Emotionele problemen en gevoelens

Hallo allemaal,Ik ben C0cootje en ik heb een vraag/advies nodig. Ik ben al heel lang bijna elke dag flink ziek. Er is nooit een dag dat ik niet moe ben. Elke ochtend heb ik last van misselijkheid die heel lang duurt voordat het over gaat (niet zwanger). Ik heb ook elke dag hoofdpijn. Laatst kreeg ik ook hartproblemen. Ik heb ook al heel lang last van een slechte bloedsomloop waardoor mn handen en voeten altijd koud zijn en het wordt steeds erger.  Ik noem even alle symptomen op zodat een van jullie misschien weten wat het is. Ik heb altijd weinig energie en ik zit er echt mee dat ik bijna altijd ziek ben. De dagen worden steeds vermoeiender en ik weet niet wat ik er tegen kan doen. Jullie zouden vast denken: “Waarom ga je niet naar een dokter?”. Dit is omdat ik een dokter heb die altijd op vakantie is en nooit bereikbaar is en echt heel slecht is. Ik wil graag van dokter veranderen maar ik kan dat niet doen en alleen mijn moeder kan dat. Alleen we hebben laatst te horen gekregen dat mi

Jo k heb 2 gesprekken met de ggd gehad over mijn problemen thuis (word geslagen thuis) en gedrag (ben extreem druk heb autisme en adhd) en nu moet ik uit huis naar ene groep (k heb van iemand gehoord dat da niet fijn is) wat ik echt niet wil maar ik moet omdat dat betr voor me is. Hoe kan ik het t minder erg maken? En voor wie niet begrijpt waar ik naartoe moet: dat is een groep met kinderen die niet thuis kunnen leven met 8 kinderen van 5-15 jaar je moet stipt om half 8 beneden zijn voor ontbijt,  je mag je ouders bijna nooit meer zien. Je komt met random kinderen in een groep. Opeens je ouders brengen je zeggen doei en weg zijn ze. Onvoldoendes zijn een heel probleem er zijn wat leiders en dat is het.Ik moet btw straks er naar toe kijken enz tekst aangepast door De Kindertelefoon n.a.v regel 16. Houd de tekst van je bericht leesbaar.

Hoi,ik ben een tijdje niet op het forum geweest, doordat ik iets vreselijk heb binnengevet.2 weken terug had ik stress door school en daardoor had ik ‘s nachts last van milde paranoïde.  Ik was bang dat ik niet alleen in mijn kamer was en ik was ook steeds bang dat mijn telefoon misschien ‘s nachts uit het niets aan zou gaan en dat er iets engs in beeld kwam en er een luid geluid uit zou komen, schreeuwen bijv.Toen had ik vakantie en dus geen school-stress meer, en ja, het ging wel weg. Maar na een week kreeg ik weer onbetrouwbare gedachtes. Die zeiden dat ik mensen zou moeten manipuleren als ze me verlieten door ze een foto van een mes te sturen en ze te vertellen dat ik mezelf zou neersteken als ze me in de steek laten. Natuurlijk probeerde ik die gedachte onmiddellijk uit mijn hoofd te krijgen, maar een paar dagen later ging het mis, ik dacht dat ik iemand die heel veel voor mij betekend (online) had geïrriteerd, dus ik vroeg of ik het goed kon maken door mezelf te snijden of op te

Hallo iedereen!  ik zit al 4 maanden ofzo op het forum. Het leek me fijn om dingen uit te wisselen, elkaar te helpen, antwoord te krijgen op mijn vragen.  maar het is hier gewoon niet zo fijn. Er reageert bijna nooit iemand op mijn topics, terwijl ik wel altijd op andere reageer. ik heb ook een topic gemaakt, hoe mijn topics dan wel gezien worden; krijg ik ook geen antwoord op.  Ik wil niet stoppen! Maar als ik nooit een reactie krijg…  ik wil ook niet smeken om reacties ofzo. Helemaal niet. Maar af en toe een antwoord zou wel fijn zijn.  ik vind het leuk om andere te helpen!  hoe kan ik meer reacties krijgen, en het daardoor fijner vinden. Ook durf ik bijna niks te zeggen hier, bang dat iemand me herkent snap je?  dus hoe wordt het hier leuker en reageren er meer mensen?  alvast bedankt!groetjesss,JooJoo  ( ik doe trouwens subforum emotionele problemen en gevoelen omdat dat me het meest gekozen subforum lijkt)  

