Emotionele problemen en gevoelens

Hey allemaal, Ik weet het niet meer.... Als je me andere topics gelezen heb weet je ongeveer hoe ik me voel. Ik weet niet wat er aan de hand is, ik probeer iedereen in dit forum in te laten zien dat zelfmoord niet de juiste oplossing is maar zelf wil ik het ook zo graag. Ik zie geen opties meer, ik heb ruzie met iedereen en ik miss me vriendin zo erg... het doet me zoveel pijn. ik heb al 2 pogingen gedaan en ik denk dat een derde eraan kan komen. Ik weet niet meer wat ik moet doen, ik ben bang bij al mijn keuzes Help me..... Ronald

Hoi allemaal, Sommige zouden mij wel nog kennen van ongeveer 5 maanden geleden. Ik ben er weer. Maar dat is niet om een positiefe reden. Even een samenvating van wat er is gebeurd na mijn laatse bericht. Zie mijn vorige topic voor het eerste deel. Nou mischien weten jullie het al maar ik zat in een best wel zware periode. Ik werd gepest ik wou graag dood. Na mijn laatse reactie ben ik gewoon nog naar dezelfde school gegaan daar zit ik nog steeds. Dus na dat ik geen reacties meer plaatste ben ik in behandeling genomen. Maar dat was heel naar. Er was een man die zou me gaan helpen. Maar die zei allemaal dingen van “ dat is wel een beetje je probleem” en “ ja daat heb je zelf gedaan” en “ weet je het zeker”. nou dus daar ging ik weg. Ook een klacht ingediend maar dat afgesloten. Het was nu een maand voor de zomervakantie en er was heel veel lesuitval en verkort roster ik vond dat fijn en ik voelde me blij voor het eerst sinds een lange tijd. Het was nu zomervakantie en ik moest stopen met

HoiiiIk zit sinds kort in de brugklas, met mijn oude klasgenoot en een ander meisje. (We zijn met z'n 3en) Maar, als ik iets aanraak of mij ergens mee bemoei, (noem haar L) doet L dus erg boos ("blijf van mijn spullen af/bemoei je niet met mij!")Maar als mijn oude klasgenoot dat doet, is het helemaal oké! Ik snap hier niks van; eerst doet ze aardig en dan is ze kapot onaardigDoor deze dinge en meer men ik self harm gestopt, ik moet hier echt mee kappen maar het lukt me niet.Kan iemand me informatie/tips geven wat ik met mijn situatie aanmoet??? 

Hey hallo,Ik ben Tilly, een meisje van 16. Ik kamp sinds de afgelopen 4 jaar met mentale problemen. Ik voel me een al een lange tijd ongelukkig, en heb regelmatig gedachtes over zelfmoord. Ik heb het vorig jaar aan mijn ouders verteld, en heb sinds vorige week hulp gezocht bij een buurtteam. Hoewel het intake-gesprek goed ging, ben ik nog niet bepaald opgeschoten.In de afgelopen 4 jaar heb ik wel eens zelfbeschadiging gedaan, maar dat stopte ook weer vrij snel. Het was mezelf gewoon krabben, of mn armen hard tegen de rand van een tafel stoten. Alleen ben ik de afgelopen maand overgestapt op mezelf snijden. Ik wil er heel graag mee stoppen, maar het lukt niet. Ondertussen zit mijn linker onderarm vol met sneeën, en ik haat het dat ik het moet verbergen van iedereen om me heen. Hoe kan ik het aan mn ouders vertellen?

Hey allemaal,Ik voel me de laatste tijd echt slecht. Ik voel me super onzeker en ik heb het gevoel dat iedereen me haat. School maakt het ook nog eens erger want er word veel over me geroddeld en ik ben ook al sinds de basisschool gepest. Ik heb gelukkig wel vrienden alleen ik heb steeds het gevoel dat ze fake zijn want ik voel me dan ook echt enorm buitengesloten door hun. Zo gaan ze niet op me wachten als de les voorbij is en als ik weg ben dan merken ze dat waarschijnlijk niet eens. Ik ben ook echt een introvert en dat maakt het alleen maar erger. Er is ook één meisje in onze vriendengroep die mee echt haat(geen idee waarom) en ze zit me ook buiten te sluiten zo zit ze naast me maar als ze iets wilt vragen dan vraagt ze het aan een persoon die niet eens naast haar zit. Of ze wilt niet met me samenwerken en gaat dan met onze andere vrienden werken. Ze vragen niet eens of ik hulp nodig moet hebben. Ik voel me dan echt onzichtbaar ofzo. Ook snap ik bijna alle vakken gewoon niet en ik h

