Emotionele problemen en gevoelens

Hoi ik voel me de laatste tijd zo slecht. Ik weet niet waarom maar moest dit effe kwijt anders ga ik mezelf weer iets aandoen en ja… Ik voel me de laatste tijd zo slecht en hopeloos ik snijd mezelf en heb een zelfmoordpoging gedaan ( nooit na doen dit) ik haat mezelf en weet het gewoon effe niet meer. Ik ben er zo klaar mee met al mijn gedachtes en de rest.. ik wil niet meer ik voel me zo leeg en de docenten hebben ook niks door die zien mij niet staan en als ik ze een hint geeft om duidelijk te maken dat het slecht met me gaat zien ze dat niet zoiezo ziet bijna niemand me staan in ieder geval mijn klas niet.  Ik ben vroeger heel erg gepest geweest en dat laat nu zijn sporen na… Ik haat mezelf en wil niet meer leven dat maakte ik toen ook mee en ja…Het enigste woord dat er nu nog in mij opkomt is HELP!!!! HELP!! be strong ;)Groetjes van mij

Ik ben nu 15 maar al sinds dat ik klein was had ik hier al problemen mee, het probleem: mijn oma bedoeld het goed maar mentaal is ze mij een soort van kapot aan het maken, maar je kunt met haar niet in gesprek gaan. Ze vat alles op als een soort persoonlijke aanval, door haar heb ik een mental breakdown, een trauma, een angststoornis en een depressie gehad. Dit vind ik moeilijk, want het blijft natuurlijk familie. Toch vind ik het altijd eng om daar heen te gaan, ik ben gewoon echt bang dat ze iets vraagt, als ik namelijk niet zeg wat zij al in haar hoofd heeft word ze boos, hierom heb ik een lichte angst voor mijn eigen oma. Heeft iemand tips wat ik het beste zou kunnen doen?

Hoi ik wil graag even hier mijn hart luchten omdat ik niet zou weten wat ik anders nog zou kunnen doen om me weer beter te voelen dus bereid je voor op een lang verhaal Ik ben een meisje en zit op de middle bare. Ik ben al sinds de basis school heel verlegen en had toen al een negatief zelfbeeld. Toen betekende dat verder nog niet zoveel. Maar nu is er meer bijgekomen. Ik vind mezelf te dik en ik vind nog steeds dat ik dunner moet worden ik ben dus een tijdje minder gaan eten en ben daardoor 2,5 kg afgevallen ( ik woog 56.6 en daarna 54 en ik weeg nu 56 en ik ben 1.65m lang) maar mijn moeder merkte dat ik heb haar verteld dat ik mezelf te dik vind ik heb het al 3 keer tegen mijn moeder gezegd omdat het steeds terug blijft komen een tijdje negeer ik het omdat ik me niet kut wil voelen en daarna laat ik het weer toe en ben ik verdrietig en ga ik meer sporten of minder eten ik heb het ook aan 3 echt goede vriendinnen verteld dat ik mezelf dik vond en minder deed eten ze zeiden dat ik dat

hey allemaalEen paar maanden geleden ben ik begonnen met zelfbeschadiging. Ik was net 2 weken clean (clean is als je niet aan zelfbeschadiging hebt gedaan) alleen nu weer een paar minuten :(Ik heb het gedaan omdat ik vandaag teveel heb gegeten en ik ben nu 0,7 aangekomen ik voelde me zo slecht ik had vandaag geen eten mee naar school want dat wil ik om af te vallen alleen een vriendin bood me een  koekje aan en die heb ik die aangenomen daar heb ik spijt van. Het bloed best wel heeft iemand tips voor me om het te verbergen voor als ik morgen naar school moet (geen make-up want ze zijn nog open)

