HeyIk doe aan zelfbeschadiging en vind het fijn om te doen en wil er ook eigenlijk niet mee stoppen maar ik weet niet of het gevaarlijk is om te doen? Want ik doe het niet ernstig ofzo ik doe alleen kleine sneetjes maken overal op mijn lijf. Ik zie het gevaar niet maar wil gewoon weten of het gevaarlijk is ? 

HeyHeb ik een eetstoornis of niet ?Een jaar geleden ben ik begonnen met pro ana en ben ik heel veel afgevallen ik had ondergewicht en dat vond ik fijn. Ik wilde nog meer afvallen maar ben toen alleen maar meer gaan eten. Ik eet nu echt veel te veel en walg van mezelf ik weeg nu teveel en mijn ouders vinden dat ook. Ik word er gek van waarom kan ik niet gewoon weer volhouden niet te eten en ondergewicht te krijgen nou weeg ik veel te veel en i hate it ! Iemand enig idee wat dit is en hoe ik er mee kan leven ? 

Hoi, ik ben dus een meisje van 14 en voel me de laatste tijd vrij kut ik weet alleen dus niet of ik depressief ben of gwn in een dip zit ofzo, ik heb namelijk ook niet echt een reden om depressief te zijn behalve het feit schoolik zit nu namelijk in 3 VWO en krijg hier heel veel stress van maar aan de andere kant ook totaal geen stress want het ene moment wil ik heel goed zijn in school en vind ik het heel belangrijk maar het andere moment ben ik ook weer van het is maar school het maakt niet zo veel uit het komt wel goed, alleen hierdoor heb ik dus totaal geen motivatie meer en stel ik alles uit.Ik ben ook vaak aan het denken over mijn seksualiteit omdat ik geen flauw idee heb waar ik op val, ik weet gelukkig wel dat mijn omgeving overal oké mee zou zijn op dat gebied en mijn beste vriendinnen weten dit en mijn gezin ook.De laatste tijd voel ik me alleen echt heel kut en ik heb mezelf ook drie keer pijn gedaan hier ben ik wel weer mee gestopt en ik heb het erov

Ik mag dus al sinds een jaar mijn telefoon naar boven meenemen om rustige muziek te luisteren of luisterboeken. Ik en mijn moeder hadden wel goede regels gemaakt dat ik niet filmpjes mocht kijken enzo. Ik zei dat ik dat niet ging doen. Nu kijk ik al een jaar lang elke avond filmpjes (gewoon youtube enzo). Ik voel me zo ontzettend schuldig. Mijn moeder vertrouwde mij en ik maak daar misbruik van. Ik voel me vooral schuldig omdat ik ook vertelde dat ik niet goed kon slapen. Misschien dat ze zich zorgen maakte terwijl ik dan gewoon filmpjes zat te kijken. Dan begin ik vaak te piekeren over van alles. Dan ga ik vaak op mijn telefoon om met wat anders bezig te zijn. Ik wil het vertellen maar ook weer niet. Ik weet dat ze niet extreem boos zou worden maar het deit dat ik haar teleur stel en dat het vertrouwen misschien weg, dat zou ik heel erg vinden. Ik word er gewoon zo verdrietig van, misschien klinkt het stom dat ik daarover wakker lig, maar ik zit er gewoon heel erg mee

yo! vinden jullie dat je persee je littekens moet verbergen? bvb als ze echt nieuw zijn? ik draag nu fk veel armbanden maar ze zitten zo oncomfortabel en ik schaam me er niet voor ofz

Hoi ik ben waarschijnlijk bi al weet ik het niet zeker maar ik voel gewoon wat voor meisjes. Maar ik durf het echt niet te zeggen! Ik heb al wel een beetje geprobeerd om het subtiel met kleine hints maar volgens mij snappen ze het niet of ze ontkennen het uit angst. Alsjeblieft help mij! Ik weet echt niet wat ik nu moet doen! Ik kan niet meer rustig slapen 

