Emotionele problemen en gevoelens

Hee zoals jullie in me vorige topic zagen snij ik mezelf ik ben hier voor naar me mentor gegaan en heb nu een schoolmaatschappelijkwerkster , heb t uitgelegd tegen haar ovet thuis enz ze wilde een gesprek met me moeder en dat kwam dus einglijk dinsdag maar de scholen gingen niet meer dicht waardoor ze cc opnam met me moeder … ze heeft me hiervoor geen toestemming gevraagd en ze heeft alles gezegd me moeder was toen erg boos en kreeg niets te eten enz ze belde me gisteren op omdat me moeder zei dat t goed gaat thuis ( totaal niet waar voel me zo ongelofelijk ongelukkig en dat weet me schoolmaatschappelijkwerkster ook) ze zei t ga goed thuis heb ik gehoord ik zei ja zo goed dat toen ik woensdag thuis kwam ik niets te eten kreeg omdat u hadt gebeld ze was toen erg boos en t gesprek ging erg geriiri toe naar elkaar ze zei toen je doet naar doei en ze hing op.. heb me nu ook gesneden want voel me zo erg in de steen gelaten .. ik weet dus niet wat ik moet doen nu kan iemand me helpen aub ? 

Ik ben er achter gekomen dat iemand met wie ik bezig ben suicidale gedachten heeft. Hoe kan ik hierbij het beste helpen?

Hey mensen, ik ben een meisje van 15, en onlangs zijn er behoorlijk nare dingen gebeurd. het is een lang, lang, lang verhaal, Ik hoop dat 1 persoon de moeite doet om het te lezen, ik moet het gewoon even allemaal kwijt, want nu loop ik er maar mee rond... Oké, dus ik een een meisje (ik noem haar even A) gingen op een date. Ik vond haar echt heel leuk, de date ging echt super goed! Zo goed dat we hadden afgesproken op een 2de date te gaan. Toen kwam er een feestje aan, we hadden afgesproken dat als we dronken waren dat het dan wel oké was om mensen te zoenen, dat gebeurde ook, maar dat was oké. Na het feestje bleven we slapen en een andere jongen ook. het werd later en later en op een gegeven moment hoorde ik zoen-geluiden vanaf de bank. Ze was aan het zoenen met een jongen (hij heet in dit verhaal M)… Dit kwetste me enorm, omdat ik eerder die avond (al dan niet dronken) tegen haar aan het praten was over al mijn jeugd issues. Maarja, later dacht ik erover na en besloot om te doen alsof

Hoi, Ik heb sinds een aantal weken weer last van zelfmoordgedachten komt vooral door veel stress, zorgen en mentale pijn, maar ga daar liever niet verder op in. Dit is bij mij niet een heel onbekend probleem. Ik heb van mijn 14de tot 17de nu heden wel is perioden gehad dat ik daar aan dacht en in therapie heb gezeten. Inmiddels ben ik veel sterker geworden en heb ik veel geleerd en is de pijn die ik vroeger voelde nu zeker in mindere maten, maar ik vraag me soms wel oprecht af of er iets mis met mij is. Ik leef in een gezin met mensen die van mij houden en ik heb op zich niks te klagen, maar toch ben ik altijd degene die zo struggled. Waarom is dat? Heeft iemand hier misschien een verklaring voor? Of kan iemand mij helpen?  Liefs Rose 

Hoi,Soms voel ik me erg k*t en daar schrijf ik dan over.Soms in een dagboek vorm maar soms dan verwerk ik mijn gevoelens in een gedicht.Eigenlijk weet ik niet waarom ik jullie nu een paar van mijn gedichten laat lezen.Ik denk dat ik hoop dat jullie (de lezer) jezelf misschien kan herkennen in één van mijn gedichten.MaskerMijn mond gesloten,Mijn ogen dicht.Elke keer tover ik een lach op mijn gezicht.Hopend dat die de pijn verlicht. Ik ga door,Niemand die het zag.Dat ik mezelf verloor,En door mijn tranen heen lach.Als je ook mooie gedichten hebt wil je hem dan achterlaten in de reacties?Gedichten inspireren mij namelijk!Liefs Anoniempje_Cool

Hey, Hebben jullie tips om positiever te worden? Ik wil dat graag, maar ik vind dat lastig. 

