Emotionele problemen en gevoelens

Hallo allemaal,Ik zit al een hele lange tijd niet lekker in mijn vel. Eerst trok ik het nog wel maar nu echt niet meer. Ik denk aan zelfmoord en zoek een uitweg in roken, vapen en drank. Ik was 2 weken geleden dronken geworden waar mijn vader en mijn hele stief familie bij was. Mijn vader heeft er niks meer over gezegt maar ik voel aan dat die het echt niet oke vond maar ik kon niet anders. Niemand weet dat ik aan zelfmoord heb gedacht. Het is niet zo dat ik ook echt plannen heb om het daadwerkelijk uit te voeren want dan hebben mijn broer en zus geen klein zusje meer en mijn ouders geen 2 dochters meer. Ik ben bang voor mijn moeder haar reactie maar ik wil wel dat ze het weet en dat ik met iemand wil gaan praten. Ik heb me voor genomen om haar een brief te schrijven en neer te leggen als haar vriendin weer terug is van vakantie want dan heeft ze iemand om de schrik of wat dan ook mee te delen. Dan hoeft ze het niet helemaal in haar eentje te doen. Heeft iemand tips of iets waar je me

Heyy  Weer een nieuwe topic ik weet het maar er gebeurd gwn teveel en gwn teveel vragen en twijfels… Ik ben dus een meisje van 13 en zit in de tweede. Ik snijd mezelf en voel me echt slecht (verdrietig enz).Maar dus ik heb zeg maar een soort "stem" in mijn hoofd die steeds zegt tegen mij "snij" "snijd jezelf" .... etcMaar ik weet dat ik het zelf ben ofz maar ook weer niet. Het is gwn raar en eng.Maar nu zegt die stem steeds "vermoord jezelf" "zelfmoord" en ik wil helemaal niet dood en ik ben nu echt bang dat ik mezelf straks iets aandoe en ik dan voer ik een soort gesprek in mijn hoofd met mezelf ofz?.. dan ga ik van "nee ga weg ik wil niet dood" en die "stem" blijft maar doorgaan. En ik weet niet wat ik moet doen…Ik heb niemand om mee te praten... ik voel me alleen ookal heb ik vrienden.. ik vertrouw gwn niemand.…   Maar hier ff een samenvatting van  wat er is gebeurd (een deel)-ik ben best wel rommelig en heb nergens zin meer in, ik zet een fake smile op en probeer de dagen door te k

Ik heb me net voor de eerste keer gesneden, rn ik weet niet wat ik moet doen, ik wil doorgaan maar ook stoppen, het voelt fijn maar ik weet dat het slecht is. Ook wil ik minder eten omdat ik te dik ben, maar dan eet ik de hele dag niks en ga ik s'nachts extreem veel eten, ik weet niet meer wat ik moet doen, ik voel me verschrikkelijk, heeft iemand tips?😕

HoiIk ben 16 en ik heb sinds mijn 12e al problemen met snijden. Op mijn 12e 2 keer gedaan en op mijn 14e weer begonnen en verslaafd geraakt. Toen heb ik na een halfjaar geprobeerd te stoppen, dat was 5 maanden gelukt en toen had ik een terugval op mijn 15e en nu ben ik een jaar en 3 maanden schoon maar ik mis het zo erg ik wou na mijn laatste terugval nooit stoppen maar t moest wel omdat mijn ouders t kwamen te weten en ik weet niet wat ik moet zeggen als ze dr weer achter komen. Ik wil mezelf zo graag weer snijden maar dat verkloot ik ook nog eens 1 jaar en 3 maanden schoon zijn.  ‘K word online steeds verteld dat ik me meer moet snijden en probeer in aanraking te komen met sh spo mensen die mij verbaal zouden willen aanmoedigen om terug te vallen. Heb sinds het begin van de verslaving er een hele grote obsessie mee. 

