Emotionele problemen en gevoelens

Ik heb waarschijnlijk agorafobie. Ik ben 16 en ga niet naar school momenteel. Zodra ik naar buiten ga of naar bijvoorbeeld winkels krijg ik last van duizeligheid en best wel erg ook. Thuis had ik hier nooit last van. Maar nu heb ik hier ongeveer een jaar last van en krijg ik ineens thuis ook last van duizeligheid. Ik durf absoluut geen bloed te prikken maar ik ben benieuwd of meer mensen dit (deels) herkennen? Of tips hebben hier mee om te gaan, ik hoor het graag!🤗

Hi Ik  voel me de laaste tijd vaak somber en supper kut, allof ik alles mijn schuld is en wat ik vroeg leuk vond niet meer zo leuk. Ik heb moeite met concentreren, slaap slecht en ben vaak erh moe. Soms wil ik ook zelfmoord plegen en ik heb het ook bijna een keer gedaan. Ik heb een vriendje hij steunt me erg hij is ook de enige die het weet.  het komt door iemand op mijn school , hij heeft ook gezegd dat als ik mentale problemen door haar kreeg dat ik dan naar iemand toe moest maar dat durf ik niet. Ik ben een beetje bang dat ik depressief ben. Heeft iemand tips ofzo? (sorry voor spelfouten) xxx

hey, ik doe nu al een tijdje aan self-harm (zelfbeschadeging) een paar vrienden van mij weten het al. Ik wil het alleen graag aan iemand vertellen, zoals een mentor of mijn ouders. Ik vind het alleen heel lastig om er over te praten met mensen die ik ken. Ook vind ik het heel vervelend om het steeds te moeten verbergen (al helemaal als het zomer is, dan draag ik meestal lange mouwen). Dus heeft iemand tips voor hoe ik het het beste kan vertellen of hoe ik hulp kan zoeken?  

sorry er kunnenscheldwoorden tussen zitten. Maar ik ben ook erg gekwetst en best een beetje boos. Ik had een vriendin, maar ze was erg kut, eerst leken we erg goed te passen. En plotseling ging ze me ineens judgen, ze had de meeste erge dingen gezegd dat iemand kan zeggen. Je bent zwak, ik schaam me voor dat je zo zwak bent, en ik schaam me dat ik vrienden ben met zo’n zwakke persoon. En ze lachte me uit over dat ik een beetje stotter, en doet me na. Dat was toen voor de eerste ruzie. En toen kwam de eerste ruzie, en ze zei sorry en ik geloofde haar. Maar daarna deed ze nog steeds dingen die me pijn doen, ze wacht niet meer voor me in de pauzes, ze wilt liever zitten naast iemand anders, ze zegt dat ze ruimte nodig heeft en dan geef ik haar ruimte en dan later zie ik haar zitten met haar andere vrienden en mijn vrienden, dan zegt ze dat ze geïrriteerd van me wordt omdat ik niet echt een prater meer ben en dat ik introvert ben, en dan probeer ik daar iets aan te doen ik probeer meer te

Hoi ik lees in een paar reacties dat sommigen van jullie wel eens, vrijwillig of onvrijwillig, op je knieën moest zitten. Zelf doe ik dat wel eens voor het slapen gaan dus dat is een voorbeeld van vrijwillig. Als je wilt kun je hier vertellen of en waarom jij wel eens moest knielen.  Op je blote knieën misschien zelfs. Voor iets romantisch misschien, uit eerbied kan ook, of uit pesterij. Of straf. Wat betekent knielen volgens jou? En hoe heb je gereageerd en hoe reageerden andere kinderen? Groetjes xxxx

Ik vind het dus fijn en leuk om little te zijn. Nu zijn er genoeg vragenlijsten die zich alleen richten op luiers maar ik dacht misschien ook een leuk idee om een lijstje te maken die dat minder benoemt. (Zitten wel een paar vragen over luiers in btw🙈) Gender:Leeftijd:Lengte:Beschrijf je uiterlijk: Ben je bekend met ABDL/TBDL?Ben je meer TB of DL?Hoe lang weet je dat al?Hoe lang ben je er mee bezig?Weet je hoe deze gevoelens zijn ontstaan? (Bijv: incontinentie, bedplassen, jaloerzie naar verzorging of iets anders)Heb je een little-age of age-range?Zo ja, hoe oud?Vind jij dat luiers erbij horen?Want vind je belangrijker bij luiers een leuk design of dat ze goed beschermen tegen ongelukjes?Waar speel je graag mee als je je klein voelt?Gebruik je ook een speen?Wat voor little items heb je allemaal?Wie weten ervan?Heb je een BF of GF die ervan weet?Zo ja, hoe reageren hun erop?Wat vonden jullie van de vragenlijst? Ik hoop dat jullie het een leuke vragenlijst vonden....Ik zal hem zelf ook

