Emotionele problemen en gevoelens

ik had ongeveer een maand geleden een jongen ontmoet online, we gingen met elkaar snappen en het klikte wel meteen. ik begon hem heel erg leuk te vinden dus dat zei ik tegen hem, hij zei dat hij mij ook heel erg leuk vond.op een gegeven moment ging hij foto’s sturen van zijn abs en stuurde ik foto’s terug met inkijk, en hij bleef steeds voor meer vragen en ik bleef steeds meer sturen want ik vond hem echt heel erg leuk. ik was echt verliefd op hem en ik dacht hij ook op mij (want hij zei zelfs dat hij van me hield).maar vorig weekend waren we gewoon aan het praten en stuurde hij dit :” ik denk niet dat ik je leuk leuk vind ik ken ie alleen online ik weet niks over je en ik app je alleen als ik geil ben voor mij voelt t gwn dat ik je gebruik dus idk als ik nog mer je wil praten“.  ik was echt in de war hierdoor dus ik bleef door vragen waarom hij dan zei dat hij me leuk vond en dat hij van me hield, uiteindelijk bleek dus dat of hij me eerst wel leuk vond maar nu niet meer, of dat hij m

Hey iedereen, mijn ouders gaan morgen op reis voor 2 weken en ik ben bang dat hun wat overkomt en ik durf het niet te zeggen tegen ze. Ze gaan bijna elk jaar wel en dan probeer ik niet te huilen. Maar mijn pa zet dan als hun weggaan zo'n stem op alsof er iets gaat gebeuren. En dat vind ik heel moeilijk. Als ik over zulke dingen praat met mijn ouders, zulke "zoetsappige" dingen dat ik iets moeilijk vind. Weten zij ook niet wat ze moeten zeggen, want hun zijn heel nuchter in denken en praten. Ik kan het niet beter omschrijven als: het leven is zoals het is.. je doet het er maar mee. Maar ik ben bijna 14 en als ik ga huilen omdat mijn ouders ff weggaan wordt ik pontificaal uitgelachen, denk ik. Ik heb voor de rest niemand om mee te praten. Nouja mijn oma, maar die zegt dat allemaal weer tegen iedereen. Want ze is een enorme kletskous. En mijn beste vriendin heeft me verlaten voor andere meiden. En de rest van mijn vriendinnen zijn niet echt vriendinnen. Ik heb het gevoel alsof zij altijd

Hee ik ben een meisje van 12 jaar en ik zit in de 2e klas, alleen ik ben best wel onzeker, ik heb namelijk een vriendin die heel knap is en alle jongens gaan achter haar aan, ik ben daarom ook best wel jaloers, hebben jullie tips (behalve dat ik me er gewoon niks van aan moet trekken??)

hallo ik ben 12 en zit op de middelbareik heb ook een bril daar word ik gelukkig niet mee gepest maar ik ben gwn bang dat mensen me lelijk vinden ik kom net van de oog arts en die zegt dat ik nu lenzen mag ik weet niet ov ik dat moet doen want ik vind mijn bril niet zo mooi en word er soms onzeker van maar aan de andere kant kan ik op deze manier laten zien wie ik ben en dat uiterlijk niks uit maakt ik weet eigenlijk ook niet wat mijn ouders van lenzen vinden ik zit een beetje in een dilemma als je advies hebt plssssssss help mexxx anoniemia

