Emotionele problemen en gevoelens

Hey! ik kwam er vandaag achter dat een van mijn beste vriendinnen zichzelf snijdt, ze liet de schrammen zien en ik schrok best erg. Ik vroeg of ze dit nog steeds doet ze zei nee maar ik ben bang dat ze het wel nog doet.Ik snapte ook niet helemaal waarom ze heet deed, omdat ze altijd zo vrolijk is en als er iets was had ze het vast wel gezegd denk ik. Ik weet niet of ze hierover wilt praten maar hebben jullie tips of iets? doeii

hoiiis het raar als ik jaloers ben op een vriendin als ze met iemand anders omgaat? het is niet echt dat ik haar claim ofz maar ze heeft 1 zo n andere vriendin en zij is gwn zo een b*tch ik word gwn zo ongemakkelijk van haar. is dit raar of gewoon, help pls?!

hoi nou long story short ik voel me vaak heel erg leeg, gewoon geen gevoelens. veel mensen vragen dan of er iets is want ze vinden dat ik dan boos of verdrietig kijk en daar kom ik werkelijk waar met m’n hoofd niet bij want er is dan ook niks aan de hand. dit is al zeker voor 4 jaar aan de gang. in t eerste jaar was t echt shit toen ging het beter en sinds 1,5 jaar is het weer flink bezigik heb maar 2 moods of heel erg leeg of juist blij. en dit kan letterlijk op 1 seconde veranderden. mn vrienden zeggen dat ik echt blijer moet worden anders mag ik niet meer bij hen zitten tijdens de pauzes. maar ik snap het gewoon niet want ik ben niet verdrietig of iets ik ben gewoon neutraal. ze zeggen ook dat ik niet zo moet stressen over alles en gewoon moet denken yolo maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. ik kan namelijk niet denken oh hahah laten we dat doen funny nee ik ben best serieus over alles en dan heb ik er gewoon geen zin in, klinkt echt als een perfecte party pooper dit wat moet

heyy,Ik heb een vraagje en ben benieuwd naar tips en jullie ervaringen met dit probleem. Ik had tot een paar maanden geleden best veel zelfvertrouwen ik keek in de spiegel en dacht lelijk ben ik niet. Sinds een tijdje maken jongens uit mijn klas opmerkingen naar me dat ik lelijk ben enz. Eerst deed me dit niet heel veel maar het begon langzaam binnen te dringen, toen kwamen er van random mensen die ik niet ken ook zulke opmerkingen mensen die reageerde op mijn insta foto dat ik lelijk ben. Of die keer toen een jongen de snap van mn vriendin wilde, maar ik dacht dat hij die van mij vroeg en toen ik hem wilde geven hij zei: denk je dat iemand jou wilt je bent te lelijk. Sinds de afgelopen 2 weken ongeveer voel ik me nu alsof ik vastzit in mn eigen lichaam. Als een lelijk vies persoon. Als ik in de spiegel kijk walg ik zowat van mezelf. Soms als ik in de klas zit krijg ik opeens een benauwend gevoel alsof ik daar niet hoor, alsof ik heel erg opvallend ben omdat ik zo lelijk ben. Ik weet n

Hoi!!Ik probeer sinds een paar maanden af te vallen, omdat ik vaak het gevoel heb dat ik stevig ben. Ik eet nu yoghurt met fruit en granola + smoothie en melk bij het ontbijt, wat erg veel is. Van mijn ouders moet ik dat alles persé opeten. Verder eet ik alleen avondeten. Ik eet geen lunch of tussendoortjes, omdat ik me schuldig voel omdat ik al zoveel in de ochtend heb gegeten. Heeft iemand anders nog tips om af te vallen?

