Emotionele problemen en gevoelens

Hoi ik ben zeepsopje, ik ben zo moe, terwijl het eigenlijk nog biet eens avond is het is 17:00. Ik kan niet meer, mijn vrienden appen me steeds minder, ik moet altijd beginnen met een gesprek. Ik ben erg eenzaam. Hoewel ik wel wat vrienden heb, maar ik blijf me eenzaam voelen. Ik slaap nog steeds slecht, gisteren rond 02:00 gezlapen ofzo. Elke dag wordt het steeds later. Ik voel steeds somberder worden, ik moet echt beter gaan slapen. Het lukt gewoon niet, altijd dat stomme piekerhoofd van mij. Gisteren moest ik bijna huilen in het avond, ik miste mijn vriendin heel erg en ik baal dat ze niet meer zo vaak online is en met me praat, want ze is begonnen aan nieuw project, nuet dat dat erh is hoor dat ze aan een nieuw project is begonnen. Ik wil haar juist aanmoedigen om met projecten bezig te zijn. Het lukt niet meer. Ik ben kapot, ik mis mijn vriendin.

Haii,ik ben eigenlijk heel vaak bang dat het contact met vrienden gaat verwateren of er iets anders gebeurt waardoor ik geen contact meer met hun heb..😕ik twijfel ook wel vaak over hoe vaak ik contact met hun met hebben.. ik ben bang als ik wat langer niks van me laat horen dat het gaat verwateren maar wil ook weer niet te claimerig zijn..🙁 mijn vrienden zijn super lief en het slaat ook nergens op dat ik er zo bang voor ben maar ja😖😕Heeft iemand van jullie dit ook of een idee hoe ik hier mee om moet gaan?😕 Liefs🤗

Hey een vraagje voor iedereen hier,Ik ben 12 jaar (⚢) en vind mezelf echt dik. Ik menstrueer ook al dus mijn gewicht gaat steeds op en neer. Maar nog vind ik me dik. Ik weeg namelijk met kleding 34 kilo. Zonder kleding 33 kilo. Je denkt misschien nu dat ik overdrijf, maar ik ben erg klein. Ik ben Aziatisch vandaar. Ik ben 1,44. Daar schaam ik me ook voor. Voor mijn lengte en gewicht. Mijn bestie zei zelfs dat ik dik ben. En een 13-jarige (klasgenoot ⚣) woog 27 kilo. Heeft er iemand misschien tips om me niet te schamen of af te vallen?  Alvast bedankt! 😘

Hai, (trigger warning voor degene die gevoelig zijn voor zelf beschadiging verhalen)Ik had een paar maanden geleden nog sh gedaan, op mijn arm. Ik deed natuurlijk elke dag een lange mouw aan. Op gevemoment zat ik met me “vriendinnen” in engels en rolde me mouwen naar beneden toen ik me hand opstook.  Me vriendin pakte me hand en zei “ wat is dit?” ik zei dat het me kat was omdat ik hun niet vertrouw. De ene vriendin ging lachen en wegkijken en de andere was een mix van bezorgd en disgusted.  Natuurlijk had ik een halve paniek aanval en ging na de les naar huis toe.  En na een dag hoorde ik dat mijn vriendin achter me rug roddelde omdat ik het voor aandacht deed. Ik heb het sinds toen niet meer gedaan, ik Ben er look niet verslaafd aan denk ik. Maar ik Ben bang dat mensen mij judgen. Dankjewel voor het luisterenals je probleempjes heb kan je altijd bij mij komen groet,geheimmaarhetdoetpijn❤

HeyheyMoest ik aan een leerkracht vertellen dat ik aan sh doet wordt dit dan verteld aan de leerlingenbegeleiding en mijn ouders.xxx

hi zoals je in de titel leest gaat het over mn ex bestie (E) ik ben gwn kapot aan het gaan ik kan niet meer echt niet ze zet iedereen tegen me op uit mn klas heb ik nu nog 8  mensen dat ik nog mee kan prate ze maakt et moeilijk voor me ik ben gwn kapot het gaat niet meer goed helemaal niet ik wil niet meer naar school ik wil er gewoon niet meer zijn alles is te moeilijk alles wat ik doe is slecht alles blijkbaar ben ik de enigste die alles fout doe keb dagen hooft pijn ik heb nu al 2 nachten niet kunnen slapen ik ben er gewoon kapot van er is zo iets geweest dat mn ex bestie en D briefjes aant gooien waren naar elkaar en dus mn ex bestie opent dat dus en het N-woord staat er op maar het komt niet van D want het briefje was met vierkantjes en hij had alleen maar lijntjes en het geschrift is helemaal anders nu is alles mijn schuld zelfs mn  andere bestie (R) gelooft me niet ik ben eigelijk wel teleurgestelt want R ken ik al 2 jaar bijna en E kennen we allemaal nog maar 6 maand en eigelij

