Hallo allemaal ik ben een meisje ik ben 14 ik ben ongeveer 1m59 en ik weeg 44,1 zelf vind ik dit te veel ik probeer af te vallen door in de ochtend niks te eten (wat meestal niet lukt) en ik probeer op school niks te eten (dat lukt wel) bij het avondeten moet ik wel mee eten anders valt het teveel op. Ik voel me zo onzeker elke keer als ik moet omkleden bij gym ik wil gewoon mooi dun zijn. Een vriendin van school is erachter gekomen dat ik moeite heb met eten en van haar moet ik naar onze mentor gaan. Gisteren moest onze hele klas en soort vragenlijst invullen en er was ook een vraag en dat was: heb je iets waarvan je mentor moet weten dat je iets hebt ofzoiets was het ik weet het niet meer zeker maar die vriendin van me heeft me dus een beetje gedwongen om ja aan te kruisen omdat ze zich zorgen maakt ze bedoelt het natuurlijk goed alleen ik heb wel spijt dat ik het heb aangekruist. Waarschijnlijk moet ik dan binnenkort op mentorgesprek. Ze zij wel dat ze mee wou gaan alleen ik vind

Hey,ik doe nu ongeveer een halfjaar aan zelfbeschadiging en ik had eigenlijk de vraag of iemand weet hoe ik in de zomer de littekens kan verbergen. In de winter was het maar makkelijk en deed ik gewoon een lange broek aan en klaar, maar nu heb ik ze op mijn armen en benen en weet ik niet hoe ik ze kan verbergen. Een lange broek en trui aandoen wordt het niet echt voor mij en make-up ook niet, want ik draag het niet. Pleisters werken ook niet, want iedereen vraagt dan steeds waarom ik zo vaak pleisters heb. Dus weet iemand misschien nog hoe ik die littekens kan verbergen?  -De tekst is aangepast, omdat deze in strijd was met forumregel 10. Plaats geen illegale, schadelijke, triggerende en/of choquerende (seksuele) inhoud of links op het forum.-

Heeey, ik heb ff jullie mening nodig! Toen ik nog op de basisschool zat (ik zit nu al weer in de 3e wtf), vooral in groep 7 en 8 voelde ik me vaak erg alleen, buitengesloten, ongezien, ongehoord en al die meuk 👍. Daardoor ging ik ook niet meer proberen om dingen te zeggen enzo want t niemand luisterde toch, en ik werd steeds banger om dingen te vragen omdat k me anders irritant voelde. Ik had het hele jaar het gevoel dat niemand, ook mijn eigen juffen, nooit echt door hadden hoe slecht het eigenlijk met me ging. Niemand vroeg ooit ‘hoe gaat het’ of zag het wnr ik weer eens tranen probeerde binnen te houden. (Als je meer info wilt over dingen, feel free m’n andere topics te lezen als je wil.)Blijkbaar hadden ze dus wel iets door. In mijn rapportopmerking stond ‘...je hoeft jezelf niet weg te cijferen, ook jouw mening is van groot belang en ook jij mag aangeven wat je nodig hebt. ...’  En ze wisten ook dat ik moeite had met om hulp vragenHet ding is; Is het

Ik was afgelopen woensdag naar het archeon geweest. Het was best interessant en alles. Op een gegeven moment kwamen we bij de Romeinse tijd. Daar was een man in een beige/gebroken wit gewaad een soort uitleg aan het geven. Ik had last van mijn knie en ben op een soort stoeprand gaan zitten. Met aan mijn linker kant het Romeinse badhuis en rechts een tempel. Door de enthousiaste geluiden die rechts van me vandaan kwamen keek op. In richting waar het geluid kwam. Op precies dat moment keek die man me recht in mijn ogen aan. (Als dat kan op minimaal 80 meter afstand) Ik keek snel terug.  Wat later toen we bij dat badhuis wat gingen drinken kwam hij ook binnen. “Hallo!” Helemaal enthousiast keek hij rond. “Hooi” zei m’n zusje. “Ah dr is toch nog iemand die antwoord geeft!” Hij lachte en liep naar achter de balie om koffie te maken. Weer keek ik hem aan, hij keek op en glimlachte. Ik voelde me betrapt en keek snel weg.  Weer later was er een soort bijeenkomst

Hii,  ik heb eventjes een vraagje. Hebben jullie tips om het denken voordat je iets zegt? Ik heb namelijk regelmatig dat ik iets eruit flapt en daarna spijt heb van wat ik zei. ik kan toch moeilijk voor alles wat ik wil zeggen van denken of moet ik dat gewoon doen? Hebben jullie tips??doeidoei 

