Heyy,  ik ben 14 jaar oud en ik weet niet waarom maar ik voel me de laatste tijd gewoon zo… leegalsof eigenlijk niks meer echt nut meer heeft. school heeft prestatie druk, dan heb je nog eens cijfers, huiswerk en toetsen daar bovenop. ik probeer me te focussen op de dingen die ik leuk vind, maar het voelt gewoon allemaal zo zwaar.de laatste tijd voelt het ook steeds alsof mijn vriendinnen prima zonder mij zouden kunnen. ik bedoel ik ben er wel en ik praat mee, maar het voelt niet echt alsof ik echt een prioriteit ben. alsof ik eigenlijk gewoon een last ben voor hen. ik vraag me af of ik de enige ben en of het ze überhaupt zou boeien als ik er niet meer zou zijn. mijn vader is overleden toen ik 10 jaar oud was en ik zou willen dat ik dit met hem kon delen maar dat kan niet. ik heb nu ook nog keuze stress over profiel keuzes en zie het eigenlijk allemaal niet meer zitten. en weet eigenlijk niet wat ik moet doen en of het leven nog nut heeft voor mij. heeft iemand and

HeyIk ben deze zomer verkracht en ik ben op zoek naar een gedicht om woorden te geven aan deze gebeurtenis en het zo verder te verwerken… Dus gedichtjes zijn welkom! xx

Hey mensen,Dus ik heb minstens één, en waarschijnlijk nog wel meer vrienden met vrij serieuze mentale problemen. Ondanks dat ik ze zelf ook heb, weet ik vaak niet goed hoe ik ze het beste kan helpen, en wanneer ik me echt zorgen moet gaan maken dat ze zichzelf wat gaan aandoen. Heeft iemand hier ervaring mee of tips voor? Of kende je zelfs iemand die bijvoorbeeld zelfmoord heeft gepleegd of in het minder ernstige geval veel aan zelfbeschadiging  bleek te doen? Ik hoor heel graag van je.

Hoi alle lieve mensen op dit geweldige Forum :)Ik wil kort even aan iedereen wat kwijt. Ik ben dankzij dit forum heel erg opgebloeid ! En voel me beter dan ik ooit was. Door jullie reacties en doordat je hier kan vertellen wat je dwars zit en wat je leuk vind.  Toch wil ik nog 1 ding vertellen   ik ben soms zo opeens heel emotioneel. Ik kan soms zomaar huilen als ik hier een lieve reactie krijg, of  als ik straf krijg  en het er niet mee eens ben, of als ik op de vingers word getikt omdat ik te veel”chat” maar ook als ik  thuis aan lieve mensen denk en aan dingen waar je naar verlangt krijg ik zo ineens tranen.  Niet dat ik nou  de hele dag hard loop te joelen of janken maar af en toe zomaar wel sniffen en tranen.  Of als ik zit te typen of schrijven ( doe ik graag) over mijn gevoel of lieve  gedichten lees van jullie en jullie teksten dan beeld ik

Hallo ik ben meisje van 16, maar voel nog een baby. Want draag luiers en gebruik ook nog altijd mijn speen. Ik slaap zelf nog in een baby box 

ik voel me echt al heel lang heel naar en ben naar meerdere therapeuten geweest maar niks helpt. en niks lukt. ik heb over 6 dagen toetsweek en nog niks gedaan. ook net vakantie gehad en alleen maar in bed gelegen. ik wil zo graag stoppen met school voor dit jaar en volgend jaar verdergaan in hetzelfde jaar want ik kan dit niet meer. elke dag na school voel ik me zo kut en de hele vakantie ook. ik heb geen motivatie meer en wil niet eens meer afspreken en ik heb nooit meer zin in mn sport. waar ik altijd zoveel zin in had en wat me de afgelopen jaren denk ik zelfs in leven heeft gehouden. ik wil er niet meer heen omdat ik me moet inspannen maar ik wil zo graag dat ik er weer zin in heb. ik wil echt niet meer dit leven leven maar ik kan niet mezelf doodmaken. groetjes

