Emotionele problemen en gevoelens

Hallo allemaal,Ik heb de laatste tijd last van dat ik over vervelende gebeurtenissen en levenskwesties zit na te denken in bed . En dan vooral miscommunicaties, gênante gebeurtenissen, gebeurtenissen waar iemand mij heeft gekwetst , gebeurtenissen waar ik niet volgens mij morele waarden hebt gehandeld, gebeurtenissen waar ik per ongeluk iemand heb gekwetst of denk dat ik iemand gekwetst heb, me afvragen of ik iemand niet teveel belast, spijt van niet een sociale interactie aangaan en spijt van overige dingen die ik wel of niet heb gedaan. Ik denk dan ook na over bijvoorbeeld het doel van het leven of hoe ik iemand kan helpen. En ook al zijn dit dingen die misschien zelfs belangrijk zijn om soms over na te denken, om jezelf te verbeteren in de toekomst. Kan ik soms niet stoppen met over deze dingen na te denken, en houdt het me best vaak wakker.  Dus mij vraag is aan jullie, hebben jullie dit ook en wat doen jullie ertegen?

Het gaat helaas niet goed op school, ik word veel gepest en dat maakt me verdrietig. Ik presteer de laatste tijd ook veel slechter ook thuis gaat het niet goed. Mijn ouders hebben vaak ruzie en dat maakt me onzeker.  Mensen schelden me uit met ziektes en ze noemen me het buitenbeentje. Een mislukkeling. Ik begin steeds meer aan mezelf te twijfelen (ben ik wel goed genoeg) ik kan niet slapen en ben dus ook vaak moe, en ik voel me vaak eenzaam. Niemand wilt mijn vriend zijn. Mijn ouders hebben ruzie, dus ik heb ook geen steun. Bedankt voor het luisteren naar mijn verhaal.

Hallo,ik heb een buurvrouw en een buurman tegenover mij waarmee ik een goede band heb. Ik kwam vaak op bezoek. buurvouw L en buurman P heten ze. Nu hebben ze allebei veel mee gemaakt. Ze zijn allebei meerdere keren( afgelopen jaar en vorig jaar) in het ziekenhuis geweest. Maar ze zijn altijd weer opgeknapt. P kan nog recht op lopen zonder stok en fietsen! hij is echt nog topfit, het is echt alsof hij 20 is! maar L loopt echt heel erg krom en maandag was de huisarts er en zei hij dat ze niet lang meer leeft. Haar lijf is op, versleten. Ze kan niet meer goed lopen, eten houd ze niet binnen zelfs niet heel licht voedsel een klein beetje, ze heeft een hijg/piep stem en heeft het benauwd. Vandaag of morgen of overmorgen overlijd ze. haar dochter is bij hun en haar zoon komt er aan vanuit India.Gisteren heb ik samen met mijn moeder  “afscheid” genomen. Nog even gekletst dat het niet zo goed gaat met haar (deed mijn moeder hoor! zelf kon ik echt niet praten) daarna heb ik nog een paar woorden

Heyhoi! Ik ga volgende week op zomerkamp! Ik heb er echt heel veel zinin! We gaan met de fiets ongvr 70 kilometer daarheen fietsen dus dat word nog wat maar dat komt sws goed :) ik vind het alleen zo stom en kut dat mn meeste vriendinnen/vrienden gaan overvliegen. Ik blijf achter met 2 andere van m’n leeftijd en een heleboel kleinere mensjes. Dit word echt een hele grote verandering. Ik denk dat het op zomerkamp een goeie jankpartij word! Ik hou echt van de mensen die overvliegen dus ik vind het heel erg jammer. Ze zeggen wel we gaan afspreken maar dat is zo anders dan elkaar elke zaterdag zien… heeft iemand tips hiervoor wat ik kan doen want ik ga dat volgend jaar echt niet trekken zonder hun. Scouting is echt mijn uitlaatpunt en iets waar ik de hele week opnieuw naar uitkijk.. ik vind het echt heel erg jammer dat ze weggaan want het zijn wel de mensen waarmee ik het beste kan opschieten. We hebben met ze alle geen schaamte en praten echt over ALLES. Ik ga ze echt heel erg missen. Ze