Hee ik ben een meisje en ben 14 jaar oud ik ben laaste tijd erg somber en snijd mezelf ik struggle einglijk echt heel veel .. ik zie t leven gewoon echt niet meer zitten :( ik zit inmiddels in de 3e en heb elke woensdag gyme 2 uur lang en we hebben echt een arparte gyme docent hij lacht altiid heel eng naar me en ja idk voel me mega ongemakkelijk einglijk ben ook de enige meisje die mee MOET doen de rest zit in de kleedkamer ik heb dit aangeven dat ik t echt niet chill vond en hij zou er rekening mee houden maar vandaag was dus weer zo en ik ben zo moe .. dus ging er niet in discussie starten en we moesten met ringen slingeren hij wou t op mij lengte zetten en moest me armen strekken waardoor me mouw zakte en je dus die zelfbeschadiging zag… hii weet dat ik t doe want gaf t aan bij de 1ste les maar ik moest dus vaak slingeren en deedt gewoon super veel pijn want er zat spanning op me arm en je zag t zo erg :(… de volgende les gaan we t weer doen en weet niet wat ik moet en kan zegge

OnzekerHeeyheey! ik ben soms best wel onzeker door de volgende dingenEr groeit haar op mijn armen, benen, boven lip (Ik epileer het wel/scheer) alleen ik heb daar best wel spijt van want nu zijn de haartjes op mijn benen en armen donkere geworden (dat ligt zo) En dat komt ook omdat ze bruin zijn Over mn huid want ik heb (puistjes op mn voorhoofd) mensen zeggen soms dat ik een groot voorhoofd heb vroeger werd ik soms op de basisschool paard genoemd Mn gezichtHeeft iemand tips hoe ik minder onzeker word.

Hey ik heb echt hulp nodig. Ik voel me slecht ik ben al sinds dat corona begon ziek en voel me alleen maar slechter. Ik ben facking bang dat ik zelfmoord pleeg. Ik kan zo niet meer door. Heb niemand om mee te praten. HELP ME!! alsjeblieft ik weet niet wat ik moet doen ik wil niet tegen mijn ouders zeggen dat ik dood wil ofzo.. ik ben echt bang en weet het niet meer alles wat ik had is weg en alles is gewoon naar de klote ik ben echt zo bang. Help me alsjeblieft..

Ik denk dus dat ik depersonalisatie heb ofzo iets. Ik voel me namelijk gewoon nep en een beetje alsof ik in mijn hoofd mee zit te kijken naar mijn eigen leven. Ik denk niet na over wat ik allemaal doe en onthoudt niks. Ik lijk ook steeds makkelijker herinneringen kwijt te raken zegmaar, gewoon dingen die dan een dag geleden gebeurt zijn, zoals bijvoorbeeld dat ik naar de ortho was gegaan die ik de dag daarna weer vergeten ben. Ik wil zelf dat dit stopt. Soms stopt het wel even en dan komt het later weer terug. Ik heb een keer een periode gehad waar ik dit een maand had maar ook een keer maar een week. Nu heb ik er ongeveer 2 weken last van en het word alleen maar erger. Ik wil dat dit gewoon stopt en dat ik er gewoon van genezen door iets te doen ofzo maar blijkbaar is het niet geneesbaar. Ik zou dan graag een therapeut willen alleen ik durf het niet te vragen en niemand heeft het door.  

Hoi ik heb een probleempje en dat is dat ik me dr laatste tijd buitengesloten voel met me vriendinnen k heb er 2 en njet meer. Ze zitten bij me in de klas en verder hebben we niemand. Niemand mag ons enzo en wij hun ook niet echt. We zijn dus met z’n 3en en het is dus altijd 2 tegen 1 en ik ben altijd de gene die alleen is zij zijn altijd samen en als we in de lessen moeten zitten, zitten zij naast elkaar en ik altijd alleen. Ik heb gewoon een gevoel dat ze mij niet meer mogen. Via sociale media doen ze ook niet leuk enzo als ik ze wil appen negeren ze me altijd maar toch praten ze met mij. Dus ik snap ook niet echt Wrm ik me zo voel ik zei wel een keer aan hun dat ik me buitengesloten voel met hun en ze zeiden dat het raar was want dat is niet zo, ik weet niet ik voel me gwn zo kut en raar en ja dat. Nieuwe vrienden zoeken gaat niet lukken en ik heb een vriendje alleen die zit op een andere school en ik zie hem niet vaak en me vriendinnen mogen me vriendje ook niet dus ze doen daar

Hoi. Eergisteren is er iemand van mijn school plotseling overleden. Vandaag was het een hele rare dag op school, dat is logisch natuurlijk, maar toch. Heeft iemand hier ook ervaring mee?

