Hoi even een korte vraag naar wat doen jullie als je een terug val hebt op slechte dingen  Xx saja

hoii,  ik denk dat ik adhd heb, maar mijn moeder denkt van niet. weet iemand de symptomen van adhd of weet iemand wanneer je adhd hebt?  

Ik had het gevoel dat er iets met me was en hoorde toen over Borderline. Ik dacht dat moet het zijn! Alleen toen ik me verder erin ging verdiepen kwam ik meer dingen tegen waarbij ik 5+ van de klachten heb dus: - paranoïde persoonlijkheidsstroornis - borderline persoonlijkheidsstoornis  - persoonlijkheidsstoornis NAO   Dus heb van andere ook klachten alleen iets minder: - Schizotypische persoonlijkheidsstoornis  - Vermijdende persoonlijkheidsstoornis  - Afhankelijke persoonlijkheidsstoornis    En ben best bang omdat het zoveel is😬 Dus nu weet ik niet wat ik moet doen en durf het eig. tegen niemand te zeggen… Iemand help plzz Anoniempjeeee_xoxo    

Hoi, mijn moeder is vrijdag voor een paar dagen naar turkije gegaan maar door dat stomme virus is alles helemaal veranderd . Ik ben doodsbang dat ze niet terug mag. Ze moet gewoon aankomende donderdag terug komen maar ik ben zo in de stress dat het niet door gaat. Ik zoek alles op internet op en er is niks te vinden. Alsjeblieft kan iemand me verder helpen?? Ik hoop niet dat nederland  dicht gaat.. ik trek het niet , die onduidelijkheid het wekt zoveel stress en angst op.. ik kan niet zonder haar leven..

Hallo mijn naam is Joep, ben 16 jaar en heb een micro penis. Hij is rond de 5 centimeter en dit frustreerd mij heel erg. Ik ben gay (bottom) en ben bang dat geen ene jongen het met me zou willen doen....

Hoi, ik heb een hele lieve best friend en mooi dat ze is haha. Als ze bij me is wordt ik soms geil. Ik wil haar graag een keer vingeren en aanraken op ja eh fijne plekjes. Hoe vraag ik dit en iemand tips die het al heeft gedaan.?

Hallo   Ik ben een meisje van 19 jaar. Thuis loopt het niet zo goed, integendeel. Het gaat al jaren slecht tussen mij en mijn ouders. Ik krijg geen geld, moet voor mezelf zorgen, altijd ruzie. Dit maakt het emotioneel zwaar voor mij. Crisishulp heb ik aangeboden gekregen, het heeft niet geholpen. Het liefste zou ik gewoon thuis weg willen, begeleid wonen misschien? Maar hoe gaat het financieel? Geen idee… Ik heb wat informatie gevraagd. Nu door het coronavirus zie ik nauwelijks mensen, ik ben engist kind, ik wil eigenlijk praten met een leerkracht van mij … Maar ik durf niet zo goed… Ik heb zijn telefoonnummer dus whatsapp is een mogelijkheid. Wat denken jullie? Ik voel me echt niet goed……..

Ik zit niet lekker in mijn vel. Ik weet niet meer wat ik moet doen. De laatste tijd heb ik erg veel zelfmoordgedacht. Ook wil ik mezelf weer gaan snijden (ondanks dat ik net 1 jaar clean ben).  Ik kan nergens plezier of rust in ervaren. Ik kan me niet eens meer concentreren voor school door die vele gedachtes. Mijn hoofd is een grote gaos. Wat kan ik doen ik wordt gek van mezelf.

