Emotionele problemen en gevoelens

Hoi ik ben op 2 jongens verliefd het probleem is niet het kiezen want dat heb ik al gedaanHet probleem is wat moet ik in mijn hoofd met de andere jongen doenWant ik kan hem niet vergetenAls iemand tips heeft hoor ik het graag

hoi!Ik ben een meisje van 14. Ik voel me al een tijdje heel erg naar. Op school en thuis. Ik heb dus een tijdslimiet en wil daar graag vanaf. Al mijn vriendinnen hebben dat niet. Dus als ik mijn tijd al heb gebruikt de hele dag kan ik niet in de avond even chatten met een vriendin. Dat vind ik erg vervelend. Ik mag dan ook maar 3 uur. Ik wil zelf de verantwoordelijkheid. Ik ben al 14 jaar. Zelfs mijn hele klas heeft geen tijdslimiet. Een pinpas? nee die heb ik niet. Mijn moeder vind dat ik daar niet mee om kan gaan.. Maar ik moet zelf voor mn geld kunnen zorgen en het is tenslotte mijn geld. Kan iemand mij advies geven? hoe ik hieruit kan komen en hoe ik weer blij kan zijn?Op school voel ik me ook al alleen. Ik wil niet dat dat thuis ook zo gaat.. :/ Ik heb al zoveel gesprekken gehad met mijn moeder. Maar elke keer gaat het weer mis.Als ik weg ben van huis. Dan stuurt ze lieve appjes enzo. Maar als ik thuis ben word ze een heks. help.

Hoi allemaal, ik wil het hebben over mijn haar want ik heb mijn haar 2 dagen geleden geknipt want ik zag dat ik dode puntjes had  dus ik besloot er een stukje af te knippen. Ik deed 2 elastiekjes in mijn haar op de lengte hoe ik het wou en ik begon aan de bovenkant ( dus boven de elastiekjes met mijn schaar ) te knippen. toen ik dat had gedaan was mijn haar ineens heel erg kort en toen ik zag hoe scheef het was begon ik meteen te huilen. Ik ben toen naar beneden gegaan en mijn moeder zei dat als het weer een beetje gegroeid is dat we dan naar de kapper gaan dat duurt dus best wel lang want vroeger had ik ook kort haar en het duurde 2 jaar voor dat het was gegroeit en het is zo erg scheef.  (De tekst is verwijderd omdat deze in strijd was met forumregel 6: plaats op het forum geen persoonsgegevens.) en in een staart zie je het ook heel goed dat het scheef is. Weten jullie misschien wat ik kan doen? ik wil het zo graag weer lang hebben en ik denk ook dat als ik naar de kapper ga en als z

Ik hou het simpelWaarschijnlijk ben ik depressief, misschien niet. Maar daar gaat het niet om.Zijn er tips om niet meer zo FUCKING sad te zijn. (De tekst is verwijderd omdat deze in strijd was met forumregel 9.)  Zijn er tips om dat gewoon niet te doen.Ik snij trouwens niet Dit is niks urgents ofzo, dus geen haast met commenten

Bijna iedereen vind mij irritant omdat ik heel erg van lezen hou. Doe ik iets fout???En zo ja wat Ik wil graag een oplossing voor dit probleem

oke ik weet gwn niet meer te zeggen… ik snij mezelf.. gwn omdat ik geen vriendinnen of iets heb ze haten me allemaal.. ja  kweet hettt hoor this gwn mn  eigen schuld. ik snij mezelf met een schaar op mn benen mn ouders weten er niks van want ik heb die schaar op mn kamer en ik doe het als ik moet slapen.. ik ben bang dat iemand het ziet dat ik bloed strepen op mn benen heb gelukkig maarr..  but niemand boeit het wat als ik allemaal bloed strepen hebttt  kan iemand me snappen of helpen ofz,…. en het stomme is dat mn moeder ook nog eens borstkanker heeft!! ik HAAT kanker

