Thuis en Familie

Ik wil graag mijn verhaal delen, omdat ik het moeilijk vind en niet goed weet wat ik moet doen. Thuis voel ik me vaak niet veilig. Mijn ouders schreeuwen veel tegen me, en het lijkt alsof alles altijd mijn fout is. Als ik iets laat vallen of per ongeluk iets verkeerds zeg, krijg ik meteen een boze reactie. Mijn moeder behandelt me vaak alsof ik haar bezit, en mijn vader verwacht dat ik me altijd aanpas aan hem. Hij is ziek, en ik begrijp dat dat zwaar voor hem is, maar daardoor lijkt het alsof er voor mijn gevoelens geen ruimte is.Ik probeer altijd mijn best te doen op school en in het dagelijks leven, maar het voelt alsof het nooit goed genoeg is. Mijn ouders zeggen vaak dat ik me aanstel of dat ik het slachtoffer uithang, en daardoor begin ik zelf ook te twijfelen. Ben ik echt zo overdreven bezig? Of is het normaal dat ik me hierdoor kapot voel?Gelukkig heb ik een vertrouwenspersoon op school die me begrijpt en bij wie ik me veilig voel. Hij is heel respectvol en nee

Ik ben een meisje van 14 met een vader die niks van mij snapt. Hij en mijn moeder zijn al bijna 8 jaar gescheiden. Ik mag van hem niet huilen om bepaalde dingen, alléén omdat ik 14 ben. En zelfs op momenten wanneer het super logisch is, mag dat ook al van hem niet. Hij zegt dan dat ik een aansteller ben. Ik had vandaag (30.01.25) heel veel geruzie met hem. Dat was bij paardrijden. Ik was druk bezig met opzadelen. Op een gegeven moment beet dat paard mij. Ik moest ervan huilen omdat dat enorm veel pijn deed. En toen noemde hij mij dus een aansteller en zei hij dat het "normaal" is om gebeten te worden door een paard. Ik heb het al wel honderden keren tegen mijn oma en mijn moeder verteld, over dat ik en mijn vader ruzie hebben, maar ze nemen amper de moeite om eens GOED met mijn vader te overleggen. Hij gaat dus ook steeds té ver over mijn grens heen. Nu gaat dat steeds door en mijn vader zegt nooit eens een keer "sorry".

 Mijn zus gaat op me liggenMijn zus wil telkens vechten met me ze is 17 en weegt 68kg ik ben 14 en weeg 54kg maar telkens wil ze stoeien ik wil dat niet maar voordat ik het weet lig ik al op de grond maar haar bovenop me dan gaat ze op me zitten en probeer ik haar van me af te drukken maar dan gaat ze op me liggen en dan kan ik niks meer ze is veel sterker en zwaarder dit doet ze totdat ik me ga verzetten en gaat dan van me af ik probeer dan haar te pakken en zeg stop maar dan pakt ze me en legt ze me op mijn buik en gaat ze op me liggen en zegt kom dan slappe ik heb je makkelijk ik druk haar van me af en ben bovenop haar gaan zitten en toen weggerend naar m’n kamer even later kwam ze naar m’n kamer en ging ze weer op me liggen totdat ik het opgaf  Heeft iemand dit ook?Zoals ik al zij ze is een stuk ouder en veel zwaarder dus ja wat moet ik doen?

Hallo allemaal vorige week was ik bij mijn nicht voor haar verjaardag. Toen we verstoppertje deden was ik de zoeker en keek ik rond in haar huis. Toen ik ik haar kamer kwam keek in de de kast of daar iemand zag. Toen zag ik daar haar Bh liggen. Ik weet niet wat me bezielde maar ik heb hem toen meegenomen naar huis. Hij ligt hier nu nog steeds. Ik weet niet wat ik hier mee moet. Heeft iemand advies? 

