Hallo allemaalik wil dus graag een relatie maar het probleem is dat ik “emo” en niet aantrekkelijk heeft iemand glow up tips?? 

Dag iedereen, Ik ga jullie de personen die in het verhaal is erbij zeggen: Persoon A = Vriend die 2 jaar ouder is.Persoon B = vriendin die sinds April op mijn school zit en ze is even oud als ikPersoon C = vriend die even oud is als ik Mijn verhaal start nu:In de zomer van 2025 heb ik met persoon b en c afgesproken gewoon voor een gezellige avond daar zit niets achter. De avond was zo leuk maar opeens stuurt persoon a mij een berichtje omdat die had gezien dat ik met persoon b en c heb afgesproken bij b haar huis. Persoon a werd heel kwaad op mij en op b en c. De nacht van die avond belde persoon a mij de hele tijd. Ik heb niet opgenomen. De dag erna belde persoon a naar mij en zeg van ik vond het niet leuk dat jullie afspreken zonder mij. Persoon a had ook regels gemaakt zo van dat ik persoon b en c niet meer met elkaar mochten afspreken. We hebben toen al afgesproken dat persoon b en c nog eens gingen afspreken om naar

Kan je zonder instincten leven?

Ik ben 15 en zit nu in mijn examenjaar heb heel veel last van angst en denk teveel na. Daardoor ben ik altijd duizelig, en daardoor krijg ik paniekaanvallen. Ik kan bijna niks meer. Alleen thuis gaat het oke. Ik kan niet meer naar school maar ik moet wel. Als ik door deze redenen een jaar thuis zou zitten moet ik het volgend jaar opnieuw doen maar dat wil ik echt niet. Ik vind alles ongemakkelijk dus als ik niet meer met mijn vrienden in de klas zit en alle docente die het dan weten dat wil ik niet. Maar zo langer doorgaan lukt me ook niet. Wat moet ik doen?Groetjes, Emma

Hoi,Ik had al eerder een topic aangemaakt over het gebruik van AI, maar heb eig niet zoveel hoop dat de kindertelefoon er iets mee doet.. Ik zit er eigenlijk best wel mee, merk dat er nog steeds best veel AI reacties geplaatst worden en eerlijk gezegd maakt dat me best wel verdrietig. Omdat het persoonlijke dan weg is en dat juist zo fijn is hier, en eerlijk gezegd zou ik het een jaar geleden ook niet door gehad hebben omdat ik het zelf toen nog nauwelijks gebruikt had.. maar ik merk dat mensen hier echt bij bepaalde berichten niet door hebben dat dit door AI is geschreven terwijl dat voor mij heel duidelijk is (bijv ik heb ook weleens een topic in AI geplakt en vergeleken met een reactie waarvan ik het al wel vrijwel zeker wist, en die reactie op mij door AI was bijna hetzelfde). Wil niemand persoonlijk aanspreken maar sommige waarvan ik merk dat ze het gebruiken laat het me een beetje onzeker maken wat ze nou echt menen, denken, en uberhaupt zelf schrijven.. omdat ik dan we

Als je een dier zou zijn, welk dier was dat dan? Wat zijn je dagdromen? Hoe vaak ben je verliefd geweest? Wat is jouw grootste blunder? Hoe ziet je leven er over 5 jaar uit? Van welke muziek word je blij? Wat is je grootste angst? Lijk je op je vrienden? Wat is voor jou geluk? Waar schaam je je voor? Wanneer heb je voor het laatst gehuild? Hoe moedig ben je? Vind je dat je goed kunt zingen? Wanneer schaam je je voor je ouders? Van wie heb je wel eens een geheim doorverteld? Wat is het meest brutale dat je hebt gedaan? Heb je wel eens iets gestolen? Waar word je verlegen van? Wat doe je het liefst als je een dag alleen bent? Met wie zou je graag willen zoenen? Als je iets aan jezelf kon veranderen wat zou dat zijn? Wat maakt jou uniek? Welke superheld zou je willen zijn en waarom?

