Ik ben een meisje van 14,Ik ben er bang dat ik een depressie heb. Ik heb al veel testen gedaan online en kwam uit dat ik een depressie heb. Wat denken jullie? Ik doe aan zelfbeschadiging, weinig zin in school en andere dingen, zelfhaat, veel schuldgevoelens, cijfers gaan achteruit. Alleen nog maar bang en denk echt heel soms aan zelfmoord denk ik. Wat moet ik doen?Zeepsopje

Ik begin bij het begin vorig jaar ontmoette ik een meisje bij me orkest en ik vond haar wel leuk maar we zagen elkaar niet vaak we waren soort van vrienden zeg maar. Toen in het einde van de zomer deden wij allebei met een activiteit mee waar je een week lang spelletjes gaat doen met kinderen enzo en vond ik haar leuk. Totdat ik een andere meid zag en mij leuk vondt om mij persoonlijkheid. Dat werdt mijn vriendin en we hebben een half jaar gehad. Maar die eerste meid heeft mentale problemen omdat ze was aangerand en ik probeerde haar te helpen door haar te koppelen aan een vriend van mij. Maar nu het uit is met me vriendin vind ik haar weer leuk maar nu heeft ze bijna met mijn vriend en ik weet niet wat ik ermee moet doen en de gevoelens onderdrukken lukt niet.Alvast bedankt voor het lezen

Hoi,Ik ben een meisje dat hulp zoekt.Ik heb over school en over vriendschap veel negatieve gedachtes. Ik wil daarvan af. Heeft iemand een idee hoe ik daarvan af kom? Of ze even los kan laten. Groetjes,EmmakokfanEva.

Hoi hoi , ik doe aan sh maar ik krijg nog geen littekens en dat vind ik jammer doe ik het dan voor aandacht of omdat in mijn hoofd je er altijd littekens aan overhoud?

Hoi! Ik ben een  meisje van 12 jaar en ik zit in groep 8.  Ik ben niet heel blij met mezelf, en daarom snij ik mezelf en “rook” ik ook papier om me beter te laten voelen.  Dat begon toen ik 11 was. Op school gaat het ook steeds minder goed en ik krijg vaak dingen te horen zoals: ‘Ik dacht dat je vwo echt wel aan kon!’ of ‘Sorry hoor, maar ik vind het echt stom als mensen dat doen!’. Ook heb ik vaak het gevoel dat ik iets moet slopen om me goed te voelen, ik slaap slecht en ik heb het gevoel dat ik een ontzettend slechte vriendin ben doordat ik bijna nergens tegen kan en snel boos of verdrietig word. Kan iemand mij helpen met dit??

hey mensjes van het forum!ik heb de laatste tijd wat problemen op school. ik krijg vaak rode kaarten (lesverwijdering), en docenten worden snel boos op me. vooral mijn wiskunde en Nederlands docenten zijn erg.Ik heb ook problemen thuis, zoals ouders die vaak schreeuwen en vaan straf geven. ik type dit nu letterlijk op een laptop van school, omdat mijn ouders mijn eigen laptop hebben afgepakt waardoor ik die ook niet mee naar school kan nemen waardoor ik een leenlaptop moet gebruiken op school om toch nog enigszins mee te kunnen doen.Dat vind ik best irritant, vooral omdat ik op deze laptop veel minder goed kan typen, omdat mijn eigen laptop een Duits toetsenbord heeft. Niet alsof ik Duits ben ofzo, maar ik hou gewoon heel erg van Duits en spreek het graag. en omdat ik dus vaak Duits moet typen met een ringel s heb ik een Duits toetsenbord. maar ja, deze leenlaptop heeft een Nederlands toetsenbord xD. maar goed, back on topic. Ik kan dus eigenlijk geen

Hoi, ik zag laatst een filmpje van dingen die kunnen wijzen op dat je mentaal gestoord bent. ik geloofde er natuurlijk niks van maar ben wel aan het denken gezet; weet ik dat wel zeker?Een paar van die dingen waren dat je opvliegend, heel moe en neppe scenarios maakt in je hoofd. nou leuk weetje: ik doe dat dus allemaal. Ik geloof eigenlijk ook alles wat ik zelf denk. ik slaap meestal om realiteit te ontsnappen, maar zelfs mijn dromen zijn raar. Neppe scenarios maken doe ik al sinds groep 3 op de basisschool. doet iemand anders dit? ik dacht altijd dat het heel normaal was om te doen. is dat ook zo? Op vakantie in Frankrijk vorig jaar had ik een hele grote crush op mijn buurjongen daar; slank, blond, blauwe ogen; hij was gewoon helemaal perfect. Toen we terug naar huis moesten had ik zijn snap niet. ik had helemaal niks van hem. Vanaf dat moment was ik alleen nog maar bezig met neppe scenarios bedenken die ik had kunnen doen/zeggen om zijn nummer/snap te krijgen

