hiimijn moeder doet rot schreeuwt de hele tijd en zegt nare dingen over me daardoor voel ik me al rot maar vandaag vertelden me broertje die 11 jaar is dat hij soms gewoon zelfmoord wil plegen en ik weet niet hoe ik hier mee om moet gaan ik kom zoiezo altijd eerst voor hem op want zo ben iik al snijd ik mezelf wel en heb iik ook zulke gedachten weet ik niet hoe ik mijn broertje hier het best mee moet helpen heeft iemand tips?

Mijn ouders waren al gescheiden toen ik bijna 12 was in 2021. Ze zeiden altijd dat ze beiden fout waren en dat het niemands schuld is.Ik ben de oudste met twee jongere zusjes, 1 is nu 13, de andere is 10. Ik ben nu 15.Het plan was eerst om elke week te wisselen, 1 week bij m'n vader, 1 week bij m'n moeder. Maar blijkbaar eiste ze dat mijn vader ons oude huis zou moeten verkopen, en ook een huis zoeken.Mijn vader wou niet meer te veel ruziën maar hij deed het, en vanwege de onstabiele huismarkt kon hij alleen maar een appartement vinden. Mijn moeder eiste toen ons alle drie om bij haar te wonen, dus konden we onze vader 1 keer in de twee weken zien.Sinds de scheiding is mijn moeder best arrogant geworden. Elke keer aan tafel wanneer 1 van ons iets vertelde wat ons lastig viel, veranderde ze het onderwerp gelijk naar toen zij in die situatie was. Die situatie was meestal niet eens waar wij het over hadden, en wanneer wij dat vertelden, ging ze gelij

hoiii,ik heb vaak ruzie met mijn moeder maar dat komt vooral omdat als zij moe is zij allemaal dingen over mij gaat zeggen tegen mij die mij heel erg raken en de hele tijd schreeuwt ze heeft b.v.b al een paar keer tegen mij geschreeuwd dat ze wou dat ik meer zoals mijn vader en broertje was. dat ik niet genoeg ben dat ik altijd alles fout doe. en ze heeft overal kritiek op en dat vind ik heel vervelend ze heeft ook dingen gezegd van jij kan niks je kan dit niet je kan niet dansen, acteren etc. en ja af en toe kan ik het gewoon niet meer aan en stort ik in en ik heb al een paar keer gedacht van kan ik dan weglopen maar ja dat kan niet. en als ik haar dan een keer duidelijk maak wat ze allemaal doet dan begint ze of te schreeuwen of ze gaat huilen waardoor ik me weer heel schuldig voel ik kan het gewoon allemaal eigenlijk niet meer aan maar ja he. ik kan vaak ook niet slapen omdat ik dan met al die dingen in mijn hoofd zit die mijn moeder heeft vertelt waardoor dat ook moeilijk

Heee,De laatste tijd is het zo chaotisch thuis dat het niet meer te combineren is met school. Er is nooit rust en nu het zomer wordt weet ik al dat het niet lang gaat duren voordat ik eindeloos veel vragen krijg over blauwe plekken. Ik wil het heel graag tegen vriendinnen of vrienden zeggen, maar ik weet echt niet of het slim is en hoe dat dan zou moeten. Wat zouden jullie doen?

Hoi,Ik heb echt een dringende vraag, ik ga met mijn ouders en zus in de meivakantie op vakantie naar Zwitserland (skivakantie ✨), we gaan voor de eerste keer vliegen en ik moet dus een koffer aanschaffen. Voor de herkenning op de band heb ik bij de Action een kofferriem gekocht. Er staat op ‘size does matter’ letterlijk in het Nederlands vertaald: ‘Grootte doet ertoe’ ik heb opgezocht wat het betekend en ik kom allemaal artikelen tegen over penis lengtes?! Ik heb dus echt een beetje stress, want is het nou zo van ‘de grootte van een koffer is belangrijk’ of heeft het nou werkelijk met penislengtes te maken? Ik wil niet voor aap lopen op het vliegveld.Vinden jullie dat dit kan? (Oh ja, mijn ouders vinden er niks raars aan, maar zij weten ook niet wat het kan betekenen) mijn zus vond het wel een beetje ‘raar’ ook al had ik het niet uitgelegd (ik vroeg, is deze tekst raar? Toen zei ze: ‘… Kun je ook niet een andere riem doen?’) Ik hoor graag jullie mening! 🌸

