Emotionele problemen en gevoelens

he he,ik heb een leuke online vriend. we vinden allebij veel dingen beide leuk en vgm heb ik ook een beetje gevoelens voor hem… maar de laatste tijd begint hij vaak dingen aan mij te vragen die mij heel uncomfy maken. maar we zijn hele goede vrienden enzo dus ik vind het ook stom om hem ineens gedag te zeggen. wat zou ik moeten doen? ik heb hem een keer een foto gestuurd van mij outfit (dat doen wij beiden vaak omdat we heel erg into fasion zijn) alleen daar heb ik ook een soort spijt gevoel van? omdat het een foto was in een iets korter rokje. daar zei hij dan ook weer 1 keer was geks over. ik weet echt niet wat ik moet doen en elke keer als ik aan hem denk krijg ik een spijt gevoel…  (ow ja btw, ik ben 15 en hij is 17. voor mij is dat nog oke want irl heb ik ook een vriend van 18 en ik ga vaak met oudere kinderen om.) bedankt voor het helpen :)

Lmao ik ben zo klaar met mn leven atp. Ik heb dus in groep 7/8 als serieuze problemen gehad met mn mental health, en t komt gwn terug ofz. Ik ben toen ook bij een psycholoog geweest maar daar ging ik na een jaar weg omdat ik gwn niet met hem praatte. Ik wil gwn iemand die het zelfde is als ik en ik heb die persoon gevonden alleen diegene laat me nu gwn in de steek. Ik snap het goal van mn leven niet meer, ik word geboren en er word van me verwacht 18 jaar naar school te gaan en een opleiding te doen. Dan een 9-to-5 en dan pensioen en dan ga ik gwn dood. Daar zit ik dus mooi niet op te wachten.  School gaat dus best wel prima en tis bijna vakantie dus das gelukkig over maar k doe vwo dus over 7 weken weer lekker overspannen enz. K heb geen idee wat ik ga doen na school. Ik heb al zo vaak aan zelfmoord gedacht, in groep 7+8 durfde ik uiteindelijk niet. Het enige wat me nu in de 3e tegenhoudt is het feit dat recent een familielid zelfmoord heeft gepleegt op 60jarige leeftijd, en ik zag da

Hoi,Ik ben 14 jaar en heb een aandoening genaamd broze botten. Door die aandoening ben ik vaak onbegrepen en heb ik nooit echte vrienden kunnen hebben. Hoe aardig ze ook doen ze zien altijd alleen mijn lichaam en negeren mijn rolstoel of juist andersom. Als ze alleen mijn lichaam zien denken ze dat ik ineens alles kan, als ze mijn rolstoel zien denken ze dat ik niks kan. Ik heb nooit iemand gehad die allebei aankon. Daar struggelde ik heel lang mee en het gevolg daarvan is dat ik in dit jaar, het jaar 2020 in januari ongeveer op een datingsite ging en dat is de grootste fout die ik ooit heb gemaakt.  Ik raakte daardoor in een depressie en wilde zelfs zelfmoord plegen omdat niemand mij begreep en mijn ouders wilde niks van wat ik zei geloven. Toen kwam ook nog corona en ging het steeds slechter. Op een dag stond in ongeveer een klein halfuurtje langs de trambaan met mezelf aan het debatteren of ik zelfmoord zou plegen of niet. Ik heb het natuurlijk niet gedaan want anders zag je deze to

toen ik 7 jaar was zat ik op omegle en toen hebben er meerdere pedofiele mannen misbruik van mij gemaakt en ik weet niet hoe ik hiermee moet omgaan, ik denk hier zeer vaak aan en het doet mij oprecht pijn en ik weetniet hoe ik deze pijn moet stoppen alvast bedankt voor de hulp 

Ik ben kapot , mijn wil is op … niemand ziet het maar ik wil niet meer . Ik wil haar en alleen haar , zonder haar is er niks voor mij hier . Maar zei wil mij niet , dat is duidelijk . 4 jaar duurt dit nu al … waarom , waarom als ik haar zie komt alles terug . Waarom is er niks dat ik liever wil dan dat ene berichtje of die ene knuffel , ze voelt zo zacht zo lief zo … mij . Ik denk dat mijn tijd hier erop zit , met deze pijn kan ik niet leven . Maar ik moet , voor mijn familie ..

