Emotionele problemen en gevoelens

hay i just want to say that i care for you and no matter how bad you have been you can better your life, you are perfect the way you are and i like you, if you ever need someone to talk to im rigt here!!

ik ben zo klaar mee ik vindt 4 jaar veel ste lang man sorry jongens wou gewoon even dat venten want ik heb geen zin meer in leven (niet dat ik suicidaal ben hoor)

Heyy oke, ik heb dus adhd en een best erge versie ook, ik vind het behoorlijk lastig om dingen opgeruimt te houden, en ik heb  ook zo ongelofelijk veel dinegn in mijn kamer zitten, ik heb soortvan hoarder neigingen?? ik raak bijvoorbeeld al gehecht aan een klein bakje, want '’wAt AlS hEt OoIt nOg hAnDiG zOu ZiJn??'’, dat maakt het ook best lastig om gewoon rustig in mijn kamer te zitten omdat het zo vol is met dinegne, en dan word ik er nogal onrustig van :/dus als iemand tips heeft  zou het erg fijn zijnn THXX

wat is het mooiste wat je ooit heb meegemaakt? (kan ook meerdere dingen zijn)

Hoi iedereen, ik was iets van 3 maanden niet online, maar het gaat zo slecht dus ik maak een topic.Ik heb een depressie en ga straks naar therapie. Ik heb geen motivatie voor dingen zoals hygiene, sport, huiswerk en zelfs praten. Ik denk dagelijks over zelfmoord en doe mezelf pijn.ik weet niet waardoor de depressie kwam en hoe ik daar achter kom.misschien heeft iemand ook redenen waarom ik mezelf niet pijn moet doen want ik heb een neiging groetjes

Ik weet het niet meer, ik snap mezelf niet meer ben boos op anderen, boos op m'n moeder omdat ze me niet snapt teleurgesteld in mezelf, en ook nog verdrietig. Gelukkig kan ik troost vinden bij God, naar nog niet genoeg, mijn vriendinnen weten het ook, en die leven mee. een andere vriendin heeft het ook moeilijk dus daar leef ik ook mee mee. Mijn broer kan mij troosten maar mijn moeder snapt me niet, komt misschien omdat pubers en ouders meestal niet samen gaan? Mijn mentor weer het ook, naar niet alles. Ik ben 14, op school wordt ons vriendinnengroepje vaak buitengesloten, er wordt geroddeld en er worden ook nog een paar jongens geplaagd en gepest. En toen ik ziek was, kwamen alle emoties eruit en nu ben ik ook nog vaak thuis omdat ik super misselijk ben.

Ik heb te horen gekregen dat ik naar een nieuwe woning gaat verhuizen en ik ben bang dat ik hier niemand meer gaat zien ik heb welke instellingen en terein waar ik nu woon heel veel vrienden en een relatie al 5 maanden en ik ga na compleet andere locatie en terein en ik weet niet hoe ik hier mee om moet gaan ik zit nu nog op  woning waar ik helemaal niet past dus ergens ben ik blij maar ik wil de rest niet achter laten bijna heel mij leven is hier wat moet ik nu doen?

Hey mensjesss het gaaat de laatste tijd weer zo goed met mijj!!Ik voel me een stuk energieker, ik heb geen episode gehad in een een week, ik ben ook als een week clean en ik heb mijn ouders er een beetje over verteld, en zo klaara gezet dat als er echt iets is dayt ik hulp kan krijgen!! :D maar eht probleem nu is dat de laatste tijd, ik voel  me een beetje eenzaam. mijn vriendne willen nooit meer bellen, ( normaal belde we in de groepchat echt iedere dag)  we hebben 7 mensjes in de groepchat en ik snap dat je niet meer iedere dag wilt bellen, alsin mensen hebben ook hun eigen leven, maar als iedereen gewoon 2 weken alng niet wil bellen vind ik het een beetje apart snapje? ook andere mensne die niet in  die groepchat zitten appen de laatste tijd eigenlijk neit echt meer ofzo. ik weet niet echt wat ik er mee moet maarja.tis een beetje jammer, oook niemand appt mij iegenlijk uit zichzelf,dus soms vraag ik hme ook af wat er zou gebeuren als ik gewoon niemand meer zou appen, kijken of ze mi

Heeyy dusss mijn "depressiedipje" is dus nog nie over (zucht.) en dat komt dus door school. (nog grotere zucht) Ik was 5 weken clean maar was gerelapsed, (nu 3 dagen clean ig) maar ik deed m'n sh dus op een andere plek dan normaal waardoor het misschien wel beetje op zelfmoord kan lijken terwijl ik dat niet van plan was.  Nu vraag ik me dus af wanneer sh telt als zelfmoordpoging? (tekst aangepast door de KT vanwege regel 6: mogelijk triggerend) Liefs Meris