Thuis heb ik véél te strenge ouders: voornamelijk mijn vader, want die denkt dat hij de slimste in het gezin is en dat wij, de rest, maar domkoppen zijn en hem niet snappen. Hij geeft me ook opdrachten om iets te vragen aan docenten, en als ik ook maar één ding vergeet te vragen word ik naar mijn kamer gestuurd.Ik mag ook geen dingen kopen die met games te maken hebben (Nintendo Eshop kaart bijv.).Kan iemand me alsjeblieft helpen om hiermee om te gaan? Ik vind mijn ouders gewoon echt stom.Alvast bedankt.

Ik word soms zo ontzettend verdrietig.De situatie tussen mij en mijn broertje is nogal lastig. Hij komt ongevraagd op mijn kamer. (Hij gaat soms Lego en daardoor kan ik het niet verkopen 😭) En ik mag niet op zijn kamer komen en ik weet niet waarom. Dat doet best wel pijn. Vandaag is er iets gebeurt vandaar deze topic. Zo'n 2 uur terug gingen mijn pa, hij en ik naar de supermarkt. (hij is net 11 en ik bijna 14) Alles ging wel ok.Ik wou nog wat dingen halen. Ik heb een stripboek gekocht (Een Idefix) want die was 50% korting.Dat was opzich wel ok.Ik wou nog wat chips halen (van mijn eigen geld)Ik heb 2 zakken chips gehaald. (2 zakken met korting)Bij de kassa ging het mis.Ik met mijn stripboek in mijn hand was aan het afrekenen.Mijn broertje komt met mijn vader aanlopen om te vertellen dat de bonuskaart gescand moet worden. Ik vraag of ik zijn bonuskaart mag en dan zegt mijn broertje dat hi

Ik heb strenge ouders. Mama en papa zeggen zelf dat ze dat niet zijn, maar als ik kijk naar… IEDEREEN, dan vind ik dat papa en mama super streng zijn. Hoe gaan jullie hiermee om? Of nee, dat is een slechte vraag want niemand heeft strenge ouders hier in Nederland behalve ik. Een betere vraag is, hebben jullie goed advies voor mij over hoe ik er het beste mee kan omgaan? Het begint me namelijk heel erg te storen als ik kijk naar al die andere meiden en hoe zij er allemaal bij horen omdat zij veel dingen mogen van hun ouders. Want ik denk dus dat dat het probleem is. Van mijn ouders mag ik heel veel dingen niet en ik denk dat ik dus daarom niet erbij hoor. Want als ik wel allerlei dingen mocht, was ik allang hetzelfde als al die andere meiden. En misschien vinden jullie me dan HC, maar na mijn eerste jaar op de middelbare (niet een verhaal voor nu) ben ik alleen nog maar daarmee bezig. Dus hebben jullie advies voor mij?

Sorry voor het lange verhaal maar ik moet het kwijt!! Hoi allemaal, ik wil even wat kwijt waar ik de laatste tijd best veel mee struggle. Namelijk over de band die ik heb met mijn vader, nou eigenlijk is er dus helemaal geen band. Mijn vader heeft mijn hele leven al een beter band met mijn broer gehad, maar sinds mijn ouders zijn gaan scheiden is mijn band met mijn vader nog slechter geworden. Ik ga om het weekend naar hem toe en ik kijk er eigenlijk altijd tegenop, er is niks te doen waar hij woont en hij wilt mij ook niet halen en brengen als ik met vriendinnen wil afspreken. Ik ben zelf 15 dus heb ook geen scooter of iets waarmee ik heen en weer kan. Ik heb wel een fiets maar je moet best wel buitenaf fietsen dus dat durf ik niet echt. Verder heeft mijn moeder verteld over sommige keuzes die mijn vader heeft gemaakt, hier ga ik verder niet op in omdat het gewoon kut is. Het gaat erom dat hij keuzes heeft gemaakt die goed zijn voor zichzelf en niet voor mijn broer en