Ik probeer het begin simpel te houden, ik heb gewoon een groot aantal problemen en dingen meegemaakt.Ik ga weer naar beneden, eten gaat steeds moeilijker, ik word meer suïcidaal, ik dreig mezelf met messen en stop ze tegen me keel etc soms zonder echt controle te hebben over wat ik doe. steeds vaker vraag ik me af of ik mezelf wil doden. Ik ben impulsief aggresief noem het maar op, ik sloop vaak doe vaak pijn. Ik ga niet meer normaal naar school, als eindelijk iets aangeef word het onderschat, ik heb '' hulp'’ maar ik zie het niet zitten, ik heb eigenlijk niet eens zin dit te typen dus dit gaat allemaal on nuchter en dom klinken. als ik toch mezelf iets aan doe hoe? als ik nog wil proberen zo te leven hoe?

Hoi,Het gaat niet goed met mij (wat veel van jullie al weten). Ik denk ook dat ik een depressie heb. Ik heb online best veel zelftesten gedaan ze gaven allemaal zeer hoge depressie aan. Degene met procenten zeiden allemaal 90% kans dat ik een depressie heb. Ik heb eindelijk besloten dat ik het graag aan mijn moeder wil vertellen. Ik vind dit echt heel heel erg eng. Ik weet niet hoe ik het moet zeggen. En wanneer. Ik wil beter worden. Ik wil weten wat er aan de hand is. Denk ik.. Maar ik wil dat mijn moeder het weet. Ik ben bang dat (als ik het echt heb) als ik het haar nu niet vertel het misschien te laat is. Hoe vertel ik het haar?? Help me alsjeblieft. Ik weet echt niet hoe ik het moet zeggen..Heel erg bedankt voor het lezen!!! - annoniem_meisje

Hey,Mijn hele hand zit inmiddels onder de sneeën en ik ben echt bang dat mn ouders erachter komen maar wat kan ik als excuus bedenken want ze gaan het sws merken. Alsjeblieft help want mn ouders weten nog niet van mn depressie enzo en ook niet al mn vrienden. 

Hey hoi Ik had even een klein vraagje over mijn gewicht. Ik ben een meisje van bijna 15 en ben 174 cm. Ik weeg me best vaak, eigenlijk elke dag wel. Omdat ik bang ben dat ik te dik ben. Ik heb wel dat het elke dag schommelt, dan weer 59, dan weer 60, dan weer 61 (het wordt niet meer)  en dan is het op eens lager. Het maakt me best onzeker. Ik eet ook gewoon normaal maaltijden en ook niet veel tussendoortjes ofzo. En ik ben ook gewoon dun zeggen mensen. Maar toch word ik gestresst als het dan weer schommelt. Ik heb een streefgewicht en wil het liefste 55 kg wegen. Maar soms ga ik me dan onzeker voelen en minder eten, zodat ik kan afvallen. Is het met mijn gewicht nodig om af te vallen. En is het normaal dat je soms lichter kan wegen en dan weer 1 kilo zwaarder en dan bijv paar dagen weer lichter?Ik heb wel dat ik als ik me in de ochtend weeg dat ik minder weeg en 's avonds wat meer. Is dat normaal?Als ik gestresst ben, ben ik sowieso meer bezig met afvallen en dat vind ik lastif. Ik voe

Hey iedereen!ik merk aan mezelf dat ik de laatste tijd steeds bozer begin te worden. Maar ook echt om niets. Hierdoor zet ik van alles op het spel. Ook merk ik dat ik mensen minder makkelijk vergeef. En dat ik er nog vaak aan denk. Ik weet niet wat er aan de hand is. Maar nu moet ik de hele tijd sorry zeggen. En het wordt gewoon ongeloofwaardig! Ik wil helemaal geen ruzie! Kan iemand me helpen? Heeft iemand anders dit ook? 