Hi emm ik wil niet een lang verhaal schrijven of zielig lijken ofzo. Maar ik heb hulp nodig. Ik beschadig mezelf als het nii goed gaat met mij en in school jaar 2021-2022 en de zomervakantie is dat in totaal 7x misschien niet heel veel ofzo maar wel 7x te veel. Ik weer dat de 3de voor mij veel moeite gaat kosten dus het waarschijnlijk meer gaat worden. Mijn moeder heeft her 2x gezien de 1ste x zei ze niet meer doen en de 2de x deed ze niks. Iemand die mij kan helpen want ik heb ook zelfmoord gedachtes maar ik kan dat niet want weer hoe kapot ik was toen ik er achter kwam dat iemand die ik kende voor de trein was gesprongen. Groetjes AP.s. Alsjeblieft geef me tips ik hou het echt niet vol.

Heyy, Ik ben een meisje van 16 jaar en ik bijt mezelf. Ik ben er niet trots op maar dat is niet waar ik het nu over wil hebben. Laatst las ik namelijk ergens dat je infecties/tetanus kunt krijgen van een mensenbeet. Ik was helemaal in paniek en ik kan dus nergens vinden of dit ook geldt als je jezelf bijt (aangezien het je eigen bacterien zijn maar ik weet niet of het zo werkt?). Is er iemand die hier meer over weet? xx

Nou.. meestal elke dag wel.. dan ga ik denken dat als ik (bijvoorbeeld) nu niet een teddybeer aan raak gaat er iets ergs gebeuren. Dat gebeurt natuurlijk niet maar dat denk ik dan wel.. iemand tips.. 😕

Hoi allemaal, Ik ben vrijwel de hele zomervakantie niet actief geweest, omdat het op zich wel goed ging met mij, maar sinds kort heb ik een nieuw probleem. Zoals aan de titel te zien is, wil ik een suïcidale vriend laten vallen. Dit is zo voor de volgende redenen:-- Hij kost mij te veel energie-- Hij waardeert mij niet, ondanks dat ik eigenlijk zijn therapeut ben-- Hij waardeert anderen niet, ondanks dat zij hem ook helpen-- Hij heeft mijn geheimen doorverteld -- Hij is heel arrogantConclusie: hij is geen fijn persoon om in jouw vriendencirkel te hebben.Ik wil hem heel erg laten vallen, maar ik vind dat erg moeilijk, omdat ik bang ben dat hij zelfmoord gaat plegen. Dus: hoe pak ik dit aan??Alvast bedankt

Ik vraag me af of het gek is als je bang bent voor onbekende mensen? 

heyy,ik ben nu 13 jaar en zie sinds 1 jaar enge ‘dingen’.  Ik heb altijd al gedacht dat ik soort van mensen zag, maar dan was ik alleen thuis. Het afgelopen jaar zie ik steeds een man, als ik mijn ogen dicht doe en focus dan zie ik eerst lichtflitsen en dan zie ik die man weer. Ook als ik in huis rondloop zie ik hem. Zou hij er echt zijn of ben ik gwn gek? + mijn poes is 1,5 jaar geleden overleden, ik zie haar ook steeds door het huis lopen. Ik zat laatst aan mijn bureau in de online les en opeens zie ik haar weer. Dan zie ik haar niet heel scherp maar ik zie wel dat dat haar is.Mijn moeder heeft ook verteld toen mijn broer een baby was, dat mijn moeder ging slapen en wakker werd door zijn gehuil. Vervolgens zag ze haar vader (die op 65 jarige leeftijd was gestorven - toen al een tijdje geleden) aan de rand van haar bed staan. Maar toen verdween hij en stopte mijn broers gehuil. Ook heeft mijn broer vroeger gezegd dat hij als hij ging slapen met zijn opa (mijn moeders

hoi ik ben 14 jaar en ik heb steeds meer het idee dat ik dingen al van te voren weet zonder dat ik die dingen kan weten. zo weet ik als ik iemand ga tegen komen die ik lieven niet wil zien. Ook wist ik een keer dat er iemand van mijn familie zou overlijden en de volgende dag overleed er iemand. ik wist niet wie het zou zijn maar wist wel dat het iemand was. Vroeger onderdrukte ik dit gevoel vaak maar sinds toen ben ik er op gaan letten en gebeurt dit vaker. Ook droom ik soms over dingen die dan de volgende dag gebeuren. soms dat voel ik dat er iets of iemand die ik niet kan zien in de buurd is. Is dit normaal? hebben meer van jullie dit? xxx

