Thuis en Familie

De laatste tijd hebben we nogal veel gedoe met onze buren. We wonen in een rijtjeshuis en onze buren moeten technisch gezien bij ons over het terrein als ze via de achterdeur hun eigen huis willen betreden. Als ze dat doen, lopen ze ook langs onze schuur. Als wij de schuurdeur open hebben kunnen ze er wat moeilijker langs, maar het is niet onmogelijk. Toch doen ze de laatste tijd heel moeilijk als we de schuurdeur open hebben staan, ook als ze er niet langs hoeven.Vandaag ging ik mijn vader helpen met gras maaien in onze tuin, en we hadden de schuurdeur open gezet zodat we de grasmaaier er makkelijker uit konden krijgen. We waren net bezig met de grasmaaier naar buiten halen toen de buurvrouw opeens de deur van het haakje afhaalde en de deur dicht liet vallen. Ik liep naar buiten en vroeg of ze er langs moest, waarop zij antwoordde dat ze er niet langs hoefde, maar dat ze het lelijk vond staan als de schuurdeur de hele tijd open stond. We hadden de deur misschien dertig seconden op de

Mijn ouders zijn gescheiden en mijn moeder woont in Wales en ik en m'n vader in nederland ik moet nog 1 heel jaar wachten tot ik in wales mag wonen maar ik mis m'n moeder en iedereen  daar zo erg en hier is t gwn kut heeft iemand tips? Pls geen tips over er met iemand te praten want ik ga hier ook al een half jaar voor naar de psycholoog 

Hoiii  M'n moeder geeft vandaag een feestje omdat ze jarig is en dus komen mijn nichtje en neefje ook en ze zijn super verwend en arrogant m'n neefje is 5 en m'n nichtje 9 en ik laat me zelf nu even E noemen. m'n nichtje en m'n neefje:  maar ik wou al naast E zitten. Nee ik want ze vind mij liever. Kom laten we allebei naast E gaan zitten.......       ik moet echt ontsnappen aan hun en ook de hele tijd kom E we gaan boven spelen en neeeeee ik wou al met E op de spelcomputer en dan tegen hun moeder mijn tante dus: ga eens aan hun tante dus mijn moeder vragen of ik net zoveel chips mag als E? Nou waarschijnlijk snappen jullie hier niet veel van maar ik zit er nu aan te denken of ik oordoppen zal gaan aanschaffen zodat ik hun getreiter niet hoef aan te horen..… Groetjes Tinker.fan Ps help me uit deze situatie waar is straks in terecht zal komen R.I.P

Ik heb steeds vaker door dat mijn moeder probeert boos te doen of probeert regels toe te voegen om ons een soort van bang te maken? Ik snap slecht wat ze hier mee wilt bereiken. En ik vind het lastig om uit te leggen. Het zit zo: door wat gedoe thuis hebben we nu thuis hulp. Het hele gezin is er mee betrokken zodat het thuis beter gaat. Maar mijn moeder luistert slecht naar het advies van de mevrouw van thuis hulp (laten we haar H noemen). Vorige week vrijdag kwam een H langs om regels te bespreken. Eerder die week waren mijn moeder en haar man (P) ook al langs geweest bij het kantoor van HH zei "je moeder en P wouden al meteen veel regels toepassen. Ik heb daarom gezegd dat ze het rustig aan moeten doen met de regels. Daarom gaan we er nu ook maar 1 vandaag toepassen". De regel die in was gegaan was:  voor half 11 de hond doen op vakantie dagen en weekenden. Op school dagen voordat je naar school gaat. Dat gaat nu goed enzo. H zei dat ze volgende week vrijdag (Nu deze week vrijdag) we

Ik heb dus thuis het laatste jaar ofzo steeds vaker dat ik gewoon agressief ben. Ik heb spiegels gesloopt en mensen pijn gedaan. Telkens als ik boos ben wordt de rest van mijn familie boos op mij. Er wordt dan met allerlei dingen bedreigt. Vooral met jeugdzorg en naar een instelling gaan. Ik moet mijn hele leven al voorzichtig zijn voor wat andere mensen denken. Dat is uit angst dat we door jeugdzorg naar een instelling of pleeggezin worden gestuurd. (Mijn familie heeft veel trauma meegemaakt waaruit deze angst is ontstaan). Toch vraag ik me af: wat nou als ik nu echt in een instelling zit? Wat gaat er echt gebeuren en is het zo erg als dat ik moet geloven? En hoe kom je in een instelling? Welke rede zou ik ernaar toe worden gestuurd? Ik zou denken vanwegen agressiviteit tegenover andere mensen en een gevaar zijn maar is dat überhaupt iets waarvoor je in een instelling wordt gezet. Ik heb nu ook hulp thuis maar dat doet echt weinig. Ik denk dat dat er is om een instelling te vermeiden