Lieve allemaal,Je leeft om toch weer dood te gaan, net zoals je eet om het toch weer uit te poepen. Hier denk ik al een tijdje aan. Waarom zou ik moeite doen om te leven als ik uiteindelijk toch weer dood ga? Ik weet het antwoord daarop al, mijn allerliefste ster mijn beste vriendin. Althans voor mij is ze mijn licht puntje, de mooie lichtgevende ster in de lelijke zwarte hemel. Ik denk niet dat ik dat voor haar ook ben maar voor mij is ze dat wel. Als ik het nu opgeef is zij verdrietig denk ik. En mijn ouders gaan denken wat ze verkeerd hebben gedaan. Dit hele gedoe is zinloos, er is niks mis met mijn leven, ik heb leuke vriendinnen mijn ouders zijn lief en heb prima cijfers. Andere mensen die het minder hebben verdienen de verlossing veel meer dan ik. Ik heb niks om over te zeuren, ik heb het perfecte leventje waar iedereen om droomt. Maar toch zie ik het punt van leven niet. Maar ik geef nog niet op voor mijn ster, ik hoop dat ze me gaat missen als ik het wel opgeef. 

hee, sorry als dit een beetje een heftige tekst is.  ik doe al een tijdje aan zelfbeschadiging. Alleen ik heb het idee dat het steeds heftiger word. Het begon heel licht met mezelf een beetje krassen of slaan, maar het word steeds erger: elk ding wat ook maar een beetje mis gaat wil ik bezelf meteen pijn doen.Ook geeft het snijden niet echt meer die kick dus wil ik iets anders proberen, maar ook weer niet want dan word het alleen maar erger van en krijg ik meer littekens. Ook ben ik een soort boos op mezelf als ik niet diep genoeg ga, of als ik mijn littekens lichter zie worden wil ik gelijk nieuwe maken, maar aan de andere kant wil ik er geen littekens bij hebben. Of als ik iemand anders diepere littekens zie hebben voel ik me ook stom en teleurgesteld in mezelf. Of als iemand lichtere heeft voel ik me trots, maar dat is natuurlijk niet goed.Ik heb een vriendin die ook aan zelfbeschadiging doet, maar zij stuurt er soms fotos van dat is natuurlijk wel raar, maar ik wil

Ik heb dus de laatste tijd allemaal testjes gedaan of ik depressief ben, en uit ze allemaal kwam dat ik idd depressief ben. Alleen als ik op school ben lach ik altijd en ben ik toch wel ‘dat leuke kind van klas C’ is het normaal als je lacht maar in de nacht jezelf in slaap licht the huilen?

Ik denk dat een van mijn vriendinnen, Lily, depressief is. Lily heeft het sinds oud en nieuw al moeilijk, omdat er toen iemand is overleden die ze goed kende. Een maand geleden is een docent die wij goed kende ook overleden en volgensmij is dit wanneer het slechter werd. Ook doen onze vriendinnen raar tegen ons. Lily eet per dag misschien een pakje crackers en soms avondeten of  4 burgers, 2 medium frietjes en 2 fantas en een ijsje op een dag. Ze slaapt bijna niet, daardoor is ze altijd moe. Ze word ook sneller geïrriteerd. Een vriend van ons vertelde mij net dat hij zich zorgen maakte om Lily en toen pas zag ik het. Lily is ook niet echt iemand die erover zou willen praten, ik denk dat ik het daarom nog niet had gemerkt.  Ik wil heel graag dat het goed met haar gaat, maar ik weet niet hoe ik haar zou moeten helpen. Heeft iemand tips?

hoii,ik ben dus in het begin van het schooljaar  bevriend geraakt met Chloe (zo heet ze niet echt) en heb haar voorgesteld aan mijn vriendingroepje, omdat ze anders alleen zat en dat vond ik best wel zielig. Toen was het allemaal nog leuk enzo, we konden allemaal met elkaar omgaan en het was gezellig en konden overal over praten, maar nu is dat anders. ik merk dat ons groepje meer duos aan het vormen zijn (we zijn met zn 4) en we niet meer zo close waren zoals eerst, ookal doe ik nog zo aardig ze mogen mij minder ofzo (teminste ze kiezen niet mijn kant in een discussie) ze worden meer aangetrokken aan Chloe. Chloe is nu ook erg veranderd en heeft overal kritiek op en daarom krijgen we veel ruzie. Ze zegt de laatste tijd ook tegen mij dat mijn vragen dom zijn en of ik dat oprecht vraag of dat mijn mening niet goed is. Ze is ook meer op mij gericht met het bekritiseren dus het voelt alsof ik het slachtoffer ben van haar, omdat de andere allemaal aan haar kant staan en niet het

