Skip to main content

Mijn moeder is erachter gekomen dat ik mezelf pijn doe

  • May 3, 2025
  • 2 reacties
  • 62 Bekeken

Fristi_
Forum|alt.badge.img+1

dus zoals de titel. eigenlijk heb ik helemaal geen zin om hierover te praten maar ik heb echt hulp nodig. het leek niet eens alsof het haar veel boeide en ze zei alleen maar dat ik ermee moest stoppen en mn mesje uit mn kamer moest halen (alsof dat is hoe het werkt). ook ging ze EINDELIJK een therapeut voor me regelen, ik zit al 2 jaar te zeggen dat ik er een nodig had maar iedereen zat het gewoon een beetje weg de wapperen. dus het had ZO. VER. moeten komen todat ik eindelijk hulp krijg.  ik vind dat heel frusterend. ik zit hier al 2 jaar met een niet gediagnoseerde angststoornis en DPDR en tot nu toe was er maar 1 VOLWASSENE die zei dat ik het waarschijnlijk had maar de rest zei allemaal “het hoort gewoon bij autisme”  net zoals mijn moeder overal op zegt, zelfs over mijn SH, “het hoort gewoon bij autisme” en dan verwacht ze gewoon dat ik van de ene op de andere dag kan stoppen. Wat kan ik doen?

2 reacties

Jentl
Forum|alt.badge.img
  • Weet de weg
  • May 3, 2025

Hey ​@Fristi_

Wat een lastige/nare situatie! Als eerste hoe mensen hiermee omgaan is absoluut NIET oké.. 

Knap van je dat je het hier wel deelt en toch de hoop niet opgeeft, soms kan dat best moeilijk zijn! 

Heb je enig idee waarom je sh gebruikt? Of dat niet. Als het om emoties gaat kan je bijvoorbeeld proberen ze op te schrijven..  je gevoelens op die manier te uitten daarnaast is afleiding ook handig als je het wilt gaan doen bijvoorbeeld ervoor kiezen om iemand te bellen of te appen en even gewoon te praten.

Ik wil je vooral heelveel sterkte wensen en een virtuele knuffel geven, dit is echt niet niks en je verdient de juiste hulp laat niemand je anders vertellen!

 


Wolf
Forum|alt.badge.img+19
  • Ster
  • August 2, 2025

Hoiii lieve ​@Fristi_

Het klinkt echt ontzettend frustrerend en zwaar wat je doormaakt. Het is heel pijnlijk als je al zo lang met je gevoelens en klachten worstelt, en het gevoel hebt dat niemand je écht begrijpt of serieus neemt. Het is ook niet oké dat er zo makkelijk wordt gezegd dat dingen “gewoon bij autisme horen,” terwijl jij duidelijk merkt dat het je heel moeilijk maakt en je hulp nodig hebt. Ik heb zelf ook autisme en krijg dit soms ook te horen. Ik weet hoe je je voelt.

Dat het zo lang heeft geduurd voordat er eindelijk stappen worden gezet om je te helpen, is heel zwaar voor je geweest. Je verdient betere steun en snellere hulp. Wat je nu kunt doen, is proberen vast te houden aan die ene volwassene die jou wel serieus neemt en samen met die persoon kijken hoe je zo snel mogelijk de juiste hulp kunt krijgen. Je kunt ook vragen om een second opinion, bijvoorbeeld via je huisarts of een andere hulpverlener. Blijf praten over wat je nodig hebt, ook al is het moeilijk.

Daarnaast kan het helpen om kleine stapjes te zetten in zelfzorg, zoek dingen die je even afleiden of rust geven, zoals wandelen, muziek luisteren, schrijven of iets creatiefs. En als je je heel overweldigd voelt, probeer dan een noodlijn of online hulpdienst te bellen waar je meteen met iemand kan praten.

Je gevoel is echt belangrijk, en het is oké om te blijven vragen om hulp tot je de juiste krijgt. Je bent niet alleen in dit proces, en er zijn mensen die je willen steunen.

xx liefs Wolf 🐺