Emotionele problemen en gevoelens

Hoi ik ben een jongen van 16 en heb een probleemmijn 2 beste vrienden al van sinds de basisschool had ik een tijdje al niet meer gezien vanwege school en een paar andere redenen en toen waren ze al een beet dat ik dacht dit is niet zo chill maar nu ik laatst weer met ze heb afgesproken zijn ze eigenlijk veranderd in persoon waar ik me totaal niet mee wil associëren. Je schelden nu veel met kanker en vapen, hebben het veel over mode en zijn nogal wat gemener dan eerst. Ik zou met ze gaan logeren maar ik ben daar eerder weg gegaan omdat ik me niet meer zo comfortabel voelde bij hun. ik wil nu eigenlijk niet echt meer vrienden met ze zijn allen er zitten me 2 dingen in de weg, 1.ze vinden mij wel nog aardig en willen best wel nog met mij chillen 2. Ik kan gewoon heel slecht tegen veranderingen en kan mezelf er niet overheen krijgen om ze achter me te laten en ze vergeten. dus kan iemand mij alsjeblieft helpen? 

Ik ben zo bang dat er oorlog komt iedere keer als ik iets van een vliegtuig hoor stress ik ik kijk heel vaak op het nieuws en ben echt bang. Iemand help me want het gaat zo ver dat ik helemaal stress paniek aanval heb en bijna ga kotsen. Ik ben zo zo zo bang voor oorlog en echt waar ik wil er iets aan doen maar idk wat 

Ik stop liever voor ik start. Dan heb ik geen spijt, ik had het misschien gekunnen, maar ik heb het gewoon niet geprobeerd. Ik stop liever zelf dan gestopt te worden. Dan steek ik er geen moeite ik en is het geen verspilde tijd. Mama, ik wil stoppen met zwemmen, ik kan het niet en vind het niet meer leuk. Nu kan ik niet naar mijn mama gaan en zeggen 'Mama ik wil stoppen met leven, ik kan het niet en vind het niet meer leuk'. Het enige wat ik nodig heb is haar toestemming om te stoppen en dan ben ik weg. Ik zal het gewoon nooit krijgen. Het is niet zoals zwemmen. Ik zal ooit gestopt worden. Wat is dan het nut van al die verspilde tijd? Waarom stop ik niet gewoon nu?

Hoi hey is nu neen paar weken gelden maar het doet nog steeds veel pijn. Een van mijn beste vriendinnen kwam op Mijn verjaardag naar mij toen en vertelde ze me dat ze gay was en dat ze mij leuk vond. Ik heb haar eerlijk verteld dat ik zelf niet op meisjes val. Ze begreep het wel en we gingen gewoon weer met elkaar om. Ik wist wel dat haar moeder het niet accepteerde en dat ze haar bijna uit huis wou sturen. Haar ouders zijn gescheiden dus gelukkig kon ze naar haar vader. Een paar maanden later belde ze me op een feest en kreeg ik het bericht dat ze zich zelf iets heeft aan proberen te doen met een mes. Ik was verdrietig en zakte helemaal in. Gelukkig was mijn beste vriendin er heeft me getroost ook al wist ze niet wat er aan de hand was wand ik mocht het tegen niemand zeggen. Uiteindelijk heb ik het haar verteld en het was nog geen dag later of 1 van mijn beste vrienden kwam aan lopen (die mij ook leuk vindt) en zei dat hij ook zelfmoord pogingen had . Ik was echt zoo verdrietig en ik

