Emotionele problemen en gevoelens

Op mijn school hebben wij vrijwilligers die de leerlingen helpen met bijv school of mentale problemen,ik ga nu ongeveer al een jaar lang daar naartoe waar ik word geholpen om over mijn problemen te praten. Laatst gaf de vrouw die mij helpt de suggestie om op gesprek te gaan met mijn moeder erbij omdat ze denkt dat ik professionele hulp buiten school nodig heb. Ik ben daarmee in akkoord gegaan omdat ik zelf altijd te bang was om hierover met mijn moeder te praten en het fijn zou vinden als iemand anders het voor mij deed. Ik heb nu ongeveer een week geleden een gesprek gehad, en toen die vrouw mijn moeder vertelde dat ze dacht dat ik hulp nodig had, moest mijn moeder keihard lachen. Later heeft ze tegen me gezegt dat het onzin is en dat het dramatisch is. Ik weet nu niet goed wat ik moet doen en heb nu nog meer het gevoel alsof ik niet over mijn problemen kan praten, iemand advies? :((

hi allemaal ik vind het wel spannend hier dingen te vertellen maar ga het toch doen.  mn ouders zijn nooit heel aardig tegen mij, het is nooit goed wat ik doe of zeg. Als ik een 7 heb vragen ze waarom ik geen 8 heb bevoorbeeld. maar ook andere dingen vooral mijn vader maakt best gemene opmerkingen. dat ik dikker word en dat dat niet mooi is of hij zei ook een keer over mn borsten dat ie hoopte dat ze nog zouden groeien want zo was het niks… en dat voelt steeds zo rot al die opmerkingen en ik heb dat ook wel gezegd maar dan zegt ie dat ik nergens tegen kan, dat het gewoon grapjes zijn en ik me niet zo moet aanstellen. Ik voelde me steeds rotter en meer onzeker over alles, over mn lijf en school en enzo en toen ben ik gaan snijden. toen mn ouders daar achter kwamen zeiden ze dat ik moest stoppen met die flauwekul en dat ik het doe om aandacht te krijgen. maar dat is echt niet zo want ik schaam me er juist voor en wil niet dat iemand het ziet. Het doet ook pijn dat mn ouders me niet wille

Heeey, Ik heb in het dagelijks leven best veel fantasie. Ik verzin dan allemaal dingen in m’n hoofd. Maar de laatste tijd zeg ik veel te veel dingen hardop waardoor ik al gauw aan het liegen kom. Ik kom dr altijd onderuit hoor geen problemen maar ik voel me er soms rot over en als ik dan eenmaal “leugenvrij” ben dan begin ik gwn weer opnieuw. Ik denk dat ik het doe om m’n leven interessanter te laten lijken. Maar goed dat hoort normaal niet. Iemand ideeen?

Hey,ik ben heel bang voor de meng van andere mensen over mij. Als ik bijvoorbeeld langs iemand loop en die gene kijkt naar mij ben ik bang dat die gene mij lelijk vind of dat er iets raars is aan mij ofzo. Als ik in een ruimte ben met veel mensen heb ik ook het gevoel dat iedereen naar mij kijkt.Ik heb hier door ook geen vrienden. Ik durf gewoon niet met mensen te praten, omdat ik bang ben voor hun mening over mij. Ik durf zelf ook niet alleen naar de winkel. Ik durf zelfs niet alleen een wandeling te maken. Ik voel me ook continu zenuwachtig als ik met mensen ben. Het ergste vind ik nog dat ik het zelfs heb bij familie. Niet bij mijn gezin, maar gewoon bij mijn familie. Ik heb me dit jaar ook echt heel vaak ziek gemeld voor school, omdat ik het niet kan en durf. Ik voel me in de klas gewoon niet fijn. Ik heb het gevoel dat iedereen mij aanstaart. Het zou ook veel fijner zijn als ik in 1 vaste klas zat. Ik wil hier vanaf komen daarom heb ik een baantje genomen bij de kruidvat. Ik dacht

