Emotionele problemen en gevoelens

Een vriendin van mij (ik ben jongen en we hebben geen relatie). Word thuis dus bedreigd en geslagen door haar vader. Zij betaald 80 procent van haar 4 banen om de loon van hun appartement te kunnen betalen. Ze leeft met haar moeder maar ze kan niet weg door het geldtekort. Ze word misschien uit huis geplaatst als dit alles aan het licht komt dus ze wilt er niets aan doen. Ze wilt ook niet bij vrienden wonen want ze vreest het ergste voor haar moeder met die vader daar thuis.  Wat kan ik hiermee?

Hoiiik heb de laatste paar dagen rare dromen niet super eng ofzo maar toch word ik er wakker van en kom ik weer lastig in slaap omdat ik ga na denken wat er in deze droom is gebeurd en wat dit zou betekenen. Ik heb al geprobeerd om dit niet te doen en gewoon aan iets anders te denken en verder te slapen maar dit lukt niet het gaat automatisch ofzo. deze dromen onthoud ik in detail en denk er vervolgens de hele dag nog aan. Ze zijn tot nu toen al een paar keer in een soort volgorde geweest: eerst word er iemand geboren dan een zelfmoord van een ander persoon daarna iemand die een ongeluk heeft gehad en in het gips zit en dan is er iemand ontvoerd en krijg ik een gesprek met de ontvoerder en wil die persoon gaan reden maar in de tussentijd word ik zelf ontvoerd, later word er verteld dat dit allemaal nep is. Deze onderwerpen gebeuren over meerdere dagen maar ik onthoud ze allemaal en probeer ze elke keer weer aan elkaar te linken ofzo.Ik heb heel vaak gehad dat ik iets droom en dit later

Hoi,Ik ben vrienden met iemand die ik nu zo een twee jaar ken, vorig jaar hebben we heel veel afgesproken en dat was heel leuk.  Ik heb voor het laatst met hem afgesproken in augustus (dit jaar). Ik heb hem nu voor 3-4 maanden lang gevraagd wanneer hij weer een keer kan afspreken en hij zegt dan elke keer: 'ik kijk wel' of 'vast wel'. Ook komt het voor dat hij dan zegt dat hij dan dat weekend kan afspreken maar dan zegt hij toch weer dat hij niet kan. Ik ga ook over enkele maanden naar de VS verhuizen omdat mijn vader Amerikaans is en hij terug wil naar de VS, dit keer ga ik met hem mee. En dit heb ik ook al aan hem verteld, en hij zei een week geleden dat hij vast in de komende weken kan afspreken, nou, ik had het hem dus weer gevraagd en hij zegt weet ik nog niet. Maar als ik naar de VS ga verhuizen, dan zie ik hem waarschijnlijk amper meer. Wat het dus is: hij spreekt wel met andere vrienden af maar als ik het vraag wil hij blijkbaar niet, ook al zegt hij van wel. Ik vind het nameli

Hee,Ik ben klaar met alles. Ik heb autisme spectrum stoornis waarbij inhoud dat sociaal situaties voor mij lastig zijn. Ik ben inmiddels 15.Thuis gaat het niet lekker en op school al helemaal niet. Ik ben bang voor kritiek, geluid en drukte. Ik heb al veel gedaan om afleiding te zoeken. Zo ben ik verslaafd geweest aan mezelf pijn doen en alcohol. Ik heb faalangst en ben bang dat iedereen mij in de steek laat. Nu ben ik zelf niet de dunste, maar heb wel een redelijk gezond gewicht. Ik word nog regelmatig dik genoemd. En god, hier stoor ik me zo aan! In de klas voelt het wel alsof iedereen mij aan zit te kijken en een mening over mij heeft. Wanneer iemand wat lelijks over mij zegt, word ik kwaad. Helaas los ik de laatste tijd dit op met lichamelijk geweld. Daardoor gaan er natuurlijk weer roddels over mij rond. School is voor mij een obstakel. Door het skippen heb ik de leerplicht achter me aan. Logisch natuurlijk. Ik zie er ouder uit dan dat ik ben. Ik heb veel seks gehad met jongvolwas