Hiii, Ik ben Suzeh en ik ben 13 jaar oud. Ik heb een vriendje en hij is 16 jaar oud. Ik ben zelf opgegroeid in een streng katholiek gezin waar we de regel hebben dat we geen abortus mogen plegen en geen seks voor het huwelijk. Mijn vriendje is niet gelovig, mijn ouders weten niet dat ik iets met hem heb. Vandaag ben ik er achter gekomen dat ik zwanger ben, ik weet niet hoe lang ik zwanger ben. Mijn ouders durf ik het niet te vertellen. Mijn familie en vrienden ook niet, want die zijn ook allemaal zo streng opgevoed. Op school na de vakantie kan ik het ook niet vertellen want dat is ook een zware katholieke school waar we heel erg met het geloof bezig zijn en waar alle meisjes een lang rokje draagt. Wat moet ik doen? Ik ben heel bang en weet niet wat te doen! Ik ben zo bang... Help me alsjeblieft! Liefs, Suzeh 

Hoi lieve mensen van het forum,Sorry voor het zoveelste topic, maar het leven heeft veel te veel tegen me.Ik ben gediagnosticeerd met dysautonomie en alsnog word ik ervoor belachelijk gemaakt. Er wordt gezegd dat ik niet goed in mijn hoofd ben en het angst is en dat ik maar naar een psycholoog moet gaan door mijn eigen familie. Besef dat.Er is niks leuks aan Kerst meer want bijv. zat ik net even wat tv te kijken en toen moest ik super veel gaan sporten van mijn ouders want je moet beter worden voor school start.Dysautonomie is niet te genezen??Ik zit nu echt diep in een put en ik krijg geen steun en ik ben echt erg depressief doordat ik word weggezet als niet normaal.Ik ben echt veel te moe en wil gewoon een gelukkig leven maar dat is al te veel.Iemand wat moet ik doen?? :(Sorry dat dit nare topic erbij moet tijdens een mooie tijd maar voor mij is het echt niet te houden zonder erover te vertellen.Groetjes,ghast

Ik hb er al een behoorlijke tijd last van Begon eigelijkal in groep 8 van bassisschool mijn vriendin werd ziek en moest overgeven ik schoot voor het eerst .. in (lichte) paniek ervan en in de 1ste had ik het probleem als ik zelf misselijk was en had ik het niet als andere nr lekker waren en in de 2e begonhet steeds erger en erger te worden ... En nu zit ik op mbo en heb er super erg last van dat ik gewoon paniek aanvallen krijg en ook best heftige Et beheerst heel me leven en dat is zo vervelend vooral als me zusje bijvoorbeeld ziek is en heeft gespuugd begin ik te huilen en krijg ik paniek aanval en bellemerd mijn leven maar ook die van me gezin ... Mijn psycholoog weet ervan en die zegt dat het komt door andere problemen en dat niet erg is .... Terwijl en super heftig is juist.. Ik heb het zelf niet meer onder controle .... Weet iemand wat het is en heeft iemand dit ook ?

Ik heb een maagprobleem. En maagzuur klachten daardoor word ik best wel misselijk en ik haat overgeven echt heel erg ik weet niet of ik t als een angst kan zeggen maar ik krijg altijd bijna een paniekaanval als ik misselijk word

Ik zit thuis met mentaal abusive ouders die niet veel over mij weten, dus ik zit eraan te denken om weg te rennen of misschien wel zelfmoord te plegen. Waar moet ik rekening mee houden met wegrennen? (m'n mobiel kan getract worden)

Hallo allemaal,ik ben nu 12 jaar en ik zit al een paar maandjes in de brugklas. Ik ben een tweeling en ik heb in de eerste weken vooral voor “safe” gekozen door naast hem te gaan zitten. Ik probeerde daarna wel naast andere mensen te gaan zitten, maar veel mensen hebben nu iemand waarmee ze het beste kunnen opschieten en dan vind ik het spannend om naast die persoon te gaan zitten als er nog niemand naast zit, omdat ik dan bang ben dat degene waar ze meestal naast zitten dat niet echt leuk vind. Het is ook vaak dat als ik dan naast iemand anders zit, dat dat dan niet echt iemand is waar ik goede vrienden mee wil zijn.Op dit moment zit ik al iets vaker naast andere mensen, maar we zitten nog steeds allebei een beetje in het zelfde vriendengroepje. Dat vind ik wel een beetje vervelend, omdat we dan (alweer) dezelfde vrienden hebben.Ik vind ook dat het met de meeste jongens uit de andere klassen lijkt alsof hun al vriendengroepjes/groepen hebben en dat er daar niet echt meer iemand bij pa