Heyy ik heb  een aantal maanden geleden een paar topics gepost en ben een tijdje actief geweest op het forum. Toen ik die dingen postte ging het niet goed met mij en nu is het echt keihard achteruit gegaan, Ik heb 2 weken geleden bijna een zelfmoord poging gedaan maar toen kon ik het uiteindelijk toch niet. Ik ben sinds een tijdje wel gestopt met mezelf snijden maar dat betekent niet dat het nu beter gaat. Ik heb een depressie en sociale angst.Er is wel sinds een paar maanden iemand in mijn leven gekomen waar ik veel van houdt. Hij zorgt ervoor dat ik nog leef al weet hij dat zelf niet eens. Ik ga nu over een maandje verhuizen en heb er nog steeds veel moeite mee. Ik ga wel over naar de derde maar mijn cijfers zijn wel flink achteruit gegaan. Vaak probeer ik om al mijn pijn in iets anders om te zetten maar dat lukt niet zo goed. Dit jaar mede door corona zijn er 6 dierbaren van mij overleden waar ik ook veel moeite mee heb. Ik weet niet echt wat ik wil bereiken met dit topic maar ik wi

Hoi!Ik heb een probleem. Ik ben namelijk snel gestrest in sociale situaties en ik ben er altijd van overtuigd dat mensen iets negatiefs van mij vinden. Ik kan ook niet duidelijk praten tegen mensen die ik niet goed ken en als ik in de klas moet praten (bijvoorbeeld als er iets aan mij gevraagd wordt of als ik moet presenteren), raak ik in paniek, kom ik niet uit mijn woorden en krijg ik soms moeite met ademhalen. Ik denk dat ik misschien sociale angststoornis heb. Ik heb een paar testjes gedaan op het internet die allemaal zeiden dat ik sociale angststoornis zou kunnen hebben, maar ze zeggen ook dat als ik het zeker wil weten, ik naar een professional moet gaan. Ik wil het graag zeker weten en ik zou ook graag hulp willen want ik heb er veel last van en het heeft een negatieve invloed op mijn sociale- en schoolleven, dus naar een professional gaan zou een goede oplossing zijn, alleen durf ik het niet zo goed aan mijn ouders te vertellen. Ik ben bang dat ze me niet geloven of vinden dat

hey, Ik weet dat mijn vraag misschien gek is, maar ik heb niemand anders om mee te praten.Ik heb al tijden last van angstgevoelens, het probleem is dat ik volgende week naar de tandarts moet. Ik wacht al een jaar met het maken van de afspraak, en daarna heb ik een paar maanden moeten wachten op de afspraak. Maar, nu is het zover en ik durf niet, ik durf echt niet. Er zitten gaatjes in mijn kiezen en door het tandenknarsen is mijn gebit erg beschadigt, en zitten mijn tanden vrij losjes. Ik schaam me zo, ik ben nog maar 15 wat moet de tandarts wel niet denken als hij mijn gebit ziet. Daarnaast wil ik een beugel, ik moet een beugel. Maar na mijn gebit te laten zien durf ik niet ook nog te beginnen over een beugel. Ik ben al zo'n probleem want er moeten 100 nieuwe afspraken gemaakt worden om gaatjes op te vullen enzo, en dan wil ik ook nog een beugel. Ik schaam me maar ik hoop dat iemand mij tips kan geven, tips om te praten met de tandarts, tips om me minder te schamen en tips om uberhaup

Hallo ik ben Vince en ben 13 jaar.Ik heb wel wat vrienden maar die kunnen nooit buitenspelen.Ik heb 1 vriend die ik al 11 jaar ken maar die woont een stukje rijden.Kinderen doen soms vervelend tegen mij.Ik zit in de 3e klas en ben in mijn groeispurt, 179cm.Daardoor ben ik dun en weeg ik maar 55kg.Heeft iemand tips hoe ik me minder eenzaam kan voelen?

heyy, sinds ongeveer vorig jaar krijg ik soms een bepaalde herinnering in me hoofd. Ik krijg dan beelden waarbij me vader me (best hard) slaat. Ik weet niet zeker of het een ‘echte’ herinnering is want nu doet hij dat nooit meer.. Maar hij is wel een man die heel snel boos wordt, dat komt ook deels door zijn autisme. Ik weet dus niet zeker of deze dingen echt gebeurd zijn maar ik heb beelden die best heftig zijn en ik weet gewoon bijna zeker dat dit echt is.  ik ben bang om het te vragen. Wat zouden jullie doen en is het heel erg als hij dat vroeger echt gedaan heeft, is slaan mishandeling??groetjes:)