Wie van jongens heeft allemaal vroege puberteit zo ja vertel meer

Hoi,ik ben een meisje van 15 jaar. Ik denk dat ik autisme heb, ik heb veel gelezen er over en ik herken mezelf erin. Ik zou vertellen waarom ik denk dat ik het heb.toen ik klein was echt nog baby dronk erg weinig uit fles behalve als bij mama aan de borst dronk. Ik stopte ook geen dingen in mijn mond als normale baby’s, dus mijn ouders moesten mijn huid en de binnenste van mijn mond borstelen. Later kon ik alleen maar noedelsoep eten, de rest van het eten kotste ik alleen uit en als ik een keer goed had gegeten, spuugde ik heel mijn bed onder ‘s nachts. Ik had ook grote amandelen en vaak ontstoken oren en ben dus ook geopereerd niet dat het er iets mee te maken heeft, maar goed. Later op de basisschool werd ik om de geringste dingen snel boos en verstopte ik me onder de tafel. Ik had ook vaak ruzie met mijn vriendin later in groep 5 en 6. En moest ik heel lang knuffelen met mijn juf. Ik bleef ook lang hangen in mijn boosheid. Ik kreeg uiteindelijk ook hulp

Ik voel me een beetje verder ontwikkeld dan mijn zus en vraag me af of ik wel bezig moet zijn met dat soort dingen.Op m'n 11e was ik al 3 keer verliefd geweest en zoMijn zus is 14 en is nog nooit verliefd geweest, ook geen kleine crushes, is er niet eens mee bezig!Ik dus wel…Ligt dat aan mij? Of aan mijn zus?  XXX Yusa 

Hey iedereen ff een tijdje geleden dat ik hierop praatte.  Maar ik weet tegenwoordig even niet wie ik wel en wie ik niet kan vertrouwen dus moet het maar. Ik heb een tijdje niet gedoucht en iedereen vindt dat vies weet ik snap ik maar ik heb veel redenen... Door mij lichaamsbouw is het heel goed te zien dat is als meisje ben geboren ookal voel ik me echt een jonge en omdat ik groot ben uitgebreid is het nog duidelijker. Ik ben namelijk ook niet uit de kast bij mijn ouders. Dus ik haar het om iedereen keer mijn vrouwenlichaam moeten te wassen het doet mij gewoon pijn... En in de dagen dat ik even niet douchte was ik de gelukkigste tot nu toe. Tot dat mijn ouders me er op aanspraken en heel boos werden. Ik legde aan mijn ouders uit voornamelijk aan me vader waarom ik niet wou douchen en hij vondt dat een "k*t excuse" en werd super boos op mij hij vond het onzin dat ik heb gehuild er over en dat ik boos was op hem nu is hij nog steeds boos beneden aan het schreeuwen over mij naar me mo

Hoi, Ik ben 12 jaar oud en heb een jaar geleden een buurman voor het eerst ontmoet. Dat kwam doordat hij een puppy had gekocht, een husky. Ik en mijn zusje waren helemaal verliefd op die hond dus we zijn haar gaan uitlaten en steeds vaker gaan komen bij die buurman.  Ik noem hem nu even 'Cola'.  Ik en mijn zusje vonden hem echt heel lief en hij zei steeds dat hij ons ook lief vond. We kwamen steeds meer in contact, we kwamen schokkende dingen te weten. Zijn vrouw houd zijn zoontje bij hem weg en gisteren kwam er een man aan de deur die mijn vader waarschuwde voor Cola. Hij vertelde dat zijn dochter vaak met haar honden met hem meeliep. Cola zou gezegd hebben of ze mee wilde naar Oostenrijk. Mijn ouders hebben Cola altijd al wantrouwt,.maar nu is het erger. Gister zijn mijn zusje en ik er meteen heen gegaan. Ik vertel er nog even snel iets tussendoor hoor: Ik heb een Facebook account gemaakt op mijn schoollaptop en praat zo met Cola. We hadde

Ik haat het……mensen willen me niet accepteren Mensen haten me Ik sta er gewoon alleen voor (zo voelt het…) Ik zie er niet uit… ik word uitgescholden op schoolTerwijl:ik ben blond Ik heb blauwe ogen Ik heb een goeie kledingstijl Oké, m’n gezicht heb ik ook puistjes en mee-eters maar dat heeft iedereen. Toch??Dus? Wat is mijn probleem? Wat moet ik met mezelf aan? En waarom altijd IK!!! Help me… XoXo ~K

Hoi! Soms voel ik me echt een beetje "meh", weet je wel? Ik heb dan echt geen zin in iets en weet niet wat ik moet doen om me beter te voelen. Vaak eindig ik dan maar op m’n telefoon of tv, maar ik wil ook wel andere dingen proberen. Hebben jullie tips? Wat doe jij als je je verveelt of niet lekker in je vel zit?xx liefs Wolf 🐺