Hai, ik wil even wat delen. Ik heb gym altijd al gehaat. Dat begon in de brugklas. Ik had echt een rotklas en ik had het idee dat iedereen op me ging letten. Daardoor ben ik een soort angst gaan ontwikkelen. Nu zit ik in de tweede en krijg ik de hele tijd opmerkingen naar mijn hoofd van ‘je kan dit niet je kan dat niet’ en dat vind ik lastig. Ik heb binnenkort piepjestest, en normaal kwam ik tot trap 4.5 dit is natuurlijk nooit genoeg en iedereen gaat me uitlachen want iedereen uit mijn klas is super sportief en ik niet. heeft iemand tips?

ik had een beste vriend die ik al sinds gr.3 op de basisschool kende en toen gingen we naar de middelbare we zaten in verschillende klassen en hij had andere meiden als vriendinnen enz mij was die soortvan vergeten en zonder dat ik het door had, had ik een crush op hem en alles en toen kregen we paar x ruzie en toen ging ik altijd huilen enz op mn bed en thuis ging het ineens slecht en op school ook alles ging slecht mn wereld was gwn in me kaar gestort en toen veranderde ik ineens (zeiden veel mensen en heb wel zelf gemerkt) ik werd dark en creep en toxic en hc en droog zeiden mensen ik begon met kkr te schelden enzo en hij zat 24/7 in mn hoofd dus k d8 k ga hem appen en toen zei ik hi en hij zei jo is dr iets dus eig was het dat ik hem ni mocht appen als dr niks was:/ mr ja dus hijs die gene denk ik waar ik altijd een zwak vr ga hebben want ik had heb geblokt op insta en op snap zei ik stuur geen snaps meer en zn vriend had mij geapt zovan wtf is dr en ik reageerde beetje heftig ento

Hoi allemaal idk of iemand dit gaat lezen maa goeik heb gwn geen vriendenMaar met geen bedoel ik ook gwn echt geen 1ik leg je uit waaromik ben totaal niet sociaal eigenlijk ben heel erg slecht in nieuwe vrienden makenook woon ik in een dorp maar moet 20 km fietsen naar een school waar alleen maar mensen op zitten waar ik niet eens vrienden mee wil zijnMaar het probleem is nu de zomervakantie komt zit der aan te komen en ik heb een paar mensen op me snap door yubo enzo en daar zie ik meteen weer allemaal mensen met wel vrienden posten op hun verhaal dat ze lekker aan zwemmen zijn enzoEn ik wil dat ook gewoon heel graag maar zou nie weten hoe Ik woon ook nog is in een dorp waar niemand me mag omdat een paar populaire kinderen ongelofelijk slecht over me praten dus ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen nuiemand misschien tips?

Okay, hallo! ik heb een vriendin, ik zie haar niet heel vaak maar ze zit bij mij op school en vroeger waren we best goede vrienden. Ik app haar af en toe om te vragen hoe het met haar gaat. Ze heeft best veel problemen thuis en het leven gaat gewoon niet heel soepel. Ik ben er laatst achter gekomen dat ze rookt en drinkt (we zijn allebei 15). Ik wil heel graag dat ze stopt maar ze gaat een beetje met verkeerde mensen om, en ze zegt te roken vanwege stress door haar vader. Haar ouders gingen vorig jaar vechtscheiden en daar had ze het best moeilijk mee. Ik wil haar heel graag helpen, en ik denk dat ze zelf ook wil stoppen maar ik denk niet dat ik haar kan helpen. Ik heb gezegd dat ze professionele hulp moet zoeken maar dat wil ze niet. Heeft iemand een idee hoe ik haar kan helpen? Ik wil gewoon het beste voor haar. Ik wil het ook aan iemand vertellen maar dat voelt als verraadt tegenover haar. Ik voel me er best schuldig over dat zij door zo’n moeilijke periode moet gaan. Ik vind het he