Ik voel mij altijd verdrietig en bang. Altijd de hele dag. Bij alles wat ik doe ben ik bang. Bij sport, bij mensen, bij toetsen. Ik ben bang dat ik het niet kan. Ik heb ook paniek. Ik moet veel huilen. Bijna elke dag. Het liefst doe ik helemaal niets. Ik lig het liefst veel in bed. Dan kan ik ook niet iets fout doen.Ik kan niets. Ik ben stom. Ik ben mislukt. Alles wat ik doe gaat mis. Ze pesten me. Ik heb weinig vrienden. Ik voel mij alleen. Ik heb met mijn ouders en de mentor gepraat, die kunnen niet helpen. Ik ben ook dom. School kan ik niet. Ik moest naar vmbo tl/havo. Maar Havo lukte niet. Ik was te dom. Mijn cijfers waren te slecht. Ik ben bang dat het nooit meer leuk wordt. Dat ik altijd verdrietig blijf. Ik wil gewoon dat alles stopt. Ik denk dat niets of niemand mij nog kan helpen. Het is nutteloos. Het is hopeloos. Ik wil toch dat iemand helpt. Ik weet niet wat ik moet doen. Kan iemand mij helpen?

 Vraag 1: pieker jij veel??  Vraag 2: Pieker je wel eens over de meest onbelangerijke  dingen die helemaal niet nodig zijn zoals of je niet te dik te dun of ta lang of te kort bent?? Vraag 3: Pieker je wel eens over of je depressief bent? Vraag 4: Pieket je wel eens over het verleden??? Vraag 5: Pieker je er wel eens over of je last hebt van hyperventilatie of angst aanvallen??  Vraag 6: Pieker er je wel eens over wat er gebeurt zou zijn als je bepaalde situaties in je leven niet had meegemaakt? Vraag 7: ( alleen voor gepeste mensen) Pieker je er wel eens over wat er gebeurt zou zijn als je nooit gepest was geweest??  Vraag 8: Pieker je wel eens over de emoties van andere mensen??Vraag 9: Pieker je wel eens heel lang voordat je antwoordt geeft op een heftige vraag omdat je de waarheid niet wil zeggen?Vraag 10: Pieker je er wel eens over of je eigenlijk wel wilt leven??  Vraag 11: Pieker je er wel eens over wat je kan doen voor iemand die gepest wordt?? Vraag 12: Pieker je er wel eens o

Hoi, ik ben 12 jaar en een meisje met een probleem. Het is niet echt een probleem maar toch ook wel daarom heb ik moeite om dit te schrijven. Ik voel me gewoon down het komt en gaat maar ik kan niks goeds doen mijn familie helpt ook niet mee: als ik naar me kamer ga om te leren 'je helpt nooit met opruimen je bent al 12 leer wat van het huishouden' als ik beneden ben 'moet je niet leren haal een goed advies!' (Ik ben blijven zitten) . Begrijp me niet verkeerd ze zijn niet onaardig, ze zijn niet gemeen ze begrijpen me gewoon niet. Met me vriendinnen kan ik er niet over praten en ik heb het gevoel dat ik me vriendinnen kwijt raak.  Elke dag huil ik me inslaap terwijl ik me hand op me mond doe omdat ik niemand wakker wil maken. Ik huil om elk klein dingOp school is het niet zo daar voel ik me vrij soms is het en voel ik me echt stom maar dat merkt niemand, daar ben ik eigenlijk best populaire en heb ik het naar mijn zin. Maar wanneer ik thuis ben beginnen de tranen weer okal weet ik soms

Heyy allemaal, Ik ben zo blij dat @Julian12 weer terug is! We zijn allemaal erg blij. Dit wilde ik gewoon even zeggen.  xx Eenmeisje004 

Hallo allemaal ik ben een meisje ik ben 14 ik ben ongeveer 1m59 en ik weeg 44,1 zelf vind ik dit te veel ik probeer af te vallen door in de ochtend niks te eten (wat meestal niet lukt) en ik probeer op school niks te eten (dat lukt wel) bij het avondeten moet ik wel mee eten anders valt het teveel op. Ik voel me zo onzeker elke keer als ik moet omkleden bij gym ik wil gewoon mooi dun zijn. Een vriendin van school is erachter gekomen dat ik moeite heb met eten en van haar moet ik naar onze mentor gaan. Gisteren moest onze hele klas en soort vragenlijst invullen en er was ook een vraag en dat was: heb je iets waarvan je mentor moet weten dat je iets hebt ofzoiets was het ik weet het niet meer zeker maar die vriendin van me heeft me dus een beetje gedwongen om ja aan te kruisen omdat ze zich zorgen maakt ze bedoelt het natuurlijk goed alleen ik heb wel spijt dat ik het heb aangekruist. Waarschijnlijk moet ik dan binnenkort op mentorgesprek. Ze zij wel dat ze mee wou gaan alleen ik vind he

