Hoiiii

Dit is al van een tijdje geleden. 

Ik vond dus een jongen leuk. Laten we hem appelsientje noemen. Super leuke, sterke, grappige jongen. Hij zit dus voor mij in de klas. En hij en z'n beste vriend praten niet bepaald zachtjes. Ik had dus gehoord dat hij met niemand had en dat ie een crush had op iemand. Hij keek me ook vaak aan enzo. En gesprekje voeren deed ie ook weleens. Tot vorige week. Hij ging ineens een meisje voor ons aanstaren. En hij ging smiespelen met z'n vriend. Nu hoorde ik dus tijdens een aardrijkskunde les. Ja vraag gewoon haar snap. Hij had m'n snap al. Ik vond het een beetje vreemd. We waren oprecht in die talking stage. Elke ochtend hoi zeggen. En elke avond kreeg ik een weltrusten appje. Dit is na ong. 6 dagen gestopt. Ik was verdrietig. En het nare gevoel wat ik een hele tijd kwijt was weer terug. depressie. Het gevoel alsof je niet meer weet of je leeft. Dat je denkt ik ben er klaar mee. Het gene wat je het liefste doet (paardrijden en luchtbuksschieten) ineens niet meer willen. Je hoop verliezen in school.

Eergisteren was de omslag. 

Een jongen (mango) keek me aan. En op dat moment ging m'n licht aan. Ik denk: eigenlijk moet ik aan mezelf denken. Het moet me geen flikker uitmaken wat andere van me denken.

Nu ga ik elke dag met een lag naar school en kijk ik een tijdje naar mango. En laat ik appelsientje Helemaal lekker z'n ding doen. Lekker met vriendinnen kletsen. Samen naar de super gaan en eten halen. Met m'n allerbeste vriendin kletsen over vanalles en nog wat. Gewoon m'n leven leven. You know

Ik moest dit verhaaltje even kwijt.

Anoniempjeje