hey. um het gaat niet echt super goed met me en ik dacht, ik moet met iemand praten nu.  ik heb maar gewoon op internet opgezocht praten met iemand over gevoelens en ja ik kwam hier uit (:  alvast dankjewel voor de moeite om het te lezen.  ik heb de afgelopen jaren me best down gevoeld en ja alles om me heen verdween een beetje.  ik ben vaak alleen thuis door mijn ouders werk en ben ook enig kind, dusja voelde me beetje eenzaam you know. gelukkig had ik me ouders overgehaald om een hond te nemen, omdat ik dan nog gezelschap heb. ik weet niet wat ik zonder mijn hond kan op dit moment, hij heeft me geholpen in veel momenten en is mijn beste vriend. toen der tijd overleden 3 dierbaren van me.  dit was lastig. hier ben ik wel bovenop gekomen. mijn ouders hadden een heel ingewikkeld scheidingsproces. mijn moeder wou scheiden, omdat mijn vader alleen maar in het buitenland was om te werken en ze de last niet meer kon opdragen. dit zag ik op een manier dat ik he

Oke, Dus voordat je gaat denken dat ik iemand ben die vragen over zijn brein heeft ofz, Nee. Voor dat je begint met lezen, Ik heb autisme (Pddnos) En ik ben op een of andere manier heel goed in het manipuleren van mijn brein, Ik kan mezelf laten denken dat ik me ziek voel en dan begin ik me te voelen alsof ik ziek ben, Hiermee heb ik dus mezelf laten denken dat ik bang voor school ben / me opschool ziek voel waardoor het nu letterlijk altijd voelt alsof ik ziek wordt op school iedere dag. Ik ga nu al 4 maanden niet naar school en ben 1 maand geleden door gestuurd naar een andere school. Ik snap dat je nu denkt het is toch heel makkelijk om het terug te doen etc, Maar nee ik weet niet hoe. Iemand tips ofz? ik wil graag weer naar school maar ik voel me bijna overal weg van thuis ziek.

Heyy, weer wat over vriendinnen. Ik weet gewoon echt niet meer wie nou mijn echte vriendinnen zijn. Dit lijkt op een van mijn andere topics, maar dit is anders en vervelender. Hier komt het verhaal vanaf het begin, bedankt alvast als je het wilt lezen want het is best lang…Vroeger heb ik me heel erg buitengesloten gevoeld door mijn twee ‘vriendinnen’ Ik noem hun even Maya en Fien, zo heten ze niet echt maar dan kan ik het makkelijker vertellen. Het is ongeveer een jaar geleden dat ze mij gepest en buitengesloten hebben. Maya heeft me zelfs uitgescholden, mij overal de schuld van gegeven en echt heel gemeen gedaan. Fien liep vooral achter Maya aan en deed dus bijna hetzelfde. Het is nu weer een soort van goed tussen ons, ik heb het ze niet vergeven maar we praten gewoon normaal met elkaar. We zitten tenslotte in dezelfde klas. Toen ik me buitengesloten voelde maakte ik nieuwe vriendinnen, die noem ik nu Klara en Dianne, zo heten ze ook niet echt. Daar ben ik nu n

hoi,  ik heb een vraag aan jullie…. hoe kan je sneeën verbergen… m'n sneeën zijn bij m'n pols/arm…. dus idk hoe en wat? want blijkbaar heeft een vriendin van mij het gezien omdat m'n mouw iets hoog naar boven ging met gym en die vroeg dus aan mij…. hoe kom je aan die sneeën….snij jij jezelf…. ik zei nee joh… is door voetbal gekomen omdat ik in de prikkelbosjes flikkerde… toen is zij blijkbaar naar me andere beste vriendin gegaan en zei ze zovan….. ik maak me zorgen om sophie…. want vgm snijd ze zich zelf… toen zei me beste vriendin zovan sophie…. snijd jij jezelf enz… ik zei zovan nee hz… van wie heb je dat toen zei ze zovan ja van die vriendin dus… ik zei zovan nee…. dus ik moet het veel beter gaan verbergen…. dus geen idee hoe….. hebben jullie tips????     groet sophie!