Hoi,Zoals jullie waarschijnlijk al weten gaat het niet goed met mij. Ik kan nu dus ook al niet slapen. Ik ben sinds ongeveer zeven uur al op mijn kamer en heb ik gwn tiktoks zitten kijken tot ong half elf ofzo. Toen ben ik gaan lezen tot ongeveer twee uur. Daarna heb ik muziek opgezet. En die playlist is nu dus al voor de tweede keer bezig. Het is ondertussen bijna drie uur. Ik kan wel slapen als ik het echt zou proberen. Mijn ledstrip uit zou zetten, muziek uit zou zetten. Maar ik wil het niet.. nou ja.. ik wil het wel.. maar ook weer niet. Het is echt ingewikkeld ik weet het. Iets in mij wilt niet dat ik ga slapen. Ik denk eerlijk gezegd dat ik mezelf geen slaap gun en dat ik de dag tegenwoordig niet meer leuk vind. Ik wil niet slapen omdat ik weet dat ik de volgende dag wakker word en weer door een dag heen moet. Het is echt ingewikkeld. Iemand tips om te gaan slapen? Ik heb ze echt nodig.Bedankt voor het lezen!:)- annoniem_meisje

Verhaal over m'n leven (ik wilde eig de titel aanpassen maar dat lukte niet)Hai,Voordat ik aan dit langdradige verhaal ga beginnen, ik ben een jongen van 15 jaar, Spaans/Latijns Amerikaans opgegroeid. Ligt er aan hoe je ethisch in elkaar steekt, maar het kan wellicht een stevig verhaal voor je zijn Goed, waar te beginnen. Ik ben opgegroeid in een gezin waar iedereen wel trauma’s had. Mijn pa is geboren aan de andere kant van de wereld. Zijn vader betrok voordat hij geboren werd, en zijn stief pa en daadwerkelijke moeder waren zware alcoholisten. Hij werd dan ook regelmatig in elkaar geslagen of kreeg een flinke riem voor z'n snuffer. Mijn moeder verloor haar vader aan moord op haar 7de. Mijn broer werd als klein kind van zijn vader weggehouden, en zag hem minimaal. De "mantra" die thuis ook luidde was; het is nooit genoeg, altijd doorzetten, en je emoties vermijden, maakt niet uit de omstandigheden. Houd dit eve in het achterhoofd.Mijn broer en ik hadden een nogal…. interessante relati

hoi iedereen,Het gaat de laatste tijd wel oke maar vandaag heb ik het gewoon gehad met alles en iedereen en vooral mijn ouders mijn moeder die altijd als ik al maar iets fout doe gaat schreeuw.Ik heb ook de laatste tijd last van dingen onthouden en dingen te begrijpen  maar het is mij allemaal te veel mij hoofd is bom vol en er komt steeds meer bij en het helpt niet dat de ene helft van mij zegt dat ik mij aan stel en dat er niks mis is maar ik heb dus ook zo iets van wat kan een waardeloos kind als mij nou doen ik blijf toch dingen vergeten het is gewoon beter als ik weg ben of als ik beter zou zijn geweest die niet waardeloos is maar helaas moet ik het waardeloze kind zijn  die niks goed kan.het is gewoon allemaal te veel en weet niet meer wat te doen . (zat net ook te huilen )bedankt voor jullie antwoorden alvast! 

Hoi,Zoals jullie weten (kun je als je wilt meer over lezen in mijn andere topics) gaat het echt niet goed met mij de laatste tijd. Mijn energie, plezier, motivatie en nog meer is weer weg. Ik had dit gevoel ook rond de winter. Het ging toen echt niet goed met mij. Dat gevoel is terug. En nog sterker dan eerst misschien wel. Ik heb eindelijk een zelftest online gedaan of ik misschien een depressie heb. Ik weet dat dit geen diagnose stelt maar ik wilde het toch even proberen. Ik heb er 4 gedaan. Hier zijn de uitslagen:90% kans dat ik een depressie heb Mijn testuitslagen hebben vermoedelijk verband met een depressie 90% kans dat ik een depressie heb 90% kans dat ik een depressie heb Dat waren dus de uitslagen:( ik weet niet meer wat ik moet doen.. 3 van de 4 zeggen 90% :( zou dit echt zijn? Ik kan niet naar een huisarts want ik weet niet hoe je daar überhaupt contact mee opneemt. Ik heb geen enkel vertrouwings persoon. Ook mijn ouders kan ik hier niet over vertellen. Wat moet ik nu doen??

Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen met dit, maar laat ik even beginnen met dit: Ik heb de afgelopen tijd best een hoop fouten gemaakt waar ik nu heel erg veel spijt van heb. En het is nu te laat om dat terug te draaien. Het begon toen ik erachter kwam dat m'n beste vriend mijn vriendin leuk vond. Die twee hadden best een goede band en ik werd met de dag banger dat mn vriendin gevoelens voor hem zou krijgen en mij zou verlaten, hierdoor werd ik best jaloers en boos als ze samen iets gingen doen zoals een game spelen. Ook werd ik steeds jaloerzer omdat ook mn vriendin steeds meer tijd met hem ging ombrengen. Hierdoor werdt ik zo boos en verdrietig dat ik startte met in mezelf snijden, express mn handen tegen de muur aanslaan en veel te weinig eten. Deze dingen maakte ik hun dan ook duidelijk in de hoop dat ze zouden zien dat het slecht met me gaat. Maar hierdoor gingen ze juist steeds meer afstand van me nemen wat begrijpelijk is. Uiteindelijk is het tot het punt gekomen dat het

Heyy, ik weet niet of er iemand is die mijn verhaal wil lezen, maar als je het leest, bedankt. Het begon in groep 4 toen ik kreeg te horen dat ik hoogbegaafd was. Ik wist er helemaal niks van af en daarom moest ik naar allerlei "hulpverleners" en van die groepen voor hoogbegaafde mensen. Op school ging het toen prima, ik had een leuke juf en mijn klas was prima. Ik had niet veel vrienden, maar iedereen was wel gewoon aardig tegen mij. Maar ik merkte wel dat er soms over me geroddeld werd, en dit ging rond. Op dat moment dacht ik er niet heel heftig over na, maar naarmate ik ouder werd merkte ik dat ik buitengesloten werd. Ik werd echt niet gepest, maar vaak mocht ik niet meedoen, of dan deden we jongenspak (Idk of je dat kent) en dan wilde niemand mij pakken. In groep 7 en 8 ging het wel weer een stuk beter en toen kreeg ik ook veel vrienden. Ik ging er van uit dat ik naar de Havo zou gaan, maar plotsling moest ik, door de uitslag van een all-inclusive test, (add, adhd, hoogbegaafdheid

Hey,Ik wil heel graag gewoon een knuffel van iemand maar mijn vrienden denken dat ik er niet van hou om aangeraakt te worden. Ik wil echter ook niet om een knuffel vragen want dat lijkt me een beetje raar. Weet iemand hoe ik dit moet uitleggen aan mn vrienden want ik wil gwn een knuffel 

Ik heb last van trillende handen ook krab ik heel erg aan mijn gezicht maar wat kan ik doen om beiden dingen te stoppen. Ik krab zelfs wondjes op mijn gezicht en hier schaam ik mij heel er voor. Soms heb ik last van trillende handen ik denk dat dit komt als ik bang ben en als stress.

Kan ik naar een psycholoog of therapist gaan zonder mijn ouders dit weten en of hier achter komen? 

Hoi,Het gaat echt echt echt niet goed met mij. Als je wilt kun je meer hierover lezen in mijn andere topics. Ik ben uitgeput. Ik ben pas net wakker geworden en het is 12:10 in de middag. Ik sliep al om 1uur dus ik snap niet dat ik zo moe ben. Ik slaap de laatste tijd echt echt niet goed. Daarom was ik best trots op mezelf dat het lukte om om 1uur te gaan slapen. Ik ben zo moe dat als ik mijn bed uit ga ik waarschijnlijk flauwval. Ik pakte net even een kussen van de grond en moest dus even mijn hoofd optillen om op het kussen te gaan liggen en ik werd al helemaal draaierig enzo. Ik wil echt niet maandag naar school.. ik wil echt niet. Maar ik moet. Mijn ouders zullen het niet geloven als ik zeg dat ik ziek ben ofzo. Ik ben moe.. ik ben uitgeput. Ik keek vanochtend ook meteen toen ik wakker werd of iemand had gereageerd op mijn topic: ouders begrijpen het niet. Maar niemand.. ik heb echt echt advies nodig daarop. Ook op dit.. ik weet niet meer wat ik moet doen. iemand tips ofzo? Bedankt