Heyy,ik ben 13 jaar oud en zit in de tweede van de middelbare. Mijn vader heeft waarschijnlijk adhd (nooit getest maar het is dus wss zo), en ik heb wss add/adhd. Nou is het zo dat ik niet zeker weet dat ik add/adhd heb, omdat ik geen test mag doen van mijn moeder tenzij het me echt stoort. Ze wil dat ik me niet zorgen ga maken dat ik add/adhd heb. Maar de laatste tijd wordt ik steeds drukker in mijn hoofd, en veel te veel prikkels om me heen waardoor ik ook niet meer goed kan concentreren. Ik durf het aan niemand te vertellen dat het me eigenlijk heel erg in de weg zit. Dus mijn vraag is eigenlijk, wat moet ik nu doen?

Ik ben een meisje van 15 jaar en ga (soms) naar school. Al heb ik de diagnoses ASS en ADHD, hierdoor ben ik erg snel, vaak meerdere keren per dag, overprikkeld en heb ik hulp nodig van andere mensen om weer te ontprikkelen. Op school is er een groep HBO studenten die de leerling begeleiding doen en waar ik dus regelmatig te vinden ben als ik overprikkeld ben. Ik heb een afspraak met mijn Engels docent dat ik aan het begin van die les alvast naar de leerlingbegeleiding ga omdat die les vaak erg onrustig is en ik dat slecht trek. Al kwam ik laatst bij de leerlingbegeleiders tijdens een Engels les, en zeiden ze daar dat ik daar te vaak zat, en het in elk geval in de les moest proberen. Nu heb ik het gevoel dat ik teveel aandacht vraag en gewoon te veel moeite kost. Heeft iemand tips?

-"Hyperfixation"(dit kan ook met adhd):Ik ben de laatste tijd erg obsessed met minecraft hypixel en een paar maanden geleden nog met wijn maken(geen een keer gedaan maar €90 er aan uitgegeven), ook net daarvoor drone vliegen(ook maar iets van drie keer gebruikt(kostte €145))-weet niet vaak hoe ik me voel-maak primair autistische/adhd vrienden-vind het niet fijn als mensen somminhe letters zeggen-vind veel messen, vorken en lepels niet fijn-kijk heel vaak show opnieuw en probeer amper nieuwe films/series-luister liedjes vaak achter elkaar tot ik er helemaal klaar mee ben-ik HAAT drukke ruimtes-ik kan nog meer noemen maar ik heb geen zin om nog een half uur hier te zitten na te denken over mezelf

Hebben jullie tips als ik nare gedachten heb? Ik ga meestal op het forum en dat helpt maar hebben jullie verder afleidingen? (Ik ben heel blij met jullie en ik ben heel blij dat ik het forum gevonden heb) Groetjes

Hoi, ik ben een jongen van 15 jaar oud en dit is de 2e keer dat ik mijn verhaal deel op dit account, dit keer wat duidelijker. Het begon allemaal in de 2e klas (vorig schooljaar). Onze aardijkskunde docent had een proefwerkcijfer per ongeluk als so op magister gezet (dus i.p.v 3×, telde het 1× mee). Ik stelde in de groepsapp voor om de docent een mail te sturen, de meesten hadden een onvoldoende dus hun zeiden allemaal dat ik het niet moest doen omdat ik anders problemen zou krijgen. Heb het toch gedaan want ik had eindelijk weer is een voldoende voor aardrijkskunde. De volgende ochtend komen er een paar naar me toe van dat ik het echt niet moet mailen. 2 lesuren later had die docent het aangepast en toen brak de hel los. Ik werd uitgescholden "krijg toch reknak" (draai reknak maar om) en door andere dingen. Iedereen haatte me toen, zelfs mijn 2 vrienden want hun hadden ook een onvoldoendr. Die middag na school had ik het tegen mijn ouders verteld en die hadden een mail naar mijn mento