Ik ziet nu een paar maanden in een depressie en het is de hele tijd alleen maar erger geworden, ik zie nu geen reden om nog te leven.Ik ben pas 13 jaar, maar ik ben nu al veel te moe om nog door te gaan. Ik weet niet waarom ik me zo voel, want ik heb goede relaties met mijn familieleden en ik heb iemand waar ik van hou, ik heb niet echt vrienden maar zo erg is dat nou ook weer niet. Ik ben wel transgender, dat is natuurlijk wel een reden waardoor ik me slecht voel maar voordat ik erachter kwam dat ik trans was voelde ik me ook al slecht. En ja, school is natuurlijk sws kut, ook omdat ik geen energie heb om ook maar ooit iets te doen, maar zonder veel moeite haal ik hoge cijfers. Ik heb al psychologische hulp, maar dat maakt het niet veel beter. Soms stop ik met eten, niet om mezelf iets aan te doen of om af te vallen, ik heb gwn geen energie en nood om te eten.Weet iemand hoe ik me iets beter kan laten voelen?

heyy met mijj dit is de eerste keer dat ik dit zelf gebruik, maar vindt het geweldig om andere te helpen! ik ben een meisje 15, het is vandaag 7jul en ik ga  15jul op vakantie met mijn papa en broertje maar ik heb allemaal horizontale krassen op mijn beide bovenbenen, echt helemaal vol. ik zou het zoo fijn vinden als iem mij zou kunnen helpen. het zij nu wa lichtbruinen krassen omdat het al van ff geleden is (een maandje denkik) maar je ziet ze wel superr hard. ik kan er geen pleisters op plakken, geen windel dragen of geen make up gebruiken.ga naar spanje, ik draag korte dingen, ga in het water,… ps ik ben voor nu gestopt met snijden voor alle drama te vermijden met het verbergen al bedankt om het allemaal te leze :)

Hoi! Ik ben een non binair trans persoon, 13 jaar oud (bijna 14) en ik heb problemen met geil zijn. Altijd als ik geil ben, dan denk ik zovan: Wat? Niet dit weer! Of ik denk: Nee! Ik mag me niet overgeven aan deze gevoelens! Ik voel me echt enorm beschaamd en schuldig voor mijn geile gevoelens en ik weet maar niet waar het vandaag komt! Iemand please help mij! Hoe komt dit?

Hoi, ik ben een meisje van bijna 13 jaar en ik zit nu in de eerste van het middelbaar onderwijs. Maar ik heb een probleem. Want ik pieker heel veel, voel me gestrest en moe en ik heb soms lichte paniek. Ik ben dus bang dat ik een angststoornis heb. Ik wordt namelijk al bang wanneer ik iets voor de klas moet zeggen, dan krijg ik het heel warm en begin te stotteren. Ook heb ik dan het idee dat ik wordt uitgelachen. Ik haat dit. Ook wanneer ik s avonds in mijn bed lig begin ik na te denken: Had ik dit wel moeten doen? Vinden ze me raar? Vinden mijn vriendinnen mij nog wel aardig? En dat soort dingen. Soms kan ik er gwn niet van slapen. ik heb ook het idee dat ik miss een paniek aanval heb gehad, het gebeurde tijdens een toets. Ik begon helemaal te trillen en ik werd misselijk en mijn ik wist niet meer wat ik moet doen.  wat moet ik doen? Stel ik me aan? Ik hoop dat iemand tips heeft! groetjes Madelief

HeyyIk heb een paar maanden geleden te horen gekregen dat ik waarschijnlijk een lichte vorm van autisme heb. En ik heb al eerder mentale problemen gehad dus ik heb al vaker gedacht wat het zou kunnen veroorzaken. En ik denk dat het we; autisme zou kunnen zijn, maar ik wil dat echt niet accepteren. Omdat ik heel hard gewerkt heb om op sociaal vlak en qua zelfvertrouwen omhoog te gaan en omdat het ook wel lukte, maar het gaat dan toch weer een beetje terug. En als ik gewoon (of heel erg) verlegen zou zijn, dan zou dat werk echt zin hebben gehad en dan zou ik me uiteindelijk vrij kunnen voelen in die dingen en gewoon kunnen meedraaien. Maar als het autisme is dan kom ik van bepaalde dingen nooit af en dat maakt dat ik het echt niet wil accepteren. Want ik wil kunnen verbeteren in dingen waar ik nu moeite mee heb. En dat ik me er dan ook echt fijn bij voel zonder erover blijven na te denken.  Ik vergelijk mezelf ook constant met anderen en ik heb heel vaak het gevoel dat ik echt gefaald he