HeyAan t begin van het schooljaar ben k bevriend geraakt met een meisje uit mijn klas. Ik merk dat ik een crush begin te krijgen op haar, maar ik wil dat echt niet. Ze vind namelijk al iemand leuk, en dat vind ik prima want ik wil gewoon vrienden blijven.  Ik weet niet hoe ik stop met verliefd zijn dus nu negeer ik haar maar, ik zie niet echt een andere optie. Als iemand tips heeft pls want het zou fijn zijn als ik vrienden kan blijven

Hoi, ik ben dus al een tijdje (bijna een jaar) vrienden met een jongen. We praten elke dag op snap en bellen elke dag op discord. Ik heb nog nooit zo een lieve vriend gehad. Hij laat zien dat ie echt om me geeft en ik hou van hem, alleen is die soms toxic. Niet vaak, alleen als hij met een soort vrienden om gaat. Maar nadat hij met die vrienden om is gegaan is die voor een tijdje toxic. Ik heb het ook vaker verteld en we hebben er ook vaker ruzie door gekregen. Alleen ik hou echt heel veel van hem, en ik kan hem serieus niet kwijt raken. Alleen doet het me heel veel en ik weet gewoon niet wat ik er mee moet. Hij begint het nu weer te doen en ik raak een beetje hopeloos..

Ik heb dus nu al 3 dagen dat ik constant bang ben als ik ga slapen. Ik moet perse met mijn gezicht een bepaalde kant op liggen en ik kan dan mijn ogen niet dicht doen want anders denk ik dat er ineens iemand voor me staat. Als ik dan uiteindelijk ook slaap droom ik altijd, en dat zijn dan geen leuke dromen maar nachtmerries en dan bedoel ik hele enge.  Gisteren ben ik 2 keer wakker geschrokken door die dromen. Vaak droom ik dan over random dingen en dan is er ineens een eng persoon meestal helemaal zwart en dan gloeiende ogen die er dan ineens is. Of ik ga ineens dood door iets zoals een blikseminslag of vuur, ik voel dan meestal die pijn ook nog. Als ik dan wakker ben ik letterlijk helemaal nat ik heb nu zelfs een handdoek naast mijn bed liggen zodat ik mezelf een beetje kan droog maken, maar als ik dan wakker word durf ik mezelf niet meer te bewegen en staar ik maar maar de deur alsof er elk moment iemand kan staan. Als ik dan eindelijk wel durf te bewegen ga ik meestal op mijn lapto

Mijn leven is niks meer waard.. Het gaat zo slecht.. Niemand die nog om mij geeft.. Ik voel me zo hopeloos alleen.. Ik ben weer begonnen met snijden..Ik wil hier niet meer zijn.. Ik ben het niet waard om hier nog langer te zijn.. Het gaat ook niet meer beter worden.. ( aangepast door de Kindertelefoon ivm forumregel 9 )

Ik ben op het punt dat ik alleen nog leef omdat ik mijn familie niet verdrietig wil maken. Die lockdown helpt ook lekker, school is de enige plek waar ik nog iets van sociaal contact heb. Niemand belt me. Niemand heeft me nodig. Ik ben lui. Ik ben nooit blij. Mijn vrienden zijn nep. Niemand praat met me. Als ik naar school fiets hoop ik dat ik word aangereden.  Als ik met het ov ga hoop ik dat ik voor de metro word geduwd. Als ik ga slapen hoop dat ik niet meer wakker word.  Wanneer kan ik weer voor mezelf leven, want ik heb het gevoel dat ik het momenteel alleen nog voor anderen doe.groet

Hey, Ik ben een jongen van 14 jaar en heb een klein probleem.Ik heb een meisje op het internet ontmoet die in dezelfde stad woont als ik. ik vind haar leuk, en zei mij. Alleen is zij dus 17 en het probleem is dat ik heb gelogen dat ik 16 ben, ik zou haar graag willen ontmoeten alleen ben ik dus geen 16. Iemand die weet wat ik moet doen?