Heyy allemaal, aangezien het topic gedichten delen met anderen gesloten is, heb ik een nieuw topic aangemaakt waarin je gedichten mag delen en elkaar complimenten mag geven over de gedichten. Zorg ervoor dat je alleen gedichten plaatst en feedback/complimenten over de gedichten.  xx Eenmeisje004 

Hoi noem me evelien (niet mij echte naam) ik zit op het gymnasium(8.4 gem) en ga naar de 2e. Ik heb vrienden van de basisschool waar ik regelmatig mee praat en heb op de middelbare school vrienden,ik voel niet echt een connectie met de nieuwe vrienden maar ga met ze om want het kan gezellig zijn alleen voel ik me als een blok aan hun been ze zijn wel aardig enz alleen ook rijk. Ik kom uit een achterbuurt en hou dat geheim voor ze want ik wil geen medelijden (stiekem wel maar ik haat het) binnenkort laatste toetsweek en ik lig onder de stress want ik ben perfectionistisch maar heb geen motivatie. Ik heb er geprobeerrd met mijn moeder over te praten maar ze wil niet luisteren en zegt gewoon dat ‘ik niet de beste hoef te zijn’ alsof dat zo makkelijk is. Ik kan moeilijk nee zeggen maar zeg het spmeestal toch. Ik weet niet wat ik moet doen en tast volledig in het duister. Ik sil in de zomer vakantie een enorme glow up doen maar kan de druk niet aan. Ik heb met de mentor geprobeert re praten

Hii,Sorry dat ik hier heel lang niet meer ben geweest. Zoals ik al zei in 1 van mijn topics ben ik verhuist..☹ ben het er ook nog steeds niet mee eens maar kan er helaas niks meer aan doen.  Ik kan nu wel een beetje mijn plek vinden maar het voelt heel raar en mis veel mensen..  Mijn ouders hebben vaak ruzie.. denk vooral omdat we steeds dicht op elkaars lip zitten en dat er een aantal dingen zijn gebeurt ☹met vriendinnen gaat het nog steeds net soepel en met iemand heb ik eerst een pauze, ik hoop dat het contact wel meer terug gaat komen maar ja het is afwachten en heb ik eigenlijk ook wel iets ergers aan mijn hoofd, vorige week is mijn opa overleden 😔♥️ en ik ben er nog steeds kapot van voor de verhuizing ging het al niet goed met hem en moest hij naar een verzorgingshuis ookal wou hij dat niet en zat er mee dat ik en mijn ouders minder bij hem kunnen zijn, dat vind ik al super erg.. 😭☹ vorige week werd mijn moeder gebeld dat het slechter ging en dat hij ons iets wou vertellen, toe

Ik wil even zeggen tegen iedereen op dit forum dat wat voor probleem je ook hebt het wordt beter. Maak geen einde aan je leven, want dat zou zonde zijn. Je hebt nog zo veel meer jaren voor je liggen, en er zijn zo veel mooie mensen, plekken en dingen te zien. In de pubertijd gieren er heel veel hormonen door je heen die je gevoelens enorm kunnen versterken. Dit wordt ooit minder. Blijf zoeken naar de mooie dingen en weet dat het niet aan jou ligt en je je niet altijd zo zal voelen. Probeer taken in stukjes te verdelen en niet te veel op je vork te nemen. Geloof me als je goed slaapt zal je je ook beter gaan voelen. Het lost natuurlijk niet alles op, maar het helpt wel. Geloof me iedereen in de pubertijd heeft zijn/haar/het problemen. Er zijn dus mensen die je begrijpen ookal zal het vaak voelen alsof niemand je begrijpt. Er zijn altijd mensen waarmee je kan praten. Ik ben trots op jullie allemaal en hoe lastig het soms ook is hou vol!! Xxxmij