Hey, ik voel me thuis niet altijd mezelf.Ik heb een broertje en het voelt alsof hij altijd de favoriet is.  bijvoorbeeld toen we, eerst ik en pas later mijn broertje want hij is jonger, een telefoon kregen was het een oudere een iPhone 7. Toen ik een nieuwe telefoon ging kopen hadden we afgesproken dat ik de ene helft zou betalen en mijn ouders de andere. Nu mijn broertje een nieuwe wil, betaalt hij de helft en mijn ouders de helft maar mijn ouders kopen ook een simkaart voor hem zodat hi meteen een telefoonnummer enzo heeft. Ik vind dat oneerlijk. En als je nu denkt,  ja dat is maar een dingetje, nee in alles reageren mijn ouders altijd fel op mij terwijl mijn broertje prc hetzelfde doet.  Ze besteedde veel meer aandacht aan hem, en prijzen hem vaak. Bijv. dat hij zo goed is in muziek spelen en dat hij waarschijnlijk elk instrument zou kunnen spelen, even voor de duidelijkheid ik zit op zingen en treed ook soms op.  Ze zeggen wel dat ze trots zijn enzo maar soms voelt het ni

Hoi! Ik ben er weer heur.. mn moeder is te ver gegaan. Ik en mn broertje zijn bij mn vader gaan wonen en dat is nu al meer dan een halfjaar geleden.maar ik wou graag een nieuwe therapeut en dat kon heel lastig want mn moeder moest daar ook een handtekening voor zetten. nu wil ze dat niet doen.en ze is ook weer terug met mn stiefvader die me heeft misbruikt. (s€xu€€l)Het doet echt heel veel pijn wat mn moeder doetze heeft ook duidelijk gemaakt dat ze niks meer met mij en mn broertje niks meer te maken wil hebben maar een aantal weken later heeft ze me achtervolgt toen ik van school afkwam.Ik snap het gewoon niet meer. mn moeder wilt de ene dag wel wat met me te maken hebben maar de andere dag wilt ze niks met me te maken hebben.Iemand tips? (Ik heb het er ook al met mn vader en oudere broer over gehad)

Ik was klaar met de douche schoonmaken en mijn stiefvader komt binnen en zegt als je klaar bent goed je haar drogen en ons dan even roepen we gaan je wegen. Mijn ouders zeggen dit nooit, dus ik vroeg waarom. Waarop zij antwoorden dat ze zagen dat ik aan het afvallen was ofzo.Maar wat moet ik nu doen??Liefs van mij

Ik had dus ruzie met mijn ouders alweer over het volwassen worden. Ik had dus volgens hun "een grote mond" dus ik mocht niet eten en nu heb ik dus honger en ik heb zelfs buikpijn. Ik heb al wel sorry gezegd, via whatsapp. Ze hebben niet gereageerd. Niet eens gekeken. Ik ben gewoon een stom kind die te kinderlijk is en te snel boos word. Ik haat mezelf zo erg. Ughhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhyyy

Hoi, Ik heb vaak het gevoel dat mijn ouders mijn broertje gewoon voortrekken. Zoals als ik iets vervelend vind en vraag of hij wil stoppen, mag hij gewoon door en als ik iets doe wat hij niet leuk vindt, moet ik altijd meteen er mee stoppen. Terwijl hij al 11 is en ik bijna 15 ben. Ook mag hij nog alle leuke kinder dingen, zoals ik weet niet of jullie dat kennen van die kinderijsjes zoals smurfenijs, dat mag hij en ik kreeg ineens commentaar dat ik niet meer voor zulke smurfenijs moet kiezen, terwijl ik dat heel lekker vind. Het is gewoon niet eerlijk. Alles moet beter bij mij, alles moet ik zelf proberen. Ik kan het niet meer, altijd responsibility. Ik wil gewoon niet volwassen worden denk ik. Liever misschien een puppy ofzo, altijd speelt, schattig geen responsibility. Lijkt me eerlijk. Misschien overdrijf ik, maar ik merk het gewoon. Mijn broertje mag alles doen. Het is net alsof ze jou niet steunen ofzo. Ik vind het stom. 