Hey!Ik ben 14 en ben vrij onzeker!Ik ben vorig jaar mijn 2 beste vriendinnen verloren omdat ze gwn telkens zo boos tegen mij deden terwijl ik niks deed. Ik nam het mezelf altijd kwalijk en ik huilde vaak op mijn kamer…Nu ben ik van school veranderd en voel ik me beter! Ik ben closer geworden met een meisje van bij mij in de jeugdbeweging. Ze is super tof maar ik heb het gevoel dat het weer zoals vroeger gaat lopen. Ze zegt dat ik anders doe op de KLJ dan op school terwijl ik gwn mezelf ben! Vind ze me niet meer leuk? Op school heeft ze precies meer interesse in iemand anders…. Ik wil niet weer mijn vrienden verliezen. Ben ik nu in fout of niet? groetjes xxx

heyy ik durf niet meer te logeren bij vriendinnen want ik ben heel erg slordig enzo ik ben zelfs een keer mijn gebruikte onderbroek vergeten en sinds nu durf ik het echt niet en ik schaam me helemaal dood het was bij een vriendin en ze had hem nog gevonden ook nou ja haar moeder en ik ga echt ook niet meer bij dr afspreken t was me beste vriendin helemaal kut 

hallo iedereen,aan de titel te zien heb ik nogal strenge ouders, ik ben telefoonloos, en ik zit nu midden in mn toetsweek. ik heb vandaag biologie en scheikunde helemaal verpest, mn ouders gaan woedend worden maar als ik iets probeer te zeggen worden ze bozer. ik wil gewoon weg hier. ze zijn alleen maar boos op me. ik mag niet eens een vriendje. ik haat t hier. 

hallo iedereen, Ik merk de laatste tijd dat het zwaarder en zwaarder word. Mij zin om televen begint af tenemen. ik merk als ik bepaalde dingen die zo als bussen ik denk stond ik nu maar stil op de eg of zo iets. De tijd gaat slomer en slomer. Als dit op dit niveau doorgaat barst ik een keer in tranen uit of is het mijn tijd. Diep van binnen kan ik het mezelf niet aan doen maar die is ook al verdwenen of veel minder geworden. Ik ga mijn best doen om ze snel mogelijk iets van hulp te fiksen maar ja kan helaas niks beloven. vriendelijke groet anoniemand999

Ik haat hoe ik denk. Ik wil alleen maar aandacht hebben. Ik zit mezelf helemaal voor te stellen dat ik zelfmoord pleeg en op de een op andere manier toch weer leef en iedereen helemaal medelijden met me heeft. Ik doe net alsof ik het slachtoffer ben maar diep vanbinnen weet ik dat ik dat maar doe alsof. Ik heb waarschijnlijk helemaal geen borderline personality disorder of bipolar disorder, ik doe het alleen maar om aandacht denk ik. Al mijn vrienden zijn mentaal niet gezond, hebben autisme hebben mommy of daddy issues en dan kom ik met me “ik weet de helft van me kindertijd niet.’ Dat ik groep 1 tot en met 5-6 me niet herinner is het enige stuk van me leven dat niet nep is. Ik wil gewoon dat mensen medelijden met me hebben ookal hebben hun het waarschijnlijk veel zwaarder dan ik. Ik weet niet eens of ik mezelf snij omdat ik depressie heb of omdat ik hoop dat iemand het ziet en medelijden heeft. 

Hi,Ik heb een vraag hoe gaat het me ooit lukken hier overheen te komen mijn beste vriendin vind sinds de 3e dat andere kinderen bij ons in de klas kwamen eerst had zij niet echt vriendinnen uit die groep en nu wel maar ze heeft al die vriendinnen via mij leren kennen en nu wilt se min dumpen en ze heeft al die meiden aan haar kant staan en dan heb ik niemand meer hoe moet ik met deze situatie om gaan? Groet: anoniempje

m’n vriend zit veel te dicht op me en ik voel me niet comfortabel.

ik denk niet dat het goed gaat met mij want ik denk namelijk meer aan zelf D is dat erg? 