Beste lezers van dit forum,ik ben nu 13, en ik heb het gevoel dat ik iets paranomaals heb. Al vanaf dat ik jong ben heb ik het gevoel dat ik ergens voorbestemd voor ben. Ik voel dat heel sterk. Ik ben voor mijn gevoel zeer bijzonder. Ik heb altijd voor iedereen klaargestaan enzo. Maar het gaat eigenlijk veel verder. Laast fietste ik met een vriendin, ze had een probleem. Op een een of andere manier vertrouwde ze me. Ik probeerde haar te helpen. En ik heb met haar lang gepraat. Ik heb nooit geleerd om om te gaan met hulp naar anderen, maar aan het eind van ons gesprek zei ze dat ik precies hetzelfde had gezecht als haar psycholoog. ik voelde de drang om haar te helpen heel groot. En iets hield mij tegen toen ik haar wilde helpen. Diep van binnen hield iets mij tegen om te kijken. En toen loste het probleem op! een ander soort voorbeeld: als ik iets wil een beschermende crikel ofzo dan kan ik zo iets maken. Als ik er echt in geloof kan ik het verschil

Hoi! Ik ben 15 en ik denk dat ik depressief ben. Ik heb een jaar of twee geleden op therapie gezeten, deels voor een ADHD diagnose en deels voor sociale-angststoornis, maar ik heb sinds vorig jaar depressieve episodes (?) als school weer begint. Ik word op school gepest voor mijn uiterlijk, en het raakt mij (emotioneel) niet erg omdat ik er al me deal sinds de basischool. Ik word echter wel ongelooflijk boos, ik weet zelf niet op wie. Soms val ik terug op drank. Ik word niet erg dronken maar ik merk wel verschil: ik voel me wat lichter. Ik doe dit gelukkig niet vaak maar ik heb vaak de neiging om me daar toch weer aanhankelijk aan te maken. Weet iemand hoe ik dit gevoel kan onderdrukken/vervangen met iets wat niet schadelijk is voor mij? ​​​​​​​​​​​​​​-F

Hii sorry dat ik weer een topic start (ookal heeft wss niemand het door lol)maar ik had dinsdag avond repititie en ik had ineens een raar voorgevoel dat ik weg moest dus ik ging naar het toilet en ik voelde me ineens extreem angstig zegmaar zenuwachtig maar dan een slechte manier, ik was kortademig en ik had hartkloppingen en ik was ook een beetje zweterig. ik heb mezelf na een paar minuten naar beneden geforceerd en toen ging het langzaam weg. nou vroeg ik me af of dit een angstaanval is want ik dacht dat die veel heftiger waren maar ik zocht het op en nu ben ik in de war help!!!liefs zwart vogeltje

Ik zit in een mavo/havo klas en ik wil wiskunde op havo niveau doen want ik stond vorig jaar 7,8 voor wiskunde en bij mij op school moet je minstens een 7,5 staat om havo te doen en ik vind mavo bij wiskunde echt makkelijk en ik wil Duits eigenlijk ook havo doen en ik ben al vast aan het oefenen voor duits want ik vind echt een leuke taal maar ik vind mezelf te dom om me twee doelen te halen want ik kon net vorige schooljaar over ik denk dat het alleen maar komt omdat bloedarmoede heb want me mentor zei vorige school jaar alleen maar dat ik naar een speciale school moet en als ik geen goede cijfers halen dan moet ik van school af en dat wil ik niet daarom vind ik mezelf heel dom wat moet ik doen proberen me twee doelen te halen of niet proberen vanwege me mentor enzo 

Hi,ik heb de laatste paar 3 weken last van mijn rug en voel net of het nooit meer naar normaal gaat want van wegen mijn rugpijn kan ik sommigen dingen niet meer echt doen en ik weet ook niet echt wat ik moet  doen  met mij leven en ik voel mij verveelt, somber en heel vaak geïrriteerd. weten jullie misschien wat ik met deze dingen moet doen?zo graag tips willen krijgen!. 

Hallo, Ik ben 12 en plas nog steeds in bed😐Ik moet over 2 weken op kamp met mijn nieuwe klas en nog niemand, ik vind dit heel spannend. Ik wil mijn mentor er eigenlijk niet over vertellen omdat ik net op de middelbare zit en dan moet je het zelf vertellen in plaats van je ouder enzo.  Thuis draag ik ook geen luiers, en als ik die op kamp wel zou dragen zouden ze dat kunnen zien. Logeren doe ik wel gewoon en dan gaat het altijd goed, maar 4 nachten hou ik niet vol denk ik. Heeft iemand een idee wat ik kan doen? 