hey allemaalmn hoofd zit vol dus ik moet even iets kwijt en heb toch een vraagje of iemand tips heeft..ik ben inmiddels 16, maar vanaf mijn 7e ongeveer tot mijn 9e heb ik bijna elke maand moeten bloedprikken omdat ik een ziekte heb. de dokters konden er niet erg veel uithalen en zeiden dat het elk moment ineens om kon slaan, kon over een jaar, 10 jaar whatever. nu heb ik diezelfde klachten bijna 10 jaar later weer en ben ik naar de dokter geweest. zij maakte in eerste instantie geen verband daarheen, maar mijn moeder vertelde ineens over dat onderzoek en wilde graag weten of het mogelijk is dat ik bloedprik. hierop zei de dokter dat dat natuurlijk nooit kwaad kan, dus ze dat wel willen doen. ik wil het gewoon niet, het feit dat als m'n moeder nooit gevraagd had over het bloedprikken, had het waarschijnlijk niet gehoeven! nu zit ik hier de hele tijd mee in mn hoofd omdat ik elke keer die periode weer voor me zie, wat een soort trauma geworden is. heeft iemand misschien tips wat ik kan d

Hee mijn oma is overleden aan kanker ik kan er nie mee omgaan als iemand scheld met kanker krijg ik een woedeuitbarsting en kan ik ze gaan slaan maar dat wil ik helemaal nie doen maar geen een docent op school begrijpt me tijdens koken op vrijdag word er altijd met die ziekte gescholden en ruimen ze nooit op na de les iedereen heeft er last van maar niemand trekt zijn bek open maar ik wel maar daarom kom ik in de problemen hebben jullie mischien tips voor me 

Hey, ik ben een meisje van 13 en zit nu in 2 vwo. Ik voel me het afgelopen half jaar heel erg somber. Ik probeer dat te verberen zodat niemand zich zorgen maakt. Ik snijd mezelf ook, hier is mijn moeder helaas achter gekomen.Maar mijn mentor heeft soms van die gesprekken en we moesten een keer een test doen over hoe blij je bent met school enzo en hij zij dat hij in de uitslagen zag dat ik faalangst heb, een laag zelfbeeld heb en geen motivatie heb. Dit is allemaal waar, maar ik heb gezegd dat dat niet klopte.Ik denk de laatste tijd ook wel eens dat het beter is als ik hier niet meer ben. Sommige mensen vertellen zulke dingen aan hun mentor maar ik weet niet wat ik moet doen. Hij is een vertrouwenspersoon, dus hij mag niks doorvertellen, maar ik vind het best lastig om naar hem toe te gaan en dit allemaal te zeggen. Weet iemand wat ik moet doen?

Hallo, ik ben 15 jaar en doe de havo en werk in het weekend (en door de weeks 2 uurtjes )Ik merk dat ik de laatste tijd me niet fijn voel op school haal ik slechte cijfers ik ben snel moe ik erger me aan me zus en me moeder het ding is dat ik nooit zin in school heb en nooit blij terug kom en er hangt ook een soort spanning om me heen want dan heb ik weer niet goed geleerd want heb bijna geen motivatie het enige wat ik leuk vind is werk dat is de enige plek dat ik het altijd leuk vind en ik zit nu twijfelen of ik na mijn havo 3 naar mbo ga of door ga en dan heel lang nog naar school te moeten want er zijn genoeg mbo beroepen die me heel leuk lijken maar heb het gevoel dat ik dan niet genoeg verdien of dat ik later spijt krijg dat ik geen havo heb afgemaakt.Ik weet dat het van alles gaat maar dit is wel waar ik mee zit en dit wou ik graag even kwijt 

Hoi,Er is superveel ruzie thuis en ik word er gek van. Ik voel me zelfs niet meer veilig thuis, er wordt niet geslagen ofzo hoor. Ik heb zo ontzettend veel spanning en stress daardoor. Ik weet niet wat ik moet doen.Ik heb al hulp gezocht door veilig thuis te bellen en de kindertelefoon te bellen en te appen. Ik weet niet wat ik moet doen en of dit mentale mishandeling is.dus mijn vraag hoe kan ik mijn thuissituatie verbeteren? Wanneer is iets mentale mishandeling?