Hallo iedereen…Vorige week had een jongen gevraagd of ik langs wilde komen om te chillen. Die dag was gisteren. We hadden een gezellige middag en na het eten wilde ik zn telefoon pakken en dat eindigde in stoeien. Dat stoeien eindigde in knuffelen. Op het moment vond ik het heel fijn en hij is ook heel erg lief, maar nu, de volgende dag raak ik zo in paniek. ik krijg dan een stroom van paniek over me heen van wat nu en hoe en wil ik dit wel etc. Het is zo eng. Ik heb nog nooit in een relatie gezeten.  ik heb dit eerder gehad met werk en met een jongen van snap. Ik wil gewoon niks meer te maken hebben met hem. Hij heeft niks gedaan maar ik wil dit niet meer. Ik wil dat dit nooit is gebeurd. Hij wilt meteen weer afspreken. Ik vind dit zo frustrerend, ik weet het niet meer. Het liefst negeer ik hem nu voor altijd maar dat is zo gemeen. Ik kan dat ook niet.Wat moet ik doen.

Hey, ik ben nu 13 jaar oud en zit in 2 vwo. Ik zie het leven niet meer zitten. Mijn vrienden lijken ongeïnteresseerd in me en ik voel me nutteloos. Ik ga nooit iets bereiken in mijn leven. Ik durf het tegen niemand te zeggen en weet niet wat ik moet doen. Eigenlijk is de enige reden dat ik hier nog ben dat ik bang ben voor de pijn die voor de dood is. Daarnaast ben ik ook bang voor als ik het overleef. Heeft iemand tips?

Hoi,Ik wil even iets kwijt... Het is nu al een tijdje vakantie maar ik voel me nu al een paar dagen niet zo goed.Ik slaap heel slecht( ik heb gisteren 2 uur asmr geluisterd maar ik viel niet in slaap terwijl ik wel moe was), ik voel me depri en ik heb nergens meer zin inTerwijl ik wel goede vooruitzichten heb, ik ga namelijk volgende week op vakantie naar tenerife, het is bijna oudejaarsavond en ik vind dat super tof normaal gezien..Maar nu voel ik mij zo ongelukkig, tijdens de examens dacht ik echt zo van ik ga super hard genieten na heel die shitperiode op school, maar nee in plaats daarvan ben ik futloos etc..Ik heb ook zo dingen die ik van plan was te doen in de vakantie maar ik heb er gewoon geen zin meer voorHerkent iemand zich hierin en heeft iemand tips??Want ik zou heel graag gewoon kunnen genieten en beter slapen.. :(Dankje!   

Hoi ik ben de laatste tijd  heel erg verdrietig en een leeg gevoel. ik wil  het liefst alleen in me kamer zijn. waar het stil is. als ik ergens anders met andere mensen ben voelt het als of ik moet overgeven, hoofdpijn en mijn oren doen dan heel veel pijn. als ik iets afspreek heb ik er eigenlijk helemaal geen zin in maar anders kom ik nooit naar buiten. ik voel slecht dat ik me slecht voel want er is niks heel ergs gebeurd in mijn leven, maar als ik daar aan denk voel ik me nog slechter omdat ik geen echte redden heb.  ik voel me ook slecht als ik aan me familie en vrienden denk, want ik sluit ze steeds meer buiten , omdat ik me slecht voel.ik praat er nooit over  ik praat eigenlijk alleen als iemand iets vraagt aan mij. en ik ben bang dat ik ze daar mee pijn doe. maar als ik dan om me heen kijk op school zie ik alleen maar blije gezichten en mijn vriendinnen blij zijn met andere kinderen en ik voel dan een steek in me hart. ik weet dat zij ook andere vrienden kunnen hebben maar het d