sorry er kunnenscheldwoorden tussen zitten. Maar ik ben ook erg gekwetst en best een beetje boos. Ik had een vriendin, maar ze was erg kut, eerst leken we erg goed te passen. En plotseling ging ze me ineens judgen, ze had de meeste erge dingen gezegd dat iemand kan zeggen. Je bent zwak, ik schaam me voor dat je zo zwak bent, en ik schaam me dat ik vrienden ben met zo’n zwakke persoon. En ze lachte me uit over dat ik een beetje stotter, en doet me na. Dat was toen voor de eerste ruzie. En toen kwam de eerste ruzie, en ze zei sorry en ik geloofde haar. Maar daarna deed ze nog steeds dingen die me pijn doen, ze wacht niet meer voor me in de pauzes, ze wilt liever zitten naast iemand anders, ze zegt dat ze ruimte nodig heeft en dan geef ik haar ruimte en dan later zie ik haar zitten met haar andere vrienden en mijn vrienden, dan zegt ze dat ze geïrriteerd van me wordt omdat ik niet echt een prater meer ben en dat ik introvert ben, en dan probeer ik daar iets aan te doen ik probeer meer te

Hallo iedereen ik heet Ollie en mijn favoriete oma is eind februari 2026 overleden aan uitgezaaide longkanker en het was ook nog eens de eerste oma van mij die is overleden en ik mis haar heel erg ik vind het heel moeilijk om er mee om te gaan ik wil nu eigenlijk zelf ook dood omdat ik dan naar haar kan als jullie een paar tips hebben hoe ik niet zelfmoord wil plegen en niet zo veel ga huilen kan je dat dan reageren

Ja ja *zucht* weer een topic over mijn "geweldige" leven. Ik heb de laatste tijd steeds meer ruzie met mijn vader. Hij noemt me snotneus en zegt dat ik altijd alles beter weet. Net weer, omdat ik mijn raam niet open heb voor genoeg ventilatie. Terwijl ik gewoon een keer als de puber dat ik ben alles dicht wil! Hij zit nu beneden met mijn moeder, en hij is mij? Zat, en misschien nog iets. Misschien, haat hij me? Ik weet het niet. Mijn moeder zei tegen hem *fluisterend* dat dat een trauma voor mijn leven word. Maar zei hij nou dat hij me haat? Ik weet het niet. Ik ben al zo vaak ziek, maar dit is wel het toppunt. Ik wil niet meer naar school, ik zie mezelf steeds vaker gewoon te staren naar de horizon. Ik wil hier weg, maar ook weer niet. Misschien omdat hier al mijn games zijn dat nog de enige uitgang is? Ik denk ook wel dat dit een goede reden is om gewoon, zonder iets te zeggen een paar dagen weg kan lopen. Maar dan krijg ik politie weer achter me aan *zucht*. Ik weet dat het selffish

Hoi allemaal. Ik zit in 3vwo en voel me heel dom. Sowieso is mijn algemene kennis al enorm slecht, maar de laatste tijd vergeet ik echt veel. Ik heb me 2-3 maanden heel slecht gevoeld en nu begin ik er een beetje uit te komen, maar de vergeetachtigheid blijft. Ik vergeet echt heel veel. Ik weet opeens niet meer hoe je woorden moet spellen, vergeet verhalen van mensen, vergeet wat ik zelf heb gezegd, ik vergeet momenten, ik vergeet feiten en namen en ik vergeet dingen die ik op school heb geleerd. Ook kom ik vaker niet op de goede woorden en raak ik mijn fantasie en creativiteit kwijt. Het irritantste is dat ik ook dingen vergeet die vriendinnen me vertellen. Ik heb bijvoorbeeld al heel vaak gevraagd waar ze naartoe gaan op vakantie, maar ik weet het nu echt niet meer. Als ze het vertellen luister ik wel en ben ik ook oprecht geïnterresseerd, maar ik vergeet zo veel. En dit heb ik dus met best veel dingen. Ik weet dat dit kan gebeuren als je depressief bent en zo voel ik mij ook wel vak