Heeyy,ik vind een jongen dus al sinds 2020 leuk ik heb zijn nummer, weet waar hij woont, hoe hij heet en in welke klas hij bij mij op school zit (op het MBO dus op de basisschool vond ik hem al leuk) ik weet niet wat ik moet doennnnnplss helpp

heee! ik heb dus een vriendin en ik ken haar al sinds ik 4 ben ofzo. ik weet dat ze niet echt een makkelijke thuis situatie heeft gehad, maar we kunnen heel goed. we bellen eigenlijk sowieso 1 keer per week en spreken af in de vakanties (we hebben het druk en zitten op andere middelbare scholen). Maar ze herplaatst heel veel dingen op tiktok over SH en zelfm00rd. ik heb haar al vaker gevraagd hoe het met haar gaat en dat ik er voor haar ben, maar ze gaat er niet echt op in. Er heeft laatst bij haar in de klas ook iemand zelfm00rd gepleegd. wat moet ik doen

Hai mensen!Ik ben een jongen van 15 en ik zie er best volwassen uit, vooral door mijn snor en nu langzaam ontwikkelende baardje. Maar er is iets waar ik af en toe tegenaanloop: Hoe ik me van binnen voel matcht vaak niet met hoe oud ik eruitzie of het gedrag dat ik bij anderen zie van mijn leeftijd. Ik heb het idee dat ik emotioneel veel gevoeliger en kinderlijke ben dan de meeste 15-jarigen. Ik heb een aantal vrienden van 12, en ik merk dat ik me veel meer in ze kan herkennen dan mijn vrienden van mijn leeftijd. Herkennen mensen dit?

Ik was niet van plan om hier iets over te zeggen omdat het heel nietig voelt, maar ik (trans meisje, maar nog niet uit de kast, 15 jaar) heb bijna elke dag voor periodes van tussen een kwartier of soms tot wel 3 uur lang waarin ik half uitgeschakeld ben. Alles wat ik dan opneem wordt niet opgeslagen en ik herinner tijden zoals deze heel slecht. Ik kan in deze momenten moeilijk concentreren en blijkbaar ga ik op een soort automatische piloot, want ik functioneer nog wel half tijdens deze momenten. Ik word dan bijvoorbeeld helder in mijn hoofd en ben opeens op een heel andere verdieping van school. Het gebeurt me ook vrij vaak als ik de WC binnenga.Dan nog iets anders wat ik heel slecht herinner, ik had op de basisschool en in de eerste en tweede klas van de middelbare school een vriend, hij was homo. Ik herinner me vaag dat ik bij hem thuis was en we in zijn moeders inloopkast gingen, toen (ik weet de exacte dingen niet meer) raakte hij me van achter aan (wel gekleed. Nu

Heyy,Ik heb dus een klas met heel veel meisjes en ik heb er ook een vrienden groep mee (6 meisjes). Maar dit jaar zijn er 2 nieuwe bij gekomen (1 jongen 1 meisje) en mijn beste vriendin zit en zat veel meer met hem om te gaan dan met mij. Ik ben super blij voor haar maar ze weet volgensmij niet hoe het voelt om te zien en voelen dat je wordt vervangen…En ook andere meiden uit die vriendengroep vonden dat. Dus we hebben een groep gemaakt zonder mijn beste vriendin en ipv. haar hebben we een jongen toegevoegd die ook vond dat ze te veel om ging met die jongen. En we waren er helemaal klaar mee. Maar zo'n ander meisje (we noemen haar ff Emma) zij wilden heel graag ik nog een andere groep die alleen voor metro mensen zijn (ik en me 2 vriendinnen en die jongen die we hebben vervangen met mij beste vriendin (we reizen met elkaar)) en omdat Emma niet wist dat we 2 hadden. 1 zonder haar en 1 met haar werd ze best boos. Ik de groep van de metro kindjes hebben we ook zegmaar ger