Hoi,Het gaat echt niet goed met mij. Ik weet niet of ik dit nog wel kan. Ik zou denk ik niet zomaar zm plegen ofzo maar ik zou het niet erg vinden als ik gewoon niet meer wakker word. In de nacht houd ik mezelf wakker omdat ik mezelf geen slaap gun en ik niet wil dat de dag begint. Dan begint de ochtend. Ik kom met moeite en tegenzin uit bed. Ik ga naar school en val daar de hele dag bijna in slaap. Het is echt niet normaal hoe moe ik ben! Ik ben mentaal en fysiek gewoon uitgeput. Dan kom ik (eindelijk) uit school en ga ik meteen naar mijn kamer. Op bed liggen. Totdat ik moet avondeten. Na het avondeten ga ik weer naar boven. Maak me klaar voor bed en blijf heel erg lang wakker. En zo gaat het elke dag maar weer opnieuw. Ik ben er zo klaar mee! Ik heb NERGENS meer energie voor. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Ik ga met iemand praten maar dat duurt nog ongeveer 3 weken. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen.Bedankt voor het lezen en sorry voor de lange tekst!- annoniem_meisje

hallo ik ben nieuw op dit platform en ik deel gelijk wat advies. ik heb zelf een lastige tijd gehad met mijn zieke vader die overleden is een half jaar geleden. ik had daarvoor echt een happy life met veel vrienden ik vond het leven prima. toen kwam ik op de middelbare school en alles ging de slechte kant op. mijn vader werd ziek en ik had een hele nare klas. het was zwaar maar kwam erover heen. daarna ging bedenken wat me blij maakt. en die dingen deed ik, en het leven werd een stuk leuker zo ik heb een leuke hobby genomen ben meer gaan afspreken met vrienden en ik ga op stap. dus mijn advies is gewoon aan iedereen die het zwaar heeft, ga dingen doen die je blij maken zoek vrienden op, zoek een leuke hobby. dan ga je een stuk positiever op het leven kijken.😉

Yo waar kan ik snijden, ik doe al op mn dijen en armen maar ik wil n iet dat mensen t zienty bye

Hoi,In begin maart dit jaar ging het heel slecht op school en iemand heeft dat uiteindelijk aangegeven bij docenten. Toen werd ik in gesprek gezet en werden mijn ouders ingelicht. Ik heb van beide mijn docenten en ouders daar veel steun voor gekregen. 1 van die dingen was dat ze geïnformeerd werden dat ik mezelf sneed. Ik heb daardoor hier en daar littekens, maar van de laatste keer heb ik hele grote littekens omdat ik heel diep had gesneden. Nadat dit allemaal was gebeurt, gaat het uiteindelijk beter op school, maar er is 1 ding. Ik word sindsdien elke donderdag uit de klas gehaald door een leerlingbegeleider voor gesprek, dan vraagt ze hoe het met me gaat en dingen over school enzo. Maar ze vraagt ook elke keer of ik nog de neiging heb gehad om te snijden, en daar word ik altijd heel ongemakkelijk van. Laatst had ik een korte broek aan, en ik liet mijn moeder wat op mijn been zien, en ineens trok ze mijn pijp omhoog (daaronder zat op mijn bovenbeen de diepe sneeën) en zat ze er aan.

hoiik heb dus begin dit schooljaar ruzie gehad met een vriendin van mij.dit was (en is nog steeds) mijn eerste jaar op deze school dus ik had toen nog weinig vrienden.in deze ruzie heb ik erg gescholden en mijn vriendin is erg christelijk, ik werd zo boos dat ik zelfs heb gezegd dat ze dood moest gaan, dat heeft ze aan haar ouders verteld. laatst vertelde ze mij dat haar oouders helemaal boos op me waren geweest en dat ze hadden gezegd dat ik niet meer welkom ben. haar zus mag mij ook niet.nu zei ze ook dat haar ouders dat toen meende en waarschijnlijk nu niet meer maar ik blijf bang.niet persee voor har ouders maar meer dat ik helemaal bang word enzo als familie van een vriendin van mij me niet mag… wat moet ik doen?ik heb naar mijn vriendin een excuses geappt die ze naar haar ouders kan sturen maar ze wilt binnenkort met mij logeren bij haar thuis! ik ben erg bang hiervoor. wat moet ik doen? en trouwens het logeren staat nog niet vast. xxx