Hey allemaal! Ik weet even niet hoe ik verder moet met mijn situatie thuis dus ik dacht ik deel het hier (sorry het is best lang)  Ik ben net 15 jaar oud, en ik heb nou al bijna de helft van mijn leven problemen met mijn ouders. Ik zal zo zeggen wat er is maar ik heb het nu al heel lang in me gehouden omdat ik dacht, ja, ze zijn niet gewelddadig of zo en ze geven me wel onderdak en eten en zorgen best goed voor me, dus ik zal wel overdrijven. Alleen de laatste paar maanden wordt het steeds erger en het begint dus een probleem te worden voor mij mentaal gezien.  Het zit dus zo, laten we starten met mijn vader. Hij is geen emotioneel gericht mens, dat is altijd zo geweest, maar soms heb ik het gevoel dat hij daarom onze (ik en mijn zusje van 10) gevoelens niet serieus neemt. Ik ben van jongs af aan een best sensitief persoon, en huil dus snel een veel zelfs als ik dat niet wil. Maar hoe vaak ik dat ook aan hem uitleg, doet hij altijd alsof ik zwaar overdrijf

hiik heb het leuk op school enzo maar mentaal is het toch nie zo goed ik heb een ruzie met een vriendin omdat ze tegen me loog en achter mn rug dingen deed dat helemaal niet fijn waren. ook op school loopt het erg moeilijk ik heb moeite om met school mee te graken het word allemaal te veel mn punten worden slechter en mn ouders worden boos op me maar ik heb een broer die dyslexie  heeft en mn mama geeft hem wel aandacht en zit tot laat in de avond met hem te studeren  hem helpen met presentaties maar ik besta niet nooit vraagt ze een keer van kan ik jouw een keer helpen of lukt het wel nee ze word direct boos op me en straft me met mn gsm en al die dingen af te pakken ik ben altijd gwn het kindje die ier leeft die niets kan ik word ook autist en nutteloos genoemt door mn papa ma ik doe echt mijn best  echt het is gewoon zo moeilijk en ik graak gewoon niet mee met de leerstof ik vergeet veel dingen  en alles is mijn schuld ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen 

Hoi mijn zus triggert mij, met mijn eetstoornis. Ik weet niet hoe ik hiermee om moet gaan. 😓

Heeeee, ik heb een brief geschreven voor alle mensen die me, haten, onderschatten, me hebben gepest en nog veel meer.Lees gerust, en ja, je mag vragen stellen 😍Jullie, jullie hebben me altijd gehaat, omdat ik mezelf was, omdat ik me mening gaf, omdat… gewoon om IK!Jullie waren de fouten hier! Niet ik, nooit geweest, en nooit nooit! Maar de fout die wel werd gezien was ik, ben ik. Al die jaren lang! Was IK de fout! Altijd IK!! En waarom? Hm. En toen was het stil. Voor even. Tot het weer begon, tot ik 5 keer ben opgewacht na een dag te hebben gehad op school, dreigen dat ik in elkaar geslagen werd. En als ik dan een grote bek terug gaf krijg he het weer: “aaah, wat stoer! Ahah” “wow, die reageert ook ff haha”    nooit iets terug hebben kunnen zeggen. Nooit iets hebben kunnen doen. Vaak zat dat mes in m’n rug gehad. Over me geroddelt en over me gelogen. Jullie moeten je schamen! Voor wat jullie mij hebben aangedaan! Me uitschelden, ALLES!