Hey,ik doe nu ongeveer een halfjaar aan zelfbeschadiging en ik had eigenlijk de vraag of iemand weet hoe ik in de zomer de littekens kan verbergen. In de winter was het maar makkelijk en deed ik gewoon een lange broek aan en klaar, maar nu heb ik ze op mijn armen en benen en weet ik niet hoe ik ze kan verbergen. Een lange broek en trui aandoen wordt het niet echt voor mij en make-up ook niet, want ik draag het niet. Pleisters werken ook niet, want iedereen vraagt dan steeds waarom ik zo vaak pleisters heb. Dus weet iemand misschien nog hoe ik die littekens kan verbergen?  -De tekst is aangepast, omdat deze in strijd was met forumregel 10. Plaats geen illegale, schadelijke, triggerende en/of choquerende (seksuele) inhoud of links op het forum.-

Heeey, ik heb ff jullie mening nodig! Toen ik nog op de basisschool zat (ik zit nu al weer in de 3e wtf), vooral in groep 7 en 8 voelde ik me vaak erg alleen, buitengesloten, ongezien, ongehoord en al die meuk 👍. Daardoor ging ik ook niet meer proberen om dingen te zeggen enzo want t niemand luisterde toch, en ik werd steeds banger om dingen te vragen omdat k me anders irritant voelde. Ik had het hele jaar het gevoel dat niemand, ook mijn eigen juffen, nooit echt door hadden hoe slecht het eigenlijk met me ging. Niemand vroeg ooit ‘hoe gaat het’ of zag het wnr ik weer eens tranen probeerde binnen te houden. (Als je meer info wilt over dingen, feel free m’n andere topics te lezen als je wil.)Blijkbaar hadden ze dus wel iets door. In mijn rapportopmerking stond ‘...je hoeft jezelf niet weg te cijferen, ook jouw mening is van groot belang en ook jij mag aangeven wat je nodig hebt. ...’  En ze wisten ook dat ik moeite had met om hulp vragenHet ding is; Is het gw mijn schuld dat dingen daa

Ik was afgelopen woensdag naar het archeon geweest. Het was best interessant en alles. Op een gegeven moment kwamen we bij de Romeinse tijd. Daar was een man in een beige/gebroken wit gewaad een soort uitleg aan het geven. Ik had last van mijn knie en ben op een soort stoeprand gaan zitten. Met aan mijn linker kant het Romeinse badhuis en rechts een tempel. Door de enthousiaste geluiden die rechts van me vandaan kwamen keek op. In richting waar het geluid kwam. Op precies dat moment keek die man me recht in mijn ogen aan. (Als dat kan op minimaal 80 meter afstand) Ik keek snel terug.  Wat later toen we bij dat badhuis wat gingen drinken kwam hij ook binnen. “Hallo!” Helemaal enthousiast keek hij rond. “Hooi” zei m’n zusje. “Ah dr is toch nog iemand die antwoord geeft!” Hij lachte en liep naar achter de balie om koffie te maken. Weer keek ik hem aan, hij keek op en glimlachte. Ik voelde me betrapt en keek snel weg.  Weer later was er een soort bijeenkomst in een stadion. (Een soort rond

Hii,  ik heb eventjes een vraagje. Hebben jullie tips om het denken voordat je iets zegt? Ik heb namelijk regelmatig dat ik iets eruit flapt en daarna spijt heb van wat ik zei. ik kan toch moeilijk voor alles wat ik wil zeggen van denken of moet ik dat gewoon doen? Hebben jullie tips??doeidoei 

Hi emm ik wil niet een lang verhaal schrijven of zielig lijken ofzo. Maar ik heb hulp nodig. Ik beschadig mezelf als het nii goed gaat met mij en in school jaar 2021-2022 en de zomervakantie is dat in totaal 7x misschien niet heel veel ofzo maar wel 7x te veel. Ik weer dat de 3de voor mij veel moeite gaat kosten dus het waarschijnlijk meer gaat worden. Mijn moeder heeft her 2x gezien de 1ste x zei ze niet meer doen en de 2de x deed ze niks. Iemand die mij kan helpen want ik heb ook zelfmoord gedachtes maar ik kan dat niet want weer hoe kapot ik was toen ik er achter kwam dat iemand die ik kende voor de trein was gesprongen. Groetjes AP.s. Alsjeblieft geef me tips ik hou het echt niet vol.