Laatste tijd heb ik een gek voorgevoel dat ik geen goed persoon ben na alles wat er is gebeurd met mij in het leven.Ik weet het gwn niet meer maar zelf beginnen mn gedachtes EXTREEM heftig te worden tot het punt dat ik mezelf ¨manipuleer¨ dat ik een pedo of een zoophile ben (ik ben er zelf geen en ik ben er extreem tegen! en nee ik heb niemand op een sexuele manier pijn gedaan en ik zou het zelf nooit doen). en dat ik mezelf moet pijn doen voordat ik iemand zelf pijn doe. Ik zie mezelf voor me dat mensen me pijn doen op verschillende heftige manieren (marteling,verkrachting,schreeuwen,mishandeling) ik ben fuckin bang en ik voel me niet meer eens veilig meer. ik heb geen flauw idee wat ik zou hebben dan alleen maar ¨autisme¨

Weet iemand hoe je kan beginnen met van jezelf te houden? Ik merk namelijk dat omdat ik niet mezelf waardeer mijn relaties meestal niet zo goed uitlopen door onderliggende onzekerheden enz…  ik wil daarom graag nu terwijl ik single ben healen en van mezelf houden + zelf respect krijgen.. iemand tips en waar ik kan beginnen? xx

HoiIk weet niet meer wat ik moet doen. Ik snij me zelf weer veel. ik kan alleen nog maar huilen. En ik wil het niet meer. Mijn opa is laatst overleden en ik wil gewoon naar hem toe en weg van hier. Ik weet het gewoon niet. ik ben zo bang en het voelt allemaal zo kut. Ik zit nu in de derde op vwo en het is zo stressvol. Ik moet weten wat ik later wil zijn, maar ik denk dat ik er gewoon niet meer wil zijn. Sorry dat ik jullie hier mee op zadel maar ik wist niet waar ik het anders moest zeggen.

Hee, zoals ik in een vorig topic al zei, was ik verliefd op een jongen. Ik heb hem gevraagd en hij zei nee. Ik probeer mezelf echt aan te leren dat ik hem niet meer leuk kan vinden, maar dat lukt gewoon niet. Ik krijg hem niet uit mijn hoofd en dat maakt me soms echt hopeloos. Het maakt me echt kapot. Ik vind hem nog steeds heel leuk, terwijl ik weet dat het nooit iets gaat worden. Dat besef doet pijn. Soms ben ik ook bang dat ik nooit meer iemand ga vinden die ik zo leuk vind als hem. Ik weet dat ik niemand kan dwingen om gevoelens te hebben, maar dat maakt het verdriet niet minder. En dan ook nog zien hoe het meisje dat mij pest met hem flirt puur omdat je weet dat ik hem leuk vind. Of omdat ze hem ziet als de zoveelste jongen. Wat het extra moeilijk maakt, is dat ik hem elke dag zie, omdat hij bij mij in de klas zit. Soms zie ik hem ook in het weekend bij hockey. Elke keer als ik hem zie, raak ik weer helemaal in de war. Het doet pijn om hem met andere meisjes te zien omgaan, en dat

Hallo. Voor een lange tijd had ik gedachtes over zelfmoord. Ik had zelfs ook een zelfmoord plan gemaakt. Ik heb nu ook professionele hulp gekregen (doordat ik het tegen een docent heb verteld, waardoor ik het meteen dezelfde dag het ook aan m´n ouders moest vertellen). Maar zelfs na all dat, voel ik me nog steeds hetzelfde. Er was zelfs ook een periode waarvan ik dacht dat dit helemaal niet hielp, zelfs met all het hulp dat ik kreeg. En toen realiseerde  het me. Ik was het probleem. Ik.  Zelf met alle mensen om me heen die me willen helpen, die van me houden. Doe ik bijna niks. Natuurlijk praat ik er soms nog over, maar meestal hou ik het voor mezelf of lieg ik zelfs.  Ik haat dat van mezelf, maar dat is zeker niet de enigste wat ik aan mezelf haat. Ik had eerst nog een rede om te leven. Dat was dat ik geliefd wil woorden. Dat gewoon een persoon  maakt niet uit wie of ding, van me hielt. Nu heb ik geen rede. Daarom de vraag. Zelf weet ik ook niet helemaal als ik nog wil leven, maar ja.