Hoihoi,Even wat achtergrondinformatie: mijn moeder is overleden toen ik 6 was, en omdat ik enigs kind ben woon ik alleen met mijn vader.Alleen nu heeft hij dus een vriendin,Hij had haar leren kennen op zo’n datingsite, maar na een paar keer afspreken waren ze al helemaal stapelverliefd op elkaar. Dat kan gewoon hoor, en ik merk ook echt wel aan mijn vader dat ze echt de ‘’ware’’ is en dat ze echt de goede vrouw is voor hem. Alleen ik weet dus niet zo goed hoe ik hier aan moet wennen en mee om kan gaan. Vandaag had ik voor de eerste keer haar kinderen ontmoet, die zijn of uit huis of gaan bijna uit huis dus dat scheelt wel. Maar het is alsnog wel heel gek voor mij omdat ik dit nooit gewend ben.Die vrouw komt nu ook bijna elke dag over de vloer en dan zijn ze echt super klef aan het doen en dat is natuurlijk ook heel raar om mijn vader zo verliefd te zien.Ze is wel gewoon aardig hoor, maar er zijn gewoon bepaalde dingetjes aan haar die ik gewo

Hi ik ben bijna jarig maar heb er totaal geen zin in maar ik moet het vieren van van mijn oma en broersheb er geen zin in omdat ten eerste ik kan niks doen wat ik wil (wil gewoon met vrienden wat doen) maar kan niet de meeste wonen ver en ik mag geen vrienden hebbenten tweede zit nog steeds mee met mijn verjaardag vorige jaar want toen ging ik uiteten met mijn oma tante en broers (mijn broers zijn een stuk ouder) en mijn broers nodigden hun vrienden uit niks mis met hun vrienden maar als hun jarig zijn zullen ze het ook niet leuk vinden als ik mijn klas uitnodigen ofzoen mijn oma en tante nodigde hun vriendin uit en ze heeft kinderen van 22 denk ik ofzo 18 15 en 9 en ze nam mee jaar jongste kind heb niks tegen dat kind maar was niet echt fijn had liever die van 15 of 18 gehad kun ik misschien nog mee praten ofzoheb geen zin daarom in mijn verjaardag heb het al aangegeven dat ik niks wil doen maar ze luisteren nietwat moet ik doen?

Ik durf nooit na een ruzie met mij broer naar school want dan zit ik helemaal onder de blauwe plekken door hem ik wil wel de politie bellen maar dat kan nooit want moet ik doen  

Hoi ik ben jongen van 16 jaar oudIk weet niet hoe dit allemaal zo goed werkt ik ben nieuw hier maar ik hoop dat ik wat hulp of tips kan krijgen. Het loopt eigenlijk niet lekker bij mij thuis ik ben in een crisus gezin geplaats door meerderen redenen. Alleen het is zo ze doen geen moeite voor me als niet wil eten eventjes krijg ik geen eten meer en wil ik wat zeggen worden ze boos op mij en al die dingen.Ik heb ook meerderen keren gezegt dat het zelf al niet goed met mij gaat in depressies en ze worden boos op mij als ik selfharm doe of als ik niet meer fit ben   en ze willen het niet begrijpen men voogd maakt mij er ook belachelijk mee en als ik hulp wil zoeken gaan ze tekeer tegen mij. De mensen van het crises gezin willen alleen maar dat ik het goed doe als ik zeg ik kan het niet aan dan zeggen ze gewoon doorgaan of niet zo aanstellen of dat ik allemaal smoesjes verzin. Als ik wat doe is het weer niet goed en worden ze

Hey hey🌚Hier een vragenlijst over thuis. Zodat je kan zien dat je niet alleen bent en anderen kan heloen en tips kan geven  :) me andere account is trouwen secretgirl2003 maar daar ga ik niet meer op. 1. Heb je broers of zussen en zo ja hoeveel? 2.  Heb je huisdieren? 3. Zijn je ouders gescheiden? 4. Heb je een stiefvader of meerdere of een stiefbroer broer of zus? 5. Heb je een grote kamer? 6. Heb je een tuin of een balkon? 7. Heb je veel ruzie thuis? 8. Woon je thuis? 9. Hoe is je thuissitautie? 10. Voel je je veilig thuis? 11. Zit je vaak in de woonkamer juist vaak in je slaapkamer? 12. Heb je een goede band me

Vraagje…Ik zie best vaak mensjes nog heel laat op het forum, soms zelfs ook s’nachts, ook op doordeweekse dagen… Ik vroeg me af hebben jullie dan geen bedtijden?Zelf moet ik om 22:00 uur boven zijn, en ik mag dan nog tot 22:30 uur iets voor mijzelf doen, bijv. lezen, tv kijken enz. In het weekend mag ik het zelf bepalen. Oja ik ben trouwens 14.

