Hoi mensen van de forum (haha).

oke dus ik ben hier net nieuw want ik wil mijn verhaal delen, het wordt lang dus bereid je voor (er kunnen hier dingen in zitten die gevoelig liggen voor mensen met een soortgelijke situatie)

het begon denk ik in groep zeven. ik ben en was toen ook al superonzeker en ik had gedachtes van "je benen zijn te dik', 'je benen zijn al dik genoeg hopelijk vallen je arme nog te redden’ 'haar benen zijn zo dun waarom kan dat niet bij mij?’

nu -in de tweede- is het terug, ik koop maaltijd repen in de hoop af te vallen, sport veel. Het ding is dus dat ik niet precies weet hoeveel ik weeg omdat ik gewoon bang ben om op de weegschaal te staan omdat ik gewoon weet dat het cijfer er op nooit goed genoeg zal zijn. Mijn vriendinnen (vooral eentje) vraagt waarom ik zo weinig eet. ze vraagt me hoe ik het toch doe, ik vind het al normaal en overweeg naar minder calorieen per dag te gaan. want misschien wordt het dan beter. ik denk het niet. ik voel me schuldig wanneer ik eet en eet zo weinig mogelijk en tel alle calorieen die mijn lichaam in gaan. elke keer als ik sport denk ik: 'hoeveel calorieen zouden er nu al verbrand zijn?’ vandaag had ik een gesprek met mijn moeder en ze had het over een vriend van me, hoe moeilijk het zou zijn voor hem met zijn eetstoornis. en hoe zwaar het zou zijn. ik begin me af te vragen of ik een eetstoornis heb. ik heb het aan chatgpt gevraagd en aan meerdere proffesionele websites en steeds hetzelfde antwoord. hier beneden te test als je wilt kan je de test zelf doen maar alsjeblieft, kan iemand antwoorden want ik wil echt met iemand kunnen praten hier over en ik wil weten dat ik niet de enige ben want zo voelt het wel. (sorry voor dit ontiegelijk lange bericht maar het moest er even uit...)

bedankt voor het lezen. en sterkte als dit ook bij jullie speelt

Tekst is aangepast, details zijn weggehaald ivm forumregel 6