Heyy,Ik heb denk ik wel goed nieuws, maar er is ook iets waar ik mee zit. Ik ga ergens begin meisje naar de psycholoog in het ziekenhuis, het was een idee van een leraar en dat hebben ze mijn ouders verteld. Alleen ik vind het wel spannend, want sinds ik in thailand ben, heeft bijna alle mensen me veroordeeld, ben bang dat ze dat ook gaat doen, ook al weet ik dat psychologen niet horen te veroordelen. Ben ik er toch bang voor. En ik voel me niet persée echt gemotiveerd om te gaan. Wat als het niet werkt? En wat als ik hibernate weer stop, jrijg ik dan weer een terugval? Ben ik dan weer bij begin af aan. 

Hoiik ben echt ff op. Nou laten we beginnen ik ben een dj en zou voor mijn klassen feest mogen draaien op de echte apparatuur . Nou heel leuk tot dat de eigenaar zegt na ja ik vind het toch niet zo fijn dat je achter mijn spullen gaat draaien. En in een keer schoot al mijn verdriet naar boven. Ik was zo verdrietig. Dat ik gwn leeg ben.ik wou zo graag draaien op dat feest om te bewijzen dat ik ook besta. Ik word gewoon gebruikt en genegeerd. Iedereen leent spullen van mij. Iedereen vraagt kauwgom aan mij. Iedereen deelt zijn kut verhalen met mij over dat hun vader hun telefoon had afgepakt. Terwijl ik geen eens een vader heb. Iedereen gebruikt me als een gratis psycholoog. Iedereen begeert bij ook nou niet negeren maar ik voel me ontzichtbaar. En op een moment ongeveer twee maanden geleden zei ik” ik ben jullie psycholoog niet ga maar bij iemand anders klagen” mijn vrienden begrepen dat maar een week later beginnen ze weer te zeiken.  Iedereen is altijd negatief bij mij. Iedereen afzeik

Hai.Ik leef nog. Bij deze een geweldige update. Not  We beginnen maar bij het feit dat ik iets van 2 mnden geleden een gesprek op school had met m'n mentor en ze wou toen dat m'n moeder dr bij kwam omdat het echt slecht ging. Na dat gesprek toen we thuis waren werd de afspraak met de praktijk ondersteuner van de huisarts (poh) gemaakt. Ik heb nu 3 gesprekjes met dr gehad en het gaat oke. Ook is een andere organisatie nu in beeld en ik heb daar. M'n intake gehad. Ik heb dr lekker zitten te jaken echt geweldig was dat. Nee t was echt heel klote maar goed. Ik start volgend schooljaar op het mbo en ik vind het heel eng maar ja. Dit was het eig lekker kort haha.  Houdoe  Unknown De tekst is aangepast door De Kindertelefoon i.v.m. forumregel 3 (Plaats op het forum geen persoonsgegevens).  

Hoi, Dit is de zoveelste keer dat ik dit opnieuw typ, maar toch blijf ik huilen en kan ik het niet beter zeggen dan dit.😣  Gisteravond is er iets ergs gebeurd. Ik had ruzie met mn vader. Ik was in gesprek met mn moeder, even later loop ik de trap op omdat ik dacht dat ze klaar was. Ze zei nog iets, wat ik niet hoorde dus ik riep van boven 'wat zei je?', mn vader zei dat ik niet moest schreeuwen, maar het kwam er niet heel serieus uit ( hij was al chagarijnig over iets) nou mn moeder herhaalde zich, maar ik hoorde het nog niet, dus riep weer. Mn vader werd toen boos op mij, ik schrok dus zei ' doe niet zo boos' ik dacht dat het te maken had met hetgene waar hij al gefrustreerd over was dus zei erachteraan ' als er iets is waar je al boos op bent hoef je dat niet op mij af te reageren'. Toen ging het helemaal mis☹️ Hij werd alleen nog maar bozer en zei dat alles mijn schuld is, waarop ik zei dat hij normaal moet doen maar hij bleef doorgaan. Ik probeerde het te negeren en in te slikken

Ik heb de laatste tijd vaker last van paniekaanvallen..net weer.. ik heb bijna 112 gebeld, omdat het zo heftig was. ik ben uitgeput.heeft iemand hier tips voor??