Heyy, Ik ben een meisje van 16 jaar en ik bijt mezelf. Ik ben er niet trots op maar dat is niet waar ik het nu over wil hebben. Laatst las ik namelijk ergens dat je infecties/tetanus kunt krijgen van een mensenbeet. Ik was helemaal in paniek en ik kan dus nergens vinden of dit ook geldt als je jezelf bijt (aangezien het je eigen bacterien zijn maar ik weet niet of het zo werkt?). Is er iemand die hier meer over weet? xx

Nou.. meestal elke dag wel.. dan ga ik denken dat als ik (bijvoorbeeld) nu niet een teddybeer aan raak gaat er iets ergs gebeuren. Dat gebeurt natuurlijk niet maar dat denk ik dan wel.. iemand tips.. 😕

Hoi allemaal, Ik ben vrijwel de hele zomervakantie niet actief geweest, omdat het op zich wel goed ging met mij, maar sinds kort heb ik een nieuw probleem. Zoals aan de titel te zien is, wil ik een suïcidale vriend laten vallen. Dit is zo voor de volgende redenen:-- Hij kost mij te veel energie-- Hij waardeert mij niet, ondanks dat ik eigenlijk zijn therapeut ben-- Hij waardeert anderen niet, ondanks dat zij hem ook helpen-- Hij heeft mijn geheimen doorverteld -- Hij is heel arrogantConclusie: hij is geen fijn persoon om in jouw vriendencirkel te hebben.Ik wil hem heel erg laten vallen, maar ik vind dat erg moeilijk, omdat ik bang ben dat hij zelfmoord gaat plegen. Dus: hoe pak ik dit aan??Alvast bedankt

Ik vraag me af of het gek is als je bang bent voor onbekende mensen? 

heyy,ik ben nu 13 jaar en zie sinds 1 jaar enge ‘dingen’.  Ik heb altijd al gedacht dat ik soort van mensen zag, maar dan was ik alleen thuis. Het afgelopen jaar zie ik steeds een man, als ik mijn ogen dicht doe en focus dan zie ik eerst lichtflitsen en dan zie ik die man weer. Ook als ik in huis rondloop zie ik hem. Zou hij er echt zijn of ben ik gwn gek? + mijn poes is 1,5 jaar geleden overleden, ik zie haar ook steeds door het huis lopen. Ik zat laatst aan mijn bureau in de online les en opeens zie ik haar weer. Dan zie ik haar niet heel scherp maar ik zie wel dat dat haar is.Mijn moeder heeft ook verteld toen mijn broer een baby was, dat mijn moeder ging slapen en wakker werd door zijn gehuil. Vervolgens zag ze haar vader (die op 65 jarige leeftijd was gestorven - toen al een tijdje geleden) aan de rand van haar bed staan. Maar toen verdween hij en stopte mijn broers gehuil. Ook heeft mijn broer vroeger gezegd dat hij als hij ging slapen met zijn opa (mijn moeders vader/dezelfde ma

hoi ik ben 14 jaar en ik heb steeds meer het idee dat ik dingen al van te voren weet zonder dat ik die dingen kan weten. zo weet ik als ik iemand ga tegen komen die ik lieven niet wil zien. Ook wist ik een keer dat er iemand van mijn familie zou overlijden en de volgende dag overleed er iemand. ik wist niet wie het zou zijn maar wist wel dat het iemand was. Vroeger onderdrukte ik dit gevoel vaak maar sinds toen ben ik er op gaan letten en gebeurt dit vaker. Ook droom ik soms over dingen die dan de volgende dag gebeuren. soms dat voel ik dat er iets of iemand die ik niet kan zien in de buurd is. Is dit normaal? hebben meer van jullie dit? xxx