ik ben een beetje paranormaal. ik kan bijvoorbeeld auras zien. en ik voel dingen aankomen. ik kan tegen dieren praten. ik zie trillingen en geesten op eenzame plekken. ik voel vaak aanwezigheid als ik alleen ben. ik voel iemand anders zijn gevoelens. en ik kan golvjes maken met een hand beweging, de zon de andere kant op laten draien, ik kan dee wind rustig maken en meer van dat soort dingen. ik droomde dat mijn opa dood ging en de dag daarna ging hij op precies de zelfde manier dood.  heeft iemand anders dit ook begrijpt iemand mij?

hoi ik ben een jongen van 14 jaar oud en ikzat een beetje op snapchat toen iemand vroeg of ik een foto wou sturen en diegene stuurde zelf ook een foto dus ik dacht dan doe ik het ook maar gewoon, maar toen ze hem had geopend stond erna dat ze een schermopname had gemaakt en screenshots heeft gemaakt.Nu ben ik erg bang/gestresst dat ze het online zet of naar andere doorstuurd en ik weet zelf ook wel dat het dom is en het was ook maar de helft van mijn gezicht.Maar wat zeggen jullie moet ik me niet zo aanstellen en het loslaten of iets anders let me knowThnx als je het tot hier hebt gelezen👋 Een deel tekst is verwijderd omdat deze in strijd was met forumregel 3. Plaats op het forum geen persoonsgegevens (woonplaats)Anne _ De Kindertelefoon

Ik heb gisteravond een relapse gehad, na bijna 3 maanden clean te zijn van snijden. Ik ben al een weekje ziek, met braken en heel moe zijn. En ik heb al een tijdje een wat lagere bloeddruk. Mijn moeder heeft vandaag de huisarts gebeld, en we komen morgenochtend langs, misschien word er bloed geprikt en ik ben bang dat ze de littekens & wondjes op mijn arm ziet en dat ze er naar vraagt. Mijn moeder is er ook bij en die weet er nog niks van, ik wil ook echt niet dat zij er zo achter komt.Weet iemand wat ik kan doen om ze te verbergen? Of misschien smoesjes?

Hoi! Ik ben al een halfjaar niet meer naar school geweest door mijn sociale angst stoornis, en ik ga binnenkort weer naar school. Dit is trouwens niet een normale school maar een school speciaal voor mensen die zijn uitgevallen op school. Maar goed ik ben de jongste in die klas want iedereen is 13 tot 16 (en ik ben pas net 12). En daarom ben ik heel bang dat iedereen het raar zal vinden dat ik zo jong ben en zei niet. Ook ben ik bang dat ik in de pauze niemand heb om bij te zitten. Kortom: hebben jullie misschien tips om vrienden te maken?Ik heb trouwens soms ook dat als er iets spannends is dat ik opeens een drukkend gevoel op mijn borst krijg tintelende handen en dat ademhalen moeilijk gaat.  Dat waren mijn vragen,groetjes!!

Hoii!Ik ben een meisje van 12 jaar, ik heb me al vanaf mijn achtste niet fijn gevoeld. Ik wou er niet meer zijn.Zelf heb ik die gevoelens nu nog steeds, maar dan nog heftiger.Kan iemand mij helpen dit te verminderen?Bedankt voor het lezen.

Hoi allemaal,Dit wordt wss een lang verhaal. Het gaat over hoe mijn leven gaat en wat ik er nu mee aanmoet. Ik ga geen te specifieke details geven, want ik ben oprecht bang dat iemand erachter komt dat ik dit forum gebruik. Oké, goed om te beginnen. Ik ben een jongen, 14 jaar oud en ik zit in de derde klas (gymnasium). M’n leven gaat op z’n zachtst gezegd niet goed. Eigenlijk als sinds het laatste jaar van de basisschool. Het gaat met ups en downs maar ik zit nu toch echt wel op dieptepunt. En dan heb ik t voornamelijk over school. Niet qua cijfers nee totaal niet. Qua cijfers gaat het gewoon goed. Ik ga bijna 100% zeker over naar de 4e. Het probleem is alles wat er omheen gebeurt. Vooral vrienden: ik heb heel m’n leven vrienden gehad maar nu voel ik me toch zo eenzaam. Niemand uit mn hele klas lijkt iets om te geven of vrienden met me willen te worden. Ik word vaak gewoon genegeerd of niemand wil aandacht aan me schenken. En het is niet dat ik zelf geen moeite doe, maar niemand lijkt