Oké ik heb een zelf moord brief geschreven en hij is af . Ik wil gewoon mezelf iets aandoen, ik heb geen hoop . Ik kan het niet meer me ouders denken dat het goed gaat maar nee ik lieg tegen iedereen zelfs me pysiyator of hoe je het schrijft en me vrienden . Ik snij mezelf ook en nog dieper dan eerst .Snap als je niks hier mee kan srry als ik je lastig val🤍Weet iemand wat ik kan doen om me zelf weer blij temaken of iets beter te laten voelenHoop het wel 🤍🤍tekst aangepast door De Kindertelefoon n.a.v. forumregel 9

halloik heb een vraagjesoms heb ik echt de nijging om zeldm00rd te plegen en soms ook niet ik zit nu in de  brugklas en er is best wel wat gedoe ik nam het op voor een ander meisje en nu is dat meisje waar ik het voor opnam ervan af aleen..nu heeft ze het om mij gericht en faket ze appjes en  e gaat nephuilen enzik kreeg daardoor ineens een paniekaanval wat ik nog nooit heb gehad..ik heb door die ruzie nu ook amper andere vrienden meer wat ze verspreid steeds roddels en mijn mentor gelooft aleen haar  WEET IEMEND WAT IK MOET DOEN

hé ik heb een probleem ik heb dus aan iemand verteld wat er in mij om gaat en hoe ik me voel enzo en die persoon mag niks zonder mijn toestemming zeggen tegen andere maar dat heeft hij dus wel gedaan en ik vind dat niet fijn nu ben ik bang om over mijn gevoelens te praten en zo ik kan gewoon niemand meer vertrouwen.wat moet ik nu doen ik heb best wel heftige problemen ps lees mijn andere topic als je meer uitleg wilt

hoi ik ben al een tijd depressief eerst was et alleen huilen en wat ruzie met mijn ouders maar nu is het mis het is net ook weer misgegaan ik heb mezelf pijn gedaan en ik dacht ik wil dood ik ga er nu een einde aan maken en alles wat ik net nog had was mijn telefoon om mensen te bereiken die is afgepakt voor een lange tijd dus dit is de computer waar ik eigenlijk niet op mag ik had op snapchat contact met mensen die ik in het echt niet kende mijn ouders werden gek en pakten me alles af ik mocht eig niet naar school morgen ik zei teen mijn vader dat et me niet boeide als ik aangereden word en ik dood ga hij zei dat hij dat een asociale opmerking vond ze zeggen dat alles mijn shculd is blijkbaar raakt mijn moeder haar baan kwijt en ze zeggen dat dat door mij komt. Ze maken me kapot en manipuleren me en ik kan er niets aan doen ik voel me zo alleen en zonder de mensen op snapchat had ik nu misschien onder de grond gelegen en dat heb ik aan mijn ouders uitgelegd maar ze zeggen dat ik nooit

Hoii na een tijdje ben ik weer terug bij de kindertelefoon eyy :) ook 2 zelfmoordpogingen later btw. Ik snij me en 3 leraren weten het maar me ouders niet. Ik haat me ouders trouwens want ze mishandelen mij gw mentaal. Ik heb heel veel last van "body dysphoria" want ben nu een non binar geworden. En ik heb: eetstoornis,angstoornis,sociale angst,ocd en depressie(heeft de dokter gezegd) nou ik hoop dat je het weer intressant vond :,) 

Ik weet niet zo goed wat ik moet doen, ik heb een vriend van school die ik wel leuk vind als vriend (laten we hem Hans noemen), maar hij heeft een andere vriend (laten we hem Peter noemen)  die zeg maar drinkt en illegaal vuurwerk afsteekt, en ik wordt de hele tijd aangedrongen om mee te gaan op straat waar Hans een hele andere houding aan neemt, dit vindt ik lastig want ik weet niet zo goed wat ik daarmee moet. vanavond ben ik weer mee gevraagd, en ik kan eigenlijk geen nee zeggen dus dan ga ik mee, en ben dus mee gegaan. Daar werden diverse illegale vuurwerken afgestoken, ik wil hier eigenlijk natuurlijk niet bij zijn. Maar ik weet dus niet zo goed wat ik met Hans aan moet. Heeft misschien iemand een tip of zo?