Beste lezers van dit forum,ik ben nu 13, en ik heb het gevoel dat ik iets paranomaals heb. Al vanaf dat ik jong ben heb ik het gevoel dat ik ergens voorbestemd voor ben. Ik voel dat heel sterk. Ik ben voor mijn gevoel zeer bijzonder. Ik heb altijd voor iedereen klaargestaan enzo. Maar het gaat eigenlijk veel verder. Laast fietste ik met een vriendin, ze had een probleem. Op een een of andere manier vertrouwde ze me. Ik probeerde haar te helpen. En ik heb met haar lang gepraat. Ik heb nooit geleerd om om te gaan met hulp naar anderen, maar aan het eind van ons gesprek zei ze dat ik precies hetzelfde had gezecht als haar psycholoog. ik voelde de drang om haar te helpen heel groot. En iets hield mij tegen toen ik haar wilde helpen. Diep van binnen hield iets mij tegen om te kijken. En toen loste het probleem op! een ander soort voorbeeld: als ik iets wil een beschermende crikel ofzo dan kan ik zo iets maken. Als ik er echt in geloof kan ik het verschil voelen binnen en buiten mijn eigen g

Hoi! Ik ben 15 en ik denk dat ik depressief ben. Ik heb een jaar of twee geleden op therapie gezeten, deels voor een ADHD diagnose en deels voor sociale-angststoornis, maar ik heb sinds vorig jaar depressieve episodes (?) als school weer begint. Ik word op school gepest voor mijn uiterlijk, en het raakt mij (emotioneel) niet erg omdat ik er al me deal sinds de basischool. Ik word echter wel ongelooflijk boos, ik weet zelf niet op wie. Soms val ik terug op drank. Ik word niet erg dronken maar ik merk wel verschil: ik voel me wat lichter. Ik doe dit gelukkig niet vaak maar ik heb vaak de neiging om me daar toch weer aanhankelijk aan te maken. Weet iemand hoe ik dit gevoel kan onderdrukken/vervangen met iets wat niet schadelijk is voor mij? ​​​​​​​​​​​​​​-F

Hii sorry dat ik weer een topic start (ookal heeft wss niemand het door lol)maar ik had dinsdag avond repititie en ik had ineens een raar voorgevoel dat ik weg moest dus ik ging naar het toilet en ik voelde me ineens extreem angstig zegmaar zenuwachtig maar dan een slechte manier, ik was kortademig en ik had hartkloppingen en ik was ook een beetje zweterig. ik heb mezelf na een paar minuten naar beneden geforceerd en toen ging het langzaam weg. nou vroeg ik me af of dit een angstaanval is want ik dacht dat die veel heftiger waren maar ik zocht het op en nu ben ik in de war help!!!liefs zwart vogeltje

Ik zit in een mavo/havo klas en ik wil wiskunde op havo niveau doen want ik stond vorig jaar 7,8 voor wiskunde en bij mij op school moet je minstens een 7,5 staat om havo te doen en ik vind mavo bij wiskunde echt makkelijk en ik wil Duits eigenlijk ook havo doen en ik ben al vast aan het oefenen voor duits want ik vind echt een leuke taal maar ik vind mezelf te dom om me twee doelen te halen want ik kon net vorige schooljaar over ik denk dat het alleen maar komt omdat bloedarmoede heb want me mentor zei vorige school jaar alleen maar dat ik naar een speciale school moet en als ik geen goede cijfers halen dan moet ik van school af en dat wil ik niet daarom vind ik mezelf heel dom wat moet ik doen proberen me twee doelen te halen of niet proberen vanwege me mentor enzo 

Hi,ik heb de laatste paar 3 weken last van mijn rug en voel net of het nooit meer naar normaal gaat want van wegen mijn rugpijn kan ik sommigen dingen niet meer echt doen en ik weet ook niet echt wat ik moet  doen  met mij leven en ik voel mij verveelt, somber en heel vaak geïrriteerd. weten jullie misschien wat ik met deze dingen moet doen?zo graag tips willen krijgen!.