Hoi! ik ben PT, en het gaat al jaren slecht met me.ik ben een behoorlijk uitbundig persoon, daarmee bedoel ik vrolijk en energiek. ik ben anders dan de meeste mensen, ik heb roze haar, draag nooit spijkerstof en ben redelijk immuun tegen kou.maar daar gaat dit niet over he.Ik verberg mijn pijn achter 147 lagen energie en vrolijkheid, waar nooit iemand doorheen gekomen is.Pijn van alleen zijn, vergeten worden. Pijn van iedereen vertellen, dat er niks is, en glimlachen. pijn van achtergelaten worden. pijn van te horen krijgen dat je beste vriendin niet vindt dat jij hetzelfde terug bent. pijn door iedereen, onbedoeld, schade aanbrengen. pijn door alles.Mijn cijfers lijden er ook onder, en ik wil alles drastisch veranderen. ik wil minder achter een scherm. ik wil elke ochtend hardlopen. ik wil minder ongezond eten. ik wil beter mijn best doen op school. op sport. ik wil een gesprek voeren met mijn ouders, zonder uitgelachen te worden. zonder te horen te krijgen dat ik goed ben, dat mijn i

hoimijn vriendin is bang voor boekenik heb geen idee waarom…heeft iemand anders dit ook want ik wil haar laten zien dat er ook andere mensen zijn met gekke fobieen

Hey, ik ben een jongen van 16. Ik heb al een zeer lange tijd problemen gehad met mijn mentale gezondheid. Ik heb hobbies die ik veel doe, ik heb zeer goede vrienden en over het algemeen niet zo veel problemen. Ik zeg er nooit iets van dat ik me continu zo voel, maar het is echt al heel lang zo. Ik begreep niet echt waarom dit zo lag toen ik wat jonger was, maar ik ben gekomen tot de realisatie dat het mogelijk zo is geworden omdat mijn ouders me gewoon slecht hebben opgevoed. Vandaar zoek ik naar een “unbiased” perspectief van jullie.Mijn ouders zijn al een lange tijd gescheiden, sinds ik rond de 7 jaar oud was maar dat weet ik ook niet meer precies. Ik weet nog wel dat ik er best blij mee was, mijn pa was immers continu mijn moeder aan het uitschelden met dat ze lelijk was of een luiwammes, dingen in die richting. Mijn pa was nooit echt aanwezig in die tijd voor dat ik 7 was, hij was er wel, maar eigenlijk mocht ik hem niet echt want het enige wat hij ooit deed was mijn moeder uitsche

ik ben 16 jaar oud en iedere keer als ik een meisje wil benaderen loop ik er naartoe maar net voordat ik het wil vragen word ik bang en loop ik weg en het gaat daarbij ook meestal om een meisje dat in een grotere groep staat hoe kan ik er voor zorgen dat ik niet uitgelachen word of iets anders  

Ik weet niet wat er aan de hand is. Ook al is het pas februari, ik voel me al hele jaar kut. Geen energie; soms moet ik iets doen, maar het kost me teveel kracht. Soms lukt het gewoon mentaal niet om iets te doen. Al sinds ik klein was ben ik wat dikker geweest, maar nu kan ik soms niet eens in de spiegel kijken. Ik ben als de dood voor de weegschaal en haat hoe ik eruit zie. Ik vergeet zo'n beetje alles (ik ben ook al me moeders verjaardag vergeten. Ik kan het gewoon niet meer aan. Ik voel me zo negatief. Ik kan me nergens op focussen, ik vergeet alles en moet de hele tijd huilen. Weet iemand wat er met mij is? 

Mijn beste vriendin heeft net haar vader vertelt dat ik zelfmoord wil plegen en nu weten mijn ouders het en maken ze zich zorgen. Ik heb gezegd dat het niet zo was en dat ik gewoon stress heb. Ik wil gewoon ergens alleen zijn waar ik veilig ben en geen stress heb. Waar? Wie kan ik nog vertrouwen? Ik voel me niet meer veilig in mijn eigen huis. Ik weet niet waarom. Ik wil gewoon alleen zijn in een fijne omgeving. Waar?Lupus 

Hoi lieve forumleden,Oprecht niet om te zeuren en om zielig te doen, maar kan het nog erger? Ja, het kan erger. Ik ben vandaag al niet in de stemming doordat mijn proefwerk niet goed ging (en ik waarschijnlijk weer een dikke onvoldoende heb) vanwege mijn klachten en proefwerken worden niet aangepast: ik krijg alleen maar extra tijd. Nou, mijn zusje is een heel erg slecht kind. Ze doet alsof zij het slachtoffer is en wordt daardoor niet bestraft. Net zoals toen net: ik stond net op het punt om naar badminton te gaan. Ze gaat negatief doen dat ik niks kan bij badminton en ik zeg: "Jawel” en doe de oefening voor. Ineens gaat ze me schoppen vol met gestrekt been in mijn maag en zegt ze dat ik haar op het hoofd sloeg. Dus nu zit ik i.p.v. te trainen dit te typen en heb ik super veel last van mijn maag. Af en toe snap ik niet waarom elk negatief puntje naar mij gericht wordt.Liefs,ghast