Hi, ik heb het best wel moeilijk met vrienden en woon 45 min van mijn school vandaan. De meeste wonen nog verder dan mijn school, namelijk een half uurtje. Dus ik kan niet zo langs een vriendin komen. Elke keer als ik door tiktok scrol… zie ik vriendinnen die afspreken en het super gezellig hebben, terwijl ik thuis zit, want niemand vraagt mij of ik kan afspreken. En daar heb ik veel moeite mee, want vrienden sinds ik groep 4 hebben altijd mijn gevoelens gespeeld and that hurts like a mthrfckr. Als je dit ziet. Help me, want het geeft me echt een rot gevoel sinds eind eerste (school)

Hoi, ik ga hier gewoon even mijn gevoelens uiten omdat ik het gevoel heb dat het nergens anders echt kan. Ik ben een jongen van 16. Vaak voel ik me niet echt blij en leeg van binnen maar dat is alleen als er niemand anders is. Ik heb nog nooit een relatie gehad en heb ook eigenlijk nog nooit echt iets bijzonders bereikt in m’n leven. Ik ben niet suïcidaal maar ik zie de zin van het leven gewoon niet in. Ik spreek af en toe met vrienden in de avond af, dan drinken we wat en hebben we het gewoon super gezellig, er zijn vaak ook wat meisjes bij. De ochtend erna voel ik me super slecht, niet door de drank maar omdat ik het zo jammer vind dat de gezelligheid weer voorbij is. Ik wil eigenlijk wel graag een relatie zodat ik van iemand anders dan mijn familie liefde kan ontvangen. Maar ik heb eigenlijk geen idee hoe ik dat voor elkaar ga krijgen want volgens mij vindt geen enkel meisje mij leuk. Kortom, ik zie de zin van het leven gewoon niet echt in (nogmaals, ik ben niet suïcidaal en heb ook

Heyy Het gaat al een langere tijd niet goed met mij ik heb heel veel zm gedachtens en de drang van snijden is erg groot ookal ben ik 9 dagen clean ook verhonger ik mezelf en heb ik veel symtomen van anorexia (lees vorige topic) ik ben nog een groot verlies aan het verwerken  veel vrienden laten me in de steek of stab me in the bag you know ik weet niet wie ik kan vertrouwen en bij wie ik terecht kan mijn pschyoloog heeft ookal depressie bij me getecteerd maar ook die  gaat binnen kort stoppen ik krijg dan wel een nieuwe maar ik heb ontzettende trust issues Mijn vraag aan jullie is weten jullie wat ik kan doen en wat doen jullie als het niet goed gaat met jullie 

Halloooo,ik ben J (en ik ben 15), ik heb een probleem/verslaving. ik krijg graag aandacht van oudere mannen, ik ben al in meerdere relaties geweest met oudere mannen (van 10 jaar tot nu), en ze waren ongv tussen de leeftijden (19-45).vroeger deed ik het alleen online maar in de afgelopen 2 jaar ben ik ook in het echte leven begonnen, met wild vreemde mannen flirten op stations en in de stad,vrienden van mijn ouders, maar ook vaders van vrienden van mij.ik weet dat het eigenlijk niet oke is dat ik met oudere mannen flirt, zoen en seksuele dingen met doe, maar ik vind het leuk.ik krijg ook aandact van jongens rond mijn leeftijd maar het is nooit zo leuk en lekker als bij oudere mannen. ik weet niet waarom.ik kon er altijd wel mee omgaan, maar de laatste tijd voel ik me er steeds slechter over.elke keer als een mannelijke docent mij een compliment geeft is het in mijn hoofd seksueel, elke keer als een man met mij praat maak ik het seksueel en voel ik me aangetrokken (ook al zijn ze niet h

Ik snijd nu al een tijdje. Gewoon om weer iets te voelen een vriendin van me kwam erachter en die wilt dat ik stop. Ik wil t ook maar ik weet niet hoe. Ik probeer het echt, maar het lukt gewoon niet. Gelukkig zijn er nog geen docenten achter gekomen. Maar hoe kan ik stoppen?