Hoi,Ik zit met een probleem. Ik ben 3 jaar gepest en word nog steeds wel eens lastig gevallen, maar dat is geen probleem, want er word nu effectief iets aan gedaan. Ik zit in de 3e, betekende dat ik dus sinds de 1e werd gepest. Hierdoor werd ik begin klas 2 suïcidaal. Ik werd zo erg gepest dat ik dood wou. Ik was toen nog maar 13, ik durfde het maandenlang niet eens aan vrienden te vertellen, niemand. Ik kreeg af en toe manische zelfmoord gerelateerde humor dat ik gewoon heel plots hilarisch vond, en daarna kreeg ik heel snel een terugval in het diepe verdriet. Hierdoor was ik hulpeloos gestresst geraakt waardoor ik regressief gedrag vertoonde. Dat is een reactie op trauma in je jeugd (jeugdtrauma) waardoor je je jonger gedraagt dan dat je bent. Voor mij is dit ongeveer 11 jaar oud. Inmiddels ben ik 15 maar ben nog steeds niet over mijn verleden heen en dus gedraag ik me vaak als een 11 jarige, en heel af en toe heb ik een bui waarbij het zelfs rond de 8 jaar zit. Hier kan ik allemaal

Hey, het gaat heel slecht met mij. Ik deed self harm en zat op het randje van de dood. Ik dacht dat ik een juf kon vetrouwen maar dus niet. Ze heeft het allemaal doorvertelt ik ben een soort depressief en als ik er over praat op school zeggen ze 'stel je niet aan' vandaag zei een kind tegen mij 'ga dood' ik ben er gewoon klaar mee ik heb veel problemen op school en ben er gewoon helemaal klaar mee. heeft iemand tips om dit op te lossen?

Hoi, Ben een meisje van 15 en heb een vriendje, hij heel lief. Alleen ik ben best akward kwa persoon en vindt het lastig om me zelf te zijn en met hem dan bijvoorbeeld een knuffel te geven in het openbaar. Dit is ook omdat we moslim zijn (hij is wat losser dan ik) het hebben van een vriendje is zegmaar niet iets gewoons in het geloof. Ik hou me niet persee aan de regels en dingen van mijn geloof want soms denk ik gewoon van het is soms belangrijk om het leuk te hebben en te doen wat ik zou willen doen. Ik weet niet of meer mensen eigenlijk gewoon klef wilt doen met zijn vriend/vriendin zo ja heb je tips. De ramadan is bijna afgelopen we hebben bijden de hele maand gevast en ja niet echt meer gedaan dan een knuffel geven (meer deden we al niet). Ook nog in ik heb het thuis best wel verpest. Heb zo een 2 jaar vape gerookt en daar zijn mijn ouders achter gekomen (dit was in januari en het achter volgt me nog) Mijn relatie gaat hier ook wel een beetje door ten kosten, mijn ouders weten nie

Hey iedereen,Het is al weer een tijdje geleden dat ik actief ben geweest, en eigenlijk hoopte ik dat ik hier niet meer voor mijn problemen zou terug komen, maar helaas gaat het toch weer wat slechter.Ik voel me steeds vaker compleet leeg, en dan staat ik alleen maar vooruit, terwijl ik nadenk over van alles en eigenlijk gewoon dood wil. Het is een vage soort pijn en lusteloosheid die me enorm dwars zit.Ik heb er wel over nagedacht om er met iemand over te praten, alleen ik zou niet weten wie. Ik heb niet echt een vriend(in) waarmee ik het zou kunnen bespreken. En als ik wil vertellen hoe ik me voel, dan sla ik helemaal dicht, en kan ik geen woord meer erover zeggen.Ik heb geen idee waar dit vandaan is gekomen. Ik voel me nu al anderhalf jaar zo, met ups en downs. Het is heel moeilijk uit te leggen, net zoals de rest dat in mijn hoofd gebeurd.In mijn hoofd zijn ook allemaal verhalen die ik soms bedenk die ik zelf heel mooi vind. Helaas zijn het vooral hele depressive verhalen die over a

Hoi allemaal, Ik had net de grootste mental breakdown in mn hele leven. Zat net 45 minuten in de douche te huilen en meer wil ik niet delen. Ik ga mijn leven verbeteren en dat wil ik super erg.Ik wil mijn motivatie die ik ooit had weer terug. Ik wil niet alles op tijdsdruk moeten maken. Ik wil niet alles saai vinden. Hier zijn de dingen waarmee ik wil stoppen:Aftrekken Elke dag zo belachelijk laat slapen.  Telefoonverslaving Geen huiswerk maken Geen motivatie hebben Niet sporten Niet voor mijzelf zorgenHeeft een van jullie tips voor zelfs 1 onderwerp,  deel ze alsjeblieft en ik ben je erg dankbaar!