Hoi, met scouting hebben wij een keer per jaar een grote activiteit waarbij meerdere mensen van verschillende groepen bij een komen. Je gaat dan een halve week ongeveer elke dag lopen, spellen spelen, verschillende opdrachten uitvoeren en heel veel andere leuke dingen. Elke avond slaap je in je eigen tentje met je koppel of troppel. Je loopt elk jaar (als je wil) een andere hike, je gaat van A naar F natuurlijk moet de leeftijdsklasse een beetje overeenkomen maar je mag de hikes ook vaker lopen dan 1x. Je ontmoet er heel erg veel mensen altijd. Elk jaar ontmoet ik wel nieuwe mensen, er was dus een meisje die ook de A en B hike liep, je loopt trouwens met een koppel of troppel. Het meisje was echt kapot aardig, maar ik merkte wel bij de b hike dat ze wat moeilijkheden had. Eten ging minder en ze voelde zich best moe enz. Ik dacht er niet zo heel veel van eigenlijk. Bij de c hike dit jaar was ze er niet, ik had het nog niet helemaal gezien dat ze er niet was tot de laatste avond. We zate

Hey hey! Winter hier (niet mn echte naam maar goed),  ik ben 14 en sinds februari heb een crush gehad op een jongen. Ik kende hem niet, maar toen ik hem voor het eerst zag vond ik hem er super aardig en leuk uitzien. Nou voor maanden vond ik hem leuk maar ik heb nooit met hem durven spreken. Op een gegeven moment hadden we de hele tijd oogcontact en steeds kleine momentjes waardoor ik dacht dat hij mij misschien ook wel leuk zou vinden. Toen kwam ik erachter dat ie 16 was.. Nou, in principe is dat leeftijdsverschil niet zo heeel erg. Ondertussen wisten steeds meer mensen van mijn crush op hem (ik kan moeilijk mijn eigen geheimen bewaren door mijn enthousiasme). Drie meiden uit mn klas waar ik soms vrienden mee ben, en soms een hekel aan heb kwamen er achter en vorige week heeft één van die meiden foto's van mijn crush gemaakt, terwijl hij en ik bij de bushalte stonden. Ik had haar nog gezegd dat ze dit niet moest doen omdat dat gewoon niet oke is, en gelukkig was het een foto op snap d

Hoi, ik heb een vriendin waar ik me serieus zorgen over maak en ik weet oprecht niet meer wat ik moet doen. We weten van elkaar dat we beide mentaal niet heel lekker gaan en hier op niet hele goeie manieren mee om gaan. Vandaag hadden we het ergens over en ik weet niet eens meer waarover maar toen zei ze tegen mij dat ik de langste brief zou krijgen en dat ze er klaar mee was. In andere woorden ik ben bang dat ze zichzelf vandaag iets aan gaat doen en ik kan haar niet berijken want haar telefoon is ingenomen.  Heeft iemand tips voor wat ik nu kan doen?

Hoi,Ik heb een vriend waarvan ik weet dat ij self harm doet, dit heeft hij me zelf verteld en ook de reden waarom. We hebben afgesproken dat hij me appt als hij het weer doet, niet dat ik er iets aan kan doen maar als hij wil kunnen we het er dan over hebben. Ik wil hem heel graag helpen maar weet niet zo goed hoe. Een iemand anders weet het maar laat het een beetje gaan. Ik weet dat hij het heel moeilijk vind etc en ik probeer altijd helpend te zijn waarin dat kan. Maar weet iemand hoe ik hem kan helpen, met stoppen of gewoon in general? Ik wil namelijk heel graag helpen maar heb er zelf geen ervaring mee. groetjes 

Hii,Sorry dat ik hier heel lang niet meer ben geweest. Zoals ik al zei in 1 van mijn topics ben ik verhuist..☹ ben het er ook nog steeds niet mee eens maar kan er helaas niks meer aan doen.  Ik kan nu wel een beetje mijn plek vinden maar het voelt heel raar en mis veel mensen..  Mijn ouders hebben vaak ruzie.. denk vooral omdat we steeds dicht op elkaars lip zitten en dat er een aantal dingen zijn gebeurt ☹met vriendinnen gaat het nog steeds net soepel en met iemand heb ik eerst een pauze, ik hoop dat het contact wel meer terug gaat komen maar ja het is afwachten en heb ik eigenlijk ook wel iets ergers aan mijn hoofd, vorige week is mijn opa overleden 😔♥️ en ik ben er nog steeds kapot van voor de verhuizing ging het al niet goed met hem en moest hij naar een verzorgingshuis ookal wou hij dat niet en zat er mee dat ik en mijn ouders minder bij hem kunnen zijn, dat vind ik al super erg.. 😭☹ vorige week werd mijn moeder gebeld dat het slechter ging en dat hij ons iets wou vertellen, toe