Hallo.Een mens op het internet met een vraag. Ik heb zelf buren die constant afval op straat gooien en niet weinig ook. Ik heb last van ze mijn ouders ook(ik woon gewoon bij mijn ouders). Er komen telkens anderen mannen bij haar huis en ze krijgt telkens meer kinderen. De laatste 2-3 maanden zijn er de hele tijd 2 meisjes bij haar ik weet niet of ze ook haar helpen om het zo maar te noemen. Maar ik maak me wel zorgen ik denk niet dat het veilig is voor die kinderen om in zo'n leef omgeving opgevoed te worden heeft iemand tips voor wat ik kan doen. Ze woont er inmiddels al een lange tijd en we hebben al veel klachten in geniend bij de wijk en de gemeente maar die hangen alleen maar posters op in de flat dat we de buurt schoon moeten houden maar dat helpt ook niet. Alsjeblieft iemand geef tips hoe ik hier mee om kan gaan en misschien de kinderen kan helpen.Btw ben 14 maar maak me wel zorgen.

HiIk  heb al maanden het gevoel dat ik depressief ben, Ik ben nog niet naar een huisarts gegaan of zo want ik heb het gevoel dat als mijn ouders erachter komen ze gaan denken dat ik overdrijfIk doe gelukkig al een paar maanden niet meer aan snijden maar ik voel me vaak somber en zwak, En mijn schoolpreestaties zijn zwaar omlaag gegaan Nu wil ik aan mijn ouders voorstellen om naar de huisarts te gaan en te kijken of ik depressief ben, of iets in die richting, Maar weet ik niet hoe ik dat moet voorstellenIk vind het nogal eng / akward om naar ze toe te gaan en het te zeggen, Persoon ben ik meer een persoon op te appen / een brief te sturenWat moet ik nu doen?

Ja ik heb dus vaak ruzie met mijn ouders enzo en mijn zusje wordt 10000% voorgetrokken ook al zeggen ze van niet en als ik dan met een argument wil komen wat sterk is dan moet ik "mijn grote bek houden en naar je kamer" gaan. Er wordt ook vaak gedreigd met slaan ofzo maar dat doen ze dus niet bij mijn zusje. Is er iemand die kan helpen?Groetjes Archer 

Mijn ouders zijn dus een jaar geleden gescheiden, ik heb hier heel erg veel moeite mee omdat ik eigenlijk niet zoveel contact had met mijn vader. Nu dus heel erg veel. Ook krijg ik nare flashbacks van vroeger.  Ook heb ik gister van mijn vader gehoord dat bij bi is geworden na de scheiding. Maar heeft iemand tips over hoe ik dit tegen mijn vriendinnen kan zeggen want ik wil ze echt niet verliezen. En ik heb heel erg veel moeite om met mensen over mijn gevoelens te praten...

Beste forumgebruikers, sinds dat mijn vader en zijn heks vriendin bij elkaar zijn is mijn vader helemaal kompleet een ander persoon hij is er egoïstisch en ik mag pas over 1 jaar naar mijn moeder verhuizen vanwegen school wat moet ik doen?!?!?!? 

Misschien leest niemand dit of boeit niemand het iets, maar dat maakt niet uit. Ik moet gewoon even mijn verhaal kwijt.Nou, om te beginnen sinds nu ongeveer 1,5 jaar heeft mijn vader een nieuwe vriendin. In de eerste paar maanden ging het wel goed, todat ze zich ging bemoeien met mij. Ze kwam voor mijn gevoel heel zeurderig over. Nou hier hadden we toen een tijdje ruzie over.  Tot nu toe ongeveer ging het goed. Eind juni zijn m'n vader en zijn vriendin samen gaan wonen, natuurlijk moest ik mee. Sindsdien gedraagt ze zich naar mijn gevoel weer zeurderig steeds, en het is allemaal gericht op mij.  En nu gaat ze ook nog dingen verzinnen die niet waar zijn. Zoals, dat ik mijn licht tot half 4 ('s nachts) aan laat. Dit is dus niet waar.  Ik ben misschien wel tot laat wakker 's nachts, maar hierbij heb ik geen licht aan. Dus ik vraag me af hoe ze erbij komt dat er licht brandt. Ik erger mij ook dood aan een aantal dingen die zij doet, maar dat houdt ik ook gewoon voor me. Maar zij zeikt echt