Hey, k ben weet k veel. k ben 13 jaar en dit is mijn eerste bericht. k voel me zo nie goed k heb geen idee waarom maar het gaat slecht op school veel ruzie met vriendinnen en wil het liefst gewoon dood. k heb er gw geen zin meer in wat doe k hier? Voor wie doe je het leven? Je wordt geboren, gaat naar school, gaat studeren, krijgt een baan, gaat met pension, en gaat dood. Nou poehh! Dat ik leuk zeg! NOT! Kan iemand me alsjeblieft helpen k weet het gw niet meer. 

ik wil echt super graag paranormaal worden want mn bff is dat en mn vriendin in de straat en ik wil liz een geesten meisje zien die altijd bij me is. ik wil het echt super graag , maar ik kan geen geesten oproepen want dat is te gevaarlijk. dus wie weet iets? mn bff zei ik werd paranormaal toen ik een dierbare voor me zag sterven en mn andere vriendin zei dat ze haar vriendin zag sterven. maar wat moet ik doen om paranormaal te worden? ik wil het super graag ook omdat ik dan nie alleen ben. help meeeeeeeeeeeeee!

Hallo iedereen,   Ik vroeg mij af: 'Wat is het verschil tussen snijden en krassen?' Ik weet dat krassen het alleen beschadigen van het oppervlak is, maar als het bloedt, is het dan altijd snijden? Of ligt het aan hoeveel pijn je hebt? Ik hoop hier een antwoord te vinden.   Groetjes, Anoniem9157

Mijn papa is boos op mij 

Hoe stop je dat stemmetje in je hoofd?Wat moet ik doe n om hem weg te halen?

Alles gaat slecht. Ik ben dit weekend 2x al enorm depressief geworden. Ik heb de neiging om zelfmoord te plegen en ik voel me ziek en zwak. Het gaat al een tijdje niet goed. Ik heb veel ruzie met m’n ouders. Ik krijg echt een enorme hekel aan ze. Ze pakken alles van me af en cancelen alles. Ik moet van ze een hobby wegdoen en ik mag sinds vanavond geen schaatswedstrijden meer rijden. Terwijl schaatsen m’n passie is. Ook op school gaat het slecht. Ik haal slechte cijfers, waardoor ik door m’n ouders op m’n bek krijg. Ik heb gisteren bijvoorbeeld een 2,4 voor Frans teruggekregen. Als m’n ouders door m’n mentor worden opgeroepen, cancelen ze al m’n hobby’s en moet ik elke dag naar huiswerkbegeleiding. Alsof ik daar zin in heb. Ook helpt het, met het binnenkrijgen van zulke cijfers, dan niet als je zusje steeds appt: “10 voor Frans”, “9.6 voor geschiedenis”, “8.4 voor aardrijkskunde”, “yes m’n cijfer voor aardrijkskunde is aangepast, toch een 9,8!”. Ze bedoelt het goed, maar ik wordt er, a

Hoi ik ben wolfie en ik denk dat ik een therian ben 🤭. Ik weet het nog niet zeker maar ik droom vaak dat ik gedeeltelijk een wolf, vos of zwart witte poes ben ik heb ook maskers en 2 staarten ik weet 5 maanden wat therians zijn en 2 maanden geleden begon ik er echt over te denken soms voel ik ook een staarde en waarschijnlijk ben ik ok pan ik zit er best mee kan iemand me helpen? O en ik doe ook qwads 

Hey, heb ff een vraagje. Ik zit behoorlijk in een dip en weet zelf niet hoe ik hier uit kom. Ik ben 3 maanden geleden uit elkaar gegaan met ex vriend van 4 jaar. Ik heb dit soort dingen altijd hulp van hem gehad en weet nu niet hoe ik hier alleen overheen moet komen.  Het voelt alsof ik met een masker op leef naar anderen toe waardoor het er met iemand over hebben voormij gwn heel moeilijk is.  weet iemand waar je na 11 uur nog een luisterend ook kan vinden? . Moet gwn af en toe ff men verhaal kwijt…vraag naar actief social account verwijderd; er mogen op dit forum geen contactgegevens worden gedeeld de kindertelefoon