Hoi, Soms irriteer ik me echt aan mijn ouders, ik hou wel van ze hoor. Maar vandaag kreeg dus ruzie met mijn moeder, want ik wou dus e en kaarsje aan doen maar de lucifer brak door midden, dus de lucifer was aan en viel op tafel. Mijn moeder gaat meteen lopen zeggen dat ik in paniek was. Dat is niet zo. Dan wil ik proberen uit te leggen, ze praat gewoon door me heen. Echt heel irritant. Ik wil dat ze gewoon op houdt met dingen te zeggen dat niet klopt. Toen ik geïrriteerd was zei mijn moeder van als je niet normaal kan praten dan praten we niet met jou. Soms is ze echt heel erg vervelend. Maar ik hou wel van haar. Hoe moet ik dat duidelijk maken dat het echt vervelend is? Ik ga toch ook niet allemaal over mijn ouders allemaal dingen zeggen dat niet klopt? Dus ze moet echt stoppen.

Hoi ik ben lang niet online geweest ben niet bang het gaat goed met me​@OnlyMe ​@tim16 

Hoi,ik heb dus heel erg veel last van mijn schermtijd, niet omdat ik schermtijd zo vervelend vind maar omdat ik het gevoel heb dat mijn ouders me gewoon niet vertrouwen. Ik ben 13 en ik wil dat ze me meer ruimte geven maar elke keer als ik erop terugkom worden ze snel chagrijnig. Ik vind het echt heel vervelend en ik ken verder ook niemand die schermtijd heeft. Dus weet iemand hoe ik dit kan aanpakken??

Hoi,Ik ben (bijna) 15 jaar, en ik heb een niet zo fijne thuissituatie.Mijn ouders blowen in huis en mijn vader slaat me ongewenst en regelmatig op mijn kont. Ik vertel hem vaak genoeg om hiermee te stoppen maar dit werkt niet. Alles wat ik doe lijkt niet goed genoeg, en ik weet niet wat ik moet doen. Het liefst wil ik weg, maar ik heb niemand die ik genoeg vertrouw. Ik wil wel met een leraar praten, maar die heeft slechts discretieplicht en mag veilig thuis inschakelen of met mijn ouders praten. Dat 2e zal alles alleen maar erger maken. Het 1e lijkt misschien een goed idee. Maar nu komt het: ik heb een broertje van 2 die niet zonder z’n mama kan en een oudere broer met autisme die niet tegen verandering kan. Ik wil niet egoïstisch zijn en voor mezelf kiezen, en kan hun het niet aandoen. En als ik veilig thuis inschakel dan komt het uiteindelijk ook bij mijn ouders terecht. Ik weet niet wat ik kan doen, en slaap hierdoor weinig. Kan iemand me helpen?

Hoi, m'n zusje ligt de laatste maanden na school depri in dr bed.Als ik vraag waarom doet ze boos en ze maakt altijd vervelende opmerkingen.  M'n ouders trekken haar bijna altijd voor. Tijdens het avondeten vandaag, zei ze uit t niks ineens tegen me: door jou zit ik altijd boven! Toen gaf ze me een gemene blik en ging toen JANKEN. LETTERLIJK JANKEN! Volgens mij was ze aan het nepjanken want ik kan me niet herinneren dat ik haar ooit wat heb aangedaan om zulk gedrag te laten veroorzaken..M'n ouders gingen met Dr op de bank zitten om Dr te troosten en ik moest alleen m'n eten opeten.Een halfuur later begon ik maar met afruimen en de vaatwasser inruimen aangezien het eten toch al koud was. M'n zusje ging ineens aardig doen alsof ze mn zelfvertrouwen niet compleet uit t raam gegooid had. Toen ik er met m'n ouders over wou praten zeiden ze dat m'n zusje wel een punt had. Ik werd natuurlijk nog bozer en verdrieti

