Emotionele problemen en gevoelens

Ik schrijf dit nu omdat ik echt even iemand nodig heb, dus alvast sorry als het een lang verhaal wordt.Ik ben een jongen van 15 en heb gescheiden ouders sinds ik vier jaar oud was. Dat heeft diepe sporen bij me achtergelaten. Ik voel me vaak alsof mensen me op elk moment in de steek kunnen laten. Hierdoor heb ik moeite om echte, oprechte connecties met anderen te maken. De contacten die ik wel heb, voelen vaak nep vanuit mijn kant, of ik overdrijf mijn reacties om maar ‘normaal’ te lijken.Mijn vader was nooit een goede man. Hij sloeg mij en mijn jongere zusje en broertje jarenlang, maar ik was meestal degene die het het zwaarst te verduren had. Gelukkig gebeurt dit nu minder, maar dat komt vooral omdat ik inmiddels terugvecht. Toch heeft dit alles zijn sporen nagelaten: als iemand een hand omhoog doet in mijn buurt, schrik ik of duw ik die hand automatisch weg.Daarnaast ben ik jarenlang gepest, vanaf groep 4 tot ongeveer de tweede of derde klas. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik me nog s

Hey, Ik krijg soms hele nare gedachtes. Bijvoorbeeld als ik een boek lees over true crime of zoiets dan begin ik te denken dat ik ook andere pijn wil doen, maar dat wil ik juist niet! De hele tijd krijg ik van die pop up gedachtes die niet weggaan en steeds erger worden. Ik ben bang dat ik later juist een phsyco word ofzo. De gedachtes zijn soms zo vaak dat ik er nu ook niks bij voel. Dat vind ik nog het meest engste. Het lijkt alsof mijn gevoelens zijn afgesloten of dat het dof voelt. Heeft iemand dit ook zo’n nare gedachtes? Want ik voel me heel alleen. Ik ben echt bang dat ik later een eng mens word ofzo… xxx

heyy, ik ben nieuw hier maar wou graag wat delen. Mijn ouders zijn bijna 2 jaar geleden uit elkaar gegaan maar niet op de best manier. Nu woont mijn vader weer bij mij en mijn moeder terwijl we dat niet willen. HELP!? Wat moet ik hiermee doen? mijn vader woont al bijna 1 jaar bij ons maar het is genoeg geweest. Het enige wat ze kunnen is schreeuwen en het is ook niet goed voor de mh van mij of mijn moederben ik spoiled of is dit niet oké?

Hi, dit is zo droog, maar om met stress en angstige gevoelens om te gaan ‘kras’? Ik mezelf. Het is niet diep, maar het laat wel een schaafwond (en heel soms like een microdruppel van bloed) achter en is bijna geheel genezen na drie dagen. Ik doe het vaak en dan ook veel krassen in een keer (rond de tien tot dertig denk ik). Is dit zelfpijniging en doen andere het ook zo op deze manier? Het voelt namelijk zo niets voorstellend vergeleken met echte snijwonden. Ik durf het niet echt met mijn vrienden te bespreken, dus ik hoor graag wat jullie denken:)  Tekst aangepast door De Kindertelefoon ivm forumregel 6: plaats op het forum geen triggerende content.

Zoals de titel zegt ik ben heel jaloers op mannen en hun gave om sterker te worden. Ik heb alle reacties onder mijn posts al gelezen. Danku iedereen die mij probeert te helpen. Maar ik blijf jaloers ook als er mensen mij blijven helpen. Hoe kan je van jaloezie af geraken? 

Is het normaal dat ik extreem jaloers ben op jongens? Zijn er nog andere meisjes jaloers op jongens? 

Hi allemaalik ben een meisje met verkering met een ander meisje en we zijn al bijna 2,5 jaar samen. In de winter ging het even wat minder tussen ons waardoor ik het bijna uit had gemaakt. Ik ben uiteindelijk heel blij dat ik dit niet heb gedaan maar ik zat toen erg diep. Dit heeft wel haar vertrouwen geschonden en ze is nu vaak bang dat ik bij de weg ga of dr niet meer leuk vindSoms drink ik op m’n werk in de pauze redbull ik vind dat ik dit zelf mag weten maar zij vind t niet fijn als ik dit drink. Ze is bang dat ik er verslaafd aan raak. Ik drink t ongv 1x in de 2 weken en ik vertelde dit niet. Nu is ze er dus achter gekomen en ik voel me er erg kut over. Ik weet dat ik niet moet liegen en ik snap dat ik nu haar gevoel heb beschadigd. Weet iemand hoe ik hier mee om moet gaan mischien☺️ 