hey lieverds eerst en vooral sorry  dat ik de laatste tijd zo stil ben en dat jullie niet zo veel meer goren en zien van mezelf dat spijt  me enorm de redenen waarom ik zo stil en afwezig ben  is omdat ik momteel nog herstellende ben van afgelooen vrijdag  toen is er helaas een dubbele zelfmoordpoging gebeurd  daartussen ook nog is gevallen met de fiets gelukkig niet al te erg maar dan normaal gezien spreek ik er nier graag over maar ik moet het toch nog is eventjes kwiit kunnen aan iemand zoals de meeste van jullie wel wetenis men thuis situatie niet al te best en tword alleen maar erger naar mijn gevoel toch de nodige  discusses en ruzies en woordenwusselings blijven er maae komen meesten deels door mij want tis toch altijd mijn shuld de laatste tiid is het gewoon echt niet meer leuk thuis zeker nier als papa er is gisteren bij het avond eten was het.weer raak en zo uiteindelijk men eten en spullen genomen en ben ik buiten gaan verder eten waarna hij een tijdje later naar buiten kwam

hoi ben ik weer, Sorry.Zoals sommige van jullie al wisten zou ik na de vakantie naar een maatschappelijk werkster gaan. Of nou, Zij kwam juist naar mij.vorige week Donderdag hebben wij kennis gemaakt. Ging opzich wel goed, Maar ik wou het gelijk al stoppen.Dus wij hadden dus een afspraak gemaakt voor vandaag,  En ik zou dus op school dat gesprek met haar hebben, Maar ben na Praktijk Onderwijs gewoon weg gegaan naar huis.Uiteindelijk is zij dus toch gekomen naar mij, Maar ik vond het gesprek gewoon zwaar kut. Ze stelde de meest nutteloze vragen ooit, Of ze stelde vragen waar ik geen antwoord op wist, Of ze stelde vragen daar ik geen antwoord op wou geven. Dus ik loog gewoon het hele gesprek lang.Op een gegeven moment werd ik best geïriteerd, En zij ook. en toen kwam mijn vader ook mee praten, En ik de hele tijd liegen dat er niks is, En dat school alles verkeerd ziet enz.Toen zei ik gwn dat ik de gesprekken direct ging stoppen omdat ik het niet fijn vind. En toen ben ik boos naar boven

HELP, ik word kapot gemaakt door men ouders. ze moeten me altijd laten zien wat ik fout doe, hoe waardeloos ik ben alles. ik moet altijd heel erg huilen en heb al gezegd dat ze me zo depri maken maar dat boeit hun niet. Ik wilde aan de pil maar mocht weer niet omdat het slecht was en ik er dood aan zou gaan alles (beetje overdreven allemaal maar het zou vast niet goed zijn). ik word zelfmoordlustig van hun! ik leef nog maar voor 1 iemand, men vriendje. ik praat hier veel met hem over en wil hem geen verdriet doen! ik ga kapot, help alsjeblieft. ik lig elke avond te huilen in mijn bed, te smeken of mijn leven kan eindigen… alsjeblieft HELP!

Mijn vraag is : wat zijn redenen om geen zelfmoord te plegen en waarom?

Hey, ik ben een meisje van 16 en de laatste tijd voel ik me steeds kutter.Alles word gewoon teveel voor mij. School,stage, werk en mijn thuissituatie. Ik vraag me af hoezo ik leef. Voor mij heeft het leven geen zin. Ik voel me alleen terwijl ik gewoon vrienden heb. Ik voel me niet fijn en heel onzeker. ik weet niet wat ik verder met mijn leven moet. Ik wil eigenlijk het liefst gewoon niet meer leven. wat is nou het doel van leven? Je gaat naar school, je krijgt later een baan en gaat dood. Hoezo nu dan niet al? Want ik heb er helemaal geen zin meer in 

Hallo allemaal! Bedankt voor het lezen van dit topic.Mijn naam is Luca en ik ben 15 Jaar oud. Ik houd erg van voetballen en ik heb een leuke vriendengroep waarmee ik me fijn en vertrouwd voel. Maar, 2 dagen geleden heb ik iets meegemaakt waardoor ik eigenlijk een soort trauma heb gekregen. Ik zal even uitleggen wat er exact is gebeurd.  2 dagen gelden gingen mijn beste vriend en ik voetballen bij een voetbalvereniging. Maar plotseling kwam er een groep zeer agressieve 15 Jarige. Voornamelijk turken. (Ik heb 0 bedoelingen om racistisch over te komen. Ik respecteer de cultuur en hun afkomst) Maar het waren dus voornamelijk turken en 1 a 2 nederlanders. Ze begon erg agressief te doen en zelfs dreigen. Wij namen een verantwoordelijke beslissing en we gingen rustig weg zonder in discussie te gaan. Toch bleven ze ons achtervolgen totdat we bijna bij het hek waren. Daarna vond ik het vreselijk, maar gingen ze van 8 jarige kinderen de bal afpakken en het zelfde bij hun te doen. Mijn vriend en

