hoi allemaal,Ik ben een meisje van net 15 jaar en ik zit in de derde. Dit is mijn eerste topic en eigenlijk wil ik het meteen over het onderwerp hebben wat de reden is geweest waarom ik dit account op 1 mei 2025 om 00.19 heb aangemaakt. Oke, het gaat over... eten. Jep! Over eten en over alles wat daar mee te maken heeft. Calorieën, vetten, gewicht, sporten, jezelf te dik vinden en jezelf vergelijken, een slecht zelfbeeld creëren. En er zo erg mee bezig zijn dat je uiteindelijk nergens anders meer over kunt denken dan eten. Dat is dus in het kort een beetje wat mij is overkomen; ik ben uit de bocht geschoten. Het begon allemaal precies een jaar geleden in de meivakantie. Ik voelde me al een tijdje wat slechter die periode. School ging slecht (en niet alleen de cijfers maar ook het sociale gedeelte) had niet zoveel vrienden, en familieproblemen. Nou ja, ik was die tijd veel alleen en ik dacht ook veel na. Ook was ik vaak boos op mezelf omdat ik “dingen verkeerd deed” en het toch “allemaa

deze vragenlijst is bedoeld voor als je jezelf wil voorstellen. of gewoon omdat je het leuk vind. als je iets niet wil zeggen hoeft dat niet hoor  hoe oud ben je? Je pronouns/ geslacht?  favo eten:  favo dier(en): favo knuffel: favo weer: favoriete seizoen: favo kleur(en): hobbies: idolen: favo liedje: favo artiest: beste vriend(in): ( geen naam noemen ) vriendje/vriendinnetje: ( geen naam noemen ) heb je huisdieren? zo ja, wat voor dier? ( vraag verwijderd door De Kindertelefoon, vanwege herkenbaarheid is het beter om niet naar namen te vragen ) hoeveel mensen in je gezin? favo lid van gezin (hoeft er niet per se 1 te zijn)? hoeveel knuffels heb je? stijl (kleding, levensstijl, etc): favo game(s): favo boek(en): favo film(s): favo serie(s): hoeveel volgers heb je op tiktok? hoeveel abonnees op youtube?  wie haat je? ( geen naam noemen ) wat wil je heeeeel graag?  vertel een paar random facts:bedankt voor het invullen en veel plezier :)

Zoals de titel zegt ben ik bang.mn vriendinnen hebben door dat ik niet eet op school. ze vragen de hele tijd of alles goed gaat en of ik oke ben. ook bieden ze eten aan maar ik neem niks aan.de stem in mn hoofd heeft allemaal regels. of ik wel of niet mag eten, hoeveel ik mag eten, wat ik mag eten, wanneer ik mag eten, wanneer ik goed ben afgevallen etc.Ik ben bang voor die stem, ik ben bang dat het uit de hand loopt.Het enige wat ik op een dag eet is het avondeten.Ik heb enorm slecht geslapen van de honger, maar ik mag niet eten. dat zegt de stem.Ik weet niet wat ik met mezelf aan moet.Ik stond net op om wat drinken te halen en werd helemaal duizelig.Iemand tips wat ik hiermee moet??

Heyy iedereen,Ik ben een swiftie, maar mensen zeggen dat ik raar ben, anderen wil nadoen en overdrijf. Ook zeggen ze dat ik echt ermee moet stoppen. Ik trek me normaal niet echt van iets aan, maar nu opeens wel...hoe kan dat? En ben ik nu raar of is het normaal om ergens heel erg fan van te zijn? 

Hoi iedereen Ik denk dat ik een trauma heb aan huiselijk geweld en verlatingsangst Als me iets daaraan herinnert of ik er heel erg aan ga denken krijg ik een flashback en voel ik me daarna heel naar.Soms krijg ik ook flashbacks als het te druk is.Ik kan niet alleen thuis zijn zonder muziek, anders kan ik niet meer denken, ik kan ook slecht denken met muziek dus dat is wel een beetje een probleem.Groetjes Lovegood 

Hiii, ik ben een HSP (high sensitive person) en voel sterk sferen. Ook neem ik emoties en pijn van personen met wie ik close ben over. Ik heb dan vaak vage klachten; sterke vermoeidheid of een gevoel in mijn buik. Ik had het bijvoorbeeld laatst op vakantie toen mijn zusje ziek werd; ik was moe en ging op bed liggen en een uur later werd zij ziek. Het is meer een gevoel en lastig uit te leggen, maar voor degenen die Winx saga hebben gezien, ik voel me een beetje als Musa. Ik kan alleen niet zo goed de emoties en pijn onderscheiden; of het van mezelf of van iemand anders is en ook niet precies welke emotie. Ik vroeg me af er iemand is die iets vergelijkbaars ervaart. En hoe je ervoor kan zorgen dat je minder uitgeput raakt van het overnemen van al deze emoties. En of ik het kan trainen, zodat ik beter kan voelen of het verdriet of de boosheid die ik voel van mij is of van iemand om me heen. Ik heb ook nog een ander vraagje; afgelopen zomer heb ik op een kamp een jongen ontmoet. Hij zat n

Hey allemaal,Ik heb een kort vraagje namelijk hoe weet je eigenlijk of je neppe vrienden hebt? Want ik heb zelf het gevoel dat ik neppe vrienden heb alleen ik weet het niet zeker.Dankjewel alvast!Groetjes Anoniem1000

hoihoi ik kan echt nooit slapen. altijd moet mijn brein tussen 23-2 u wakker blijven. daarom zit ik nu op de laptop. ik weet dat dit niet meehelpt maar als je me kent dan weet je dat het morgen geen goeie dag is. (het is nu 23:41)  heeft iemand tips doeidoei..zzzzzzzzzzzzz...