Hi uh, dus ja.Ik heb de laatste maanden, maar vooral de laatste weken is dat erg toegenomen, het verlangen om mijzelf pijn te doen. Ik heb erg veel emoties in me, erg veel woede en verdriet, ook schuldgevoel. Komt soms heel plotsteling, andere keren met een reden (ruzies met mijn ouders, het gepest op school, of gwn lichte iritaties die toch hard aankomen). Maar al die emoties zijn erg verwarrend en geven me slechte gedachtes, die ik hier liever niet wil delen. Daarom doe ik mijzelf pijn, om gewoon even pauze te kunnen krijgen van de emoties. Ik weet dat het stom klinkt, maar ik kan er gewoon niet mee stoppen. Ik weet ook niet of ik kan/wil stoppen, wanneer ik het ‘verlangen’ krijg om het te doen, word de huid bij mijn arm geiriteerd en gaat het heel rusteloos en zwaar voelen. Het is een echt naar gevoel dat ik niet kan uitleggen, maar ik blijf mijzelf dus pijn doen en ja. Ik heb het maar twee mensen (vrienden) verteld, de tweede vandaag pas. Ik heb het ze niet heel erg gedetaileerd ve

Hey hier is iets heel ergs gebeurt maar komt je: ik was aan het kletsen met een vriendin, omdat ze niet lekker in haar vel zat. En toen zei ze in tranen dat ze gisteren poging heeft gedaan tot zelfmoord (maar toen kwam haar vader binnen dus ze is gestopt). Omdat ze denkt dat ze alles fout doet. Ze is nog maar 11 jaar. Ze had zichzelf al gesneden in haar nek, en ik haar huid geknipt met een schaar. Je ziet in haar nek een hele rode plek met schrammen en op haar arm zitten schrammen. En ze gaat al naar een therapeut maar daar durft ze niet alles aan te vertellen. Ik kreeg net een appje van haar dat ze weer een poging heeft gedaan maar het is weet mislukt en nu heeft ze een snee. ik weet niet wat ik moet doen. Want we hebben ook knallende ruzie gehad.  Help me alsjeblieft

Hoi, ik ga over 2 weken op school een activiteitenweek doen in plaats van schoolkamp dat gaat niet door door corona en op donderdag  1 juli dat is in de activiteitenweek, gaan we op school slapen alleen ik wil niet op school slapen omdat ik heimwee heb, ik heb het al tegen de juf gezegd, ze zei dat ik het tegen m'n moeder moet zeggen en dan mag ik thuis slapen. Alleen ik weet niet hoe mama zal reageren als ik het ga vertellen, hebben jullie tips? 

hey allemaal!! Ik heb hier al een eerder een account op gehad maar ik weet het wachtwoord even niet meer dus heb ik een nieuw account gemaakt. Ik zal dan maar eens aan mijn verhaal beginnen. Ik ben een meisje van 14 jaar (wordt 15 jaar) en ik doe ballet. Zelf heb ik al sinds kleins af aan problemen met mijn mentale gezondheid en zit nu ook opgenomen in de psychiatrie (al 1 jaar). Ik ben in herstel van een eetstoornis waardoor ik heel veel gewicht ben moeten bijkomen. Daardoor heb ik nu een soort van buikje gekregen… Zaterdag heb ik ballet en ik ben bang dat mensen van mijn groep me gaan uitlachen of (zoals ze al eerder hebben gedaan) gaan roddelen. Ik heb zelf heel weinig zelfvertrouwen dus zou er iemand me even kunnen helpen?  groetjess

Ik vind het niet leuk dat kinderen met een beperking worden genegeerd door 'gewone' mensen en ik heb zelf ook een beperking, ik heb vaak het gevoel dat andere kinderen me raar vinden en dat vind ik zelf niet echt leuk en ik wil dat er iets aan gedaan moet worden omdat andere kinderen met een beperking ook gepest worden.  Ik vind dat we gewoon respect voor elkaar moeten hebben. En dat we niet gaan schelden en te lopen pesten!

Hi, Ben ik weer. SorryIk vergeet dingen ineens heel snel…Ik weet niet hoe het komtWeet iemand het, En hebben jullie dit ook?

Sinds eind maart is er op tv een nieuwe serie te zien: Leven voor de Dood. Het programma heeft 6 afleveringen. Er worden 5 mensen gevolgd met een depressie en/of suïcide wens.Omschrijving van het programma:In Leven voor de Dood gaat Patrick Lodiers in gesprek met de vijf hoofdpersonen over hun wens om niet meer te leven en hoopt daarmee het taboe rondom praten over zelfdoding te doorbreken.Er zijn nu drie afleveringen geweest en ik was benieuwd of er andere mensen zijn die dit programma ook hebben gezien en wat jullie ervan vinden. Bijvoorbeeld: Herkennen jullie dingen? Helpt het jullie als je hoort dat je niet de enige bent. Wat vinden jullie van het programma?Zelf volg ik het programma en ik vind het heel erg interessant. Ik heb zelf een depressie en suïcidale gedachten en ik herken de strijd en gedachten van de hoofdpersonen en ik denk dat het goed is dat er meer aandacht aan besteed wordt.Link  naar website voor meer informatie en de afleveringen.Groetjes,Simply Me 