Hoi,Het gaat echt echt niet goed met mij. Als je hier meer over wilt lezen kijk dan in mijn andere topics. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik huil elke avond. Krijg vaker paniekaanvallen. Heb zm gedachten. Voel me alleen. Voel me niet normaal slecht. Kan nergens meer echt van genieten. Bekijk alles van de negatieve kant enzovoort. Mijn ouders begrijpen het niet. Ze begrijpen eerlijk gezegd helemaal niks van mij! Als ik ze erover zou vertellen zouden ze er toch niks aan doen. Ik heb wel eens met mijn moeder over een psycholoog gepraat en zei ik voor de grap iets van: mag ik een psycholoog? Toen het niet zo goed met mij ging in de winter. mijn moeder zij Nee. Ik wil dit niet meer. Ik wil niet mezelf voor IEDEREEN ELKE DAG moeten opkroppen. Ik kan nergens en bij niemand mezelf zijn! Ik wil gewoon blij zijn zoals een normaal persoon. Ik twijfel ook al wat ik leuk vind. Toen ik het met mijn ouders een keer had over lgtbq+ enzo hadden we het erover hoe ze zouden reageren als ik gay zou z

Weten jullie hoe je een blauw plek weg kan krijgen?ik heb dus gisteren een boxzak buiten gebruikt zonder hand schoenen en heb nu blauwe plekken. Mijn idee was meet van als ik het elke keer gebruik zonder handschoen wordt je er hard van. Maar nu vraag ik me eigenlijk ook af “is dit een vorm van self harm”. Ik heb eerder de muur geslagen omdat ja ik was gewoon even helemaal klaar mee met iedereen thuis. Dat is dus ook een rede waarom ik het wil weten mocht ik dat nog een keer doen.Ik heb nu nog blauwe plekken van gisteren en als je het mij vraagt is het niet pijnlijk maar meer vervelend. Die keer toen ik de muur sloeg heb ik wel een week gelopen met blauwe handen. Iemand tips om de blauwe plekken te helpen  weg te laten gaan/verminderen en of dit te verbergen voor andere? 

Ik denk dat ik depressief ben en weet niet wat ik er tegen kan doen.

Ik weet het wel zeker ik ben depressief. Ik wil der vanaf komen maar weet niet wat ik kan doen. Ook wil ik niet echt hulp vragen aan mijn ouders.zie mijn andere topic voor mijn verhaal. 

Heyy, Ik dacht ik schrijf weer even een topic. Ik ben echt super blij met jullie tips en reacties en ik wilde even zeggen dat ik er nu nog niet iets aan gedaan heb maar dat ik jullie tips snel ga gebruiken. Ik voel me namelijk nog steeds heel slecht en onzeker en ik zal proberen specifieker te zijn. Ik ben dus al heel lang heel onzeker over me lichaam maar is nog nooit zo erg geweest. Word snel boos maar ben tegelijk ook een heel gevoelig iemand en ik huil de laatste tijd erg snel. Ik weet niet hoe dat ineens komt en hoe ik er vanaf kom en dat heb ik ook met me onzekerheden. Ik vertrouw niemand meer en ondanks de tips weet ik niet meer wat ik moet doen omdat ik van alles bang en onzeker ben. Dus hebben jullie nog tips of misschien andere gewoon dingen die jullie willen reageren? Laag het graag achter. En trouwens: aangezien ik nieuw ben hier hoe lang duurt wat voordat je reactie of topic door die soort goedkeuring is gegaan want ik heb op iedereen gereageerd maar ging me pagina vernieu

Hallo, ik ben nieuw hier en ik wilde graag iets met jullie delen en vragen stellen. ( sorry voor me Nederlands enzo trouwens) maar ik voel me erg slecht de laatste tijd, ik weet niet meer wie ik echt ben en ben al heel erg lang mega onzeker. Ik durf niet meer over straat te lopen of te fietsen en heb het idee dat ik alles fout doe. Ik voel me nutteloos en ik weet niet precies of ik iets van een stoornis heb maar ik heb de laatste tijd best wel wat mee gemaakt. Iets waar ik al lang last van heb, ik heb een hekel aan iedereen en doe graag alles zelf. Is er iemand die hetzelfde heeft? Help alsjeblieft ik weet niet meer wat ik moet doen.  groetjes, anoniem.