Context: Ik ben een 17 jarige puber. Mijn ouders zijn al zeker 15 jaar gescheiden. Ik woon bij mijn moeder. Mijn vader bevind zich ver van mijn moeder vandaan. 2 jaar terug is mijn broertje (met behulp van meerdere rechtzaken) bij mijn vader gaan wonen. Mijn broertje heeft meerdere malen met Sociale teams (een instelling die probeert de sfeer thuis te herstellen) geprobeert om dat in goede banen te lijden. Helaas is dat niet gelukt, vandaar de rechtzaken. Ondertussen bots ikzelf vrij vaak met mijn moeder.  het heeft enkele keren gezorgd in verbale en fysiek geweld. Ikzelf loop ook bij Sociale Teams om dit bespreek baar te zetten. Mijn begeleider adviseert mij om een keer te gaan zitten met mij en mijn moeder. Mijn moeder werkt alleen niet mee en bied een ander alternatief aan (die ik niet mag onderzoeken voor een onduidelijke reden.)Mijn vraag:Hoe kan ik het beste met mijn moeder om gaan zodat we niet zo vaak botsten? Mijn moeder wilt absoluut niet met Sociale T

Hallo,Ik heb hulp nodig. Ik hoor veel over mensen die thuis echt worden mishandeld, die met blauwe plekken naar school gaan enzovoort. Zo is het niet bij mij. Ik ben zelf 14 en heb een oudere zus van 17. Ik heb altijd al het gedachten gehad dat ik minder was dan haar omdat ze beter was in alles dan dat ik was. Ze gaat naar het universiteit volgend jaar, terwijl mijn ouders zeggen dat ik naar BSO ga moeten als ik zo voort ga. Mijn moeder heeft me al een paar keer geslagen toen ze boos was, idem voor mijn vader. Mijn zus heeft ze ook al een paar keer geslagen. Het is altijd op de achterkant van ons hoofd, maar hard. Zoiets laat nooit littekens of blauwe plekken achter omdat het verstopt is onder ons haar. Ik weet niet wat ik moet doen, is dit thuis geweld of gewoon opvoeding? Doen ze het uit frustratie of echt geweldadigheid? Ik durf er niet over te praten, omdat ze het nooit opbrengen of sorry zeggen. Mijn moeder heeft ook ooit een harde pantoffel tegen mijn zus haar hoofd geg

Ik heb al vaker gedacht aan weglopen, ik trek het niet meer met familie of school. Ik kan dit niet alleen doen en zoek vooral tips. Vaak heb ik ook gedacht om te gaan stelen en zo te blijven leven zonder druk van familie of school om me heen. 

Hoi, ik heb dus een trauma aan een kind door dreigingen. Dus vroeger was ik al bang als ik zijn jas zag, dus toen was ik een keer naar een traumatherapie geweest en nu ben ik minder bang, maar als nog ik blijf altijd een beetje bang😶.

YUP ik ben dus ziek in mijn hoofd. Ik haal zeer lage cijfers op het vwo, mijn moeder is diiiiieeeeep teleurgesteld in mij en ik heb maar 1 vriendin puur omdat we elkaar al 10 jaar kennen. Jaja, het verbeterd wel maar ik verbeter niet lol. Ik ben volgens mij mentaal gebroken en ik voel me soms een beetje raar. En ja tuurlijk, iedereen is uniek maar ik ben gewoon heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel anders blijkbaar. Mijn interesses verschillen hevig en mijn gedrag ook. Ik kan me thuis nauwelijks uiten want mensen vinden me raar! Op school of ergens anders kan het ook niet en ik heb echt te veel persoonlijkheden waar ik niet van af kom dus er is niet eens een echte ik. Ik heb niet eens een eigen persoonlijkheid, elke persoonlijkheid is opgebouwd uit die van anderen. Ik kan zelf niks behalve muziek luisteren 24/7 en ik weet niet wat ik wil dus als het uit komt dan typ ik mijn vingers kapot want ik ben niet sociaal genoeg om het aan de jongens te vertellen. Zelf ben ik een meisje en dat be