Hoi, ik ben al heel lang niet meer actief geweest hier maar misschien kennen een paar van jullie mij nog. Doet er verder ook niet heel veel toe. Wat er wel toe doet is wat er momenteel in mn leven speelt wat ik niet begrijp.  Ongeveer 1,5 jaar geleden ben ik op dit forum er achter gekomen dat ik jongens echt wel leuk vond en dus homo was(dacht ik XD). Alle dank aan @M en Ms met het ondersteunen hiervan  . Nu zit ik alleen echt gigantisch met mezelf in de knoop. Ik ben sinds een half jaar voor het eerst verliefd geworden op een meisje, wat ik nooit had gedacht, maar nu ben ik dus BI, haat aan hokjes. Gelukkig was ik nog steeds niet uit de kast, pussy hierzo. Nou zit ik er mee, als het iets wordt met haar, moet ik haar dan vertellen dat ik Bi ben of niet, heb echt geen idee of dat verkeerd kan vallen ofzo iets.  Ook heb ik de laatste 2 jaar (vooral laatste jaar) een depressie ontwikkeld, ik voel me vaak waardeloos en mislukt, al heb ik geen idee hoe dit komt. Misschien door mijn lengte e

Hoi ik wil wat zeggen en ik hoop dat er mensen zijn die weten wat ik kan doen en me gerust kunnen stellen. Ik mis namelijk de band die ik eerst had tussen mij en mijn beste vriendin 1,2 jaar geleden (we waren toen nog niet veel met de middelbare bezig) belden, appten en zagen we elkaar veel meer als nu.  Vroeger appten/belden we bijvoorbeeld ongeveer bijna elke dag enz maar nu niet meer zo vaak als toen en dat mis ik gewoon. Ik weet dat ze gewoon bff met me wil zijn ze heeft nooit gezegd dat we geen bff meer zijn en ze zei pas geleden (2 weken geleden ofz) tegen me dat ze ook weer snel wilt logeren. (het is 3 maanden geleden dat we voor het laatst hadden gelogeerd). Ik denk zelf dat het te maken heeft met school en ze heeft vaak voetbal in het weekend en ook dat zij ook nog veel andere bestfriends heeft (denk ookniet dat het aan mij ligt ofzo). Maar we appen nu niet zo vaak en ik wil gewoon meer contact en meer afspreken/logeren zegmaar want ik mis haar gewoon best erg maar ik weet nie

Bericht bewerkt door De Kindertelefoon.Ik zit vol met suïcidale gedachtes en wil eig gwn dood om heel eerlijk te zijn , en ik ben denk ik ik weet het niet verslaafd lichtelijk aan selfharm qua snijden. [Onnodige details verwijderd door De Kindertelefoon]  ja dat was het ga nu weer muziek luisteren wou het ff 🪄mededelen 🪄

nou hoi allemaaler is dus echt iets raars gebeurd. Ik had dus friends with benefits gedaan met een jongen en nadat ik m had gepijpt kwam ik thuis en sprak ik hem even, en daarna had ie me overal op geblokt. Hoezo doet ie dit? ben gewoon echt in shock. Hij heeft me gewoon geghost

Je ziet de titel al.Ik vraag mij gewoon af, Wat is het nut nou van het leven?Ik weet het, Je naaste zouden het verschrikkelijk vinden. Maar is dat alles? Dan is het geen nut.Elke dag zoek ik naar een rede waarom ik nog leef…Kan iemand antwoorden??