Dr worden snaps van me gemaakt er word bijna elke dag me naam geroepen wnr k op school benmoest huilen op school😭  

help mij alsjeblieft als je dit ziet of leest, ik ben mentaal helemaal gesloopt ik kan het gewoon even niet meer! ik vergelijk mezelf de hele tijd met andere die mooier en slimmer zijn, haal slechte cijfers i.v.m faalangst, ben steeds verdrietig en word snel boos of agressief maar mensen denken gewoon dat ik driftig of agressief ben maar dat is niet zo. er is gewoon niemand die eens vraagt of het wel gaat of zo. mijn ouders zijn pas gescheiden en alleen met hun eigen shit bezig en ben ik 7 jaar gepest. Daardoor ben ik misschien iets sneller verdrietig maar het is een beetje een trauma als je snapt wat ik bedoel. Ben ik de enige die hier last van heeft? xx Juul

Hallo allemaal,De laatste tijd merk ik dat mijn vrienden meer met elkaar bezig zijn dan met mij. Ook praten ze minder met me buiten school om.Eigenlijk voel ik me dus een beetje buitengesloten.Dus weinig aansluiting met mijn omgeving en andere mensen buiten school om zoeken is ontzettend moeilijk. Ik heb bijvoorbeeld al aan meerdere events meegedaan en geen succes geboekt.Vaak hebben ze dan andere interesses/aspiraties of zijn ze net niet mijn leeftijd. Ik weet dat mijn hobby's en interesses niet super populair zijn, maar ik voel me nu echt de enige.Hebben jullie nog ideeën wat ik in mijn situatie zou kunnen doen?

Oke dit is moeilijk uit te leggen en sommige mensen kunnen het verkeerd oppakken dus sorry als dat zo is!!Oke ik heb dus een vriendin en wij zitten naast elkaar. De laatste tijd merk ik dat zij heel vaak angst/paniekaanvallen heeft.Ze kalmeert gelukkig wel en docenten weten hier (een soort van) vanaf. Ik heb het idee dat ze misschien een angst- of paniekstoornis heeft en ik maak me echt zorgen om haar.Ik zit wel ergens mee en ik weet niet hoe ik het op een goede manier kan uitleggen maar ik ga het proberen:Ik heb dus soms ook wel last van bijv paniekaanvallen (laatste tijd heel weinig gelukkig) maar laatst moest ik in de klas bijna huilen. Ik moest echt mijn best doen om de tranen weg te krijgen. Die vriendin (die naast me zit) heeft dit gezien, maar zei er helemaal niks van (snap ik ergens wel want als iemand soms vraagt van ben je oke dan barst je gewoon in tranen uit), onze vriendinnen die aan de andere kant van het lokaal zaten, kwamen wel ff naar me t

Kan ik dit bericht zomaar naar iemand sturen? Ik wil twee dingen weten.1. Naar wie stuur ik het? Of iemand waarmee ik echt kan lachen, maar nooit mee heb afgesproken, maar ze heeft ooit gevraagd of het echt wel goed met me gaat. Of iemand waarmee ik ooit goed bevriend was en waarmee ik het heb verpest maar nog steeds soms afspreek, maar ze maakt vaak grappen over mensen met een depressie.2. Is dit een goed bericht? Hey ik weet niet goed hoe ik moet zeggen en ik wil dit liefst niet op iemand dumpen maar ik kan gewoon niet anders. Ik ben al bijna een jaar depressief en ik snij mezelf en ik moet het gewoon aan iemand vertellen. Ik verwacht niks van jou maar een therapeut heeft ooit tegen me gezegd dat je het gewoon moet vertellen in zo'n situatie. Je mag het met andere mensen bespreken, ik wil gewoon dat het zeker niet bij mijn familie komt. En vertel gewoon door een naam te sturen aan wie je het hebt verteld. Sorry echt waar. Dankje om dit te lezen en zeg a

Hoi ik ben meid van al middels weer 17,5 jaar oud.Maar de stress die ik gewoon elk jaar weer erbij krijg wordt mij te veel. Ik doe nu opleiding met kinderen (2de jaar). Super leuk echt me droom en gaat best goed met me opleiding. Maar ik moet daarvoor 2 dagen in de week stage lopen bij een basisschool (groep 5) . Erg gezellig.  Maar ik heb daarnaast ook nog school van 11/12 tot 5 school. Voor mij  vind ik dat al te veel. Ik word  best snel geprikkeld van dingen de laste tijden. Is dat normaal of. Ik heb eigenlijk gewoon adhd dat zou je niet zo snel zeggen bij zon persoon. Mijn dieptepunt ligt vooral bij die dinsdag naar woensdag. Ik ben nog best vermoeid en beprikkeld van mijn stage dag op de dinsdag, ik red mijn eerste lesuur niet omdat ik moeite heb met het beginnen van de dag. En waardoor ik stress over de dag, en vaak heb ik ook geen zin in de dag meer. School is ziezo best wel sinds mijn basisschool tijd al verminderd door pesten en evaringen. Ik voel me