Hallo, ik heb last van depressie maar ik heb dit nog nooit tegen iemand vertelt/ durven te vertellen. Ik heb nu de moed verzamelt om het tegen met beste vriendin te vertellen maar hoe vertel je zoiets? En wanneer kan ik het beste doen?  

hoi ik ben Lisa, een meisje van 14. Ik voel me al een tijdje niet goed. Dit komt omdat ik me op bijna alle vlakken anders voel dan andere en ik val mensen niet graag lastig met mijn problemen. Een tijdje geleden (ongeveer 6 maanden) ontdekte ik een manier om alles heel eventjes te doen stoppen namelijk straffen. In het begin 24u niet drinken, 48u niet drinken, een aantal dagen niet eten en zo steeds opbouwen tot snijden. Mijn beste vriend had dat gemerkt en ik hem dan ook in vertrouwen verteld dat ik dat deed en hij reageerde erg begripvol. Vorige week ging een meisje naar hem toe en vroeg iets over me. Ze kregen een discussie en ineens riep hij voor de hele klas dat ik zelfmoord wil plegen. Ik stond vastgeplakt aan de grond en keek direct naar de leerkracht die vervolgens mij ook raar aankeek. Na de les moest ik een uur op gesprek met haar. Ze vroeg of dat het waar was wat ze gehoord had. Ik ontkende alles, want zoals ik al eerder verteld heb; ik val mensen niet graag lastig met mijn

Ik heb al een langere tijd last van stress problemen en tekenen van depressie. Ik zoek iemand om mee te praten. Ik heb het idee dat ik zelf ook goed kan helpen, (alleen niet mezelf) dus ik wil ook wel elkaar helpen. Eigenlijk gewoon iemand die van me af staat en ik mee kan praten.  Ik ben zelf 2 maanden clean, maar ik heb een grote drang. Wie heeft het zelfde probleem en zoekt ook iemand? Dan kunnen we elkaar helpen. Ik heb trouwens ook cravings.

Beste iedereen, de laatste 2/3 weken gaat het niet al te best met me. Ik heb nog een stomme toetsweek voor de deur en daar heb ik geen zin in. Ook met vrienden, mijn toenmalige ‘beste’ vriendin heeft mij crush zowat ‘afgepakt’. Terwijl ze wist dat ik hem leuk vind. Verder ben ik laatste tijd veel alleen, niemand kan ineens meer afspreken. Ik trek het niet meer, mijn leven was eerst zo anders, ik ging elk weekend afspreken, uit etc. En nu heb ik in 3 weken tijd 2x afgesproken, 1x was heel kort ook nog.  Ik denk gewoon aan de tijd van toen en nu is dat niet meer, ik loop hier zo tegen aan en word er gewoon verdrietig van als ik er aan denk. Nu heb ik ook alleen maar in mijn gedachte dat dit een stomme zomer wordt. Ik probeer positief te zijn maar door alles dat nu zo opstapelt over mijn crush, beste vriendin, andere vrienden, school, thuis ik heb van alles wel wat. Het maakt me gewoon ziek. Heeft iemand tips? 

Hey allemaal, Mijn beste vriendin heeft zelfmoord neigingen, ze doet aan zelfbeschadiging en heeft een laag zelfbeeld. Ook woont ze niet thuis omdat ze zich daar niet veilig voelt.  maar ik weet het dus niet meer, en ben zo bang ik haar te verliezen, ik kijk check altijd of ze nog wel ‘levend’ is, ik ben gewoon zo bang. Ik laat echter niet aan haar merken. Maar ik weet dus gewoon niet meer wat ik moet doen. Ze heeft hulp bij een psycholoog, maar ja. Heeft iemand tips? Ik zelf heb ook last van angststoornissen en sociale angststoornissen. Dus mijn mentale gezondheid gaat er ook een beetje onderdoor.