Hoii ik heb sinds mijn 5e de diagnose adhd type 3 gecombineerd beeld dus. Ik heb hier nooit uitleg over gekregen en kwam er laatst achter dat ik nu ik 14 en bijna 15 ben erg veel moeite heb met mijn emoties en gevoelens. Ik slik medicatie maar die helpen me niet bij de emoties en/of alle andere dingen. Denk met andere dingen aan zelfbeeld, vrienden behouden, nakome wat ik beloof, ik vind dit erg moeilijk en schaam me ontiegelijk. Hebben jullie hier ervaring mee? Sowieso zie je adhd niet veel in meisjes en is het een taboe tienermeiden en adhd ik voel me ook vaak onbegrepen en merk dat ik me daardoor afzonder en isoleer dus als een van jullie tips heeft graag.. ook zouden andere meiden met adhd hier hun ervaring kunnen delen op school heb ik ook een kaartje waarop staat wat de leraren moeten geven maar die luisteren niet naar mij en begrijpen mij niet ze zeggen soms letterlijk adhd bestaat niet Ervaringen of advies, tips alsjeblieft deel ze ik ben echt een beetje hopeloo

Ik krijg dus misschien therapie met honden ik zit al een paar jaar in een depressie van daar. Heeft iemand ervaringen met die therapie?

Hoi lieve mensen 🌼 Ik heb best wel vaak momenten dat ik denk van , zal ik er maar gewoon een eind aan maken want waarom ben ik er nog . Dan een uur later kan ik weer vrolijk zijn enzo. Heeft iemand anders hier ook last van ?? En zou ik hulp moeten zoeken? Alvast bedankt 💘

hey na een lange tijd ben ik weer terug hier Door al het corona gedoe ( srry dat ik het zo noem) zitten we natuurlijk de hele dag thuis en eig toen we nog op school zaten begon ik me eigenlijk weer heel erg down te voelen het ging best lang wel weer goed maar het komt toch allemaal wel weer terug: Ben ik wel goed genoeg Ben ik niet te dik/ te dun Kan ik niet gewoon beter gaan Ben ik wel aardig tegen andere mensen enzo.  en nu ik thuis zit ga ik er allemaal steeds meer aan denken maar ik weet nou eig niet of ik weer terug ben gevallen in mijn depressie of dat het gewoon maar een down moment is ik ben zelf namelijk heel erg bang dat het weer het eerste is nu terwijl ik dit type schieten de tranen weer in mijn ogen maar iemand tips hoe ik hier het beste mee om kan gaan?? ❤️    Xxx saja

soms denk ik dat ik depressiefben   ff een achter grodje: ik ben 13 jaar ik ben van groep 8 tot het 1e jaar middelbaar gepest, hierdoor ben ik erg onzeker geworden. ik voel me vaak erg kut en ik heb dan het gevoel dat ik overal te veel ben en dat ik niets meer ben dan een last post en een zinloze op vulling van ruimte en dat het dan maar beter zou zijn als ik er gewoon niet was. toch vraag ik me af of ik depressief ben want ondanks dat ik me zo'n beetje 75procent van de dag zwaar kut voel voel ik me soms ook wel vrolijk maar dat gevoel hou ik nooit lang vast. ik verpest vaak de leuke dingen voor anderen doorat ik me gewoon leeg van binnen voel en tergelijke tijd alleen maar drukte, daarnaast slaap ik slecht en ben ik in het bijzijn van anderen soms enorm druk/vrolijk maar als ik dan weer alleen ben ben ik eigenlijk weer somber en leeg van binnen   ben ik depressief, graag tips en info GEEN MEDELIJDEN xxx mij