Hoi, ik ben zeepsop je, ik woon momenteel in een ander land. Ik heb last van slaapproblemen, elke keer als ik in bed lig pieker ik zoveel tot wel ergens 22:00 of 23:00 of later dat ik de volgende dag op school helemaal kapot ben. Ik heb ook veel heimwee, heimwee naar Nederland, heimwee naar mijn vriendin, ik maak me nog steeds zorgen over haar. Ik mis haar, gisteren moest ik bijna huilen in bed, ik miste haar zo erg, vandaag ook in de schoolbus. Nu wil focussen op het goed slapen, heeft iemand tips, niets met devices, want ik heb schermtijd dus kan niet 's nachts

Heyyy,okee laat me beginne vanaf het begin m’n moeder is dood gegaan toen ik 3 was m’n vader is een verslaafde en vaak dronken en mishandeld/e me en ik wordt al een hele lange tijd gepest op school en heb geen vrienden ik ben nu 14 en zit in de 3e en op een random dag liep K van school naar huis en ik loop dan op een lange weg met daar links een bos en de dag dat ik naar huis liep waren de wolken grijs en de weg was leeg ( dit gebeurde vorig jaar) en er was een man die al een stukje achter me zat te lopen en hij liep steeds sneller dus ik liep effe wat langzamer zodat hij voor me ging lopen maar dat gebeurde helaas niet hij greep me en nam me mee in de bosje hij mishandelde mij en verkrachte mij. T boeide hem geen eens toen hij klaar was moest ik hem voegen op snap en hij volgde me naar huis om te kijken waar ik woonde en hij dreigde me te vermoorden als ik dit tegen iemand zou zeggenen een week later voegde iemand mij op snap en dat was hij en hij zij dat ik naar z’n huis moest kome o

Hoi! Ik heb vrienden in mn klas zitten en don't get me wrong, ze doen wel aardig, maar ze noemen me dik, lelijk, of mn haar zit niet goed. Ik kwam een keer van de kapper en het was idd wel een beetje te kort geknipt, maar ik werd door 1 van mn 'vrienden' uitgelachen recht in mn gezicht... de laatste tijd krijgen we ook steeds vaker ruzie en begin ik me een beetje aan ze te irriteren... ik wil ze niet kwijt, maar dit kan ook niet. Heeft iemand tips hoe ik gwn weer normale vrienden kan zijn?  En btw, als je toch hier naar kijkt, reageer dan pls ook op mn vorige topic :)

Hoi allemaal,waar gaat de wereld heen?Toen ik vroeger in de 2e klas zat van de middelbare was ik doodsbang voor de bovenbouwers, maar nu ik zelf in de 5e zit, zie ik dat die snot kinderen uit de 2e dat helemaal niet zijn. Sterker nog, ik word bekogelt met snoep en besproeid met water als ik in de gang sta en als ik denk rustig in de les te zitten roept dat snot tuig keihard mijn naam door de deur heen waardoor mijn doodstille klas allemaal mij aankijkt van waarom schreeuwen die kinderen jou naam….? En eerlijk gezegd heb ik zelf ook geen idee.Vorig jaar was ik hulpmentor van die vervelende apen en sindsdien vinden ze het maar al te hilarisch om mij lastig te vallen. Nu is mijn vraag: hoe leer ik dat vervelend (mag geen scheldwoorden gebruiken denk ik maar zou het wel heeeeeeeeeeeeeeeel graag willen) tuig nou eens een goed lesje en zet ik ze op hun plek?Zelf zat ik te denken dat ik misschien maar eens een paar flinke klappen moet uitdelen maar ik denk dat dat geen goede oplossing is, al