Ik was 13 toen ik zei dat ik zelfmoord wilde plegen naar mijn psycholoog. Ik weet niet of ik dat toen ook echt wilde of alleen zo voelde, Ik herinner me niet veel van dat jaar. Mijn ouders kwamen ook gelijk en ik wist niet dat als ik dat had gezegd ik niet naar huis mocht zonder een ouder. Het voelde als een soort verraad, iets vertellen en de psycholoog vertelde het gelijk door, dat is alles wat ik nog weet. Wanneer je iemand het ding laat zien waar je dus vastloopt, of het nou depressie is, zullen ze je “proberen” te helpen. “hoe kunnen we je helpen?” zo een domme vraag, ik ging naar jullie toe omdat ik het zelf ook niet wist.Ik was 13 toen ik leerde dat je je echte gevoelens niet moet delen, dan voelt het alsof je verstikt in all die hulp dat niet helpt. Maar ik leerde in plaats daarvan hoe ik mijn school, mijn ouders, docenten en mijn coaches kon manipuleren. Door mijn psycholoog dat te vertellen had ik 3 dingen tot mijn beschikking dat ik kon gebruiken tegen hulpverleners of docen

HoihoiEen goede vriendin van mij is overspannen de daarom sinds woensdag niet meer op haar telefoon. Ik heb dit gehoord via haar familie. Ik heb haar nog niet zo heel vaak gezien maar we appen wel elke dag. We zijn christelijk. Wat is oke om naar haar te appen dat ze dat ziet als ze weer op haar telefoon kan? Het moet niet te akward enzo zijn :)

Hey het is nu al 4 maanden naar mijn zelfmoord pogingen. Ik dacht dat ik me beter zou voelen maar niet dus. Ik kan dit niet meer. Alles is gewoon zo donker er is geen licht. Ik krijg hulp maar die hulp werkt niet. Mensen begrijpen het gewoon niet. Ik wou dit graag kwijt, als jullie dingen antwoorden vind ik dat erg lief. De tekst is aangepast door De Kindertelefoon i.v.m. forumregel 6 (Plaats geen illegale, schadelijke, triggerende en/of choquerende (seksuele) inhoud of links op het forum). 

Ik heb een vriendin. Ze vertelde me een paar maanden geleden dat ze zichzelf pijn doet. Niet snijden maar haar hoofd slaan. Ze vertelde me eerst dat haar ouders, haar zus en haar regelmatig erge ruzies hebben. Haar zus vertelde haar dat ze de familie kapot heeft gemaakt en haar ouders vertelde haar dat zij de reden was waarom ze bijna gingen scheiden. Zover ik weet doen ze haar niet lichaamlijks pijn. Maar het is niet een fijne thuussituatie.En een maand geleden vertelde ze dat ze niet veel eet. En het is ernstig ze at gister echt bijna niks voor de hele dag. Het gaat steeds slechter met eten. Ik wil een volwassen vertellen maar ik weet niemand die haar ouders niet zullen vertellen. (Haar ouders worden dan super boos op haar) ze heeft geen leraar op school of niks. Ik heb geen idee wat ik moet doen. HELP  ( tekst aangepast door De Kindertelefoon vanwege regel 6, details over een eetstoornis kunnen triggerend zijn voor anderen en worden daarom weggehaald )

hii t is een tijdje geleden dat ik hierop heb geschreven mr ik heb best wel erge sh gedaan en veel zm gedachtes mr ben nu 17 dagen clean. dat is langer dan me ooit gelukt is en ik weet dat t niet veel is maar ik ben echt blij ermee en trots op mezelf en dankjewel voor iedereen die mn vorige topics heeft gelezen/hebben gereageerd t heeft erg geholpen💕♥️