hallo allemaal,ik ben een meisje van 16 jaar. ik zit een hele lange tijd te denken aan vroeger toen ik klein was. mijn broer heeft mij denk ik verkracht, omdat toen ik klein was (ongeveer 6 jaar ) kan ik me erg goed herinderen dat mijn broer toen ( van ongeveer 12 jaar ) altijd op me ging liggen in bed en mijn zijn penis over mijn vagina aan het wrijven was. ik vind dit echt heel triest om over natedenken dat het is gebeurt, maar hier bleef het niet bij. mijn broer ging ook soms aan mijn vagina likken en allemaal rare dingen en hij zei toen dat ik dat ook bij zijn penis moest doen. ik wilde dat toen niet dus deed het niet, maar hij heeft het wel allemaal bij mij gedaan. ik durf er met niemand over te praten en als ik her met mijn broer erover wilt hebben zegt die dat hij het allemaal niet waar is maar ik denk gewoon oprecht dst hij het niet meer weet ofzo. mijn broer heeft pedenenos en ADHD. wat moet ik doen? is dit normaal? met ik verkracht? of wat is er nou gebeurt? als iemand antwoo

Vaak als ik in de auto zit ben ik bang dat we te snel gaan of dat er geen controle op zit dat ik kan crashen. Dit heb ik minder als mijn moeder rijdt, omdat zij wel goed is in rijden. Maar bij mijn vader of bij andere mensen gaat mijn hart sneller kloppen en moet ik soms mijn ogen dichtdoen om me beter te voelen. Soms raak ik zo gestrest dat ik voel alsof ik niet genoeg adem krijg n dan moet ik het raam helemaal open doen en mijn hoofd er (semi) uitsteken. Ik had er vroeger nooit een probleem mee als de bestuurder versnelde. Toen ik bij mijn ex in de auto reed was t echte een laagtepunt voor mij omdat ik ooit zo bang werd toen hij te hard reed dat ik aan hem zat en schreeuwde dat hij moest stoppen en hij heel abrupt van de weg af ging en remde langs de weg. Ik was zo geschrokken en liep verder. En toen ik ooit eens ging karten, was ik bij de eerste ronde ik zo in shock dat ik zo snel ging en dat ik er niks aan kon doen omdat ik in shock was dat ik heel hard tegen de muur crashte. Mij h

Hallo iedereen!Ik heb de laatste tijd heel erg veel last van veranderende emoties. Ik kan me boos, verdrietig, angstig of blij voelen uit t niets. Ook tijdens lessen. Ik ben ook erg impulsief geworden, dit is allemaal gebeurd nadat ik ben bedrogen door een “vriend”. Ik vertrouwde hem als een broer, maar blijkbaar kon dat niet, hij heeft me gebruikt en ik voel me er erg naar door. Hierdoor zit ik al een tijdje te denken of ik borderline heb, is dit raar en hebben jullie tips?Alvast bedankt!

Ik ben een meisje van 13 jaar. Net gebeurde het ergste wat er in mijn leven ooit is gebeurd. Ik heb net dansen gehad en ik fietste samen met een paar vriendinnen naar huis. Althans, ik dacht dat het vriendinnen waren. Toen ik nog met 1 vriendin aan het fietsen was, zei ik dat het me dwars zat dat ze altijd maar aan het zeuren is over hoe zwaar haar leven is en ze is alleen maar aan het zeuren over school en zo. En ze vraagt nooit hoe het met mij is. Want ook met mij gaat het niet goed. Dan heb ik juist een vriendin nodig die er voor me is. En juist haar. Ik ken haar al langer dan 10 jaar. Het was altijd zo leuk tussen ons. Maar nu  ben ik ook gewoon echt klaar met haar. Dus dit betekent dat ik nu op school helemaal niemand meer heb. Ik denk ook steeds meer aan zelfmoord. Nu helemaal. Ik voel me zo rot. Het maakt me verdrietig, want ik heb nu het idee dat ik gewoon helemaal alleen ben.  Heeft iemand tips zodat ik school toch nog leuk kan maken voor mezelf?

Hoi! Ik heb vaak last van angsten, voor heel veel, zelfs onzinnige dingen zoals douchen, dan denk ik bijvoorbeeld stel nou dat de douchekop op mijn hoofd valt en ik sterf, zulk soort dingen. Ook ben ik bang voor tractors en andere grote voertuigen. mijn ergste angsten zijn hoogtevrees, dit belemmert me veel sport dingen, dat is helemaal niet fijn.De allerergste is hondenangst. Ik durf zelfs niet meer naar het park omdat daar misschien wel honden zijn, of durf ik niet bij iemand te logeren ofzo als die een hond heeft, dat is heel erg vervelend allebei.En mijn ouders die zeggen dat ik me niet moet aanstellen dus daar heb ik niet veel aan, ik ben echt heel bang voor deze dingen.hebben jullie tips om deze angsten te overkomen (vooral honden en hoogtes, maar anderen ook)? Ik zou het erg waarderen.