Hey ben ik weer. Ik voel me sinds ongeveer half juli veel minder vrolijk dan dat ik daarvoor was. Ik ben al ander half jaar gestopt bij de psycholoog omdat ik geen recht meer had op meer afspraken. Het ging op dat moment ook wel beter met mij. Nu is het redelijk snel achteruit gegaan met mij. En tuurlijk heb ik ook momenten dat ik wel heel erg geniet van sommige dingen maar minder als eerst. Weet iemand wat ik kan doen want ik mag niet meer naar de psycholoog en ik wil ook niet als raar gezien worden op mijn nieuwe school. Groetjes 

Hoi, ik word namelijk binnenkort onderzocht, het onderzoek is voor om te bekijken of ik autisme heb of niet, want lang geleden hadden specialisten ook mij onderzocht of ik autisme heb, maar dat is nooit verder gegaan en nu pas word ik echt onderzocht of ik autisme heb of niet. Ik heb wekelijks op donderdag op school een gesprek met een psycholoog, daar heb ik ook aangegeven dat ik namelijk last heb van dat ik nare herinneringen van vroeger, dat ik moeite heb om die herinneringen aan die nare dingen los te laten. De psycholoog zei dat ik namelijk therapie moet krijgen en de therapie, dat is voor mensen, die moeite hebben om herinneringen los te laten die niet zo fijn zijn. Ik reageer namelijk heel heftig altijd als ik aan die herinneringen denk. Met die therapie hoop ik dat ik wat minder heftig ga reageren, maar wanneer dat gaat gebeuren, dat weet ik dus nog niet. Ik heb dus namelijk traumatische ervaringen opgelopen vroeger. 

Haii,Ik realizeerde me laatst dat de wet en regels me steeds minder (weinig tot niet) beginnen te boeien. En niet eens bewust, of opzettelijk. Ik ben toen ik jonger was altijd heel netjes en 'braaf' geweest, misschien iets te. Maar de laatste tijd doe ik best veel dingen die illegaal zijn. Niet allemaal strafblad illegaal. Maar wel illegaal. Dingen die ik een jaartje terug nooit zou doen. Ik voel me best leeg de laatste tijden, daarom doe ik dit waarschijnlijk. Hebben andere dit ook?

Ik ben een jongen 14 jaar oud alleen ik ben heel erg verlegen en heb last van social anxiety zo erg dat ik soms het gevoel heb dat ik moet uitbarsten van het huilen hebben jullie tips, zodat ik met meer mensen kan praten op mijn nieuwe school? 

Het word allemaal teveel want me beide ouders houden niet van mij en ik ben bi en ik durf het niet aan me familie te zeggen want ik ben bang dat ze boos worden op mij ik ben bang dat iemand boos op me wordt dat komt omdat me broers boos worden op me oma (ik woon bij me oma voor de mensen die het niet weten) op school goed het ook niet goed want me mentor gaf me vorige school jaar echt het hele schooljaar stress vanaf begin van het schooljaar begon het mijn begeleider had ik mijn nummer gegeven maar de hele vakantie niks van gehoord ik heb ook geen vrienden want ik durf geen vrienden te maken ik word ook een beetje gepest in groep acht omdat ik goed bevriend was met een jongen die paar jaar jonger was dan me ik ben ook erg onzeker vooral dat ik te dik ben dat was ik ook in groep acht ik voel me ook van veel dingen schuldig bijvoorbeeld dat mijn moeder is weggegaan toen ik 2 maanden is ik voel me dom en eenzaam ik denk dat ik depressief ben en ik wil dood en hoop elke nacht voor dat g

Ik ben bang om ouder te worden niet perse door de dood, maar ik heb geen zin om het leven serieus te nemen. Ik ben 15 en probeer alles op een gekke manier te doen om het voor mij en hopelijk andere leuk te maken. Docenten vinden het niet leuk maar mijn klasgenoten verder wel. Maar verder wil ik later kinderen hebben en heb het gevoel dat ik dat dan niet goed zou kunnen, omdat ik het misschien niet serieus ga nemen.

Hoi,Ik heb al 2 maanden een vrij leeg gevoel vanbinnen. En ik voel me gewoon niet zo gelukkig en best wel angstig. Ik ben angstig als ik dan denk aan m'n toekomst, dat in bijvoorbeeld nooit meer kan genieten. Ik geniet van niets anders, behalve afspreken met vrienden. En zelfs dan voel ik me verdrietig. En ik heb ook nooit echt zin meer in dingen. Vaak ben ik ook bang dat ik de derde klas niet haal. Omdat het al voor 50 procent telt in m'n examen. En niemand begrijpt me, en daarom voel ik me zo alleen. Ik weet wel wat ik vroeger leuk vond, maar ook daar beleef ik geen plezier meer in. Ik ben ook bang dat het alleen maar erger kan gaan worden. Ik heb geen zelfmoord gedachtes, maar ik ben wel bang dat ik die misschien ga krijgen. Hebben jullie misschien tips, of last van hetzelfde? Dan hoor ik het graag.Groetjes een vreselijk bezorgde en angstige tiener.