Hey allemaal Ik had vanmorgen een gesprekje met een lieve vriend van me en mijn vriendin en we hadden het over hoe je om kunt gaan met vervelende of nare herinneringen, dingen die je als kind mee hebt gemaakt. Bijvoorbeeld een ongeval of een verdrietige periode of pesterijen. Voor iedereen is dat natuurlijk weer anders en de één vind iets erger dan de ander. Maar je kunt daar op allerlei manieren mee omgaan en dealen. Nu vertelde onze vriend over dat je dingen soms kunt verwerken of minder erg laten voelen door ze opnieuw te beleven, na te spelen en ze dan te herhalen en elke keer minder heftig te maken. Waardoor je je herinnering minder erg en pijnlijk wordt. Zelf heb ik vlgs mij in elk geval 1 ding , misschien 2, die ik mij wel minder heftig zou willen herinneren. Niet dat het constant voor mn ogen is maar toch. Ik heb er al wel eens hier over geschreven dus houd ik het kort, maar ik ben een keer door een groep jongens en meisjes op mijn knieën gezet op een stoep achter een sporthal

Haiii!!, Mijn naam is sparkle(En dat is niet omdat niemand mijn naam mag weten maar omdat ik niet in de problemen wil komen.)Hoi ik ben sparkle en ik zit op een groep in jeugdzorg omdat het niet goed bij mij thuis.Dus zij ik tegen de politie dat het niet goed thuis ging en wat er allemaal speeldeEn dit was ook de eerste keer dat ik echt serieus was genomen met mijn problemenEn werd ik eerst als nood bed  geplaatst op een groep waar ik me vriendje ontmoette daarna heel snel werdt ik crisis  (geen idee hoe ik dit moet typen)Vervolgens bleef ik daar voor 2 maanden en paar weken en het was echt een hele chillen groepAlles veranderde toen ik naar een andere groep gingWaar ik nu nog steeds zit!Er wordt tegen je geschreeuwtAlles wat ik doe doe ik foutDe sfeer is niet leukMensen rennen en bonken op de deuren in de nachtEn er is altijd drama wat uit de hand loopt Als je een ding fout doet bijvoorbeeld Iemand heeft woede aanvallen en kan er echt niks aan doen door de trauma die je hebben en ze d

Ik heb waarschijnlijk agorafobie. Ik ben 16 en ga niet naar school momenteel. Zodra ik naar buiten ga of naar bijvoorbeeld winkels krijg ik last van duizeligheid en best wel erg ook. Thuis had ik hier nooit last van. Maar nu heb ik hier ongeveer een jaar last van en krijg ik ineens thuis ook last van duizeligheid. Ik durf absoluut geen bloed te prikken maar ik ben benieuwd of meer mensen dit (deels) herkennen? Of tips hebben hier mee om te gaan, ik hoor het graag!🤗

Heyy,Ik heb denk ik wel goed nieuws, maar er is ook iets waar ik mee zit. Ik ga ergens begin meisje naar de psycholoog in het ziekenhuis, het was een idee van een leraar en dat hebben ze mijn ouders verteld. Alleen ik vind het wel spannend, want sinds ik in thailand ben, heeft bijna alle mensen me veroordeeld, ben bang dat ze dat ook gaat doen, ook al weet ik dat psychologen niet horen te veroordelen. Ben ik er toch bang voor. En ik voel me niet persée echt gemotiveerd om te gaan. Wat als het niet werkt? En wat als ik hibernate weer stop, jrijg ik dan weer een terugval? Ben ik dan weer bij begin af aan. 