hoi! ik ben 13 en zit nu in de eerste van het gymnasium, ik haal prima cijfers maar als ik stress heb komt er geen enkel nuttig woord of zin uit mij en haal ik slechte cijfers, ik wil het heel erg graag aan iemand vertellen omdat ik last heb van stressaanvallen maar ik weet niet hoe en wanneer ik dit gesprek moet beginnen, help mij! x anoniem

Hii. Ik ben ItsJustMe en ik heb een paar dagen geleden mijn account verwijderd. Ik ben er nu weer omdat dit voor mijn gevoel de enige plek is waar ik me veilig voel en waar ik mijn gevoelens kan vertellen want iedereen is hier zo lief en aardig voor elkaar dus ik ben er weer. Ik hoop dat ik nog welkom ben en sorry dat ik mijn account verwijderde ik denk dat ik nu wel weer blijf. Ik wil graag mijn verhaal even kwijt omdat ik zelf niet goed meer weet ik wat ik moet. Ik ben een jongen van 16 en mijn leven is gewoon helemaal hopeloos. Ik heb al best veel meegemaakt in mijn leven en heb meerdere traumas die mij iedere dag in de weg zitten. Ik wil nu nog liever geen details over mijn traumas vertellen. Mijn hoofd zit hierdoor vol met negatieve gedachtes die ook zeggen dat ik zelfmoord moet plegen en ik word er gek van. Ook heb ik heel vaak hoofdpijn/migraine waar ik gek van wordt en op school gaat het ook niet goed. Ik kan me niet concentreren door alle gedachtes, haal slechte cijfe

Hiii!! Ik heb een crush van 20 en hij is zo cute maar ik ben nog onder de 18 maar bijna 17  is het oke om hem leuk te vinden, volgens mij vindt hij mij ook leuk, we stoeien soms, we wonen en werken dichtbij elkaar. Maar ik weet niet hoe het is om een '’echte'’ relatie te hebben omdat ik toen maar 8 jaar oud was ofzo. Hij praat wel veel met me als ik hem zie. Hij heeft me wel in mij zij en rug aangeraakt ( vond ik wel oke )  maar ik weet niet zeker of hij MIJ leuk vind

Hey, ik merk aan mezelf dat ik het steeds fijner vind om verdrietig te zijn. Gewoon hopeloos. Ik zit nu een tijdje in therapie maar het gaat eigenlijk gewoon wel heel slecht met me, kort gezegd zo slecht dat ik suïcidaal ben. Maar ik vind het eigenlijk wel goed zo. Ik wil eigenlijk niet beter worden, en ik snap mezelf niet. Heeft iemand anders dit ook, of ben ik gewoon gestoord?

Hoi ben ik weer… sorry dat ik zoveel brieven schrijf, maar ze zijn waar, en ik moet het gewoon kwijt.Dus bij deze weer, lees gerust en je mag vragen stellen ❤️D & B (voorletters namen van m’n Ooms ;) , Jullie betrokken mij bij jullie ervaringen, angsten en gedachtes! Mama heeft jullie jaren geleden gezegd: “zeg niks verkeerds tegen (mijn naam) want ze keert je de rug toe” en jullie zeiden maar ‘ja, dat weten we’ ‘ja, dat zal niet gebeuren’ en intussen lieten jullie mij geloven, dat mijn ouders slecht voor mij zijn! Wat niet eens waar is! En dan vinden jullie het jammer, stom, raar. Dat IK niet meer naar jullie toe wil! Terwijl ik al moet huilen bij jullie gezicht of stem! Hm… dacht ‘t niet!!Zak maar in de stront!! Dat mogen jullie doen! En diep ook!! Beetje over mijn vader lopen te praten! Waar haal je het lef vandaan! WTF!! Hm… zielige mensjes zijn jullie! Alleen maar medelijden willen, en aandacht.  Mij zijn jullie kwijt,