Hey, ik ben vandaag met mn beste vriendin en zusje naar het dorp geweest nadat mama gistere ja heeft gezegd, nu is ze kwaad omdat ik haar er niet aan had herrinert en dat ik van m'n eigen geld €70 heb genomen (waar nog 25/30 van overblijft) Tips of advies zijn welkom !!

Haii..Zoals je aan de titel kan zien zit ik er op het moment echt even door heen: Ben al bijna 2 weken ziek, School is heel veel op het moment en daarnaast zit ik ook een beetje een stroeve tijd met mijn vriendin. Nu komt er ook nog eens bij dat ik vandaag te horen kreeg van iemand van wie ik dacht dat ik bevriend me was dat ze niks meer met mij te maken wilt hebben vanwege dat er iemand valse geruchten over mij aan het verspreiden is. Ik ben blij dat ik mijn hart hier een beetje heb kunnen luchten en ik hoop dat iemand ook nog tips heeft om mijn gedachten te kalmeren want ik voel me echt niet goed at hunc diem.

Hallootjes, al sinds ik kind ben, bespreek ik NOOIT m'n problemen of gevoelens met mijn ouders. Vaak als ik zeur over iets, vergelijkt mijn moeder het vaak met haarzelf en mijn vader zegt niks. Daarom zijn mijn gevoelens hoogswaarschijnlijk ook niet belangrijk voor m'n ouders. Ik wil wel graag hun om advies vragen, maar ben bang dat ze afwijzen en het voelt raar om met hun over zulke dingen te praten, ook heb ik een broer en en zus, daardoor voel ik me nog meer onbelangerijk bij m'n ouders. Ze zeggen nooit ik hou van je of knuffelen me en dat doet erg veel pijn. Ook weet ik niet hoe ik mezelf echt moet uiten qua gevoelens.Doen jouw ouders dit ook of zijn ze ook zo? Zo, ja, wat heb jij gedaan (hoe cope je hiermee) en wat zijn jouw gevoelens over dit onderwerp? Liefs Sambearalpha en bedankt voor het lezen 💞

Hey allemaal,De laatste tijd zit ik erg in een dip. Ik heb vaak angst en een raar onbestemd gevoel, alsof er iets ergs gaat gebeuren. Ik heb het gevoel dat ik nog vanalles moet doen, maar het lukt niet om het te doen. Ik zit totaal niet lekker in mn vel.Hoe moet ik hier mee om gaan? Groetjes,

Hoi,Omdat ik mijn eerste account heb verwijderd heb ik besloten om toch een nieuwe aan te maken.  Hoop dat ik niet herkend zal worden. Ik zit eigenlijk vanaf de zomervakantie een beetje met dit probleem. Ik heb vaak contact met een vriend ( online) en ik merk dat ik niet mezelf kan zijn en me voor doe als iemand anders, ik wil dat niet maar het gaat onbewust.  Het komt vooral doordat ik dingen die mijn vriend dan deelt erg naar en heftig vind.. ik zeg het niet tegen hem maar ik zit meestal te huilen als we contact hebben en als ik onze berichtjes terug lees.  Ik ben bang dat als ik aangeef dat het me raakt en bezig houdt dat hij dan stopt met dingen delen of het bewust beter gaat praten zodat ik de indruk krijg dat het wel meevalt.  Het maakt mij ook wel onzeker over hoe ik moet reageren  en krijg er soms nare trekjes van door angst, schrik en verdriet.. Ik gun hem veel beter en zou willen dat hij dit niet eens zou hoeven meemaken.  Ik hoop in ieder geval dat hij dit niet te lezen krij

Heeyyyy (Ik heb de topic van ​@lovegood gelezen en erop gereageerd, maar ik wil meer weten)ik kan/heb veel dingen die anderen raar vinden. Hieronder een paar voorbeelden: -Ik voel de sfeer.Voorbeeld: ik liep een keer mijn wiskunde lokaal binnen en mijn docent zat zoals normaal. Ik voelde iets raars en wist meteen dat er een teleurstellende sfeer hing. (Iedereen bleek een onvoldoende gehaald te hebben voor een proefwerk) -Ik kan soms de toekomst voorspellen.Voorbeeld: een keer, een paar jaar terug, zat ik te spelen met wat knuffels. Ineens kreeg ik een beeld van mijn ouders, huilend. Ze zeiden: 'We gaan scheiden.' Letterlijk 2 minuten later zeiden m'n ouders dat ze iets moesten bespreken. En guess wat? Ze gingen scheiden. -Ik zie/hoor/voel soms "iets".Ik heb vaak het gevoel dat ik nooit alleen ben. Ik voel een soort onrust in de omgeving waar ik mij bevindt. Soms zie ik ook een soort schaduw in m'n ooghoeken. Soms is het wit, soms zwart. Ik hoor ook vaak zachtjes mijn naam. Zacht, maar