Gender & seksuele identiteit

Hallootjes.Ik ben geboren als meisje en ben altijd blij geweest als meisje. Als kleuter toen we spelletjes speelde. En je kon kiezen als wie je wou spelen koos ik altijd om een jongen te zijn. Bij buiten spelen en bij alles koos ik ervoor om jongen te zijn, terwijl ik mezelf gewoon als meisje zag. Nou paar jaartjes later, en ik weet het echt niet meer. Ik heb sommige momenten dat ik in eens een jongen wil worden en een chest binder wil kopen.  En besef dan dat dat best apart is sinds ik altijd al blij ben om een meisje te zijn. En op andere momenten voel ik me helemaal een meisje. Ik weet het niet meer. Ik ben zo confused. Help me pls <3

Hoe ik me voel en hoe ik eruit wil zien spreken elkaar best wel tegen en het maakt me zo verward. Ik ben een female at birth en vind het ook heerlijk om er feminine uit te zien, maar ik vind het niet prettig om een meisje genoemd te worden. For some reason wil ik niet geassocieerd worden met het gender ‘meisje’ en eigenlijk wil ik sowieso niet geassocieerd worden met welk gender dan ook, terwijl ik me wel feminine kleed en wrs ook vaak genoeg ‘meisjesachtig’ gedraag omdat ik nu eenmaal zo ben opgegroeid.Ik snap ook niet waarom ik pas sinds vorig jaar met mijn gender bezig ben, terwijl ik niks uit mijn jeugd kan herinneren dat erop zou kunnen wijzen dat ik niet cis ben. Ik bedoel, als ik werkelijk op het spectrum van nonbinair zit dan zouden daar toch al veel eerder aanwijzingen over moeten zijn geweest? Hoe klein ook! De meesten van degenen met wie ik er tot nu toe over heb gepraat waren verrast dat ik twijfelde over mijn gender, omdat ze niet het idee hadden gehad dat ik daarmee strug

Oke, het zit dus zo, ik wil graag een jongen zijn, maar soms ook een meisje blijven, helaas is dit niet mogelijk voor zo ver ik weet, maar soms wil ik geen van beide zijn en soms allebij. Ik weet nu niet wat ik moet doen en hoe ik het iemand kan vertellen, ik zou willen dat ik überhaupt het lef had om het iemand te vertellen. Veen mensen die ik ken zijn homo-fobisch en trans-fobisch, dus ik weet niet wie ik het kan vertellen en hoe ik dat dan moet doen. Ook denk ik dat ik een Lesbienne ben en dat ik Aseksueel ben, nu weet ik niet hoe ik dit aan iemand kan vertellen, dus ik zou graag hulp willen. Als iemand mij zou kunnen helpen zou dat enorm fijn zijn.xx

Hallo mensjes, hoe gaat het?Nou kijk. Ik heb een soort van probleem. Ik ben iemand die altijd gewoon zulke smeriger grappen maakt met mijn vrienden (niet als het hun uncomfy maakt hoor) heel leuk en stuff.  Maar als ik denk aan het idee aan sex en sex te hebben walg ik wel. Ik denk niet dat ik dat ooit zou willen doen. Ik kan me het wel zien doen met een meisje maar dan nog denk ik heel eerlijk gezegd dat ik het nogsteeds niet echt zou willen doen. Ik heb ook echt voor de laatste 4 jaar geen enkele romantische gevoelens gehad voor wie dan ook. Geen crush, niks. Dus ik vraag me af of ik misschien asexueel of aromatic ben. Zouden mensen die zich daarmee identificeren me aub kunnen helpen. DANKJE <3

Heyy zoals de titel al zei weet ik nu zeker dat ik lesbisch ben, ik heb twee jaar lang gedacht dat ik bi was maar lesbisch past toch beter bij me. Ik heb gister avond met me moeder een nieuwe vlag (lesbische vlag) gekocht ik had al een regenboog vlag hangen maar ik zou dan me vlag boven me bed willen, dus me moeder het zonder dat ik het echt hoefde te vragen me vlag ergens anders opgehangen 😊. Me vlag komt dinsdag binnen, gelijk daarna hang ik hem op ben er echt blij mee. Alleen me vader komt waarschijnlijk niet meer zo vaak me kamer in maar het is niet mijn probleem dat hij homofobies is 😚. xxx Lucky