HiIk heb dus hoogstwaarschijnlijk een depressie, en dit is heel vaag ik weet t, maar ik kan me er gewoon niet toe zetten om hulp te vragen omdat het gevoel me op een rare manier toch troost geeft en ik niet beter wil worden maar eigenlijk wel. Alleen get wordt steeds erger en ik ben net 16 geworden en dit helpt niet mee zegmaar. Tot een maand geleden denk ik had ik maar 2 coping meganismes als je het zo kan noemen namelijk zelf beschadiging en stoppen met eten (ja ik weet het echt kut dingen) maar blijkbaar vond mijn brein het leuk om nog extra dingen toe te voegen namelijk alcohol en roken en dit is nog erger heb ik het idee. Ik heb hulp nodig maar ik kan het gewoon niet vragen, plus ik zou niet weten waar ik moet beginnen dusjaSorry voor het lange verhaalX, N. Tekst aangepast door De Kindertelefoon in verband met anonimiteit 

Hoi allemaal,Ik denk dat ik social anxiety heb maar ik weet het niet zeker. Ik maak me al zorgen als ik over straat loop dat doe ik ook niet liever mijn hart staat te springen dan. Ik probeer ook altijd heel vroeg op school te komen zodat het niet druk is op het schoolplein. Bijvoorbeeld wanneer mijn moeder vraagt of ik boodschappen kan doen ben ik ook heel bang. Ik tel mijn geld opnieuw en opnieuw omdat ik bang ben dat het bij de kassa fout gaat. Zo zijn er wel meer dingen maar anders word dit te lang dus denken jullie dat ik social anxiety heb?  groetjes xxx

Hoi. Ik weet haast zeker dat alle jongeren met mentale problemen nooit beseffen dat het niet klopt dat ze op zo’n jonge leeftijd door hun leven moeten vechten, als je het hebt over eet stoornissen, zelfverwonding, suïcidale gedachten etc.En ik realiseer me dat ook niet vaak, maar ik heb er wel eens bij stil gestaan. Ik ben nu 15 en toen ik 13 was, was ik vreselijk suïcidaal. Ik dacht uiteindelijk “ik ben hier toch veel te jong voor? Hoe moet een kind hier mee omgaan?” Ik werd erdoor getraumatiseerd en daardoor heb ik ook iets opgelopen: leeftijdsregressie. Ik heb daar geen controle over.Het houd in dat ik meestal mentaal 11 ben, en me zo gedraag, en soms voel ik me zelfs voor een bepaalde tijd (1 uur tot mogelijk een hele dag lang) 8 jaar oud. Op dat moment voel en gedraag ik me dus die leeftijd. Ik krijg verzorging van vrienden wanneer ik mentaal 8 ben, en ik doe dan vaak dingen wat kinderen op die leeftijd doen; filmpjes of tv kijken, spelen en kleuren. Ik merk ook dat ik dan sneller

Hey, Ik ben voor een hele lange tijd depressief geweest, van ongeveer 5 jaar geleden tot ongeveer 2 maanden geleden. Het ging echt perfect, tot vandaag.  Heb vandaag mijn Nederlands examen gemaakt, alleen heb de open vragen en schrijfopdracht met potlood gemaakt. Nu hoor Ik dus achteraf, dat dit niet toegestaan is en nu stress Ik mij helemaal kapot, tot het punt dat Ik mij weer enorm naar voel. Ik ben echt enorm bang dat ik ga zakken en dat ik weer mijn depressie in "slip", i.v.m. dat het Nederlands examen het belangrijkste examen is stress Ik zo erg.I hoop dat iemand mij gerust kan stellen met wat informatie over de examenraad of wat de naam daarvoor ook is.

Hey ik heb niet echt een vraag maar moet meer ff wat kwijt, ik heb de laatste tijd steeds meer suïcidale gedachten en ik ga me ook steeds vaker snijden en ik was net weer wat langer clean. Ik weet niet echt wat ik meer moet doen maar ik wil er liever niet met m’n ouders over praten en ik heb geen idee tegen wie ik dit kan zeggen en ik heb gwn hulp nodig. Geen idee of iemand dit überhaupt leest maar ik heb het in ieder geval gezegd hier. Das al een begin. 