Hoii, Ik ben een meisje van 16. Ik voel me wat appart. Ik weet niet wat het is maar soms voel ik me alleen of leeg, dan wil ik gewoon huilen of helemaal niks. Ik kan een dag heel gezellig met vriendinnen zijn en dan in de avond me helemaal leeg voelen en eenzaam zijn. Zo was ik gisteren de hele dag met mn beste vriendin en hebben we super veel lol gehad, het was echt een top dag, maar nu voel ik me helemaal leeg/eenzaam en heb ik helemaal geen zin om iets te doen. ik weet het gewoon niet hoe ik dit het beste kan beschrijven.Herkenen mensen dit probleem? En wat kan het zijn?

Hoi. Ik ben 14 en heb ongeveer 5 dagen geleden een soort van naaktfoto’s gestuurd. Eigenlijk was en niks op te zien en had ik altijd alles bedekt maar toch heb ik er ontzettend spijt van en kan ik er zelfs niet van slapen. Ik heb er super veel last van en ik weet niet hoe ik van dit gevoel af kom. Ik ben ook bang dat hij de foto ( die ik via snapchat) heb gestuurd met een andere telefoon een foto van heb gemaakt. Ik ben niet herken baar op de foto’s maar mijn naam is wel zicht baar. Ik heb hem geblokkeerd maar ik had vanacht  er een droom over en heb hem gedeblokkeerd om te vragen of hij als hij de foto’s nog heeft om ze voor zich zelf te houden, nu kan ik hem niet meer vinden en ben ik ontzettend bang. Hoe kom ik van dit gevoel af? 

Hey ik heb een paar vragen over mezelf en ik weet zelf het antwoord niet.Heb ik een eetstoornis?Daar zit ik al lang mee. Heb ik een eetstoornis of niet? Ik heb een tijdje gehad dat ik echt weining at gewoon bijna niks meer maar nu is dat anders. Ik ben juist teveel gaan eten echt boven het normale ik heb nu ook veel overgewicht en ben er echt niet trots op. Ik wil graag stoppen met eten maar het lukt me niet. Is dit een eetstoornis of niet?  Is wat ik doe erg? Ik doe dus ook aan zelfbeschadiging maar ik zie het gevaar er niet van in. Ik vind de pijn gewoon fijn om te voelen. Alleen een nadeel is is dat ik de krassen moet verbergen maar dat lukt wel. Maar is het erg dat ik het doe want ik zie het gevaar er niet van in.Ik ben verliefd op een actriceIk vind het raar om te zeggen maar ik heb echt gevoelens voor een actrice. Maar ik weet ook dat we nooit samen gaan komen want ze woont in een ander land en ze kent mij niet eens. Dat weet ik maar het ergste is is dat ik mijn gevoelens voor ha

Hoi allemaal,Ik weet echt even niet wat ik moet doen.Ik kán gewoon niet meer. Ik ben op. Ik kan niet meer leren, niks meer opslaan en de lange dagen op school trek ik echt niet. Ik kom amper mijn bed uit ‘s morgens en ben ik op school, dan heb ik knallende koppijn na een halve dag. Ik zit in 6vwo, dus ik weet ook echt niet hoe ik mijn examens straks in moet gaan. Het lukt niet meer. De druk is te hoog en ik ben echt oververmoeid. Ik weet ook niet wat het is, depressiviteit, burn-out, overspannen wat dan ook, maar ik hou het niet meer vol.Ik heb het al geprobeerd met mijn mentor te bespreken, maar zij luistert niet. Ik loop sinds een paar weken bij een psycholoog, maar ik voel me daar niet op mijn gemak. Ik klik niet met mijn psycholoog, waardoor ik ook daar met moeite heen ga. Mijn mentor zegt dat ik gewoon moet blijven gaan. Verder zegt ze ‘iedereen is nu moe’ en als ik dan zeg ‘ja maar ik kan echt niet meer uit bed komen’ zegt ze dat ze geen psycholoog is en mij niet kan helpen. En k