Ik woon nu al een tijdje op Bonaire maar toch begin ik Nederland een beetje te missen met name me vriendinnen en vriendinnetje waar ik verkering mee heb. Het weer mis ik sowieso dan niet in Nederland ik loop hier iedere dag in me bikini rond te wandelen maar als ik dat af streep met wat ik in Nederland allemaal had mis ik toch wel Nederland. Ik mis zelfs me angsten voor vuurwerk en vrachtwagens nu in Nederland had ik al onder de dekens gelegen bij het afgaan van zo nitraat bom en ik heb hier op het hele eiland nog maar 2 vrachtwagens gezien terwijl ik Nederland op me benen stond te shaken als ik zo ding op me af zag komen.

Hallo, Ik heb moeite met eten, mijn klas zei eerst dat ze ongerust waren maar nu zitten ze te roddelen over mij dat ik alleen maar aandacht zoek enzo en dat als ik pijn heb dat het allemaal mijn eigen schuld is. Heeft iemand tips voor mij over hoe ik hier mee om kan gaan? Is het echt lijn eigen fout? 

Hoi, ik ben 12 jaar ik ben non-binair en lesbi.Ik heb best wel veel problemen, zo ben ik verslaafd aan: snijden, porno, wierook, masturberen en netflix. Ook heb ik misschien een eetstoornis. Ik ben lesbi en ik ben verliefd op mijn beste vriendin, zei zegt altijd dat ze hetero is daarom ben ik begonnen met afvallen in de hoop dat zij mij oot leuk zal vinden. Laatst heb ik aan een paar kinderen uit mijn klas verteld dat ik non-binair ben, en nu zeggen ze allemaal dat ik in de war ben en ze maken grapjes als we een spel gaan doen, bijvoorbeeld: 'alle jongens aan de rechter kant en alle meiden aan de linker kant!' En dan ren ik meestal gewoon huilend naar de wc en blijf ik daar de hele les. Iemand tips of ervaringen?

Hoi! There i am.Ik wou eigenlijk jullie advies.. want ik kom er absoluut niet meer uit.. ik zit in een lastige situatie, ik zit tegen een burn out aan(dus al overspannen) ik heb van de arts wat voorgeschreven gekregen voor de klachten die ik ervan krijg.. alleen the first problem, dat helpt niet heel sterk. Vervolgens kan ik maar 1x per week naar de psycholoog..  als ik daar geweest ben, en weer een week moet wachten denk ik oprecht dat ik het niet ga overleven..  ik zie overal tegen op, ik zit mezelf daar echt mee in de weg. Ik kan het echt niet meer aan, het is te veel en het voelt alsof dat niet begrepen wordt. Ik weet niet hoe ik verder moet..  ik dacht zelf ook aan de crisisdienst inschakelen, maar mijn ouders mogen dat niet weten ..Heeft iemand misschien tips of adviezen?Heel erg bedankt alvast!Liefs, mij❤

Hoi, allemaal. Om te beginnen heb ik medelijden met elk kind die momenteel vast zit of zich bevindt in een moeilijke situatie. Maar ik moet mijn verhaal kwijt: Ik ben een jongen van 16 jaar en ik doe 5 vwo. Om met de deur in huis te vallen, ik ben 10 jaar lang mishandelt en ik heb nooit professionele hulp gehad en heb ook geen medische achtergrond. Mijn ouders zijn te beperkt om een kind op te voeden. Ik ben ongelukkig, en ik zit ook vast in het leven. Mijn moeder heeft hoogstwaarschijnlijk psychische problemen, ze toont symptomen van agressief gedrag, en is mentaal kinderachtig. Mijn moeder was 5 jaar geleden zwanger en ze heeft abortus gepleegd en ze zei dat het door mij komt. Ik sta elke dag op met een agressieve moeder, ze scheldt me elke dag uit, zegt dat ik dom ben, dat ik niks kan, en verwaarloost me ook een beetje. Ze heeft meerdere keren messen naar me toe gegooid en gelukkig heb ik die ontweken. Ze heeft me in mijn jeugd heel erg vaak fysiek mis

Ik heb een vraag voor jullie.. hebben jullie wel eens uit onzekerheid iets heel doms gedaan of gezegd waar je achteraf spijt van had? Zo ja, wat dan? Ik denk dat verhalen van anderen mij erg zouden kunnen helpen. 