HaiiIk weet al sinds groep 8 dat ik bisexueel ben, toen  had ik het aan mijn beste vriendin verteld en die lachte me uit en ging het vertellen aan wie het ook maar wou horen. Ik zei toen dat het een  grapje was en ik onderdrukte het gevoel en zei tegen mezelf dat ik gewoon straight ben. Nu, inmiddels ruim 2 jaar geleden, heb ik het aan mijn ouders verteld. Ze reageerde super positief gelukkig, maar met pride month volgende maand wil ik het ook aan mijn vriendinnen vertellen en meelopen met een optocht ofzo. Het probleem is alleen dat ze echt super veel kritiek hebben op alles rondom gay zijn, wat er bij mij weer voor zorgt dat ik niet eerlijk durf te zijn over mijn sexualiteit. Heeft iemand tips want ik weet het echt niet.xx zomaar iemand

Heyy,Ik ben een mens (non-binary) van 14 en vind al een tijdje een van mijn beste vriendinnen leuk en wil het ook graag tegen haar zeggen maar ze is dus pas geleden uit de kast gekomen als aromantic en asexual. Na een tijdje heb ik gevraagd hoe ze het wist dat ze aromantic en asexual is. Ze antwoorde dat ze eigenlijk niet echt verliefd is of ooit is geweest en dat ze denkt dat ze het ook nooit gaat zijn. En ze zei dat ze asexual is omdat ze geen aantrekkingskracht tot iemand voelt ofzo en ze zou nooit s*ks willen hebben of iets in die richting. Maar ze zei er ook bij dat ze eigenlijk wel verliefd wil zijn maar omdat ze het niet is identificeert ze zich met aromantic.Maar de vraag is dus moet ik het haar vertellen of niet. Want ik ben bang dat als ik het vertel dat ik onze vriendschap verpest. En ik kan niet zonder haar. Dus wat moet ik doen? 

Hoi,Ik ben al een tijdje in de war over wie er fout zit in mijn situatie.Ik kwam er achter dat ik gay ben, ik wilde wachten met dit aan mijn ouders vertellen tot ik ook echte gevoelens voor een meisje had gehad, ik deed dit. De reactie erop was naar mijn mening echt niet fijn. Ze hebben me waarschijnlijk wel elk stereotype ding verteld wat er maar bestaat (je hebt nog niet de juiste man gevonden, je bent te meisjesachtig ga zo maar door). Daarna hadden we het er een tijdje niet over, tot ze weer iets zeggen van 'oh is dat geen leuk vriendje voor jou??'. Ik zeg nee, 'waarom niet?' krijg ik terug. Oftewel het is niet serieus genomen en gewoon weer vergeten(misschien ontkenning?). Ook kreeg ik wel eens seksuele opmerkingen of opmerkingen waar ik vergeleken word met een man. Ik word daar heel ongemakkelijk van. Maar ook werd er regelmatig verteld dat ze met niet geloven en dat het nog alle kanten op kan gaan. (Daarmee bedoelen ze eigenlijk dat ik weer terug naar hetero zou gaan, ik begrijp

Heyy,ik wil graag een jongen zijn betekent dat dat ik trans ben?ik heb zoizo niet het gevoel dat ik een meisje ben. alvast bedankt 

Ik ben genderfluid en biseksueel alleen ik durf dit niet tegen mijn ouders te vertellen iemand tips?

Hoi,Al een tijdje denk ik dat ik aseksueel ben, want ik vind met mensen wel knap ofzo maar niet dat ik met iemand wil zoenen, seks of een relatie wil.ik heb het al tegen mijn ouders vertelt.Op een verjaardag vroeg mijn tante of ik een vriendje had en mijn moeder antwoorden meteen nee ze is aseksueel maar ze zei het heel sarcastisch dus ik weet niet of ze het meende.Ik ben er trouwens ook ook achter gekomen dat mijn tante heel erg homo fobisch is. Want ze is leraar en ze zei dat ze ontslag zou nemen als er een non-binair wc kwam.Heeft iemand tips? 