hoii,ik ben een 13 jarig meisje. alvast bedankt als je dit leest en tips hebt.sinds dit jaar is begonnen is mijn leven een stuk veranderd, ik heb veel meegemaakt buiten thuis om en dat heeft me veel pijn gedaan waardoor ik een heel ander meisje ben geworden. maar daardoor is het thuis steeds slechter geworden. elke keer heb ik ruzie met mijn moeder, ik uit mijn woedde helaas op haar en ik zeg de ergste dingen. ik kan mezelf niet meer tegenhouden. ik weet niet wat het is maar dat doet me vooral pijn als ik terug kijk naar wat ik tegen haar gezegd heb. maar dit komt alleen omdat er teveel is wat ik niet mag doen. ze laat me niet veel meer doen tegenwoordig terwijl ik dat juist wel nodig heb.ook heb ik 2 zussen en 1 woont nog thuis. ik heb haar weleens mijn geheimen verteld en nu heeft ze dat tegen mijn moeder verteld en word het door mijn zus tegen me gebruikt. ik heb elke keer ruzie met mijn zus ook terwijl dat nergens om gaat, door dit krijg ik dus ook ruzie met mijn moeder. want mijn

Hallo iedereen, mijn vorige topic ging over dat mijn ouders moeilijk deden over alleen met de trein gaan. Het is nu nog erger geworden en ben erachter gekomen dat ze echt pure control freaks zijn. Ik ben 14. Het startte toen ik mijn oom (woont aan de andere kant van het land) vroeg of ik weer eens bij hem kon logeren (hier waren ze niet bij) hij zei; dat is prima, we appen nog wel. Paar dagen later doet hij mij een voorstel en ik vertel dat aan m’n ouders.Ze werd knalrood en begon net niet te schreeuwen “hoe durft [naam oom] dit niet met eerst met ons te overleggen!!!” TERWIJL HIJ GEWOON EEN VOORSTEL DEED! Ik heb helemaal niks van ze nodig en kan alleen met de trein erheen. Net ook. Ik moest van m’n moeder naar beneden komen om de week door te spreken het gaat een “leuke week” worden. Oftewel ze gaat mijn hele week inplannen en ik kan er niks aan veranderen en als ik er op in ga wordt het een 2 tegen 1 spelletje wat met een doofpot en rode gezichten werd gespeeld. Hadden het nog even o

Hoi,  ik zeg liever niet mijn eigen naam dus mijn naam is maar voor even AmberIk en mijn moeder hebben vaak ruzie thuis voor al 3 jaar lang en het loopt steeds beetje bij beetje uit de hand we schreeuwen vaak op elkaar en  zeggen dat we elkaar iets moeten aandoen (zelfmoord. etc). Het was allemaal nog niet zo erg totdat iets voordat mijn zus hier kwam wonen (mijn zus had dingen temaken met jeugdzorg doordat zij niet bij een van onze ouders kon wonen) ik had mijn moeder vertelt hoe mijn zus mij had aangeraakt bij mijn je weet wel ongeveer 1 jaar voordat ze bij ons kwam wonen en ze zei dat ze hier nooit meer mocht slapen. een paar weken later hadden we weer ruzie en het was echt laat om 11 uur 's nachts en mijn moeder stapte in haar auto en reed weg 1.5 uur later kwam ze terug en was mijn zus aan tafel met haar aan het zitten te praten met allemaal tassen en koffers. ik heb een beetje aggressie problemen en ik kan met niemand praten over mijn eigen problemen want ik heb geen vrienden, to

Yo ik heb vaak mn koppie vol met allemaal dingen, 1 groot deel is of mn ouders nog wel van elkaar houden. Mn moeder boeit mn vader geen ene bal meer en dat maakt me best verdrietig want andersom is dat volgens mij ook zo. Mijn vader doet laatste tijd heel raar. Zou iemand miss zeggen of zelfde verhaal heeft  Kus mij 

Hey, ik ben een meisje van 16 jaar. Mijn ouders zijn gescheiden en ik woon de ene helft van de week bij m'n moeder en de andere bij m'n vader. Ook heb ik een zusje van 12.Mijn moeder was ongeveer een jaar geleden (misschien wel langer) gediagnosticeerd met en zware depressie. Hierdoor heeft ze echt nergens meer energie voor. Het enige wat ze doet is slapen, roken achter de tv, werken en zo gaat de de hele week. Als ik bij m'n moeder thuis ben is het altijd een bende. Tis zo erg dat ik niet eens een beker kan pakken om te drinken. Of een schoon bord uit de kast te pakken om een broodje te smeren. De badkamer is ook goor. Ik en mijn zusje hebben hier allebei last van. Maar ik weet niet wat ik moet doen. Ik heb ASS, autistisch spectrum stoornis. Of asperger hoe je het wilt noemen. Ik ben daardoor slecht in een routine houden en ben net zo als mijn moeder slecht in het huis schoon houden. Ik heb daar een zetje voor nodig maar die geeft ze niet. En ook is het eigenlijk niet mijn verantwoord