Ik zit in groep 8, op de basisschool en ik heb een meester.Ik durf geen vragen meer te stellen, want als hij ‘ m wil beantwoorden komt hij in mijn persoonlijke ruimte, Niet alleen bij mij maar ook bij andere kinderen, Ik voel me oncomfortabel ik weet niet of derest zich ook zo voelt, hij zit aan mijn wang zit aan je handen aan je arm hij is zo dichtbij mijn hoofd dat ik zijn adem ruik ‘ieuw’ Ik word er zo ziek van! Help mij! en ik vertel het niet aan mijn ouders en ook niet aan hem zelf. Want dat is akward. Ik heb jullie hulp echt nodig!!! :(

hoi allemaal. Ik ben Emma.Dit is mijn eerste berichtje op het forum van de kindertelefoon. Aan het eind van dit berichtje stel ik me kort voor aan jullie. Hieronder kunnen jullie lezen waarom ik op het forum zit etc.  Ik ben 12 jaar, en zit nu paar maandjes in de 1ste klas van de middelbare school. Ik vind de school zelf super leuk, alleen heb ik geen vrienden in mijn klas. Ik ga een deel hiervan proberen aan jullie te vertellen, maar wil dat niet te uitgebreid doen omdat ik bang ben dat kinderen uit de klas dit gaan lezen.Als eerst, ik heb geen vrienden in mijn klas. Ik heb geprobeerd nieuwe vrienden te vinden in mijn klas, maar dat is niet gelukt. Ik wil echte vrienden waarmee je kan lachen, waar je veel van houd en die je begrijpen. Die heb k niet. In een andere klas zitten wel vrienden, maar die hebben een heel ander niveau.In mijn klas worden regelmatig nare opmerkingen over mij zonder reden gemaakt. Ik word er eerlijk gezegd ook erg onzeker van: mijn lichaam, gezicht en alles wat

“Beste vriend gaat verhuizen, ver weg van mij.”Ja, die beste vriend van mij gaat (hoogstwaarschijnlijk) verhuizen, heel ver weg, 2.5 uur reizen ongeveer, al zou ik daar naartoe willen gaan. Maar het probleem is:Ik heb zelf amper (beste) vrienden, waarmee ik ‘echt’ mee kan communiceren, hij was/is (dan) letterlijk de enige waarmee ik normaal kon communiceren. Het doet gewoon pijn. Het feit dat ik straks weer geen vrienden heb, naar (ik denk) een stomme school ga, en nog meer dingen die gaande zijn, die niet per se meehelpen aan een betere situatie. Ik krijg dan ondertussen 4/5 dingen, die mentaal heel zwaar kunnen liggen, vooral voor iemand die met bijna niemand normaal kan communiceren/omgaan. En dat dan allemaal tegelijk. Super leuk natuurlijk. Ik heb gisternacht nog gehuild, aan het idee dat ik straks weer bij ‘square 1’ ben. Weer een rot school, weer amper vrienden/vrienden die mij niet (goed) begrijpen.Hoe kan ik hier een beetje mee omgaan, want ik heb echt geen zin om weer in een

Hallo mensen, Vandaag krijg ik te horen van mijn moeder dat mijn stiefvader zelfmoord heeft gepleegd. Iemand tips om hoe ik hier mee kan omgaan? Had een zeer sterke band met mijn stiefvader. 

Als ik tegen mensen zeg ‘hey mn mental health is niet goed, ik ben wss anders, ik kan wss minder dingen met je doen, sorry” is het meestal ‘je ziet er niet uit alsof je depressie hebt’ ‘ je bent altijd zo blij ‘ ‘je struggelt helemaal niet ‘ ‘ je zoekt aandacht ‘ door deze reacties wil ik sowieso gewoon opgeven. Ik haat het allemaal 

Hey, ik heb nogal wat mentale problemen, maar ik weet niet hoe ik aan mijn moeder therapie kan vragen, heeft er iemand tips?

Om meteen tot het punt te komen, ik ben 2 keer verkracht.mn ouders weten het, ik voel me zwaar kut en durf at the moment niks, niet naar buiten, niet slapen, niks.daarnaast heb ik ook last van een depressie.Ik heb hulp maar voel niet alsof het helpt, het voelt alsof alles nutteloos is, moet ik opgeven? Het het überhaupt nog zin om door te gaan met mijn leven? Ik weet het niet meer.