Heyy,Waar zijn jullie bang voor? Ik ben zelf (vooral als het laat is en ik moet slapen) heel erg bang voor inbrekers. Ik kan dan echt serieus niet slapen:( bij elk geluidje die ik hoor moet ik m'n lamp aan doen. Alleen als m'n kat bij me slaapt ben ik niet zo bang. Maarr; waar zijn jullie bang voor..?

Hallo, mijn vader is in 2022 overleden toen ik corona had. Ik zat nog in quarantaine, ik moest nog 2 of 3 dagen voor dat ik eruit mocht,  Ik lag gewoon in mijn bed netflix te kijken, toen een stagaire bij het pleeggezin kwam en ze zei: het gaat niet goed met je vader. Je pleegvader komt je straks ophalen Toen ging ik me heel snel aankleden want ik za nog in mijn pyjama, toen kwam ik beneden. Toen ging ik met mijn voogd bellen, en toen zij mijn voogd dat mijn vader corona had. Ik begon zo hard te huilen, toen kwam mijn pleegvader ik ging samen met hem in de auto zitten om naar het ziekenhuis te gaan, waar mijn moeder op ons ging wachten om samen naar papa te gaan. Mijn pleegvader en ik rennen naar het ziekenhuis (omdat we in de parkeergarage van het ziekenhuis stonden) daar kregen we een mondkapje. Hij ging toen vragen waar papa lag, toen begonnen we te rennen en een paar meter verder zagen we mama.Ik rende zo hard als ik kon naar haar toe, we stonden daar paar minuten lang te knuffelen

ik ga over een week gedichten voorlezen voor een voorstelling maar 1 gaat over mijn moeder en ik wil die eigenlijk niet voor gaan lezen omdat hij te persoonlijk voor me is maar door de nederlands juf voelt het nu verplicht om hem voor te lezen en ik weet nu niet of ik hem zal gaan voorlezen of niet

ik heb laatst een gedicht gemaakt over zelfmoord en eigenlijk vind ik hem best mooi maar ik weet niet wat ik ermee zal gaan doen dit is hem trouwens hij heet verborgen gevoelens:ik denk aan verdriettoen je me achterliet (mijn vader is 1 jaar geleden overleden)ik denk aan zelfmoorddat is toch gestoord?ik heb een limiet (schermtijd)dat ik dit toelietniemand ziet dat ik schietniemand weet mat ik mezelf aandeed (snijden1x krabben heel vaak)niemand hoortmijn slotwoordniemand ruiktdat ik wordt misbruikt (fake friends)niemand proeftdat ik ben bedroefd (depressief)iedereen heeft spijt dat ik overlijdtiedereen huiltomdat ze me hebben ingeruildiedereen praatover mijn daad (zelfmoord)