Hoiik ben echt ff op. Nou laten we beginnen ik ben een dj en zou voor mijn klassen feest mogen draaien op de echte apparatuur . Nou heel leuk tot dat de eigenaar zegt na ja ik vind het toch niet zo fijn dat je achter mijn spullen gaat draaien. En in een keer schoot al mijn verdriet naar boven. Ik was zo verdrietig. Dat ik gwn leeg ben.ik wou zo graag draaien op dat feest om te bewijzen dat ik ook besta. Ik word gewoon gebruikt en genegeerd. Iedereen leent spullen van mij. Iedereen vraagt kauwgom aan mij. Iedereen deelt zijn kut verhalen met mij over dat hun vader hun telefoon had afgepakt. Terwijl ik geen eens een vader heb. Iedereen gebruikt me als een gratis psycholoog. Iedereen begeert bij ook nou niet negeren maar ik voel me ontzichtbaar. En op een moment ongeveer twee maanden geleden zei ik” ik ben jullie psycholoog niet ga maar bij iemand anders klagen” mijn vrienden begrepen dat maar een week later beginnen ze weer te zeiken.  Iedereen is altijd negatief bij mij. Iedereen afzeik

Ik vind het dus fijn en leuk om little te zijn. Nu zijn er genoeg vragenlijsten die zich alleen richten op luiers maar ik dacht misschien ook een leuk idee om een lijstje te maken die dat minder benoemt. (Zitten wel een paar vragen over luiers in btw🙈) Gender:Leeftijd:Lengte:Beschrijf je uiterlijk: Ben je bekend met ABDL/TBDL?Ben je meer TB of DL?Hoe lang weet je dat al?Hoe lang ben je er mee bezig?Weet je hoe deze gevoelens zijn ontstaan? (Bijv: incontinentie, bedplassen, jaloerzie naar verzorging of iets anders)Heb je een little-age of age-range?Zo ja, hoe oud?Vind jij dat luiers erbij horen?Want vind je belangrijker bij luiers een leuk design of dat ze goed beschermen tegen ongelukjes?Waar speel je graag mee als je je klein voelt?Gebruik je ook een speen?Wat voor little items heb je allemaal?Wie weten ervan?Heb je een BF of GF die ervan weet?Zo ja, hoe reageren hun erop?Wat vonden jullie van de vragenlijst? Ik hoop dat jullie het een leuke vragenlijst vonden....Ik zal hem zelf ook

Hoihoi ik zag net een leuke topic waar ik echt vrolijk van werd er was namelijk iemand die een leuk berichtje had geschreven en het leek mij leuk om daar in deze topic soortvan (ik weet niet hoe ik dat moet uitleggen) de gelegenheid voor te maken, zodat als je even niet zo lekker in je vel zit je hier onder even kunt kijken☺️ dus ik hoop dat iedereen die dit leest een klein hoeft niet heel lang tekstje wil schrijven  Groetjes cookie😘

Ik ben een jongen van 16 en ik schrijf dit omdat ik de laatste tijd enorm in de knoop zit met mezelf. Het ene moment gaat het best goed en voel ik me rustig (ik schrijf veel in een soort dagboek in Word en dat helpt), maar het andere moment schiet ik volledig in de stress, krijg ik een soort paniekaanvallen en voel ik me heel eenzaam.Er zijn een paar dingen waar ik momenteel erg mee worstel:Ik heb een heel goede vriend met wie ik heel close ben. We steunen elkaar enorm en knuffelen ook gewoon soms, niet heel veel ofzo, maar ik raak soms zo in de war van mijn eigen gevoelens voor hem. Is dit gewoon een heel diepe vriendschap, of is het meer? Ik heb hiervoor een relatie met een meisje gehad, dus dit is allemaal heel nieuw voor me. Ik durf het niet goed met hem te bespreken, omdat ik bang ben om de vriendschap te verpesten. Dit kun je ook wel terug zien in eerdere topics van mij. In het verleden hebben mensen weleens mijn grenzen overschreden, en ook recenter is er in een andere iets stom