Hoi,Ik ben dus als een meisje geboren. Ik ben 12 jaar en heb er nooit echt problemen mee gehad dat ik een meisje ben. Maar sinds ik in maart 12 ben begin ik te twijfelen. Ik wil eigenlijk helemaal geen meisje zijn denk ik. Ik wil ook geen jongen zijn. Ik zou echt heel heel heel erg graag Non-binary willen zijn maar ik ben bang dat mijn ouders het niet zullen accepteren daarom probeer ik het steeds gwn achter me te laten en te aanvaarden dat ik een meisje ben maar het gaat gewoon niet. Ik wil echt graag Non-binary zijn. Ik ben heel erg bang dat ik mijn ouders gaan zeggen dat ik gewoon een meisje ben en dat ik te jong ben om dat al te weten enzo. Ik heb namelijk een unlabled flag in mijn hoesje gedaan en mijn ouders vroegen wat dat betekende ik zei inneplaats van: 'Dat ik me niet wil labelen met een geaardheid zoals bi, lesbisch, pan enzovoort'. Maar ik zei perongeluk: 'Dat ik me niet wil labelen aan een geslacht'. Dit ging echt perongeluk trouwens. Maar mijn ouders zeiden toen: 'Dat vin

Hoi ik ben Kayleigh en ik ben iig niet straight. (Bijna 14) in groep zes ben ik uit de kast gekomen met mijn vriendin van een jaar als lesbienne. Maar in de eerste vond ik jongens ook wel leuk. Ik vind jongens knap en heb crushes, en zoenen zie ik ook wel voor me, sex ook(niet dat dat boeit want ja bijna 14 jaar) en meiden hebben ik ook wel chrushes op maar wel minder en daar zie ik mezelf ook wel mee zoenen maar sex dan weer  niet. Ik had dus twee maand verkering paar maand terug met toen mijn beste vriendin. En toen wisten al mijn andere vrienden dat ze me helemaal niet leuk vond en vond dat ik haar dwong. Terwijl zij degene was die mij verkering vroeg. En zij wou het ook niet uit maken want dat had ze in groep zes al een keer gedaan. Ik was dus echt heel verdrietig en heb die hele vrienden groep uit mn leven verwijdert wat ik al jaren geleden had moeten doen want ze waren echt niet goed voor me. Maar iig voor haar was het niet echt dus was het voor mij dan wel zo? Of was het meer da

Hoi hoi,Ik praat nu al een tijdje met een meisje, ze is nu 4 maanden transgender, uit de kast gekomen. Ze staat op de wachtlijst voor een intake (deze duurt 2 jaar) waaruit je transitie begint. Ze slikt dus nog geen hormonen en als helemaal nog geen operaties. Ik denk wel dat ik haar leuk vind, maar ik ben bang dat het niet geaccepteerd wordt door mijn ouders en ook op school niet. Daarnaast is het ook lastig, want zij wordt 18 als ik net 16 ben. Is dat oke of is dat raar. Ik wil dr niet kwijt.Ik hoor graag antwoorden. Alvast bedankt <3!Ik ben een jongen van bijna 16

Ik ben geboren als mijsje. Ik heb me nooit echt last gehad van wat me gender zou zijn. Maar nu wel, en flink ook. Ik stress dag en nacht omdat ik gewoon niets meer kan bedenken! Ik identificeerde me als non-binair voor een tijdje, na een week ging ik er om huilen omdat het niet goed voelde. Ik was toen aan het denken en er over aan het praten, me vrienden zijden dat is misschien genderfluid ben. Maar als ik was waarom voel ik me alleen meestal een jongen of agender soms zelfs een trans jongen. Ik snap er niks van. Ik voel me niet als een mijsje. Maar ik voel me wel anders. Het is zo vreemd voor mij. Ik wil weten wat ik ben! 