Hee, Ik wilde hier eigenlijk geen topic over plaatsen, maar ik doe het nu toch omdat ik er erg veel last van heb. Ik heb nu al een tijdje het probleem dat ik bang ben voor de mening van anderen over mij. Hier word ik erg onzeker van. Als ik bijvoorbeeld over straat loop en er loopt iemand langs me die me aankijkt, word ik al meteen bang en kijk snel naar de grond. Ik heb dan het gevoel dat ik lelijk ben of dat ik er vreemd uitzie. Het is niet dat ik verlegen ben, want dat ben ik echt niet, maar ik ben gewoon bang dat ik opval op een verkeerde manier, dat ik niet aan hun standaards voldoe ofzo. Dus mijn vraag aan jullie is of jullie hier ook last van hebben / hebben gehad. En zo ja, hoe ga je ermee om / hoe ben je er overheen gekomen? Tips? Alvast bedankt en veel liefs

Heyy, dit is even een vervolg op de topic die ik laatst plaatste over school.Nou dit was dus de eerste dag en ik vond het zo eng, ik moest zelfde even huilen.Gelukkig kon ik langs een van mijn vrienden zitten! Het was zo raar en eng, als er meer mensen zijn ben ik veel minder open en kan ik gewoon niet mezelf zijn. Ook voelde ik me heel bekeken en dat ook omdat er een paar mensen in de klas zitten die mij niet mogen (ik hun ook niet), het lijkt alsof hun meerdere kinderen hebben aangestoken en die mij nu ook niet mogen. Het meisje erdoor ik niet lekker in mijn bek zit zag ik ook gelijk die ochtend en de moet zakte even in mijn schoenen. Voor de rest was de dag wel oké maar het was zo apart!hoe was jullie dag? <3Groetjes van moi   

Hallo.Ik heb en vriend die een einde wil maken, en hij heeft mij overal meegeholpen maar ik weet niet hou ik hem nu kan helpen, Groetjes Maureen.B

Ik ben heel erg bang dat ik zelfmoord ga plegen, en omdat ik er zo bang voor ben geloof ik soms ook dat ik het echt wil! Ik ben 14 jaar en een jongen!

Hi ik ben Sarah.Ik ben zelf heteroflexible maar vind het vreselijk.Mijn zus en mijn vrienden supporten me voor geen zak en zeggen  dat ik gewoon Bisexual ben.Maar dat ben ik niet!Ik begrijp niet waarom mensen het niet gewoon kunnen  vergeten en gewoon zeggen oké goed top  En klaar.Hoe kan ik leven met een pride waar van mensen zeggen dat hij niet bestaat? ik weet niet een wat ik zou moeten vragen de enigste grote reden dat ik dit schrijf is  omdat ik teminste hoop dat iemand dit ziet en misschien wel kan vergelijken of gewoon er iets over wilt zeggen.Mijn zus zegt letterlijk dat de vlag van mijn pride lelijk is!.Ik kan niet eens bij de tags van dit verhaal heteroflexible schrijven omdat het daar niet eens bij staatIk zou gewoon willen dat mensen alles en elke pride + goed zouden vinden en niet alleen de gene die ze goed kennen

hoi!ik heb een vraagje voor jullie!Hoelang mogen jullie per dag op de telefoon. En hoe zijn de regels bij jullie thuis? alvast bedankt!

Hoi, sorry dat ik jullie stoor (Alweer)Ik denk dat ik al eerder een topic van dit heb gemaakt maar ok.Ik snap hier niks van, Ieder dag ben ik dromerig, alsof alles nep is.Het heet depersonalisatie ofz.Maar dat komt door drugsgebruik, En ik heb nog nooit drugs gebruikt, Weet iemand wat dit is?

Hallo iedereen :)En dan aan de  wappies onder ons, hoe kunnen jullie zo blijven ontkennen dat  Corona bestaat, en dat het vaccin "zo gevaarlijk is.."En dan heb je ook nog de wappies die beweren dat wij schapen zijn, jullie lopen ook gewoon achter Viruswaanzin aan.Waarom moeten de wappies bestaan... kunnen we niet nou gewoon ons aan de maatregelen houden zodat we Corona onder controle krijgen. #iklaatmevaccineren-TheMightySlayer <3 

Vandaag heb ik zelf heerlijk gezwommen in het kanaal met wat vriendinnen om maar even uit de thuis situatie te gaan. Maar waar we zwemmen komt ook veel verkeer langs en ook veel vrachtwagens dus vandaag tijdens het opdrogen lagen we ook op het stuk gras langs die weg. Maar ik lag daar dus weer echt te shaken als een gek in me bikini als er weer zo gevaarte langs kwam denderen. het top punt was voor mij helemaal wel bereikt toen ik weer naar huis wou fietsen en de weg wou oversteken en zo ding begint te toeteren. Ik kom ze gewoon overal tegen en het nadeel is ook gewoon dat we om bij het kanaal te komen als eerst nog over een stuk industrie terrein moeten dus dan kom je ook van die gevaartes tegen.