Hi,ik voel me een last. Ik laat mensen zorgen maken om mij, ik laat mensen ze slecht voelen, mensen raken in paniek door mij, ik vraag extreem veel aandacht, ik maak van dingen van een mug een olifant, ik overdrijf, ik doe dramatisch en ik ben erg zwak.laatste keer moest ik huilen op school. En mijn favoriete docent raakte in paniek en belde mijn ouders.mijn vrienden denken dat ze wat verkeerd doen, ik heb dat nooit tegen gezegd dat ze het verkeerd doen.mensen maken zich zorgen.ik overdrijf over dingen, tenminste dat hebben mijn vrienden me laten denken. En dat ik maar zwak ben.kijk dan, nu doe ik het weer, weer aandacht vragen. Waarom ben ik zo? ik ben gewoon echt een last denk ik. Ik ben trouwens ook erg moeilijk te begrijpen. Ik heb medelijden met iedereen die vrienden met me is. Ik ben gewoon een ontzettend moeilijk meisje.

Als ik dood ga gaat het sowieso door zelfmoord zijn. Nu misschien nog niet maar in de toekomst wel. Het ga echt niet. Soms kan ik echt niet meer genieten van activiteiten. Ik wil niet leven in een ongelijke wereld waar mannen fysiek sterker zijn en de gene zijn die niet zwanger kunnen worden. Ik wil niet leven in een wereld waar mannen meer respect krijgen dan vrouwen. Ik wil niet leven in een wereld waar sex en seksuele dingen bestaan. Ik wil niet in een wereld leven dat vrouwen altijd moeten vechten voor hun rechten. En buiten dit is mijn toekomst ook uit elkaar aan het vallen. Alles word slechter elke dag

Hoi, ik hen een meisje van 14 jaar en ik voel me af en toe best onzeker omdat mijn hele gezicht onder de puistjes zit!! Ik wordt er gek van en ik heb al alles geprobeerd om ze weg te krijgen maar dat lukt niet. Zelfs mijn zusje  zegt dat ik een lelijk gezicht heb.Hebben jullie tips? 

Heyyy beach girl hier :),Ik ben 12 en een meisje. Ik ben heel verlegen, en gek. Ik heb ook wel al wat meegemaakt.. toen ik toen ik 8 was zijn mijn nonkel, oma en meme gestorven. Mijn oma heeft zelfmoord gepleegd en mijn meme had kanker. Ik heb het er altijd lastig meegehad. Maar er was een mama van een klasgenoot die ik als voorbeeld nam. Ze had het druk maar was altijd vrolijk en deed altijd haar best. Toen ik 11 was heeft ook zij zelfmoord gepleegd. En ook worstel ik met mezelf. Ik voel me namelijk niet goed in mijn vel. Ik heb ook weinig vrienden. Ik kan jullie steun en tips gebruiken! Xxx beach girl 🌊✨️🫶

Hi, waar begin ik.. ik heb het gwn heel kak met m’n pa en met m’n stiefmoeder. Ouders zijn al uit elkaar sinds k 3 was en ben al 13 mr ben er nog niet iets van over. Verder heb k volgens iedereen boosheids problemen, ja k kan soms wat boos doen mr niet gelijk dat ik met dingen sla enzo, mr ja.. ik krijg voor alles de schuld, ze (pa en stiefmoeder) reageren altijd veel bozer op mij dan op de rest. Eigenlijk ben ik gwn veel te moe om nog door te gaan🙃… ik wil het nog zo lang mogelijk uitstellen voor m’n zusjes en broertje mr het lukt me gwn niet meer. Ik weet niet wat er met ze gebeurd als k weg ben.. kan iemand mij mis daar mee helpen en wat ik bij elkaar moet verzamelen voor een mogelijke politie melding?? Ik zou graag willen dat m’n stiefmoeder in elk geval voor een lange tijd weg gaat van m’n zusjes en broertje mr weet gwn niet wat k klaar moet hebben daar voor.. -Lynn2012