Dit is geen update maar een probleem waar ik mee zit…Ik hoop oprecht dat jullie een idee hebben zodat het probleem opgelost kan worden misschien.Het zit namelijk zo ik was aan het basketballen en ik was alleen en er kwam een meisje naar me toe.Ze sprak geen Nederlands maar Syrisch. We konden spreken door Google Translate en door de kleine beetjes Engels en de zinnen Nederlands die zei wist.We wouden basketballen maar zijn er niet aan toe gekomen. Ik zou haar mijn nummer geven maar uit stress had ik het nummer verkeerd gezegd!Eenmaal terug was ik niet te troosten ze leek me zo aardig en ik weet niet of ik haar ooit nog zieMijn ouders zeggen dat als ze op de fiets was ze niet ver weg woont en we elkaar misschien weer zien maar hebben jullie nog tips? Ik zou zo blij zijn met een reactie. En ik voel me zo rot :(

Hoi,Ik ben dus uitgenodigd door iemand uit mijn vriendengroep op haar verjaardagsfeestje. We gaan met de hele vriendengroep zwemmen. We gaan met ongeveer 7 mensen als je mij meetelt. Ik wil eigenlijk helemaal niet. Maar ik moet wel gaan want ik heb ook andere dingen die ik dit weekend wil doen dus ik kan niet doen alsof ik ziek ben ofzo. Ik wil eigenlijk helemaal niet. Ik wil geen bikini aan bij de rest. Ik wil niet dat ze mijn lichaam zien. Het klinkt echt heel stom ik weet het. Ik ben ook niet dik/stevig ofzo maar toch. Ik heb alleen maar een bikini en badpakken zitten niet lekker en heb ik niet. Die broekjes heb ik ook al gepast (dat er toch wat meer van mijn lichaam bedekt is) maar die passen allemaal niet. Ik wil niet mijn lichaam laten zien. Ik weet dat ze me niet raar gaan aankijken ofzo maar in die vriendengroep zitten ook gemene mensen waarvan ik dan de hele tijd ga denken dat ze naar mij kijken ofzo. Ik doe ook sh (self-harm) soms. Je kan het niet goed zien. Alleen misschien

Hoi,Ik ga vanmiddag met een vriendin van mij naar de stad. Dit is ook de eerste keer dat ik ooit met een vriendin naar de stad ga. Ik vond dit al best spannend maar nu heeft ze dus gezecht dat iemand meegaat die ik niet ken. Ze vroeg het ook niet ze zij geen: .... Gaat ook mij, vind jij vast wel gezellig. Ik wil nu eigenlijk al helemaal niet meer. Ik heb gezecht dat ik dan niet mag omdat ik haar niet ken. Wat moet ik nu doen??????????????????????? - annoniem_meisje

Heeyy, ik ben al een langere tijd een beetje eenzaam. Op school had ik wel contact, maar niet echt klasgenootjes waar ik het heel goed mee kon vinden en afspreken. Opzich was het altijd wel gezellig, ookal waren klasgenoten soms wel echt vervelend en vond ik het soms beter om alleen te zijn dan bij mensen te zijn die me alleen laten voelen. Natuurlijk is dat ook wel zo. Maar nu ik een paar weken geleden mijn examens heb gedaan, voel ik me nog eenzamer dan ik al was. Ik heb nu helemaal geen contact meer met leeftijdsgenoten, wel werk ik bij mijn ouders op het bedrijf en in een winkel. Ik merk dat er op dit moment gewoon geen leeftijdsgenoten zijn op beide locaties, wrs door school enz. Wel had ik een paar vriendengroepjes en vriendschappen, alleen groeien we gewoon heel erg uitelkaar. Ook probeerde ik online wat vriendengroepen te sluiten, maar dit werkt allemaal niet. Ik probeer erg hard mn best te doen om nieuwe vriendengroepen te sluiten door de sporten die ik doe. Ook ga ik 1 keer i

Hoi,ik heb me vanaf oktober gesneden, en nu ben ik 6 weken clean.Dat voelt helemaal niet goed. Ik heb het gevoel dat ik het allemaal gefaked heb, als de littekens er niet waren zou ik denken dat alles gewoon een nare droom was. Ik heb ook heel weinig drang om te snijden.Was het allemaal maar nep? Deed ik het voor aandacht? Niks voelt echt, mijn leven voelt als een vreemde droom. Ik snap er niks meer  van.Als ik nog een keer zou snijden zou ik me niet zo invalid voelen, maar ik wil de mensen om me heen niet teleurstellen.