Hoi,Ik ben vaak bang op school, gewoon dat docenten in eens naar me toe komen en dan gesprek wil hebben met mij. En morgen report gesprekken met mijn ouders. Dat wil ik niet. Ook kan ik vaak gewoon niet praten, ook al wil ik dat graag. Het lukt me gewoon niet. Sinds kort heb ik mezelf weer gekrabd. Ik ben bang dat het weer gebeurd dat vrienden in eens ziek thuis zijn en ik weer helemaal alleen ben op school. Ik kan het gewoon niet meer en ik ben zo bang. Zeepsopje 

Als je mijn eerste topic hebt gelezen dan weet je dat ik gedoe heb met mijn vriendin, ik heb dat dus met mijn andere twee vriendinnen aan onze mentor verteld en nu weten haar ouders dat ze weer aan sh doet. Nu is ze de laatste tijd dus echt heel erg bazig, koppig en echt heel snel boos. Bijvoorbeeld: zij slaat me in de pauze (niet heel hard maar wel hard) en ik sla haar terug (want dat kan ze verwachten) dan gaat ze me echt helemaal inelkaar slaan. Ook bij mijn andere twee vriendinnen. Daar heb ik dus heel erg last van en als ik probeer even wat afstand te nemen heeft haar moeder haar ineens weer geslagen en wil ze weer aandacht. Ik word er bijna een beetje gek van (Je moet weten dat haar moeder haar nooit 'slaat' als we geen ruzie hebben). Ik moet vaak huilen en dan zak ik gewoon door m'n benen en dan lig ik ergens te huilen in mijn kamer. Ik ben gewoon heel bang dat ik ook zo word. Dat ik ook sh ga doen. Ik denk er soms aan maar ik doe het nooit maar ik ben gewoon bang. Sorry als ik

Hoii, Ik zit in de eerste klas en ik heb het gevoel dat iedereen mij niet mag. Met name een jongen uit mijn klas die tegen een meisje heeft gezegd dat ik raar was en toen ging hij heel raar tegen mij doen. Er zit ook een meisje in mij klas die over iedereen achter hun rug ompraat, het maakt niet uit als je haar vriendin bent, ze doet het gewoon bij iedereen. Een dan gaat ze heel nep in je gezicht doen. Ik zit hier altijd lang mee, heeft iemand tips??xx

hallo ik ben Eddik ben 15 jaar oud en zit te praten met een meisje.Dit meisje is 16 jaar oud en komt uit duitsland, Ze heeft contact met een vriend,Deze vriend is 19 jaar oud, ik zelf vindt haar wel leuk als in een verliefd manier maar zij heeft dus mij zitten te manipuleren door te gaslichten dat ze 10 is maar dat het niet zo is en ik ben helemaal kapot en weet niet wat ik moet doen ik kan haar niet blocken want ze weet te veel over mij waar ik op school ga, werk/uuren, locatie, namen van familie, fotos, accounts, alles ze weet the veel. wat moet ik doen? De tekst is aangepast door De Kindertelefoon i.v.m. forumregel 3 (plaats op het forum geen persoonsgegevens) 

Hoi!Ik heb een aantal vraagjes wat betreft vrijwillige opname in de GGZ zorg. Al een aantal jaar kamp ik met mentale problemen, ik heb al psycho therapie geprobeerd, dus praten met mensen, mijn problemen opschrijven, mediteren, je kunt het je zo gek niet bedenken. Ik ben 16 jaar en wil gewoon weer kunnen genieten van dingen. Ik woon bij mijn vader, mijn ouders zijn gescheiden en ik woon dus in een samengesteld gezin omdat mijn vader een ‘nieuwe’ vriendin heeft (ze zijn al 10 jaar samen). Ik merk dat dit mij ook veel energie kost en ik hierdoor (denk ik) mentaal gewoon niet kan herstellen. Waardoor ik nu dus uitkom bij eventueel vrijwillige opname. Ik ben hier vrij nieuw in en wil eigenlijk gewoon naar een instelling waar ik tot rust kan komen, waar ik ook woon, maar ik wel gewoon naar school kan, met m’n beste vriendin afspreken en gewoon redelijk vrij ben buiten therapie sessies. Bestaat dit en zijn deze wensen realistisch, of is deze gedachte oke en realistisch.?

zoals  benoemd in eerder topic ben ik nu lange tijd ziek en gaat het steeds beter. Ik heb er nu ook erg veel moeite mee weer terug het leven op te pakken. Ik moet rustig aan doen, maar tegelijk heb ik het idee dat niks me nog inspireerd. Ik doe heel erg mijn best alles op te bouwen. Bijvoorbeeld door goed te eten. Veel te bewegen. Maar dan sta ik op, eet ik brood of yoghurt, ga ik soms buiten zitten (in de hoop dat de zon mee geneest  😅) iets aan een hobby doen zoals tekenen, dagboek schrijven, iets bakken, yoga of ben bezig met een verhaal schrijven en tussendoor ga ik dan lunchen, na de lunch een stuk wandelen met een podcast (maar weet niet wat ik moet luisteren zie mijn andere topic) of als het regent ga ik binnen op de loopband. en dan ergens nog eens yoga doen. En dan zit ik een beetje te wachten tot mijn vader thuis komt om een beetje wat gedachten uit te wisselen. Alleen hij is niet meer zo in de praatstemming na een lange werkdag.  Soms lukt het me met vrienden af te spreken,