Hoi, ik ben 14 jaar en vind knuffels nog steeds erg leuk. Nu zag ik een Jellycat online en wilde hem graag kopen. Ik vroeg mijn ouders voor toestemming, maar beide zeiden zij; “Nee, daar ben je echt te oud voor nu.” ben ik echt te oud voor knuffels, ik kan ze gwn zelf kopen maar heb wel toestemming nodig van m’n ouders. Ben ik te oud? En hebben mijn ouders gelijk? (ze vonden ze ook te duur) - dit is hem 

Hallo allemaal,mijn opa die heeft de spierziekte ALS en wordt niet meer beter, er is gezegd dat hij niet meer lang te leven heeft. Ik vindt dit heel moeilijk om te horen omdat ik de dood en alles dat daarbij hoort eng en spannend vindt. Hebben jullie tips?

guys ik ga echt nog een x verzuipen met al het hooi dat ik op mn vork neem (idk of die uitdrukking goed is uitgedrukt) K was lett helemaal op van toetsweek en ook gwn mentaal en dan gelijk na de toetsweek moet k 4 projecten inleveren en k sport ook nog n secht te veel terwijl k eigk nog herstellende ben van n blessure. En dan gaat mn pa zeggen dat k een domme doos ben ofz en dat k een mislukkeling ben en niets kan:) K had donderdag lett schaatstraining en k huil nooit mr ik heb zo hard gejankt omdat mn vader lett terwijl k op t ijs stond ging zeggen dat k beter mn best moet doen en niks kan(k schaats 5 jaar en kan nogsteeds niet overstappen):) en zelfs mn trainer ging vragen of t echt wel goed ging en dat hij zich zorgen maakte. Ook heb ik op school eigk geen vrienden mr dat snappen mn ouders ook niet en ze snappen ook niet wrm ik nooit iemand mee nr huis neem enzK zou nu eindelijk echt na 2 jaar weer met iemand afspreken, krijg ik de dag ervoor huisarrest, omda

Hey mensen ik ben 5 weken geleden erg mishandeld bij door mijn moeder haar man ik weet niet wat ik moet doen ik voeg later wel ff het verhaal toe als topic.

Hallo ik heb een vraagje voor jullie. Voor mijn gezin in het heel normaal om gwn naakt te leven. We kijken tv naakt in woonkamer, eten naakt, alles thuis naakt. Als er mensen komen doen we wel kleren aan. Ik heb het gevoel dat nie zo veel gezinnen dat nog doen. Is dat nog van deze tijd? En als mensen het ook zo hebben zoals mij. Wat is het genantste of raarste wat gebeurd is?

hey, ik ben bijna 14 en mijn zus is vaak boos op mij en mijn vader, ze vind bijna niks wat mijn vader doet goed en word ook snel boos op hem, ook word ze snel boos op mijn moeder en raakt ze snel overstuur. ook als mijn beste vriendin vanaf groep 1 of haar ouders erbij is doet ze dat, heel soms gaat ze me slaan en schoppen. Mijn ouders en ik vinden dit helemaal niet fijn en ze hebben ook vaak ruzie met haar hierdoor,, waardoor ik er maar stil bij moet zitten terwijl iedereen loopt te schreeuwen, of als ze boos is op mij en een van mijn ouders komt binnen doet ze wel weer normaal, of fluistert nog gemeen iets naar mij zoals "doet toch is normaal”. dit is al sinds dat ze 8 of 9 is, ze is nu 15. Ik snap dat je ooit eens boos op iemand kan zijn dat is normaal, maar dit is niet fijn. het is sowieso 5 keer per week. ook ben ik bang om mij te kleden hoe ik wil omdat ze daar boos op kan worden, maar ook als ik een keer niet goed mijn mascara afhaal word ze er boos over, of als ik per