Hey iedereen! Ik heb even een korte en aparte vraag, maar wel iets wat mij erg dwars zit. Ik hoop niet dat dit erg dom klinkt.. Ik heb vaak dat ik een reactie plaats op een topic van iemand en daar vervolgens spijt van heb. Ik heb dan spijt van de manier waarop ik mijn reactie hebt gepost en als ik dan de andere reacties zie denk ik van: Ja dat is het goede antwoord en ik heb het gewoon niet goed neergezet. En dan voel ik me er slecht om. Beetje raar iets, maar ik vroeg ik me af of dit nodig is want ik wil graag mensen helpen maar heb telkens weer dat ik denk dat mijn reactie gewoon niet goed is :P Groetjes van mij!

Hey allemaal.Ik ben een jongen van 16 jaar en heb ff een vraagje. Ik kras al een tijde mijn polsen en nu het erg warm us zou je eigenlijk korte mouwen aan trekken. Nu raad je het al dan gaan mensen het zien. Er werd vandaag al aan me gevraagd waarom ik lange mouwen aan had. Toen heb ik mezelf overgehaald het mijn beste vriend te vertellen maar sinds ik dat gedaan heb gedraagt hij zich anders om me heen. Het is niet heel anders maar ik merk het toch. Hebben jullie nog tips hoe ik dit het beste kan aanpakken?

Ik heb meerdere malen met mijn mentor een gesprek gehad over mijn negatieve gedachtes en dat ik bang ben tot wat ik in staat ben, ze weet dat ik mezelf pijn doe op momenten waar ik mezelf hopeloos voel. We vinden het beiden een goed idee om met een psycholoog te praten zodat ik me beter voel maar mijn ouders wil en moet ik hier buiten houden wat het heel lastig maakt, ze controleren waar ik ben met wie en wie ik bel etc. Mijn mentor vind het een goed idee om tips te vragen wat ik eventueel zou kunnen doen zelf dachten we aan online of huisarts ( ik ben 16 )  dus hierbij mijn vraag wat zou ik kunnen doen?

Hoi…Ik heb hulp nodig, ik heb de neigingen om mezelf pijn te doen, uiteindelijk verzet ik me er tegen en doe ik het niet. Maar de gedachten en neigingen komen steeds vaker. Wat kan ik doen om het niet te laten gebeuren.doei

heyy,ik heb op dit moment ruzie met een paar mensen op school. ze zijn boos op mij omdat ik iets heb doorvertelt wat ik nooit heb mogen doorvertellen. Ik vindt dat ook heel stom dat ik dat gedaan heb. Ik heb sorry gezegd en het was weer goed. Maar een tijdje later werden ze weer heel boos. Nadat dat gebeurd is zijn er andere dingen gebeurt op straat waar ik niks mee te maken heb, maar ze me wel de schuld van geven, omdat ik al eens eerder dingen heb doorvertelt. Ik heb dit niet gedaan maar ze zijn nu wel boos op mij, en als ik zeg dat ik dat niet heb gedaan dan geloven ze me niet.Ik heb een groepje beste vrienden en een paar daar van hebben niet zon goede band met die mensen die boos op mij zijn.  En daardoor denken die mensen op school dat ik met m’n beste vrienden over hun ga roddelen.  en ik moet nu eigenlijk van die boze mensen gaan kiezen met wie ik vrienden blijf terwijl ik hier niks mee te maken heb. wat moet ik doen? want dit kost me heel veel energie en ik ben altijd verdrieti