Hoi iedereen! Bij mijn beste vriend(in) woont een hond, voor nu noemen we hem even Charlie. (Zo heet hij niet echt)Charlie is een labrador van 11 en wordt in december 12. Hij is langzaam, moet allemaal pijnstillers, en wordt kaal. Niet erg goed dus 😥Waarschijnlijk haalt hij z'n verjaardag niet eens meer. Ik hou heel erg van hem... Hoe moet ik me alvast voorbereiden op het verlies van Charlie? Liefs, xxx Yusa

Heyy ik heb moeite met weten wie ik ben en hoe mijn leven eruit gaat zien. Als je jong bent hoef je niet veel zelf te bepalen maar nu kom ik op een leeftijd dat ik keuzes moet maken. Ben ik gelovig of niet? Ga ik voor altijd met mijn vriend willen zijn? Wat word mijn werk? Welke richting ga ik op? Wie worden mijn vrienden? Ied zegt "laat t op je af komen" maar het is moeilijk want ik zit echt in een identiteits crisis snapje? Ik kan het niet goed uitleggen helppp Groetjesss❤️

Hey, De bedoeling is dat je een brief schrijft naar iemand (of meerdere personen) die je nooit in het echt zou sturen. De brief kan gaan over je ouders die gescheiden zijn, iemand missen, misbruikt, de pesters enzo…. Vertel ze wat je voelt de woede of het verdriet en wat je nooit echt hebt durfen vertellen tegen iemand.  Schrijf en brief en lucht je hart!Liefs!💖

Moet ik  iemand vertellen wat ik wil?Nou blijkbaar is mijn Pake (Friese opa) advocaat geweest en rechten leraar. Hoorde ik van mijn vader. Serieus dat is cool  😃 En dat liet ik ook blijken bij mijn vader. Dit kwam ter sprake omdat ik de "Advocaat" van mijn zus was, omdat zij door onze moeder werd beschuldigd, niet iets ergs hoor ☺️ (trouwens ik was ook de detective)Maar dus speelde ik die advocaat en ratelde er misschien wat te veel over door. Dat krijg ik als we over mijn interesse(s) praten. Zoals eerder ook, toen we over forensisch onderzoek praatten. Ik vroeg aan mijn vader wat dat nou echt précies was. Ik wist wel een beetje ervan toen. Zeg maar over voetafdrukken en DNA sporen, simpele dingen. En toen vroeg mijn vader toen ik had gezegd dat ik het wel een beetje wist, of ik dat "Zeker uit mijn misdaad documentaires wist" .Die opmerking/ vraag was best raar en ongemakkelijk als je de rest rondom weet. Dat zal ik uitleggen. Een keer tijdens het avond eten zei mijn moeder ineens. "

Ik ben de laatste tijd elke keer alleen maar zenuwachtig en bangeigenlijk word ik een beetje gek van mezelf elke keer weer piekeren, wat zullen ze denken? Ben ik raar? Is de slechte relatie tussen m'n ouders mijn schuld? Dit spookt steeds weer door m'n hoofd. Het stopt niet. Soms heb ik hier paniekaanvallen vandit geeft me ook lichamelijke klachten zoals rillingen, ene keer koud, dan heet, hoofdpijn, spierpijn, niet stil kunnen zitten, borstpijn, benauwdheid haaruitval etc.Elke keer als ik hier last van krijg, komt er een soort brok in m'n keel dat steeds groter wordt en maar niet weggaat. Deze angst zorgt ervoor dat ik ga fidgetten enzo. Dit gebeurt dan:staren/wegvallen in eigen gedachteLip pulken (elke keer weer bloedlip)pukkeltjes krabbenAan sieraden zittenbenen schuddenpennen slopen etc.Ik word hier echt helemaal gek van. Wat is er mis met mij? Ik durf het hier niet met mijn ouders over te praten, ze hebben het al druk genoeg met hun eigen problemen (waaronder elkaar)