Ik zal het even uitleggen. Ik was vanavond afspreken met een vriendinnetje van mij, laten we haar T noemen. We gingen spelletjes spelen en koekjes bakken. Super gezellig. Maar toen vertelde ze me, wat ze eigenlijk aan niemand mocht vertellen, maar dat ze uitgenodigd was voor een feestje van iemand die ik D noem.Ik, D en T zitten in een vriendengroepje samen met nog 10 andere ofz. Blijkbaar heeft D alleen sommige mensen uit deze vriendengroep uitgenodigd. Ik zelf ben niet uitgenodigd. Helemaal oké, uiteraard. Het is zijn feestje en ik ken hem ook weer niet zo goed. Maar hij heeft gezegt dat hij niet wilde dat het in de vriendengroep werd gezegt aangezien hij niet wilde dat iemand zich buitengesloten voelde. Ook helemaal prima. Ik snap dan alleen niet waarom T, ondanks dat D had gezegt dat ze het niet tegen andere mocht zeggen het toch tegen mij gezegt heeft. Zo geeft ze mij toch een vervelend gevoel, van buiten gesloten worden. En dan zit ik er niet super mee dat ik niet ben uitgenodigd

ik zou graag nog borstvoeding van mijn moeder willen maar ik weet niet hoe ik dit het best kan vragen maar ik wil echt niet dat mijn vader er achter komt en mijn broertje ook niet want die gaat het dan aan zijn vrienden en mijn vrienden vertellen en ik word over iets van twee weken 13 dus het is best raar om dan te vragen help pls

Hoi. Ik stuurde dit naar een vriendin van mij... Toen ik heel erg depri was en lees dit nu terug, hoe zouden jullie hierop antwoorden?!!!  (T gaat over SELFHARM)😭😭😭ik wil er echt mee stoppen😭😭😭 maar ik weet niet hoe😭😭😭 en als ik naar andere mensen ga, die zullen niet weten wat ik doorga😭😭😭😰 ik kan het niet, ik kan het niet ik kan het echt niet😭😭😭😭😰😰, het is zo fucking moeilijk, en het is echt zo zo zo makkelijk om te doen, want ben boos op mensen op mezelf op wat dan ook en neem elke schuld op mij😭😭😭 ik kan het niet😰😭😭, ik ga school nooit overleven iedereen gaat mijn snij wonden zien😭😭 ik vraag je, ik vraag je, ik smeek je, ik smeek je help asjeblieft, asjeblieft ik weet niet hoe ik dit moet doen😰😭 🩸 het is zo moeilijk... Ik ga school nooit overleven, docenten gaan het zien, leerlingen gaan het zien, ik ben en blijf een emo😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭ik ben zo FUCKING boos verdrietig..., ik kan dit niet  ik kan d

Zoals eerder benoemd in een topic, ik struggle met m'n relatie. Ik heb in deze tijd meer contact gezocht met een online vriend van me. Zo gamen we samen enz. Ik ken hem niet in het echt tho. Nog nooit gezien, ook niet video bellen of iets. We bellen wel dagelijks, maar dan zonder beeld. Ik kreeg een week geleden cadeautje van hem. Een Fortnite dansje. Omdat het slecht met me ging denk ik. En vanavond weer eentje. Ik snap niet helemaal wat zijn bedoeling is. Is hij gewoon lief? Of heeft hij meer bedoelingen? 

be french or be british

Hee,Ik trek mezelf altijd ergens heel veel van aan. Bijv als mensen iets over me zeggen of als ze mij raar vinden ofzoo. Iemand tipsss?!xx

Oké, uhm. Eerste keer dat ik zelf een onderwerp schrijf. Sorry, vind het alsnog beetje eng dat ik dingen op het internet schrijf. Had mezelf al jaren terug beloofd dat ik dat nooit zou doen voor veiligheidsredenen. Maar ja. Hier zijn we dan, hèhè. Oké, dus. Sommige mensen pakken scherpe objecten en doen zichzelf ermee pijn, voor verschillende redenen. Maar... waarom altijd iets scherps. Ik persoonlijk hou niet van pijn en sterker nog die littekens blijven zitten. Dus ja. Ik pak een pen op stift en schrijf. Soms in de klas teken in op mijn hand. En dat is dan niet zo erg. Maar thuis als ik me echt niet lekker in mijn vel voel, dan pak ik een stift en ga mijn gevoelens uiten op mijn benen. Ja, ik schrijf op mijn bovenbenen.(Meestal bij mijn vader, want mijn moeder komt vaker mijn kamer in en ik mag niet zolang op mijn kamer zijn van haar.) Niemand ziet die toch. Heb geprobeert te stoppen. Is gelukt. Ben nogsteeds niet meer aan het schrijven op mijn huid. Wel tekenen. Doodelen enz. Kan he