Hallo iedereen,Ik zie heel vaak vragenlijsten voorbij komen, en nu dacht ik: laat ik er ook een maken!De 11 vragen gaan over trauma’s en andere dagelijkse dingen, maar je kan hem ook maken zonder trauma.Schrijf je antwoord zo op:Vraag? AntwoordSchuingedrukt en dun dus.Eerst wat normale vraagjes:Hoe oud ben je?Heb je een trauma (ja of nee)?Waarom maak je deze vragenlijst?Wat voor sport doe je?Heb je huisdieren?Nu andere vragen:Wil je iets vertellen over die trauma? Zo ja, beantwoord de vraag, zo nee, zeg nee.Voel je je begrepen door anderen? Waaruit kan je dat merken?Heb je een vertrouwenspersoon? Zo ja, wie?Zijn er dingen die je in het dagelijks leven tegenhouden? Welke?Gaat het goed op school, en waarom?Heb je veel contacten op school en hoe ben je vrienden met die mensen geworden?Wat is je favoriete schoolvak/les, en waarom?Door wie wordt je opgevoed? Als je door anderen wordt opgevoed dan je ouders, leg dan uit waarom.Voel je je veilig thuis? Waarom?Voel je je veilig in je buurt? Wa

Hey, deze vragenlijst heeft best heftige vragen, dus voel je vrij om er één over te slaan als je het moeilijk vind. (Ik doe ze in dikke letters zodat jullie ze in kleine letters kunnen beantwoorden (: )Hier komen ze!1  leeftijd2 geslacht3 geaardheid4 wat is volgens jou de ergste emotie?5 En welke het beste?6 wie heeft jou het meeste pijn gedaan? 7 heb je jezelf ooit pijn gedaan?8 welke belediging heeft jou het meeste pijn gedaan?9 ben je ooit gepest?10 ben je ooit gediscrimineerd?11 waar ben je onzeker over? (Innerlijk)12 waar ben je onzeker over) (uiterlijk)13 heeft een vriend jou ooit verraden/ laten vallen?14 wat was het moeilijkste jaar van jouw leven?15 waar heb je nog steeds spijt van?16 is er een belangrijk iemand heengegaan?17 wat vind jij het stomste wat er gebeurd op aarde? (Bio Industrie, discriminatie)18 ben je ooit fysiek pijn gedaan?19 ben je ooit seksueel misbruikt?20 geef een compliment aan iemand van wie je houdt21 geef een compliment aan iemand van dit forum (of meerd

Hallo, het is al 1 jaar geleden sinds ik heb gepost, haha. Nou tja, ik had is februari dus deze online vriend (over deze heb ik niet gesproken!) en we waren erg goede vrienden. hij was wel een stukje ouder, dus over mentale dingen hadden we het niet echt. ik was 12 op dat moment, zijn leeftijd wil ik niet zeggen. hij had dus ook een yt acc en we hadden via een fnaf community op discord elkaar ontmoet. tja bla bla bla, tijdje verder naar 30 april 2025. hij had mij ineens een bericht gestuurd “sorry, goodbye.” en geblokkeerd. ik dacht ‘is weer een online vriend die me verlaat, zoals normaal, zal wel.” dus ik ontvoegde hem en ook via yt want tja wie gaat een vriend volgen op yt als die je geblokkeerd heeft. ik had niet door dat hij aan het livestreamen was op dat moment. had ik dat maar door. nou ik ging gewoon verder met mn leven, tot juni 2025. ik zat in een discord server en iemand had mij een bericht gestuurd. een video van dat die vriend z*lfmoord pleegde. dit was de eerste g*re vide

HoiIk heb al best een tijd dat ik mezelf snij en bij gym moet ik in de zomer verplicht een korte broek aan en toen heeft mijn gym docent een paar krassen op mijn been gezien. Dat is toen bij de mentor gekomen en ja ouders gebeld enzo dat was niet heel leuk. Maar ja. Ik ben toen gestopt met op mijn been snijden. En dus waren mijn wondjes een soort littekens geworden. Toen werd het 31 graden en wou ik een korte broek aan om dat ik heel slecht tegen hitte kan. Ik vond het best eng omdat ik bang was dat mensen er naar gingen vragen. Ik heb alsnog de broek aangetrokken en het ging prima. Tot ik later die dag een mailtje kreeg of ik het met kleding zou willen bedekken.Is het heel stom dat ik een korte broek en dat ik mijn littekens moet verbergen? Zo ja hebben mensen misschien tips om het met makeup te verbergen? Groetjes,

hii t is een tijdje geleden dat ik hierop heb geschreven mr ik heb best wel erge sh gedaan en veel zm gedachtes mr ben nu 17 dagen clean. dat is langer dan me ooit gelukt is en ik weet dat t niet veel is maar ik ben echt blij ermee en trots op mezelf en dankjewel voor iedereen die mn vorige topics heeft gelezen/hebben gereageerd t heeft erg geholpen💕♥️