Poeh waar moet ik beginnen…  het is al laat ik wil eigenlijk slapen ( voor altijd)ik wil zelfmoord plegen.ik ben j, 15 bijna zestien jaar oud En ben eigenlijk heftig aan het twijfelen om bewust aan levensbeëindiging te doen. Ik woon mooi, heb intelligente lieve ouders die rationeel voldoen en hun hart op de goede plek hebben, ook voel ik mij niet depressief of in dergelijke zware mentale conditie sterker nog ik beschouw mijzelf als zeer nuchter en bewust, school gaat Dan weer niet zo goed ik dreig voor de tweede keer te blijven zitten in 3 havo en zou dan de opleiding van mijn dromen niet meer kunnen doen. Dit is niet het hoofdonderwerp dat mijn gedachtes drijft alhoewel dit wel een grote rol speelt.Ik verlies volledig mijn beeld van een stabiele toekomst maar ik kan echt niet opbrengen harder te werken dan ik al doe. Dit bewustzijn sloopt me. Verder zie ik de dood niet als iets ergs juist iets heel moois. Ik denk te veel gedachtes zijn mijn grootste vijandik heb zeer zware ADHD en sli

Hoi doorzettertje,Als je dit leest, wil ik je laten weten dat het allemaal goed komt. Waar je ook mee zit, jij kan dit en ik geloof in je.Ik zou alles voor jou doen om jou weer goed te laten voelen.Als je in een moeilijke tijd of situatie zit denk eraan dat het goed gaat komen. Jij kan dit, je bent zo veel sterker dan je denkt. Kijk eens hoe ver jij al bent gekomen! Daar mag je echt trots op zijn.Jij bent gewoon iemand die dit al heeft overleeft en die zo ver al gekomen is. Het is zo knap van je.Ook al denk je dat dit nooit meer goed gaat komen, het komt echt wel goed. Geef het tijd en ruimte en probeer te genieten van alle kleine dingen waar je controle over hebt.Kijk in de spiegel en zeg tegen jezelf: '’Ik ben er nog, en ik kan dit. Niets of niemand houd mij tegen van de doelen die ik wil bereiken.'’ Die doelen hoeven niet groot of heel ver weg te zijn. Denk aan elke dat je weer wakker word; de zon die voor jou opkomt om de dag te beginnen. Een dag die jij gaat overleven, waar jij ga

Hoi ik heb een irritatie aan topografie ik moet de les thuis maken en de antwoorden zijn bijna altijd fout ik woord echt boos er van Groetjes chris1234

Hoi! Ik ben een meisje en ik ben 13 jaar en ik heb autisme, ik zit dus in de eerste klas en het ging allemaal heel goed totdat ik echt gewoon echt boos werd voor geen goede reden.Bijvoorbeeld er was dus een jongen uit mijn klas en die noemde mij dus een hoer en daar werd ik echt boos om en heb hem toen uiteindelijk weggeduwd en tegen hem zitten te schreeuwen, wat ik best wel raar vind, want ik durfde dat vroeger niet en ik had dit dus nooit verwacht van me zelf.En toen vandaag gebeurde het weer, ik werd weer boos en heb weer een jongen weggeduwd (omdat hij mij demend noemde en dat heerst dus in mijn familie) dus dan zit ik zo te schreeuwen en te huilen tegen die kinderen.Ik weet niet waarom, mijn moeder zegt dat het door de puberteit komt, maar dat begon toch 2 jaar geleden (11 jaar) want toen werd ik ongesteld. Waarom is dat nu zo? Waarom doe ik zo boos voor geen goede reden? Ik vraag me dus af of dat ook bij jullie gebeurt, zo ja ik wil het graag horen! 

hee lieve forumleden! het is zojuist 2 uur snachts maar ik vind het nog wel fijn om even wat te vertellen en de typen. ik hoop dat je dit wilt lezen maar okay: er zijn deze afgelopen paar maanden zoveel gebeurd en ik heb mezelf opnieuw uitgevonden. op een goede en slechte manier. oke goed: ik heb deze maanden volgens mijn gevoel veel ontdekt en meegemaakt en ruzietjes en onzekerheden maar ik ben er misschien wel sterker uitgekomen. ik ben veel vrienden verloren deze maanden wel geteld: 6 of zeven maar ik heb nu de echte mensen meer dicht bij me al heb ik die vrienden niet meer, ze hebben mij pijn gedaan maar ik word het wel sterker door.  ik heb mijn stijl ontwikkeld en het maakt me niet meer uit wat mensen van mij denken. ik ben deze afgelopen 2/3 jaar zoveel bezig geweest om in de groep te passen en dat iedereen een goed woordje over me zou spreken. maar dat heb ik niet meer, ik realiseer dat ik al die jaren nooit in de spiegel heb gekeken en mezelf heb afgevraagd of ik het lelijk vo