Ik heb over de afgelopen 5 jaar 5 beste vrienden gehad, maar ik heb ze allemaal weggeduwd. Nu zit ik elke dag alleen thuis niks te doen. Ik had onlangs een kans om mijn vrienden terug te krijgen, maar  ik had die avond hoofdpijn dus ik zat de hele tijd aan de kant en met mijn depressie ie ik heb gekregen van altijd thuis te zitten is mijn sociale batterij super snel op. Dus vorige week wouden ze nog iets gaan doen, maar nu maken ze terug plannen waar ik bij sta zonder mij mee te vragen. Waarom moest ik al die mensen wegduwen? Ik wil liefst verdwijnen van deze wereld, maar dat kan ik mijn ouders toch niet aandoen. Ik weet niet waar ik opnieuw vrenden kan maken. Het lukt allemaal niet meer.

Je kan het al lezen, ik ben vaak verdrietig.Ik ga mezelf helemaal verdrietig maken over iets kleins wat ik heb gedaan.Ik ben dan zo verdrietig en heb geen energie om iets anders te doen. Ik ga dan in mijn bed liggen, maar dan voel ik me alleen maar slechter.Heeft iemand tips?

HiiiIk ben gisteren gediagnosticeerd met autisme. Ik weet aleen niet zo wat ik er mee moet. Moet ik het aan mensen vertellen? Moet mijn mentor het weten? En denken jullie dat mensen hier door geen vrienden meer wilen zijn.

Dag,Ik ben een meisje van 15jaar. De laatste tijd gaat het echt niet goed met mij. Het voelt alsof ik voortdurend vastzit in mijn eigen hoofd. Ik pieker over alles: over school, over thuis, over wat mensen van mij denken, over mezelf. Het stopt bijna nooit. Zelfs wanneer ik probeer te rusten, blijft mijn hoofd maar draaien. Dat maakt mij uitgeput. Ik ben bijna constant moe, alsof ik geen energie meer heb om nog dingen te doen.Ik heb ook heel veel angsten, grote en kleine. Soms weet ik niet eens waarom ik bang ben, het is er gewoon. Door al die angst raak ik snel overprikkeld en ik voel mijn stress bijna altijd in mijn lichaam. Daardoor moet ik vaak wenen, soms zomaar uit het niets. Het voelt soms alsof alles tegelijk komt en ik het niet meer kan bijhouden. Alsof het leven te groot aanvoelt voor mij, te zwaar.Doordat ik me al zo lang slecht voel, begin ik aan mezelf te twijfelen. Soms denk ik dat ik slecht ben, of dat ik niets goed kan, ook al weet ik ergens dat dat niet eerlijk is tege

Ik ben D en ik wil even iets kwijt oke laat ik bij het begin begine ik word zo'n 4 a 5 jaar in mijn dorp gepest en ze hebben altijd illegaal vuurwerk bij en messe en zelfs bivakmutse en ik durf nooit zonder vrienden naar buiten en dat vind ik niet leuk steeds dat gezeik weer ik moet daarom vaak huilen en dat is gewoon 😭 en op school word ik ook gepest ik zit op de basisschool voor het laatste jaar maar ik word  aak gepest ik ben zelfs weleens met blauwe plekken terug tuis gekomen door vechtpartij en ik heb ook geen verkering omdat ik niemand kan vinde en dan lache ze me ook uit hebben jullie fleurt tips en meschien iets xat de pestkoppen laat stoppen alvast bedankt groetjes van D