Hoii, Het is alweer een tijdje geleden dat ik een topic geplaatst heb. Het gaat nu nog steeds niet echt beter. Ik heb heel veel vervelende gedachten, maar dat kan ik niet kwijt. De spanning loopt dan zo hoog op dat ik mezelf ga snijden. Als ik dan heb gesneden voel ik me daar weer rot over en dan begint alles weer opnieuw. Ik heb dus geen controle over mijn gedachten. Het voelt fijn als ik wel iets heb waar ik de controle over heb. Voor mij is dat niet eten en heel veel sporten. Ik ben toch dik (wat volgens mijn vriendinnen niet zo is, maar ik denk er anders over), dus zo kan ik mooi afvallen. 's Morgens zorg ik ervoor dat ik heb ‘gegeten’ voordat mijn ouders en zusjes uit bed zijn. ‘s Middags ben ik vaak op school dus dan kan mijn moeder ook niet zien wat ik allemaal eet. Maar ‘s avonds kan ze het wel zien. Het liefst eet ik niks, maar dan gaat mijn moeder vragen stellen. Maar hoe kan ik zo min mogelijk eten zonder dat mijn moeder vragen gaat stellen? Hebben jullie tips? Pas

Hey allemaal.. ik moet dit gwn allemaal eff kwijt..😓 word gwn allemaal te zwaar voor me.. ik ben een meisje (15j) en ja gaat echt nii goed.. me ouders maken nu al ondertussen 2jaar ruzie..(elke dag is er wel iets..) vader begon plots aan me zus en mij vragen te stellen enzo over moeder..wat ze allemaal doet enzo als hij gaan werken is enzo..( moeder is leerkracht, daarom is ze ook vaak thuis enzo) en eerst vroeg vader gwn dingen van ‘ja zit moeder vaak op haar gsm of op de computer als ik weg ben..?’ Maar toen begon hij ook plots vragen te stellen over een leerling van haar enzo van hoe dat hij noemd enzo..en las we dan vragen waarom hij dat moet weten enzo zegt hij steeds ‘ssstt..’ nou ja we hebben al een paar keer gezecht dat we het nii fijn vinden dat hij dit steeds weer vraagt enzo aan ons..hij zei toen van dat hij er mee ging stoppen maar hij bleef maar vragen stellen enzo..uiteindelijk hebben we het tegen moeder gezecht van wat hij steeds aan ons vroeg enzo..sindsdien stopt

Hallo,  Ik voel me al een lange tijd heel erg 'depressief' maar weet zelf niet of ik depressie heb. Er zijn altijd wel een paar dagen waarbij ik me top voel en energiek. Maar 9/10 x ben ik langdurig verdrietig en heb ik nergens zin in. Ik heb vrijwel veel problemen zowel thuis als op school, mijn ouders zijn al sinds mn vierde gescheiden en sinds dien is het er achteruit gegaan. Mijn vader maakt mijn moeder uit voor allerlei dingen en heeft me meerdere keren geslagen en opgesloten in mijn kamer. Daarnaast hebben mijn stiefvader en moeder redelijk vaak ruzie waar ik en mijn jongere broertjes bij zijn. Ondertussen begin ik me steeds slechter te voelen en zelfs al te denken aan zelfmoord zonder dat ik het zelf merk. Daarnaast ben ik begonnen met in mn mn ar te snijden maar niet zo er dat het begint te bloeden omdat ik een angst heb voor bloed. Maar dan nog heb ik er littekens van.   Ik weet nu niet precies wa ik moet doen d

Sinds de brugklas heb ik geen vrienden. Niemand kwam van mijn basisschool vrienden kwam bij mij in m'n klas. Dus tja. In de brugklas praatte ik (bijna) nooit, ik was (en ben) een erg gesloten persoon, dan ben ik niet echt mezelf en ook de intonatie van m'n stem is zo van bleh en zo sirieus en ik kijk altijd sirieus oof.  En weet ik nooit wat te zeggen. (op de basisschool was dit ook wel maar, veel minder, want dan  Thuis ben ik erg druk en praat de oren van iedereens kop(die van m'n zusjes) en ben de drukste van iedereen. Op school maak ik dus ook geen vrienden. Nu zit ik in de 2e klas en praat nu wel wat (al sinds begin schooljaar en heb nogsteeds geen vrienden dus tja). Oja en ik woon in een andere stad dan m'n basisschool dus mn basisschool vrienden wonen een beetje verweg.  Dus wat kan ik doen? Er maar gwn mee leven of wat...? 