Heee, Vinera hiero! Ik ben dus 12, en ik ga binnenkort afscheid nemen van mijn klas, want ik ga dus naar de middelbare, daarover niks ernstigs heb al school gekozen enzo. Maar ik heb het gevoel alsof er een stukje van me weg gaat wanneer we allemaal naar de middelbare gaan, we zitten toch echt al heeel erg lang bij elkaar in de klas, maar zoals vandaag ging het niet zo goed, wij hebben namelijk een meester en nog een meester, ik zal ze even Koen en Thijs noemen.bij meester Koen gaat het altijd echt heel goed, maar hij was een tijd weg want hij kreeg baby en was dingen niet helemaal goed gegaan. Toen kregen we allemaal stagiairs enzovoort. Eentje hadden we en ging niet heel goed. Onze klas kan namelijk niet tegen nieuwe meesters enzo (vooral de jongens) dan gaat alles mis. Alles is een chaos en ze praten door elkaar. Ook zo bij onze tweede meester, die is er nu voor het rest van het jaar. Fijn natuurlijk… maar hij stuurt kinderen gewoon nooit de klas uit. Terwijl dat wel

Goede morgen allemaal.Ik wil jullie een verhaal vertellen over mijn leven.Toen ik één jaar was, moest ik geopereerd worden aan mijn hart omdat ik 1 of 2 klaplongen kreeg, en ik had geen zuurstof. Zonder die operatie was ik nu dood geweest. Maar na de operatie kreeg ik complicaties waardoor ik cerebrale parese kreeg.Het is gelukkig geen ernstige vorm, maar ik moest naar een speciale peuterspeelzaal voor kinderen met een beperking.Mijn familie houdt helaas niet altijd met mij rekening, want dan gaan ze zeggen dat ik te langzaam loop, terwijl dat dat komt omdat ik cerebrale parese heb, of dat ik te langzaam zit om te kleden volgens hun, terwijl ik er helemaal niks aan kan doen.Ik heb helaas ook te maken met vervelende aanrakingen, dan gaan ze bijvoorbeeld hard op mijn been slaan of hard op mijn schouder slaan terwijl ik dat helemaal niet wil, en ik durf vaak niet te zeggen dat ik het vervelend vind omdat ik weet dan niet wat ik moet zeggen.Late

Ik hou het nie meer Ik ben net terug van kamp en de enige begeleidster die ik niet elke week zie is degene die ik mn vertrouwen gaf ik heb haar mijn verhaal verteld ( mijn ouders zijn gescheiden en mn moeder woont in wales mn pa wil nr dpanje gaan dus ik moest kieze waar ik de middelbare dee ik ga bij mn moeder wonen) ik heb het neutrsal verteld alleen als ik me sip voelde op kamp zag ze dat gelijk en ze wist dus eig ook waarom. Ze hielp me el leidde me af. Mn vader doet alleen maar kut want ok zit al de hele dag op mijn kamer hij denkt dat ik lui serie zit te kijken alleen ik zit al de hele dag op dr tiktok om dr gezicht te zien en ik heb mezelf al een paar keer gesneden vandaag. Ik hou het niet langer meer😣😣😭😭😭  zij maakte me blij en ik zie dr wss nooit meer ik wil dat niet ik wil iemand die me helpt en me begrijpt ik zou ook gewild hebben dat elke keer dat ze vroeg ben je ok? Ik geoon nee had gezegd en vertelde hoe ik me voelde en niet gewoon mmhmm ja gaat goed had

Hoi,Ik ben dus al van kinds af aan dodelijk bang voor onweer. Altijd gebleven, gaat nooit weg.Meestal zit ik dan tot huilen aan toe onder de dekens op de bank. Zelfs nu nog, terwijl ik 12 jaar oud ben. Eigenlijk schaam ik me er heel erg voor.. Een oude vriendin van me vond het hilarisch en lachte me vierkant uit. Nu voelde ik me natuurlijk nog slechter.En ik snap natuurlijk dat jullie geen psygologen zijn (sorry als het verkeerd is gespeld) of dokters die alles weten, maar hebben jullie advies?Want ik blijf echt als de doods dat de wereld gaat eindigen ofzo. Ik schaam me er echt heel erg voor en vooral in de zomer komt er natuurlijk onweer. Ik schrik altijd wakker, altijd. En dan lig ik huilend in bed, wachtend tot het voorbij is…Any advice?XX, Fay

Wat doen jullie als jullie iemand missen die je nooit meer gaat zien? Ik mis een begeleidster van kamp alleen ik zie haar wss nooit meer 

Hoi EmmakokfanEva hier,Ik heb een vraag hebben jullie eigenschappen die een beetje overheersen? Ik heb zelf momenteel een vriendin die  opgenomen is in een ziekenhuis en ik wil haar helpen met oprecht alles en dat wil ik momenteel met alle Mensen die ik ken die aardig naar mij zijn. Dat is een overheersende eigenschap van mij.  Lijkt me leuk als jullie reageren op mijn Topics!☺️ Groetjes,EmmakokfanEva.