Vandaag is er ingebroken, ze hebben mijn katten vermoord, mijn vermiste oma haar juwellen meegenomen en we kunnen volgende maand huur niet betalen. Ik weet niet wat ik moet doen ik ben te jong ik ben 13 ik ben bang voor te sterven maar ik kan niet meer. Ik wil mijn familie het niet aandoen maar ik kan gewoon niet meer, mijn leven is niet goed geweest maar vandaag heeft alles erger gemaakt en ik weet het gwn niet meer ik kan niet meer en ik wil niet meer, mijn plan is om mijn laatste brieven schrijven aan mijn familie en dan naar school vertrekken, daar wil ik gewoon nog een keer doei zeggen naar mijn beste vriend en dan ga ik zelfmoord plegen. Ik weet niet wat te doen, als iem advies heeft, vertel het me.  ik ben jong maar ik heb toch niets.*Tekst aangepast door de Kindertelefoon in verband met forumregel 6*

BesteIk vind nu nog altijd geen uitweg om over mijn zelfmoordgedachten te praten.Mijn zelfmoordgedachten zijn heel erg en ondraaglijk in mijn dagelijkse leven momenteel. De enige uitweg vond ik op het forum van 1813 &  hier,op dit forum. Het forum van 1813 is voor mensen boven de 18 die zelfmoord willen plegen en wat mensen heeft geholpen om het niet te doen (om andere steun te bieden tijdens deze moeilijke periode).Op al de andere sites en forums vond ik geen steun en daardoor heb ik een zelfmoordpoging gedaan. Ik kon het niet meer aan.Mijn zelfmoordgedachten begonnen eerst met mezelf te doen flauwvallen.Het escaleerde algauw naar zelfmoordgedachtes.6,5/7 dagen in de week wil ik er de volgende dag niet meer zijn, wil ik opgeven .De andere 0,5/7 dagen slaap ik en/of teken en/of schrijf ik iets over de dood.Ik heb nu steun nodig hier. Want als deze steun wegvalt heb ik niks meer. Ik zou zo graag willen schreeuwen wat er aan de hand is met mij. Maar het gaat niet het gaat gewoon niet

Hoi,Ik ben dus een introvert persoon maar ik denk dat ik ook sociale angsten heb.Op school tijdens de lessen ben ik meestal stil, en ik heb vaak liever niet de beurt als de docent een vraag stelt. Als ik een vraag heb durf ik hem vaak niet te stellen, want ik durf het gewoon niet.Als ik een presentatie moet geven voor de klas dan zit ik helemaal te stressen en zit ik met mijn handen aan het friemelen en mijn stem trilt dan ook helemaal en het verhaal loopt dan ook niet echt goed. Soms krijg ik ook gewoon een black out tijdens het presenteren.In de pauze’s zit ik wel gewoon bij mijn vriendengroep maar ik ben nog steeds best stil. Ik hoor anderen praten met elkaar en ik denk soms wel dat ik ook gewoon kan meepraten maar ja, ik heb daar dan vaak geen zin in of ik denk laat maar. Ik spreek ook nooit buiten school af met vrienden, maar dat maakt mij niet uit.In het openbaar als ik bijvoorbeeld in de winkel ben en ik weet iets niet of ik kan iets niet vinden durf ik het ook nooit te vragen.

Zo ik ben 13 en had gelogen op een datingsite over mijn leeftijd en het een one night stand met een 33 jaar oude man en ik voel me vies en haat dat ik het heb gedaan

Hallo allemaal De ouders van mijn vriendin liggen in scheiding en nu is ***** (mijn vriendin) bang dat als die straks beiden ergens anders wonen zij verplicht ook bij haar vader moet komen omdat ze nog minderjarig is (13)Dat wil zij absoluut niet! Haar vader is namelijk de oorzaak van de scheiding door steeds in mijn vriendin's kledingkast te rommelen en nu is ook gebleken dat hij stiekem een andere, jonge vriendin had (wel meerderjarig gelukkig).Mijn vriendin wil nooit meer met haar vader alleen zijn! Als haar moeder moet werken is ze bij mij en 'woont' ze ff hier. Als haar mamma thuis is durft ze nog wel naar huis.Weet iemand hoe dit zit? Er is namelijk géén aangifte gedaan tegen hem want juridisch heeft hij blijkbaar niets fout gedaan 🤷🏼‍♀️ en nu is ***** bang dat ze straks verplicht ook deels bij hem moet wonen.Hij heeft mij trouwens ook geprobeerd in zijn lusten te betrekken maar dat staat al in een ander topic van mij. Blij dat ik daar aan de bel heb getrokken 🥺 Graag jullie m