Hi, ik wilde het graag over iets hebben. Niemand weet het eigenlijk maar ik moest het ff kwijt. Ik struggle dus al een tijdje (ongeveer een half jaar) met mijn lichaam. Het gaat het meeste over gewicht en gwn hoe dik mijn buik, benen en armen zijn. Bijna elke keer als ik een spiegel zie, doe ik mijn shirt omhoog om mijn buik te zien en of ik misschien een beetje ben afgevallen. In de ochtend ziet het er altijd het mooiste uit en meestal probeer ik zo min mogelijk te eten op een dag zodat het zo blijft. Maar heel vaak gaat dat fout in de avond, dan loop ik naar de kast en als ik begin met eten kan ik niet meer stoppen. Dat heet volgens mij binge eating. En na dat ik dat heb gedaan voel ik me zo vol en daarna heb ik er zoveel spijt van dat ik me zelfs soms heb gesneden. Ik kan er niet mee stoppen maar ik wil gwn zo graag een mooi lichaam :( Het word ook steeds erger heb ik gemerkt. Weet iemand wat ik kan doen?? Dankjewel alvast!

hoi, ik twijfel eigenlijk al een tijdje of ik misschien een sociale angststoornis heb. Ik durf het hier alleen nog met niemand over te hebben, dus ik kan ook niet om hulp vragen. Ik heb eigenlijk al heel mijn leven last van sociale dingen doen. Ik stel bellen voor bijvoorbeeld een kappersafspraak uit, ik ben erg stil als ik nieuwe mensen ontmoet. Ik ga ook niet naar feestjes die me opzich wel leuk lijken omdat ik dan nieuwe mensen moet ontmoeten. Ik heb ook een jaar zonder vrienden gezeten omdat ik te verlegen was. Bang dat mensen zouden denken dat ik raar ben en veel te onzeker. Ik zit nu op de leeftijd dat mijn ouders willen dat ik een baan ga zoeken, maar zelfs dat lijkt me al eng. Omdat ik dan een sollicitatiegesprek moet voeren en dan ergens werken waar ik niemand ken. Als ik met een aantal groep vrienden bij een groep van hun vrienden zit hou ik meestal mijn mond. Maar het ergste is als ik presentaties moet geven of moet spreken voor grote groepen. Ik moest laatst een kleine pres

Vorige week (precies een week voor kerst) was een hel. Ik had een 4.9 voor Aardrijkskunde gehaald (op Gymnasium 3e jaar). Natuurlijk vond ik het balen maar ik kon er natuurlijk niks aan doen. In de avond zagen mn ouders mijn cijfer. Ze werden boos. En van het één komt het ander. Ze begonnen tegen mij te schreeuwen over mijn gedrag en dat ik mijn taken (opruimen) slecht doe en dat ik alleen geef om mijn uiterlijk en niet om school.Het klinkt niet zo heftig maar dat was het wel. Ik ben emotioneel en mentaal helemaal kapot. Ik geloof niet meer in hun liefde, het voelt tijdelijk en nep. In elk geval, het was ongeveer 20:00 en ik zei dat ik glazen flessen weg ging brengen. Ik was weggerend van huis, maar niet zo lang dat ze het zouden opmerken. Toen ik thuis kwam, moest ik mijn kamer opruimen en stofzuigen. Ik had het opgeruimd en kwam naar beneden. Ik was compleet vergeten te stofzuigen.opmerking: als ik gewoon had stofgezogen was het volgende wat ik zeg, allemaal niet gebeurd.ik snikte te