hey hey,ik zit met een probleem daarom ben ik natuurlijk ook hierik ben een meisje van 16 jaar en ik zit in mijn examenjaar ik heb angststoornissen (bang om het middelpunt te zijn),voor mij zijn dingen wat enger dan voor anderen. ik heb de afgelopen dagen les gehad van een nare leraar.hij kwam erg dichtbij we kregen les met computers van school , ik begreep iets niet en vroeg wat…..hij stond dus achter mij en typt op het toetstenbord  en raakt mijn borst aan met zijn duim...waarvan ik nog niet weet of het met of zonder opzet was bedoeld. dat even terzijde , hij komt dus heel onprettig dichtbij , en staat vaak vlak achter mij en staart me aan tijdens de lessen en ik ben van plan om  het hem te vertellen.want het leek mij wel net zo netjes om het tegen hem zelf ze zeggen.maar ik krijg geen les meer van hem ,en toch leek het mij verstandig om het hem te vertellen,mocht hij het niet door hebben. maar door mijn angststoornis ben ik dus zo enorm bang om het face to face te zeggen .samen met

HeyIk ben 13 jaarIk was voor de corona tijd nog extrovert en ik was van jongs af aan al bang voor mensen en praten en dat begon minder te worden totdat de corona tijd binnen kwam.. door corona en quarantene ben ik dus aggressief geworden en mijn add is erger geworden. Ik ben ook bang voor mensen nu. Ik ben ook bang voor wat docenten op mn school want ze worden meteen helemaal boos als je 1 foutje maakt en daardoor word ik bang, mn hamster was in april overleden waardoor ik helemaal niet lekker in mn vel zit en dan gaat een docent zeggen dat het geen reden is om niet op school te komen terwijl ik bijna een einde aan mijn leven wou maken. (Niet alleen door mijn hamster maar er waren meerdere dingen gebeurd zoals ruzie met mensen waar ik van hou) dus nu zit ik hobbies te zoeken die wat stress laten gaan maar ik ben al van 10 ofzo dingen gegaan van eerst muziek maken, lukte niet. Dan gitaar spelen. Ik kon niks meer dan 4 liedjes doesnt matter how hard i try, dan probeerde ik weer te tekene

Lieve allemaal, Ik ben nieuw op de het forum en zal daarom kort iets over mij vertellen. Ik ben Luna en ik ben 15 jaar. In mijn vrije tijd vind ik het leuk om te sporten, lezen, zingen en aftespreken met mijn vriendinnen. Over dit laatste wil ik het graag met jullie hebben…Al vanaf jonge leeftijd ben ik nooit het zelfverzekerde meisje geweest. Als dingen niet in mijn comfortzone liggen of onbekend/ nieuw voor mij zijn, kan ik het erg spannend vinden. Natuurlijk is dat voor iedereen zo, maar dit moment zit ik op een punt waar het wel heel extreem lijkt te worden. Wanneer je naar mijn vriendengroep kijkt, zie je dat ik eigenlijk maar twee echt een goede vriendin heb. Dat heeft ermee te maken  dat ik me pas echt op mijn gemak voel, als ik diegene heel goed ken. Het probleem waarom ik zo weinig vrienden heb heeft niet te maken dat ze er niet zijn. Dat heeft puur met mezelf te maken. Ik vind het doodseng om met vrienden aftespreken die ik minder goed ken. Vroeger kon ik mezelf er nog wel ov

Hoi allemaal, de laatste maanden voel ik me soms erg depressief. Vandaag bijvoorbeeld ook. Dan vraag ik mezelf af voor wie ik eigenlijk nog wel belangrijk ben en waarom ik nog op deze wereld ben. Soms lijkt het wel alsof zelfs mijn beste vrienden niet om me geven. Momenteel heb ik ook een hoge werkdruk op school en er is veel ingrijpends gebeurd de afgelopen maanden.   daarnaast voel ik me regelmatig erg moe, heb hoofdpijn, soms ook misselijk en ervaar veel stress.  heeft iemand enig idee wat ik moet doen? Naar de psycholoog? naar de dokter? Vertel het me.