Hoihoi,  Ik heb dus geen idee of ik iets heb van een mental illness, (of hoe je dat ook noemt) mijn hand gaat soms vanzelf bewegen, of voet ofzo. ik word erg snel om kleine dingen erg boos, ik word snel afgeleid en ik ben voor echt wel alles bang. Ik voel me erg eenzaam maar heb veel vrienden. Ik ben net 1 dag clean met snijden maar toch.. ik heb nog veel meer maar dan word dit bericht wel heeeeeeeeeeeeeel lang!! Dit bericht betekend niet dat ik adhd/autisme/nog iets wil ofzo, (want dat wil ik niet) alleen mijn ouders willen dus geen testen afnemen.

Hey, Ik heb een paar dagen geleden te horen gekregen dat mijn mentor aan zelfdoding is overleden. Ik ga dit jaar mijn diploma krijgen, maar blijf door omstandigheden een extra jaartje op school. Mijn mentor zou dan mijn personal coach worden voor extra begeleiding. Wij hadden een super goede band, omdat we beiden soortgelijke medische problemen hebben, en tijdens mentorgesprekken vertelde hij soms ook waar hij last van had/dat hij zich in mij herkende.  Ik kreeg de dag voordat hij de beslissing nam uit het leven te stappen nog van hem te horen dat ik niet zo snel van hem af zou geraken. Ik heb het hier erg lastig mee en merk dat ik hierdoor heel bang ben voor de toekomst. Hij heeft namelijk een operatie gehad die ik ook ga krijgen, maar bij hem is de operatie helaas verkeerd verlopen wat hem beperkt achter liet. Dit maakt mij erg onzeker, deels omdat ik me schuldig voel, me afvraag of hij pijn heeft geleden en of hij zijn rust nu heeft gevonden, maar ook de angst dat ik het op school n

Hallo iedereen.Zoals sommige van jullie al weten heb ik sinds kort diabetes en is kort daarna al mijn mogelijkheden op een relatie met mijn crush verdwenen. Dus daarom zat ik eigenlijk te denken aan mijn toekomst. Ik bedoel ik weet al wat mijn doel is : verlichting vinden voor mijn slechte daden en toxicoloog worden. Maar ik vroeg me af hoe ik dat het beste kan bereiken, vooral met mijn gevoelens. Daarmee bedoel ik het volgende. Ik als puber wil een relatie. Maar daarover heb ik nu vind ik zelf 3 opties. Optie 1 ik blijf op meisjes vallen zoals ik nu doe. Ik bedoel dit heb ik al mijn hele leven gedaan. Het enigste is dat ik eigenlijk al mijn kansen op de meisjes die ik aardig en leuk vindt al heb verspeeld dus ja.Optie 2 ik word gay / bi / femboy. Dit begon eigenlijk als een grapje met een paar vrienden, maar eigenlijk begin ik de laatste tijd steeds gayer te worden. Voor een of andere reden voel ik me gewoon goed als ik me '’voor de grap'’ gay gedraag. En eigenlijk voelt het soms ook

Hoi, het is heel lang geleden dat ik iets heb gepost! Maar ik voel me best slecht, na 20 maanden ben ik helaas weer begonnen met sh maar dat is nu weer ietsjes verminderd. School loopt slecht, ik sta 8,6 tekorten terwijl je mag er maar 2 staan. Ik ga dus afzakken naar mavo (van havo naar mavo) en ik vind dat aan de ene kant fijn maar ook stom, ik hoop dat er aardige kinderen in m’n klas komen want anders word het echt vreselijk. Maar ik weet nu al dat ik heel waarschijnlijk de mavo weer ga verkloten omdat ik gewoon geen motivatie heb voor het leren en alles eromheen. Ik voel me zo vreselijk dom tegenover mijn vrienden die wel tot leren komen. Waarschijnlijk gaat het dus helemaal mis volgend jaar. Ik zie mezelf niet in de toekomst. Ik vind geen werk leuk behalve in de melkveehouderij maar in de toekomst is dat waarschijnlijk helemaal niet bereikbaar omdat ik niet van een boerenfamilie kom. Steeds als ik terugval in dat gat wanneer ik er juist een beetje uitben gekomen merk ik dat het st