Hey allemaal, Hieronder even een vragenlijst voor iedereen die gescheiden ouders heeft. Je hoeft hem niet in te vullen als je dat te persoonlijk vindt 1: Bij wie woon je momenteel? 2: Hoe vaak zie je je vader? 3: Heb je stiefbroer(s) of stiefzussen? 4: Hoeveel jaar geleden gingen je ouders uit elkaar? 5: Wat weet je er nog van? 6: Praat je erover met familieleden? 7: Denk je nog vaak na over de scheiding? 8: Heeft je moeder of vader een andere vriend/vriendin? 9: Wat doe je om de scheiding te vergeten? 10: Hoe gaat het nu? Alvast bedankt voor het invullen van de lijst! Liefs, Daniël

ik ben zo bang. mijn vader is sinds een paar dagen uit huis vanwege een ruzie tussen mijn ouders. ik was daar wel blij mee, gezien hij vaak gewelddadig wordt tijdens ruzies, ook tegenover mij en mijn oudere zus. ongeveer een uur geleden hebben mijn ouders weer enorm veel ruzie gemaakt via de telefoon. Mijn vader is razend.  Ik ben bang dat hij naar huis komt, bij ons inbreekt en iemand iets aandoet. het is niet de eerste keer dat hij naar huis komt na een ruzie, maar hij was nog nooit zo boos. Weet iemand wat ik in deze situatie kan doen?  

Hey, ik ben vandaag met mijn moeder op vakantie gegaan naar Londen voor 1 week. Vorig jaar waren we met z’n tweeën naar Parijs geweest. Het was toen wel leuk in Parijs maar mijn moeder wordt vaak boos op mij zonder reden, serieus zonder enkele reden. Vaak doet ze wel leuk maar het kan opeens omslaan en wordt ze vet boos om niks. Dit gebeurd dus al vaak thuis maar toen ook in Parijs. Omdat we in een ander land en de hele tijd met z’n tweeën waren voelde ik mij opgesloten omdat ik niet even weg naar mijn kamer kon ofzoiets. Vóór dat we naar londen gingen was ik hier erg bang voor dat het weer zou gebeuren, en het begon vandaag gelijk al. Ik word zo bang hiervan want ik kan niet weg. (dit heeft mijn vader in het verleden ook gedaan en liep het nog steeds erger uit de hand en heb daarom geen contact meer met hem sinds kort). Ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan, kan iemand mij hiermee helpen? Ik probeer zo calm mogelijk te blijven maar er valt ook zo lastig met haar te praten. Wat moet

Oke dus ik ben erg snel bang voor wat andere mensen denken en voor dingen die ik niet weet. Ik was ervanuit gegaan dat ik morgen met mijn zusje tassen zou gaan bedrukken. Ze vertelde me dat ze dit wou doen en ik had ons voor die activiteit ingeschreven. Ik had het mijn moeder vertelt en alles was goed. Ineens uit het niets vertelt mijn moeder me dat ze morgen naar een pretpark in de beurt wilt gaan. Ik was in de war geraakt met het strand want beide plekken hebben namen die op elkaar lijken. Ik zei 'is goed, ik moet morgen wel naar dat ding dus ik kan niet mee. Misschien kan ik eerder weg en dan wat later komen?'. M'n moeder keek me raar aan maar zei helemaal niets. Ik dacht: we gaan naar het strand toe. Later die avond loopt mijn broertje te praten over het pretpark en hoeveel zin hij erin had. Ik realiseerde me toen pas dat ze naar het pretpark wouden. Ik heb al een week lang gepland om die tassen te doen. Toen vertelde m'n zusje me dat ze niet wist of ze mee wou gaan en toen ze hoor

Hoi iedereen, ben een jongen van 14 jaar en ik wil graag alleen met de trein gaan reizen, maar mijn ouders doen daar steeds moeilijk over.ik zou dan naar familie willen die in het midden of aan de andere kant van het land wonen, omdat mijn ouders maar een auto hebben die doordeweeks gebruikt wordt door mijn vader, dus ik kan d’r eigenlijk ook nooit eens uit… ze verdedigen hun standpunt dan met “wat als” scenario’s zoals “wat als er wat gebeurt”, “wat als er raddraaiers in de trein zitten” en ga zo maar door..Die indruk krijgen ze wss omdat er soms wel wat in het nieuws komt… maar dan hebben ze het natuurlijk niet over de vele keren dat het gewoon wel goed gaat 😐 Nog een obstakel is dat het wel lijkt alsof ze nog ergens in de jaren 90 leven.. snappen niks van het moderne ov en hoe dat werkt en willen het niet weten ook. Altijd als ik in gesprek wil dan wimpelen ze het af of proberen het in een denkbeeldige doofpot op te bergen…En als ik er in slaag om m’n moeder gedeeltelijk over te ha