Hey vanavond (2e kerstavond) was ik met mijn familie gaan gourmetten.mijn oom was er ook en hij zegt dus al jaren van je moet echt model worden enz en geeft mij heel vaak compimenten over mijn lichaam en kijkt me vaak ook heel “goor” aan maar ik denk gewoon van hij bedoeld het liefnu kwam ik naar beneden in mijn jurk voor kerst en hij zegt oh wouw je jurkje is evht heel mooi staat echt goed je moet echt model wordeneven later zegt die tegen mij je haar is echt mooi lang ik zou het zo houden nou allemaal dus niet zo heel raar maar tot dat hij wegginghij was al aardig dronken (hij is ook alcohollist) en hij gaf mij een knuffel maar raakte hierbij dus heel erg me kont aan hij ging er dus helemaal over heen wrijven en ook best wel lang enz en ik voelde me zo ongemakkelijk.me nicht zat naast me en zei ook dat dit echt niet oke was  dus ik heb het even later tegen me ouders verteld en zij gaan nog met hem pratenmaar is dit nou aangerand of??  

hoi allemaal,  Het is een heel langdradig verhaal waar veel vooraf is gebeurd, maar de kern is het volgende: Sinds dit jaar zit ik in de 4e klas van de middelbare en er zit iemand in mijn klas (noemen we even R) waar ik bijna meteen een crush op kreeg. Ik heb er heel lang zelf meegelopen en getwijfeld, maar ik wist het eigenlijk wel zeker. Na een tijdje heb ik het tegen 2 goede vrienden verteld (1 en 2) . Ik probeerde contact met hem te zoeken en een gesprek aan te knopen helaas zonder succes. Later hoorde ik via 1 dat een andere vriendin (3) van mij ook een crush op hem heeft. Ze zaten samen tijdens een project en toen realiseerde mijn vriendin dat. Ik vroeg het haar persoonlijk (gewoon om te checken weetjewel) en ze zei dat het inderdaad zo was en dat ze zich enorm schuldig voelde. Ik heb gelijk gezegd dat ze zich niet schuldig hoefde te voelen, dat ik niet boos op haar ben en dat ik haar niet zie als een mindere vriendin, en daar sta/stond ik ook achter. 4 dagen na dit voorval kreeg

Hallo ik heb een vriendin maar ik durv het niet tegen mijn familie te zeggen maar hoe doe ik dat ik zit hier al heel lang meeen ook waarneer er iets is met mijn piemel bijv als ik ben klaargekomen dan durv ik dat niet te zeggen en ik ben ook bang dat mijn piemel slap te klein is en dat durv ik ook niet te zeggen ( naam verwijderd door de Kindertelefoon vanwege anonimiteit )

hey  allemaal,het is een tijdje geleden dat ik heb geschreven. maar het gaat weer niet goed met me, ik heb mn coming out 3 weken geleden naar mn moeder gedaan en sindsdien doet ze anders tegen me, ze praat niet met me, negeert me.corona heeft veel met me gedaan, heb een ander beeld van mezelf gekregen en ik merk nu pas dat het eigg niet goed gaat met me. ik merk dat ik mezelf veel isoleer in mn kamer, ik eet veel minder dan eerst. ben ongezond veel afgevallen. ik had een goeie band met mn mentor, maar ze was achter mn rug om naar SMW gegaan op school. en dat brak mn vertrouwen. ik ben wel vertrouwen aan t opbouwen maar ik wil haar zograag vertellen hoe k me nou echt voel, maar ik durf het niet.ik ben nu 2 maanden en 16 dagen sober van SH, maar ik wil graag weer snijden, maar ik doe het niet want dan weet ik dat ik mensen ga teleurstellen. kan iemand me advies geven? me - 

Een van mijn vrienden is zijn oma verloren. En ik vind het heel sneu en wens hem sterkte en al die dingen echt waar. Maar veder heb ik er zelf geen last van ik heb niks met die familie het is ook geen goede vriend. Alleen ben ik zelf heel onstabiel in mijn emoties en kan om de 5 minuten huilen boos zijn blij zijn en alles. Maar mag ik dat nu niet meer uiten of hoezit dat