HaiIk heb even advies nodig, doordat ik de laatste tijd enorm veel zit te huilen de oorzaak weet ik niet. Maar daardoor zet ik gwn me werk op het spel en zelfs me cijfers. Ik weet het gwn niet meer, aan de ene kant wil ik ook gwn niet meer.Mijn baas is boos op me geworden dat ik op vrijdag niet meer kom werken en zij op concour is. Ik weet het echt niet meer.

Hoi, ik heb sinds 9 maanden veel problemen die zich allemaal hebben opgestapeld, en daardoor ben ik heel onzeker geworden over mezelf. Ik ben toen veel minder gaan eten. Het begon met ontbijt skippen, toen middageten, en nu eet ik eigenlijk niks meer. Avondeten kan ik niet altijd overslaan omdat ik dan bang ben dat mijn moeder het merkt. Daarom steek ik na het avondeten altijd mijn vinger in mijn keel. Ik ben van 48 kilo naar 31 gegaan, maar ik vind het nog steeds niet genoeg. Ik heb stemmen in mijn hoofd die zeggen dat ik alles uit moet kotsen en ze noemen mij dik en laten me geloven dat ik mezelf uit  moet hongeren. Help?

Heyik heb mijn leven echt verpest.ik ga volgend jaar naar een anderen school om een opleiding te volgen. En ik weet heel goed wat ik wil worden namelijk actrice en dan het lieft in een ander land dan Nederland. Maar ik durf het niet te zeggen tegen iemand ik heb het weleens tegen mijn moeder gezegd en die zei toen van ja dan moet je acteerlessen nemen en dat doe je niet. Maar ik wil dat juist graag want ik vind dat leuk. Maar het is dus zo de enigste acteerles die in de buurt zit zit iemand op die ik niet mag en zij mij ook niet er is gewoon teveel tussen ons gebeurd en dat is gewoon niet fijn om bij haar in de buurt te zijn. maar ja dat zeg ik ook niet tegen mijn moeder.  Maar ik heb dus nu tegen iedereen gezegd van dat ik opleiding dierenartsassisten ga doen en dat ik me ga inschrijven bij die school. Zelf mijn school waar ik nu opzit weet dat. En ik wil dat dus echt niet want ik weet nu al dat dat mij super ongelukkig gaat maken. Maar ik weet eigenlijk ook al dat actrice in een ande

Ik was altijd wel degene die over alles en nog wat kon lullen en prima een gesprek kon voeren met mensen maar nu kom ik niet verder dan een "hoe gaat het" of bij vrienden zoiets van "we moeten echt weer een keer wat doen" ik heb mn vrienden ook al een tijdje niet gezien (andere klassen enzo) en er komt gwn niks uit het is dan gwn stil en akward en niet alleen bij mn vrienden maar gwn met iedereen eigenlijk wel wat moet ik doen?

Ik ben moe, ik wil eigenlijk niet meer verder. Kennen jullie dat gevoel? Ik zelf ben al mentally ill vanaf m'n 8ste (ben nu 13). Wat zijn djngen die jullie helpen? Bij mij werkt zelfs m'n therapie niet meer.. Ik ga amper naar school, en mn punten zijn ook slecht. Iemand tips?

Hoi ik heb het idee dat het soms een beetje gek gaat met mijn vrienden ect. Kun je me helpen of heb je hetzelfde idee join deze groep :D

Ik fake selfharm voor aandacht ik maak nep wonden met lippenstift op mijn pols omdat ik wil dat mensen ook om mij geven en ik voel me nu kut en had het nooit moeten doen en ik weet ook niet wat ik nu moet doen omdat ik het en wil vertellen dat het niet echt was tegen me "vrienden" en nog steeds aandacht wil hebben omdat ik altijd alleen ben tijdens pauzes en ik nooit iemand heb om mee te praten. Ook ben ik bang dat het ooit echte selfharm word inplaats van neppe