hoii ik moet ff wat vertellen!    mijn thuissituatie is niet de beste mijn moeder is ziek en kan daarom minder (niet dodelijk) ze is bijna altijd moe.    mijn vader werkt en studeert en is daarom ook bijna altijd moe.    ik heb daarom soms het gevoel dat ik verantwoordelijk ben voor mijn broertje en zusje die nog erg jong zijn.    soms dan liggen mijn ouders op bed en dan moet ik bijv met mijn broertje de tafel avruimen.     hij doet dan niet wat van hem gevraagd word.    ik vraag hem heel lief of hij wilt doorwerken maar uiteindelijk word ik gwn boos.    dat hoort mijn vader dan en dan word hij boos op mij! op school gaat het ook niet altijd zo goed.     ik heb veel last van stress en panniek aanvallen en na school wil ik niet naar huis.   ik kan niet uitleggen waarom.    ik krijg hier deppresieve gevoelens van en ik weet het ff niet meer dat is wat ik ff wou delen <3

Hey, Ben er weer.er is de afgelopen tijd heel veel gebeurt. Mijn nichtje, paar maanden jonger dan mij, is een paar dagen geleden uit huis geplaatst. Het ging sowieso niet zo goed bij hun in huis, en het is een paar dagen geleden uit de hand gelopen. Daarom is ze nu uit huis geplaatst. Haar moeder krijgt nu behandelingen enzo. Het verhaal is dus dat haar vader niet haar echte vader is,maar dat weet ze zelf niet.  Vlak voordat ze werd geboren is haar echte vader weg gegaan. Nu is haar moeder getrouwd met het broertje van mijn moeder. Voor haar is het als haar echte vader, want ze heeft nog nooit haar echte vader gezien en weet het ook niet. Nu is het dus uit de hand gelopen, want haar moeder is mentaal ook niet op orde. Ze heeft 2 kleine zusjes, van 3 en 5. Die zijn niet uit huis geplaatst. Eerst was ze geplaagd ergens best wel ver, maar nu hebben mijn oom en tante besloten om haar in huis te nemen. Ik zit ook bij mijn neef, dus het kind van waar ze nu is geplaats, in de klas.W

Hoi ik ben een jongen van 16 jaar en mijn vader gaat binnenkort overlijden en ik zit hier nogal mee. Heeft iemand tips hoe je hier goed mee kan omgaan?

Hee ik ga binnenkort in een gezinshuis wonen.  En vind het best wel spannend want je moet je telefoon inleveren doordeweeks om kwart voor 9 en in het weekend kwart voor 10  als je 15 bent. En  Weet iemand hoe het is in een gezinshuis.? Want mijn vraag is of ze je goed helpen in een gezinshuis  en verder heeft iemand leuke ideen wat je kan doen als je niet kan slapen.  

Ik ben 15 jaar oud en ik woon nu 3 jaar in een gezinshuis alleen ik voel me er niet heel veilig bij ik moest uit huis omdat mijn ouders niet voor me konden zorgen maar in mijn gezinshuis wordt ik veel bedrijgt met een crisis opvang Dat ze me daar heen gaan sturen als ik niet doe wat ze zeggen maar ik weet niet of ze het echt gaan doen ik heb net mijn draai hier in de buurt gevonden maar ik ben bang om van buiten weer naar binnen te gaan omdat ik dan misschien weg gestuurd word terwijl ik niks doe  Iemand tips??

Hallo allemaal, dit is misschien een raar onderwerp maar ik wil graag wat informatie van jullie. Mijn vader is echt geweldig, maar hij is nooit heel gezond geweest, hij heeft ook veel stress door werk en al heel lang is hij bang voor zijn hart. Ook is hij bang voor de dood en voor de dood van mijn oma (zijn moeder). Helaas is mijn opa al overleden. ik vind dit heel vervelend voor mijn vader want hij heeft ook hele heftige nachtmerries en dan schrikt hij wakker en schreeuwt hij, soms loopt hij ook de kamer uit en gaat op de hal schreeuwen en praten. Ik vind dit zelf ook heel eng en erg vervelend voor mijn vader en moeder (die d’r naast ligt) mij heb geen idee hoe ik hier mee om moet gaan aangezien ik er weinig aan kan veranderen.. het zijn natuurlijk ook niet echt mijn zaken maar het brengt de sfeer binnen ons gezin wel echt naar beneden wat ik echt naar vind.  Ik wou ook gewoon mijn verhaal doen daarom dit topic… graag een beetje raad ofzo🫶