Is het mogelijk om een nieuw leven te leiden? Dat is iets wat dagelijks door mijn hoofd speelt. Onlangs heb ik een afschuwelijke uitbarsting van een van mijn dierbaren moeten meemaken, waarbij ik beschuldigd werd van verschillende zaken, zelfs van zaken waarin ik mezelf niet eens herkende. Dit heeft mijn hart gebroken, vooral omdat deze dierbare persoon mij 17 jaar geleden op deze wereld heeft gezet. Dagen later zijn er geen woorden meer uitgewisseld. Langzaam begin je je ongelukkig te voelen in je eigen huis. Voortdurend spelen gedachten door je hoofd om je spullen te pakken en ergens ver weg te vertrekken. 🎈Ik houd mijn naam liever anoniem om privéredenen. Langzaam begin ik me hulpeloos te voelen. Ik weet gewoon niet meer wat ik het beste kan doen. Ik wil vertrekken, alles en iedereen achterlaten, maar ik ben nog minderjarig. Ik ben momenteel werkloos en heb onlangs het contact verbroken met veel vrienden

Kan iemand me vertellen hoe ik ervoor kan zorgen dat me klasgenoten me mogen :( en wat moet ik doen omdat ik buiten word gesloten door mijn bestie waarmee ik 9 jaar bevriend ben

Hoi ik ben 12 jaar oud en zit in gr 8.Ik ben net een paar uurtjes terug van kamp alleen heb ergens moeite mee. Ik had op kamp dus een best goeie en gezellige band met een begeleidster alleen dit is de einge begeleidster die niet op onze school werkt/stage loopt. Alleen ik hou niet van afscheid nemen en heb dit nu dus niet gedaan alleen nu mis ik dr dus echt heel erg en ik zie dr pas over 4 weken tijdens de musical en daarna vehuis ik naar het buitenland. Ik mis haar dus heel erg en heb hier verdriet over. Heeft iemand tips??? Tekst aangepast ivm forumregel 3 Plaats op het forum geen persoonsgegevens.

Hoi hoi,ik ben een meisje van 16 jaar, 170cm en ik weeg ongeveer 58-59 kg. Ik heb het gevoel dat ik echt super dik ben, maar mensen zeggen van niet. Ik sport genoeg en ik eet op zich goed

Hallo allemaal ik DENK dat ik gay ben maar ik weet niet hoe ik er achter kom ik hou van jongens pijpen en aftrekken(ik bedoel dat ik graag een jongen zou willen pijpen) kan iemand mij helpen als je antwoorden hebt of het zelfde hebt laat het pls weten

Hallo, Ik sta op het punt om iemand zo veel pijn te doen dat hij/zij dood kan gaan, maar mijn gevoel zegt dat hij mij zoveel pijn heeft gedaan dat hij het verdiend. Gooien met een laptop oplader, van de trap gooien. Wat moet ik doen?

Oke, lang verhaal:een paar weken geleden kwam ik zoals altijd gewoon naar school op de fiets. tijdens het fietsen die dag voelde ik me al wat misselijk maarja, ik ging gewoon door naar school. Op school werd het alleen maar erger. ik kreeg een droge heel en moest even gaan zitten omdat ik anders bang was dat ik zou gaan overgeven. ik kon niet eens meer lopen en normaal ademhalen (paniekaanval & hyperventileren) de dagen daarna bleef ik thuis en had geen levenslust meer omdat ik ZO bang was dat als ik weer naar school zou komen dat het terug zou komen. Ik kon niet eens mijn huis uit door de paniekaanvallen en het hyperventileren en moest vaak huilen. mijn ouders probeerden mij te helpen wat ik echt superlief vond van hun (ze zijn echt mijn alles, ik weet niet wat ik zonder ze moet💕) ik ben ook naar de huisarts geweest en die gaf mij tips en stuurde mij door naar een pyscholoogpraktijk waar ik meer ondersteuning kon krijgen. maar voordat ik daar een afspraak had kreeg ik ee