Ik ga volgend jaar naar de eerste en ik vind t heel eng want ik ben bang dat ik geen vrienden ga maken. Ik ga naar die school (VWO) met drie vrienden in dezelfde klas. Ik ben een jongen. Dus kan ieder zeggen hoe hij/zij de middelbare heeft ervaren en misschien ook tips geven? Het zou me heel erg helpen danku

Ik vroeg me af hoe jullie corona tijd hebben ervaren, en wat voor voor en nadelen jullie ervan hadden, en of jullie je aan de regels hielden, oftewel hoe kijken jullie terug op corona tijd?-OnlyMe

Ik heb dus een vrienden groep op school en er is een meid die veel zelfmoord grappen maakt.  Op zich vind ik dat niet erg maar ik heb zelf wel last gehad van zelfmoordgedachten en zelf beschadiging.Laatst liet ze me dus haal pols zien die helemaal besneden is. Zelf doe ik zelf beschadiging voor een half jaar niet meer gelukkig.Ik snap dat ze misschien hulp nodig heeft maar voor mijn gevoel doet ze het voor aandacht.  Ik werd hier heel agressief van en kreeg zelf weer neigingen voor mijn gevoel wil ik geen vrienden meer met haar zijn maar dat kan niet door de vriendengroep.Wat doe ik? 

Ik wil niet meer leven. Ik stel mijn ouders altijd teleur, school gaat niet goed, ik ben er klaar mee ik wil gewoon zelfmoord pleegn. ( Zelfmoordmethode verwijderd door de Kindertelefoon vanwege forumregel 10, dit kan voor anderen choquerend of triggerend werken )

Hallo. Als je did leest dan zal je waarschijnlijk tussen de 11 en 16 jaar zijn. Ik denk soms dat ik de enige ben dat sex wil. Het voelt raar soms irritant. Je denkt aan blote mensen. Maar , ik heb dat weg out mijn hooft gekregen. En het is eigenlijk heel erg makkelijk.Dus hier een klijn stappen plannetje 1 vind iets nieuws om te proberen (bv: sport)2 doe zoveel mogelijk van je nieuw ding3 denk zo weinig mogelijk aan sex En ga nooit naar naakte sites!!!Toedeloo

Hoi allemaal, ben ik weer, deze keer heb ik echt dringend advies nodig.  Een vriendin van mij is suïcidaal, blijkt het al 2 maanden  te zijn, maar het is me nooit opgevallen, vanavond heeft ze het me verteld.  Het begon dus bij haar ex, wie ze een naaktfoto heeft gestuurd, en dreigt hem online te zetten.  ik heb haar al verteld dat ze kan bellen of chatten met 113, dat ik haar graag wil helpen, dat ik zeker weet dat haar ouders dat ook willen… maar dat wil ze niet: ‘ze wil dat alles afgelopen is’…  heeft er iemand enig idee hoe ik haar kan helpen? Het liefst zou ik het ook helemaal niet tegen haar ouders vertellen, ze heeft me al duidelijk gemaakt, dat zodra ik dat doe, ze me nooit meer vertrouwd, en gelijk zelfmoord gaat plegen. ( ze is het nu van plan volgende week te doen, zodat ze de mensen waar ze van houd, nog heel even kan zien)  sorry als dit rommelig opgeschreven is, ik ben nogal geschrokken, en heb eigelijk geen idee wat ik moet doen, ik hoop dat er iemand wat advies heeft.