Ik ben geboren als mijsje. Ik heb me nooit echt last gehad van wat me gender zou zijn. Maar nu wel, en flink ook. Ik stress dag en nacht omdat ik gewoon niets meer kan bedenken! Ik identificeerde me als non-binair voor een tijdje, na een week ging ik er om huilen omdat het niet goed voelde. Ik was toen aan het denken en er over aan het praten, me vrienden zijden dat is misschien genderfluid ben. Maar als ik was waarom voel ik me alleen meestal een jongen of agender soms zelfs een trans jongen. Ik snap er niks van. Ik voel me niet als een mijsje. Maar ik voel me wel anders. Het is zo vreemd voor mij. Ik wil weten wat ik ben! 

hoi  milan hier er zijn 2 meiden die voor de lol deze forum gebruiken die een keer willen chatten trap er niet in groetjes  Tekst aangepast door De Kindertelefoon ivm anonimiteit  

Heyy, ik twijfel al een tijdje wat mijn gender is en vanmiddag kwam ik de term “non-binair” tegen. Ik ben geboren als een meisje maar ik voel me niet echt een meisje, ook een jongen klinkt niet lekker. Dus dan non-binair? Maar tot hoever gaat dat? Alleen het uiterlijk enzo of is het meer? Als iemand tips heeft ofzo dan hoor ik het graagGroetjess

ik heb echt geen idee hoe ik moet beginnen maar ik ben waarschijnlijk trans FTM voel me al een jaar zo maar ik ben bang dat dit gevoel alleen door social media komt geen idee hoe ik heer mee moet omgaan mag ook in het Engels antwoorden (spreek zelf ook liever Engels) 

HalloIk ben laatst uit de kast gekomen als pansexueel persoon en nu zit iedereen me te pesten met ‘heb je peter pan al een kusje gegeven?’ of ze zeggen ‘Ceber ToetToet’. Ik heb al gevraagd, en geeist dat ze stopten maar ze deden het niet. Ik ben zelfs al naar de rector geweest. Toen waren deze 7 jongens een week geschorst (wow), en na die week nog steeds aan het pesten. Kan iemand me álsjeblieft advies geven?

Heyy, ik zit al een tijdje je met m’n gender en ik ga uittesten wat ik nou echt fijn vind. Ik wil ook echt heel graag kort haar. Ik heb nu tot m’n schouders maar ik wil zoals jongens het hebben. Is dat raar?  

Hoi, Ik ben een (trans)jongen van 15, ik heb dus een vagina. Toen bij mij de puberteit begon waarbij ik seksuele fantasieën kreeg, moest ik zo af en toe mijn gedachten op iets anders zetten omdat mijn vagina dan begon zeer te doen, een soort stekend gevoel. Verder heb ik er geen last van bij masturberen, en de pijn werd ook echt alleen opgewekt als ik aan iets seksueels dacht, en ging over als ik stopte met daaraan te denken. Ik heb het nu bijna nooit meer, eerder bijna altijd, maar nu alleen nog maar heel soms. Is dit normaal? Nogmaals, mijn vagina doet verder nooit pijn. Het is echt alleen dat stekende/prikkende gevoel als ik aan iets geils denk.

Ik ben non-binair (13 ) en ben verliefd op mijn beste vriend die ook non-binair is (14). We zijn nu ongeveer 2 jaar vrienden en voel sinds een paar maanden iets voor hen (ik denk dat ik demiseksueel ben) en sinds een paar maanden begon hen ook een beetje met me te flirten (of ik het op te merken), ik doe dat nu soms ook terug. We zijn allebij alleen uit de kast bij onze vriendengroep (doet er niet heel veel toe maar gewoon wat extra info). Op school praten we de hele dag en thuis gaan we gelijk appen. Ik twijfel wat hen bij mij voelt en of die meer dan alleen vriendschap zou willen. Ik heb nog nooit iets met iemand gehad, gezoend of wat dan ook dus ik vind het sowieso een beetje eng en ik ben bang dat onze vriendschap over is als ik het vertel.Wat kan ik doen?Alvast bedankt voor de antwoorden!! Edit: in de titel heb ik verliefd met een t geschreven, oeps..

Heyy, in mijn vorige topic had ik het over jongens haar. (Check die ook ff) ik heb besloten om het denk ik wel te doen, maar ik durf het niemand te vertellen. En ik ben bang dat ik er dan spijt van ga krijgen en me lange haar ga missen. Terwijl ik het wel heel graag wil. Heeft iemand hier tips voor???

hoe stop je effectief je vinger in iemands reet?ik ben heel nieuwsgierig hoe je dat doet, want ik wil het proberen met mijn vriendin haar vader