Hoi, ik zit dus met iets. Ik merk dat ik al een lange tijd mezelf niet meer ben, ik ben depressief, nooit meer blij. Maar ik ben bang dat mijn ouders/ familie me niet geloven of me raar vinden. Ik heb dit dus al 2 jaar en weet niet meer hoe ik dit op kan lossen.Het vreet van me, hebben jullie enige oplossing?In ieder geval bedankt voor het lezen, ik houd niet ervan om 500 woorden te gebruiken als hrt ook simpeler kan, vandaar. Sander 

ik heb mijn crush op google gevonden, hijs echt lekker en ik word zo  blij maar hij heeft me gesnapt omdat ik zn foto nu boven mn bed heb hangenadvies?

een vriendin van me heeft “krijg de tering” op een frans so gezet voor mijn docent frans en niemand weet het, wat moet ik doen? 

hallo, Ik ben vrij nieuw hier maar het leek voor mij de beste manier om mijn verhaal kwijt te kunnen, ofja wat in woorden te beschrijven valt. Ik ben een meid van bijna 16 en weet niet meer wat ik moet doen. Ik loop al mijn hele leven lang met buikpijn klachten en altijd werd mij verteld dat ik me aanstelde. Hoe ouder ik word hoe erger de pijn word. Er begonnen pijnaanvallen te komen gepaard met paniek aanvallen en zijn toch naar de dokter gegaan en doorverwezen naar het ziekenhuis. Onderzoeken, coloscopien, van alles gehad en geen duidelijke boosdoener kunne vinden dus ze hebben me de diagnose PDS ( prikkelbare darm syndroom) gegeven. Hierdoor ben ik overigens 8 dagen in het ziekenhuis opgenomen, en ik moet bekennen dat deze 8 dagen heel fijn waren. Geen stress van school, geen stress van het werk, bezoek liep naar binnen en naar buiten en als het fout ging kon ik meteen geholpen worden. Maar goed om even terug te komen ben ik er vol van overtuigd dat dit het niet is omdat mijn pijn

Heyyy,Ik zit in de 3e klas maar ik vind school echt niet leuk. Vorig jaar had ik een hele goeie vriendin waar ik altijd bij stond in de pauze maar alsnog vond ik school niet leuk door de kinderen op mijn school. Ik dacht dat dit jaar anders zou gaan en dat het beter zou gaan dan vorig jaar want vorig jaar was ik erg depressief. Maar ik ben die vriendin nu kwijtgeraakt en ik sta nu altijd alleen in de pauzes en de kinderen op mijn school vallen me de hele tijd dan lastig. Ik denk ook dat ik een sociale fobie heb aangezien ik niks durf en alles maar ontwijk maar ik durf het niet tegen me moeder te zeggen want die gaat me toch niet begrijpen want ze is een beetje ouderwets.

Heyy guyssIk wilde jullie even op de hoogte brengen van wat er allemaal is gebeurd. De vriendschap is beëindigd dat heeft zij zelf gedaan gisteren (28/11/22) Ik ben der kapot van maar ik heb me er bij neer gelegt aangezien ik me moest gaan veranderen. En ze me alleen maar pijn deed met haar woorden zo noemde ze me psychisch, kut wijf, ik was niet goed bij me hoofd, ik moest andere vrienden gaan zoeken, en bij iemand anders gaan huilen, Zo als gewoonlijk was zij behoorlijk boos ik kon de woede in der ogen zien, En ik was behoorlijk down en verdrietig. Maar het is beter zo en ik ga der proberen los te laten. Het enige wat ik nog ga doen is haar een brief geven en een document maar dat document geef ik online anders gaat ze het weer tegen me gebruiken.Hebben jullie nog tips wat ik kan doen? Hoe ik haar los kan laten?