Hallo iedereen,Ik was op vakantie naar Georgië en daar zijn verschrikkelijke dingen gebeurd. Mijn vader was de laatste tijd al erg boos en werd mega boos om de kleinste dingen. Op een dag werd het zo erg dat hij een hele erge ruzie kreeg met mijn moeder. Ze probeerde mijn vader te kalmeren maar het mocht niet baten.Na een tijdje liep het zo uit de hand dat mijn vader mij erbij betrok. Hij schold me uit, zei dat hij me haat, dat hij niet met mij kon leven en dat ik er niet toe doet. Ik heb al lange tijd last van Dissociatieve amnesie (zoek het op als je niet weet wat het betekent) en het word alleen maar erger door alles wat ik meemaak.Normaal wanneer mijn vader tegen me schreeuwt verdedig ik mezelf of krijg ik een paniekaanval. Deze keer voelde ik niks, alleen maar leegte. Ik ben er erg van geschrokken want normaal voel ik altijd wel emotie.Ik weet niet wat ik moet doen. Mijn moeder zegt dat ik naar een therapeut moet maar ik ben daar al 5 jaar lang naarto

Ik heb nu drie jaar een stiefzusje en ik hou heel veel van haar, het voelt heel raar en ik heb gister bij haar gelogeerd. Het zijn twee stiefzusjes en een stiefbroertje, sinds mijn vader met mijn stiefmoeder samen is hou ik heel veel van mijn stieffamilie, misschien wel meer dan mijn normale familie. Het voelt heel raar om zo van mijn stieffamilie te houden en elke keer als ik mijn stiefzusje zie wilt ze mijn knuffelen en dat doen we dan ook, maar het voelt raar, omdat ik niet goed ben met meisjes lol. Hebben jullie misschien ideeëen waardoor ik het voor mezelf minder ongemakkelijk kan maken om met haar te knuffelen en mijn liefde voor haar te uiten. Altijd als ik daar ben ben ik super gelukkig.

Hey,zoals je in de titel al hebt gelezen wil ik echt niet meer bij mijn ouders wonen. Maar ik ben pas 14 jaar, dus ben ik officieel minderjarig. Ik heb onderzoek gedaan, maar je mag pas op je zelf gaan wonen op je 17de (maar dan moet je wel met begeleiding) Weg lopen wil ik al helemaal niet, want dan heb ik niets meer. Je mag alleen bij je ouders weg als je een speciale reden hebt. Ik heb dus niet echt een speciale reden behalve dat ik veel gedoe heb met mijn ouders. Maar dat heeft iedereen wel. Ik heb eigenlijk iedere dag ruzie en ik wil gewoon even alleen zijn. Mijn ouders hebben me af en toe geslagen of geknepen maar dat komt dan door een uitgelopen ruzie. Ik hou gewoon niet meer van ze. Ik wil gewoon op mijzelf wonen, alleen dat kan niet omdat ik 14 ben en al zou het dan mogen; hoe kom ik dan aan het geld? Als 14 jarige kan je natuurlijk niet zoveel baantjes doen dus kan je ook niet veel verdienen. Ik weet het echt niet meer. Het lijkt erop dat ik nog in elk geval 3 jaar

hoi allemaal! ik zit met een kwestie, rondom mijn vader. onze relatie is namelijk nooit goed geweest. de laatste tijd ging het beter, maar het gaat weer minder. nu wil ik weten of ik me niet zo moet aanstellen, of dat dit serieus niet normaal is. hier is het geval:hij verspreid leugen naar mijn moeder zodat ik in de problemen kom(mijn ouders zijn gescheiden).hij trekt mijn broertjes/zusjes overal in voor. zo ben ik blij dat ik voor sinterklaas 3 gipsen poppetjes heb gekregen, maar mijn broertje kreeg een laptop, en mijn zusje een LOL set van 150 euro.hij wil precies weten met wie ik bel, wanneer ik bel, en wat ik vertel. kortom heb ik geen privacy.hij is regelmatig boos op mij voor dingen, maar als mijn broertje het zelfde doet zegt hij niks. ben ik nou het probleem of hij? X.O.  anoniem