Hoi! Ik ben recent gestard met make up dragen omdat ik eerst niet moch en ik weet uit me zelf dat ik uit nature gw nie de knapste uiterlijk heb mr dat doet alsnog pijn, ik heb laatst gehoord dat een vriendin mij raar enz noemt achter mn rug ik was vandaag op korfbal en ik hoor een jonge waarmee ik ooit in het team zat zeggen “Saar kan wel make up op doen, maar mooi gaat ze toch nooit worden.” ik weet niet zo goed wat ik er mee moet doen en zie ergens ook wel waarom ze dat zeggen enz want ja ik gw groot hoofd en lelijke neus enz mr dan is het nogsteeds niet geweldig om aan te horen + ik heb het mn vader al verteld en zei “jongens pesten je alleen maar als ze je leuk vinden” ja doei dan vind de helft van de school mij leuk dus ik zei dat ik daar niet mee eens was word het helemaal boos what the helly maatje doe eens normie dus ik zei “ja donder op jongens zijn zo kinderachtig ik ga wel bij mama wonen en toen was ie heel boos mr ja oke

dit is een heel raar verhaal. ik snap het zelf trouwens ook niet helemaal.Mijn broer belde mij vandaag terwijl ik in de winkel was over dat hij bij iemand stond die zm wou plegen. Ik hoorde diegene op de achtergrond, en dat klonk niet zo serieus, dus ik vroeg mijn broer of het serieus was. hij stelde die vraag door aan diegene en het antwoord was “denk ik, waarschijnlijk, ja”. Diegene moest dus zelf eerst even nadenken of het een grap was of niet. Ik geloofde er niks van, dus ik heb gewoon gezegd dat ik in een winkel ben en als het serieus is dat hij me later maar moest terug bellen. Later stuurde hij een berichtje dat hij mijn hulp meteen nodig was. Ik ging hem dus bellen, en toen stond hij met twee mensen die zm wouden plegen. Hij had mij op speaker, dus ik kon ook horen wat die andere twee zeiden. Opgegeven moment zei mijn broer iets van “niet van de brug afspringen” en daar kwam de reactie op van “ooh a bridge!”. Toen had ik een heel gesprek met mijn broer over dat als he

Ik ben bang om ouder te worden om heel veel redenen en ik wil het ook gewoon niet. Ik zie de voordelen er niet van in. (+ik ben depressief) Ik wil hierdoor altijd zelfmoord plegen. Maar ik kan het niet want dan stel ik best veel mensen teleur. Wat moet ik doen want ik wil niet mijn hele leven denken hoe spijtig dat ik geen zelfmoord heb gepleegd toen het nog kon. En met het kon bedoel ik toen ik geen verantwoordelijkheden had tegenover mensen.

Ik ben gekomen hier omdat ik soms het gevoel heb dat ik alleen sta in de wereld. Ik struggle met mijn autisme, adhd en nog meer problemen die ik hier even niet ga benoemen. Soms lijkt het dan wel alsof je alleen op een eiland woont en iedereen er om heen zwemt. Ik wil er bij horen, maar ik wil ook mezelf kunnen zijn. Herkennen mensen dit? Iedereen zegt altijd dat dit je tijd van je leven is, maar ik voel alleen maar stress en prestratie druk. Er zijn zo veel dingen die spelen in deze leeftijd, liefde, pesten, eenzaamheid, toekomst, geldproblemen, en dan heb ik het nog niet eens over die shit puberteit en de emoties die soms me super instabiel maken. Nee ik vind het helemaal geen leuke tijd. Maar das genoeg over mijn reden, wat is jullie reden voor het actief zijn hier? Als je dat wilt delen uiteraard.xx liefs Wolf 🐺💋