Hoi , allemaal ik wil graag mijn verhaal delen  ik doe mezelf pijn en ik heb een keer zelfmoord poging gedaan.  ik heb heel veel mee gemaakt in mijn leven tot nu toe. ik woon nu all 3 jaar niet meer thuis. ik heb in pleeggezinnen en in groepen gewoond . nu woon ik ook een een pleeggezin wel in een fijn pleeggezin. de ander plekken waar ik heb gezeten waren niet fijn en daar gingen heel veel dingen fout. Ik ben wel blij dat ik niet meer thuis woon want daar begon dit allemaal mezelf pijn doen en roepen dat ik dood wil ik kreeg van als de schuld wat niet mijn schuld was. Daarom gaat het soms nog slecht met mij omdat ik er in ben gaan geloven dat het mijn schuld is en dat ik hier niet thuis hoor en dat het beter is als ik dood ben. Ik heb ook een zelfmoord poging gedaan -stuk weggehaald door de kindertelefoon ivm forumregel 9 -. toen kwam ik op een gesloten groep ik heb 2 jaar op groepen gewoond  ik heb daar veel meegemaakt daarom heb ik nu last van  vervelende gedachte

Hoi… ik Ben een meisje van 14…  ik heb een moeilijke jeugd gehad… .ik probeer al die dingen nu te verwerken en rust te geven daar door sluit ik mezelf best wel af maar op school beginnen ze dit te merken (ook door de krasse van snijden op mijn arm en benen door een moeilijkeperiode ) en vragen ze er telkens naar ik wil hier liever niet over praten op school en geef dit aan maar ze blijve telkens door vragen wat moet ik doen..? Iemand tips..? de enige met wie ik het erover heb gehad is mn mentor maar ze denkt dat ik ben gestopt. en wil der niet weer zorgen geven, ze heeft zelf ook een gezin en een man en wil niet dat ze zich zorgen om mij gaat maken. wat ik ook lastig vind is dat ik dus waarschijnlijk volgend jaar een andere mentor krijg, maar de mentor die ik nu heb vertrouw ik meer dan ook en heb last van vertrouwens problemen. wil niet volgend jaar opnieuw alles moeten uitleggen en vertellen.    liefs me

Hey mijn vader heeft ontdekt dat ik hier een acc heb! Ik weet niet wat ik moet doen! Ik heb maar gezegd dat ik hier ben om mensen te helpen (wat deels zo is) maar hij kent me en weet dat er iets aan de hand is, maar ik wil niet dat hij weet wat er allemaal aan de hand is! Plies help me! ik kan er niet nog iets bij, dat trek ik echt niet! Help!

Hey allemaal, ik ben een meisje van 12 en de laatste tijd mis ik blij zijn. ik weet niet of anderen dit hebben maar ik zie geen nut in het leven. het is gewoon een voorbereiding op de dood voor mijn gevoel. ik vind zelf dat dit echt heel overdreven klinkt allemaal, maar ik probeer gewoon op te schrijven hoe ik me voel. één iemand weet dat ik me zo voel, mijn beste vriendin. ze is de enige reden dat ik nu nog leef denk ik. ik word heel vaak laat in de avond als ik niet kan slapen opeens heel depri en dan snijd ik mezelf. ik kan er niks aan doen soms doe ik het onbewust. ik heb ook het gevoel dat ik helemaal niks kan en ik weet ook niet waarom ik dit allemaal schrijf ik ben echt een aansteller denk ik. ik wil er met niemand over praten behalve hier. weet iemand wat ik moet doen?