Hoihoi! Op school heb ik wel vrienden alleen ik voel me daar niet altijd mezelf. Soms doen ze dingen zonder mij! En als ik bijv vraag mag ik dat ook dan zeggen ze nee terwijl ik altijd ja zeg . Ik wil dan ook vaak nee zeggen maar op een of andere reden lukt dat niet. En mijn bsf zit in een andere klas en woont aan de andere kant van mijn woonplaats. Ze heeft ook een nieuwe bsf en ik mag haar niet heel erg ze is een beetje ouderlijk en doet soms een  beetje hc. En mijn andere bestie appt me nooit en ik hang alleen soms met haar in de pauze met nog wat kinderen. En mn andere bsf zie ik alleen in het weekend en we hebben elkaar al 3 weken niet gezien. Ik heb echt iemand nodig waar ik alles aan kan vertellen!

Hoi ik ben een meid van 14 jaar oud en voel me de laatste tijd enorm onzeker, dit is echt niet altijd zo geweest. Ik had een paar weken geleden nog de aller beste vrienden die ik me kon wensen. Ik had veel aan ze en zat lekker in mijn vel. de afgelopen weken doet mijn beste vriendin veel met een ander meisje uit mijn klas. Daar heb ik op zich geen problemen mee maar ik krijg het idee dat ze mij opzij zetten. Ook mijn gay bestfriend doet in een keer raar. Hij is niet meer zo enthousiast als hij mij ziet en doet raar als ik gewoon vraag hoe het met hem is. Ik voel me daardoor niet op mijn gemak. Mijn school maakt me ook onzeker. Iedereen ziet er leuk uit en ik maar normaal. Ik voel me zelfs onzeker over de hoeveelheid dat ik knipper. Ik kan dit verhaal bijna niet delen omdat ik me er dramatisch door voel en me jaloers voel. Iemand tips?

Hoi allemaal,Ik moet even m’n verhaal kwijt, en ik loop daarbij ook rond met een aantal vragen.  Maar omdat ik het lastig vind om het met iemand anders te bespreken, leek het me een fijner idee om het zo te doen. Dus in ieder geval heel erg bedankt voor het lezen hiervan, het betekent veel voor me :)Ik heb nu twee maanden een relatie met iemand die niet lekker in zijn vel zit. Hij is ontzettend lief, gevoelig en zorgzaam, maar hij denkt erg negatief over zichzelf en hij ziet maar niet in hoe leuk hij is. Daarnaast heeft hij best een nare jeugd gehad wat hij naar mijn idee nog moet verwerken. Hij voelt zich mede daarom nu al maanden erg somber, zelfs zo erg dat hij al meerdere keren heeft gezegd dat hij het allemaal niet meer aankan. Hij zegt vaak ook dat hij denkt dat niemand hem zal missen, dat hij alles verpest en dat iedereen beter af is als hij er niet meer zou zijn. Daarnaast krijg ik soms ook het idee dat hij niet goed meer voor zichzelf zorgt. Hij is veel

Hey,Mijn moeder en ( nu ex)stiefvader zijn een jaar geleden uit elkaar gegaan. Ik had het daar super moeilijk mee, want ik moest gelijk verhuizen naar mijn opa. Ze waren 8 jaar samen en tegen ‘het einde’ had ik een heel goede band met mijn toen der tijd stiefvader. Ik heb het gevoel gehad dat bijna niemand mij steunde en ik echt hulp nodig had op dat moment en het niet kreeg. Er werd niet gevraagd en gehoord waar ik mee zat en dat doet me nu nog heel veel. Het is nu een jaar verder en ik ben er zeker nog niet overheen. Ik ging super erg aan mezelf twijfelen en dacht dat ik niet goed was, want hij ging er vandoor met een andere familie. Mijn vrienden nemen mij niet serieus, althans zo voel ik het. Ze denken dat voor mij alles een grap is en elke x als we afspreken krijg ik weer te horen wat er niet leuk is aan mij. Dat doet best pijn, want elke x als er zoiets wordt gezegd, denk ik weer terug aan het moment dat mijn moeder en stiefvader uit elkaar gingen. De tweede x da

Hallo, ik zit met een probleem want mijn beste vriendin wil dat ik vandaag met haar kerst vier en naar de stad enzo.. en ik zou eigk naar me familie gaan wat moet ik doen naar me familie of me allerbeste vriendin? en btw k mag me familie niet dus dat ook n beetje.. dankjewel voor het klikken op dit topic !! groetjes xanoniemm01

hoi.ik heb de laats tijd gewoon geen zin meer om aan school te gaan of me best te doen voor schooldit heb ik nog nooit gehad. en ik stel alles uit waardoor alles zich opstapelt. hoe kan ik hier wat aandoen want word er zelf helemaal gek van.