Hoi allemaal, De laatste tijd voel ik me een beetje down. Ik heb niet echt energie om iets te doen. Ik voel me echt  nutteloos en niet goed genoeg. Mijn zus heeft haar eerste boek uitgegeven en ik game en bak maar gewoon.  Als iets ook dan even niet lukt moet ik hier weer meteen aan denken en moet ik een potje janken. (Heb ook nog een HSP).ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Heeft iemand misschien tips?

Hallootjes, al een hele tijd  (ong. 4/3 maanden) zit ik me af te vragen wat nou eigenlijk mijn persoonlijkheid is. Ik heb aan 3 mensen gevraagd of zij ook moeite hebben met een persoonlijkheid aan hun zelf linken. Ik kan het namelijk helemaal niet, dit komt waarschijnlijk doordat ik mensen hun persoonlijkheid mimick daar ik mee om ga, ik spiegel hun als het ware. Het gaat automatisch. Dit doe ik al voor zo'n 5/6 jaar lang. Heb jij dit ook?? Of is er iets mis met mij??  Groetjes Sambearalpha, bedankt voor het lezen. Alvast bedankt voor je antwoord. 

dus zoals de titel. eigenlijk heb ik helemaal geen zin om hierover te praten maar ik heb echt hulp nodig. het leek niet eens alsof het haar veel boeide en ze zei alleen maar dat ik ermee moest stoppen en mn mesje uit mn kamer moest halen (alsof dat is hoe het werkt). ook ging ze EINDELIJK een therapeut voor me regelen, ik zit al 2 jaar te zeggen dat ik er een nodig had maar iedereen zat het gewoon een beetje weg de wapperen. dus het had ZO. VER. moeten komen todat ik eindelijk hulp krijg.  ik vind dat heel frusterend. ik zit hier al 2 jaar met een niet gediagnoseerde angststoornis en DPDR en tot nu toe was er maar 1 VOLWASSENE die zei dat ik het waarschijnlijk had maar de rest zei allemaal “het hoort gewoon bij autisme”  net zoals mijn moeder overal op zegt, zelfs over mijn SH, “het hoort gewoon bij autisme” en dan verwacht ze gewoon dat ik van de ene op de andere dag kan stoppen. Wat kan ik doen?

Mijn jeugdOke ik heb in mijn jeugd veel mee gemaakt maar weet zelf niet echt of ik overdrijf omdat me ouders steeds blijven zeggen dat het niet zo erg wasOke het was dus zo ik weet niet precies wanneer het is begonnen maar ik denk toen ik vijf of zes was Elke dag werd er geschreeuwd En dat was me vader tegen me broer. Me broer was eerst een meisje en nu een jongen het blijkt ofzo dat mijn vader hem niet accepteerde maar ik weet daar niet veel van in iedergeval tijdens eten schreeuwde ze tegen elkaar echt zo heftig dat ik gewoon bang was dat ze gingen vechten.Elke keer ging me vader zo ver dat me broer zijn zoon dus weg en klapte keihard met de deur en gingen we weer eten alsof er niks was gebeurd en deed me vader weer normaal dit gingen zo elke avond verder. In de auto gingen ze heel hard ruziën bijv mijn gordel was nog niet om en dan ging me vader al rijden kregen ze daar hele erge ruzie. Als ik boven zat hadden ze dan (had ik het idee) dat ze vele ergere ruzies hadden omdat ik er dan

Hi iedereen Ik had gister mijn bedat van school en dat zou de helft van mijn cijfer bij LB geven dus heb ik er heel goed voor geoefend, maar toen had ik op het laatste een blackout dus wou ik hem even leren met mijn vriendin en dat ging goed tot dat ik op de helt was en bijna niks meer wist. De andere vriendin kwam toen binnen en ging met haar praten waardoor ze mijn gewoon helemaal vergaten terwijl ik aan het praten was en moest leren. gelukkig heb ik toen alsnog een 8 gehaald maar dit soort dingen gebeuren vaker bij mij zoals laatst bij het GS verhaal. ze negeren me gewoon en nu weet niet niet of ze mijn nou haten of dat ik gewoon vreselijke vriendinnen kies.-Koetje.123-