Hi, Ik zit nu in het eerste jaar van het MBO, maar heb nog regelmatig contact met mensen van mijn middelbare school. Vooral één iemand app ik nog best vaak. Nu kwam hij dit weekend met het bericht dat hij een depressie heeft en in Zeer Intensieve Therapie moet. Ik weet niet goed wat ik moet doen en voel me slecht, omdat ik niks aan hem gemerkt heb. Ik voel me een slechte vriendin…Vandaag merkte ik dat ik er niet helemaal bij was. Ik stapte vanmorgen in de verkeerde bus en was daardoor een uur te laat. Ik moet telkens denken aan dat ene bericht van mijn vriend. Ik ben er niet voor hem geweest en daar voel ik mij heel schuldig over. Nu ik daar niks meer aan kan veranderen, wil ik er vanaf dit moment wel graag voor hem zijn.Mss is het maar iets kleins wat ik kan doen (naast vragen hoe het gaat en of hij iets van mij nodig heeft). Maar ik wil zo graag een goede vriendin voor hem zijn en ik wil ook dat hij weet dat ik er voor hem ben.Heeft iemand mss tips voor wat ik kan doen om me minder s

Hoi allemaal! Ik ben dus een boek aan het schrijven over mijn eigen pestverleden. Het is nu 6 pagina’s lang en af.Nu hoor ik je denken, 6 pagina’s maar, ja dat klopt! Ik wil niet alles uit mijn verleden vertellen in het boek, maar het is in ieder geval een spannend kort boekje.Nu heb ik het aan verschillende mensen laten lezen, ze gaven het allemaal een 9,5 en veel moesten huilen toen ze het lazen omdat ik zo goed met emotie gewerkt had.Nu was mijn vraag aan jullie,Weten jullie waar ik mijn boek naartoe kan sturen? Ik wil namelijk graag dat andere mensen de kans krijgen om het te lezen, omdat het je heel erg goed laat inzien wat pesten met iemand kan doen.Met vriendelijke groet,Your boy Luke

ik heb sins waarschijnlijk mijn geboorte last van een syndroom genaamd snow vision, ik heb ook een heleboel anderen syndromen (autisme spectrum, hoogbegaafd, adhd) zou ik dit aan mijn ouders vertellen

Hey allemaal, ik heb een vraag. Normaal gesproken heb ik wel een woordje klaar, maar nu zit ik te denken… Ik heb binnenkort een feestje van een tante van mij, en daar komen ook 2 (lieve) mensen die ik niet zo heel goed ken maar een beetje, en zij hebben pas een kind van hun verloren aan een  ziekte. Ik houd de info een beetje beperkt vanwege de anonimiteit.  Maar in ieder geval, dat is natuurlijk al heel erg, maar ze wilden toch naar de verjaardag komen. Ik heb natuurlijk erg met ze te doen. Maar nu zit ik een beetje met wat je dan moet zeggen als je ze de hand geeft en tegenkomt.  “ Hoe gaat het met u?” vind ik nu niet erg gepast. En “leuk dat u ert bent”….tsja.. Wat is nou een goede opener om te zeggen als ik ze de hand geef?  Weten jullie goede woorden om te zeggen?Bedankt vast ! Liefs, Tover xxx

Hoi. Ik heb dus een probleem met een vriendschap en ik heb advies nodig. Ik heb dit bericht al op reddit gezet want ja, ik wil gewoon advies. Dus het is in het Engels  Hi guys. I need some advice for a friendship. Just tell me what you would do. So, I'm friends with someone from my school for 2 years now. I had the feeling that we were best friends but now I have the feeling I should just end the friendship, but i'm scared. I know him from school, we've been doing everything together for 2 years already. But the friendship is getting toxic.  Like he wants me to buy food for him and if I refuse he keeps treathening me that we aren't friends anymore and just walks away angry. He always does this when I refuse to do something.  Or he's sick and not going to school and when i'm sick and not going to school he's getting angry and forcing me to go to school. And if I dont, he threatens with ending the friendship again. In school projects hes letting me everything do and in lessons he sometim

Hi,Ik heb  een paar zware weken achter de rug en ik vind het moeilijk om alle dingen nu achter me te laten. Ik heb zelf (in mijn ogen) heel veel fout gedaan en ik vind het moeilijk om het mezelf te vergeven. Ik wil het liefst tegen iedereen sorry blijven zeggen om mijn eigen schuldgevoelens goed te praten en waarschijnlijk ook om de bevestiging te krijgen van anderen dat het niet uitmaakt en dat het goed is. Heeft iemand goede tips om het achter me te laten en ermee te dealen dat “het nou eenmaal zo is gegaan”? Want ik probeer het allemaal te verwerken en achter me te laten, maar steeds komt er weer verdriet op en weer schuldgevoelens blablabla.Alvast bedankt,Cyris