hoi, ik ben een meisje van 13 en  het gaat niet zo goed. ik ben mezelf aan het snijden, ik eet allen nog maar avondeten, ik slaap pas rond 3 uur. daarom drink ik nu ook energy drink terwijl ik daar vroeger zo erg op tegen was. ik weet dat het niet goed gaat maar ik heb nu eigenlijk het gevoel dat niks me meer boeit, ik ben alles aan het opgeven en ik heb zelfmoord gedachtes. ook ben ik angstig en heb ik soms hartkloppingen. ik heb zo’n goede relatie met mijn ouders en ik heb geprobeerd leraren te bereiken maar die hebben het te druk zeggen ze. ik heb al vaak geprobeerd 113 en de kindertelefoon geappt. maar toen ik vertelde dat ik me nu slecht voelde en dat ik al eerder contact had opgenomen zei diegene waarom ik het dan nu nog een keer probeerde. ik weet dat diegene t wrs niet zo bedoelde maar het voelde alsof ze zei wrm ik het niet gwn had opgegeven. ook ben ik sneller geïrriteerd en doe ik mensen in mijn omgeving pijn. er is wel 1 “safe space” die ik heb. ik game vaak samen met 2 jon

Hoi allemaal (denk ik?), Ik ga m’n best doen om zo objectief mogelijk en zo helder mogelijk mijn situatie uitleggen. Ik ben op het moment zestien jaar en zit in 5 gymnasium. Mijn mentale gezondheid gaat voor mijn gevoel ieder schooljaar verder achteruit. Dit heeft natuurlijk een aantal oorzaken.  Ik heb vanaf bijna baby af aan al een enorme afkeer gehad tegen dingen die ik niet wil. Als baby zijnde begon ik dan ook te schreeuwen. En toen ik bijna 1 jaar oud was begon ik ook te verwoorden dat ik het niet wilde.iOp de basisschool (vermoed groep 3) begon daarmee ook mijn afkeer tegen school. Ik heb vroeger altijd al veel buikpijn gehad en ben later gediagnosticeerd met PDS. Daardoor was ik ook wel wat vaker niet op school. Daarnaast ging ik doen alsof ik ziek was, zodat ik niet naar school hoefde. Echter, school ging me wel heel goed af. Na wat onderzoek van mijn ouders is mij vervolgens een hoogbegaafdheid test afgenomen. Daaruit bleek in het kort: trekjes van autisme, ADHD, ADD (hoogbeg

Ik begon in 2020 met roblox.Maar nu staan er false dingen op Facebook waardoor mijn ouders nu mij en mijn broertjes verbieden om roblox te spelen.Zo word er gezegd dat roblox je gegevens steelt en dat roblox je overtuigd om jezelf te doden.Ik weet dat ze dit doen omdat ze bezorgd zijn maar dit gaat te ver.Eerst was het ook al wij beginnen met een leuk spel en dan moeten we er ineens mee stoppen terwijl mijn ouders TEMU HEBBEN!!!Terwijl er wereldwijd word gezegd dat temu niet te vertrouwen is.Hebben jullie tips hoe ik dit kan oplossen ik heb alles geprobeerd zelfs artikels op Google opgezocht gepraat met hun en nu durf ik het niet meer.

Hoi lieve forumleden,Het gaat super kut met me. Daarom ben ik duidelijk ook minder online op het forum. Zelfs met een aangepast rooster gaat het niet goed. Na een woensdag voel ik me super slecht en heb ik de ergste hoofdpijn ooit. Op donderdagen en vrijdagen heb ik dan dat ik mezelf voel dromen en af en toe zelfs dat mijn hersenen niet kunnen denken. Ik weet oprecht niet meer what the fuck ik moet doen. Ik heb oprecht nul steun van iedereen (behalve jullie) en mag gaan lijden tot de carnavalsvakantie. Soms moet ik gewoon een uur achter elkaar huilen en dan krijg ik nog ergere hoofdpijn.Ik doe mijn hardste best op school, heb uren geleerd voor toetsen en haal soms nog steeds geen voldoende. Waarschijnlijk word ik er straks weer op aangesproken.Volgende week heb ik ook een drukke week met proefwerken en alles. Ik heb ook een project waar we voor moeten fietsen. Fietsen is onmogelijk voor me geworden omdat ik oprecht na 2 minuten mijn bewustzijn bijna kwijtraak. Op dezelfde dag heb ik ee