Heftige titel maar het is de waarheid. Mijn buurman is echt 70 ofzo en hij is gek. Helemal van z'n padje af. We beginnen vanaf het begin. P verhuist naar dit huis. De vorige bewoners zijn dochter waarschuwde dat de buurman niet lekker is. P en mijn moeder negeren het We wonen hier voor maanden (bijna een jaar) en de buurman zeikt over onze compressor. Hij hoort het in onze badkamer. We hebben nog nooit een compressor gehad. Hij wilt dat we stoppen met de wasmachine draaien in de avond en hij wilt dat we de afzuiger in de badkamer niet meer gebruiken. We gebruiken de afzuiger maar stoppen met de wasmachine. De buurman komt z'n huis uit s avonds. Helemaal boos. "Ik heb met 'n glas tegen de muur gezeten, ik hoor die compressor. Doe t uit" "ik heb glazen tegen de muren gegooit het maakt me gek" WELKE COMPRESSOR???Hij komt een tijdje later terug. Hij voelt mijn telefoon trillen als het alarm s'ochtens af gaat. Ik zet het trillen uit.  We wonen hier al anderhalf - twee jaar.De buurman instal

Hallo allemaal,Mijn moeder en stiefmoeder gaan samenwonen. Ik woon bij mijn moeder en moet dus mee verhuizen. Ik kan het echt goed vinden met mijn moeder en stiefmoeder alleen het voelt niet goed aan dat ze nu al gaan samen wonen. Ze kennen elkaar 7 maanden en willen nu al samenwonen (ik vind dat erg snel). Maar aan de andere kant is het ook beter dat we gaan verhuizen anders komt mijn stiefmoeder in ons huis wonen waar ook mijn vader heeft gewoond dat vind ik al helemaal raar. Ik en mijn broer hebben ook niks te zeggen over hoe het er allemaal uit gaat zien enzo. Ze betrekken ons nergens bij vooral mij niet en ik heb al meerdere keren aangeven dat ik er graag bij betrokken wil zijn van wat ze voor gedachtes hebben. Ook moet ik nadenken stel dat mijn moeder overlijdt als ik dan bij mijn stiefmoeder wil blijven wonen en dan net zo als nu af en toe naar mijn vader of voor altijd naar mijn vader wil. Dat voelt als een rare keuze. Ik en mijn vader liggen elkaar niet zo goed (ik kan het bet

IK HEB NOGSTEEDS GEEN UPDATES OVER MIJN FAMILIE BEHANDELIG.Ik, het mens dat dit typt, heeft een maand geleden op mijn laptopje een topic voor ervaringen over gezins behandelingen voor familie trauma gevaagd en sinds dien heeft niemand mij en mijn in de warrige zelf een verhaaltje kunnen door sturen. Ik heb met niemand kunnen relaten over de ervaring van wachten op deze lange lijst voor hulp.Ik heb mijn ortho pedagoog honderd miljoen keer gevraagd voor updates met de wachtlijst en over nieuwe informatie over hoe deze behandeling vanslag gaat. Absoluut niks heb ik tehoren gekregen.  ongeveer 10 minuten geleden keek ik op het forum, ik keek naar mijn geweldige 6 topics die ik heb geplaatst en zag degene waar ik vroeg voor andermans ervaringen. ik zie dat het EEN MAAND geleden was geplaats. Ik was zo happy. Waarom? Omdat ik rond die tijd ongeveer nog 4 - 5 maanden moest wachten tot de behandeling. Nu moet ik nog maar 3 - 4 maanden wachten tot familie grippy socks vakantieDRIE tot VIER MAAN

Heyy ik ben een meisje 14 jaar 3vwo, en ben heel erg onzeker over mijn uiterlijk maar ook over de hoeveelheid vrienden die ik heb, Ik heb echt maar 3 of 4 vriendinnen. Meiden die ik ken hebben er soms wel 20 ofzo en dan voel ik me eigenlijk een beetje het buitenbeentje omdat ik niet zoveel vriendinnen heb, of omdat ik niet zo populair ben. Hebben meer mensen dit? En is het raar dat ik niet zoveel vriendinnen heb?