Hey iedereen,Ik zit met iets wat me echt zwaar valt. Ik had een vriendschap met iemand, maar ik heb beslist dat ik die niet meer wil voortzetten. Ik voel me nu vaak schuldig en bang, omdat die persoon het naar het CLB (Centrum voor Leerlingenbegeleiding) heeft gebracht.CLB is er om leerlingen te ondersteunen bij school en persoonlijke problemen. Ze kunnen luisteren en advies geven, maar ze kunnen niet afdwingen dat ik weer vrienden wordt. Toch voelt het voor mij alsof er druk is, alsof ik iets moet oplossen wat ik niet wil oplossen. Dat geeft me veel stress en maakt me bang dat alles weer hetzelfde wordt als vroeger.Ik ben bang dat als de vriendschap terugkomt, mijn grenzen opnieuw niet gerespecteerd worden, dat er weer regels worden opgelegd over met wie ik mag afspreken, en dat ik me niet vrij voel. Dat gevoel van controleverlies en stress wil ik vermijden. Daarom heb ik afstand genomen.Die persoon mag nog wel bij mij staan of praten op

Oké ik heb nooit gedacht dat ik me alleen zou voelen, maar hier ben ik… ik weet niet waar ik in de klas sta. Ik heb op school niet echt vrienden. Ik heb altijd het gevoel dat ik mezelf voor schut zet als ik mijn mond open doe. Eens een keer was een van de jongens uit de klas gek aan het doen en zei ik met mijn mijn stupid mond. En hoe wou je dat gaan doen? En hij echt zovan ‘hou je mond’ Leraren zeggen dan op mijn rapport. Je bent een chille leerling, maar ik denk niet dat ze door hebben dat ik te bang ben voor mening om iets te zeggen.en dan heb je van die kinderen die dan met zo’n groepje een grapje met je wil uithalen (zovan meisje hij vindt je leuk! Meisje waarom doe je dit? Etc.) en ik ben dan de middelpunt. Altijd. (Tenminste ik heb nog niet gehoord dat die bij iemand anders werd gezegd) bovendien heb ik altijd in mijn hoofd wat ik eigenlijk wil zeggen. Er is een wat drukker jongetje in mijn klas en dat pick me girl en die gaat dan echt de hele tijd

Zijn jullie blij met welk geslacht je geboren bent of niet?

Hey jongens, ik weet dat ik in mijn laatste post heb gepraat over dat ik Greyromantic/GreyAroAce kon zijn, maar ik heb dus iemand leren kennen op Roblox (Ook een meisje) En aan hoe zij praat enzo ben ik verliefd op haar, kan ik toch omni zijn? P.S. (Ik denk nog wel steeds dat ik Aseksueel ben)

ik beleef mijn leven als een hell ik lijk aardig maar dat ben ik niet dat is niet mij ik kan mezelf niet in controle houden ik heb bijna geen emoties ik kan niet meer mezelf zijn ik wil mezelf zijn maar dat lukt niet ik heb een soortvan masker op dat ik alleen zie en dat masker bestuurd mijn emoties als je de zanger sub urban kent dat luister ik om mezelf te kunnen zijn en dat masker even uit te kunnen zetten zodat ik mezelf kan zijn maar dat lukt alleen als ik alleen ben ( reacties samengevoegd door De Kindertelefoon )

het enige wat ik doe is alleen zijn en mezelf haten elke seconde in mn leven is vreselijkheb geen vrienden en ik heb te veel aan mijn hoofd teveel vragen over mezelf 

Hallo allemaal,ik heb jullie hulp nodig, ik ben een meisje van 16 en struggle heel erg met mn zelfbeeld. Ook zit ik heel erg in mijn hoofd met eten, ik eet vrijwel niks behalve het avond eten, en zelfs met het diner voel ik me slecht als ik eet, als jullie snappen wat ik bedoel haha. Ik vind het lastig om dit een eetstoornis te noemen, want zo voelt het voor mij persoonlijk niet. Ik had werkweek op school waar we gingen zwemmen, en heb van te voren met een vrouwelijke docent waar ik heel close mee ben, eerlijk verteld dat ik dat zwemmen totaal onprettig vond, en ook wel met eten zit. Ik heb haar niet eerlijk gezegd hoever dat ging, want dan zou ze zeker aan de alarmbellen gaan trekken, dat wil ik niet. In de werkweek zelf heeft ze me wel gerustgesteld en vaak even met me gekletst enzo. Vinden jullie dat ik vaker naar haar toe moet gaan, als het een dag echt slecht gaat? Ze is 26 en vertelde me dat ze dit ook heeft meegemaakt op de middelbare, dus wellicht kan ze me wel helpen