De verjaardag is volgens bijna iedereen altijd een leuke dag, je krijgt kado's en allemaal felicitaties. Toch voel ik mij daar heel anders over.Ik ben bang dat ik mogelijke kado's niet leuk vind en dan voel ik mij er heel ondankbaar over. Vooral wanneer mensen er veel geld en/of tijd in hebben gestopt.Wat ik soms heb is dat mijn moeder iets geeft wat totaal niet bij mij past, ik ben natuurlijk altijd dankbaar dat mensen iets geven, maar ik voel me gewoon een beetje verdrietig over het feit dat mijn moeder mij na 17 jaar nog steeds niet goed genoeg kent om iets te geven wat bij mij hoort. Dat laatste is waar ik vooral mee zit, verjaardagen voelen als herinneringen dat mijn ouders mij niet kennen, zelfs meer dan alleen mn ouders. Soms maken andere mensen grappen over dat ze totaal niet weten wat ze voor mij moeten halen, op het moment misschien grappig, maar zodra ik thuis in mn eentje zit en erover nadenk is het best triest.Ik wou dat ik passie's en interesses en hobbys had zoals iedere

Ik ben al 2 jaar samen met een jongen van 19, vaker heb ik gehuild doordat hij vaak kortaf reageert en soms een beetje bozig doet, uitgaat etc…Nu is mijn moeder er klaar mee, en heeft hem geappt en tegen mij verteld dat ik hem niet meer mag zien/spreken... wat moet ik doen?

Hey allemaal,Ik heb echt een groot probleem,namelijk de laatste tijd zit ik alleen maar te spijbelen vanwege school of meld ik me vaak ziek. Ik voel me dan echt schuldig sinds mijn ouders dan ook boos op me worden en ik sta dan ook vaak absent. Ik moet zelfs na gaan blijven terwijl ik vroeger echt nooit spijbelde en ik was ook nooit te laat. Ik maakte mijn huiswerk en leerde voor toetsen. Ik had zelfs goede cijfers alleen nu gaat alles slecht. Ik ben zelfs een beetje rebels geworden heb ik het gevoel sinds het me niet eens boeit als mijn ouders boos op me worden.Ik denkt dat het vooral komt door mijn nieuwe school. Ik heb wel nieuwe vrienden alleen ze voelen niet echt als vrienden sinds ze me nooit appen of willen afspreken. En vaak als ze met elkaar praten sta ik daar maar heel erg akward. Er zijn daar ook best veel racistisch mensen en ik word zelf al op mijn vorige school gepest en nu begint het alweer. En ook al word ik niet gepest voel ik me gewoon niet thuis daar. Op geen enkel s

Heyyy ik had vandaag dus me wiskunde toets. Ik dacht dat ik goed geleerd had maar toen ik het papiertje zag ging het mis. Ik kreeg paniek en had moeite met ademen en toen moest ik ook nog huilen. Iedereen in me klas heeft het gezien en doorverteld. Mensen in andere klassen vroegen aan mij wat er was gebeurd. Het was zo beschamend. Ik kan dit echt niet meer de paniek aanvallen op school worden steeds erger. Ik wil eigelijk graag thuis school hebben maar mijn moeder wil dat niet. Hebben jullie tips?

Hi allemaal, ik zit op een gymnasium en ook al gaat het redelijk ik kan het niet meer aan. ik heb autisme, ik ben hoogsensitief, heb adhd en een hele slechte mentale gezondheid door trauma's uit groep acht en van thuis. ik zoek steun aan een muur die omvalt en ik haal onvoldoendes.  ik kan denk ik beter doodgaan.

Hallo iedereen ik heb dus een vraagIk denk dat 1 van men vriende zichzelf uithongert want hij heeft nooit zijn boterhammen mee en hij repost op tiktok dingen kver dat die zichzelf uithongert en ik weet echt nie wa ik moe doen als hij volgende week geen eten mee heeft ga ik gwn een boterham van mij geven aan hem want hij is niet eens dik en ook als je dik zou zijn wa maakt het uit? Er zijn beter manieren om af te vallen en ik ga mezelf nooit vergeven als ik er niks aandoe en ik denk ook dat die zich zelf snijd want hij heeft allemaal krassen zijn handen en ik vind het echt erg aub iemand zeg wat ik moet doen