Emotionele problemen en gevoelens

hoi. ik ben Marco. ik heb last van selfharm en zelfmoordgedachtes. ik ben non-binair. mijn familie is niet perfect. die van jouwe denk ik ook niet. stel je voor: je hebt zelfmoord gepleegd. jou moeder\verzorger te huilen, ‘had ik mijn kind maar geholpen, had ik hem\haar\hun maar beter verzorgd.’ huilt jou moeder\verzorger. naast haar staat jou (beste) vriend. die kijkt bang om zich heen. jou neef/nicht ziet er moe uit van het huilen. ‘wat een sukkel ben ik, waarom heb ik hem/haar/hun niet geholpen met zijn/haar/hun problemen.’ spookt er in hun hoofd. zie je, mensen gaan je missen als je dood bent. ga jij jou leven verspillen aan zelfmoord? kind, je hebt nog een hele toekomst. misschien inspireer jij mensen. misschien vind jij een middel om mensen met kanker beter te helpen. misschien word je wel beroemd. wie weet. ik hou van jou. voor altijd. jij bent prachtig. jij bent mooi, vergeet dat nooit. de wereld zou er zo leeg uit zien zonder jou, schat. even doorbijten en dan zijn al jou prob

Hallo Ik moet dit gewoon even opschrijven ergens niemand kan er echt iets aan veranderen aan de situatie maar ik vind het gewoon zo vervelend. Dus ik had eigenlijk wel vriendinnen op de lagere school maar toen ben ik een tijdje weggeweest waardoor ja alles veranderde denk ik? De vriendinnen die ik had en ook mijn beste vriendin kenden me niet meer ofzo en praten niet meer met me. Dan heb ik 2 andere meisjes leren kennen en ik had alsnog een leuk schooljaar toen 1 van hen ook boos werd op mij voor geen reden en die andere wou plots geen vriendinnen meer zijn omdat ze ‘betere had’. Dan zat ik in het 6de leerjaar en had ik weer 2 nieuwe vriendinnen, dat was echt een tof schooljaar en met 1 van hen spreek ik nu ook nog soms is af. Dan ging ik dus naar het middelbaar en maakte ik ook nieuwe vriendinnen waar ik dus echt heel blij voor was want ik was echt bang dat niemand me leuk ging vinden en ik kende ook niemand. Dan had ik dus echt een heel goede vriendin gemaakt die me ook echt begreep

Haiii. Ben ik weer ja ik leef nog (jammer hè vind ik ook) Ik heb ff iets wat te maken heeft met de vorig 2 topics die ik heb gemaakt. De meest recente 2 want de rest is..uhm apart. Anyways Ik wil weten of het nu nog slim is om naar m'n mentor of de LL begeleider te gaan omdat de dood steeds dichterbij komt. Maar ik ga ook al bijna starten met examens. Dus ik weet niet echt wat het slimste is. En als ik naar ze toe wil dan app ik ze  liever. Wat de vlaflip doe ik. Wat de vlaflip doe ik überhaupt met m'n leven nu. (Ja geen idee charlie (bijnaam) vind ik ook) Dus de hele mooi vragen Is het slim om nu nog naar mijn mentor of de LL begeleider te gaan? Wat is handiger ze appen of de heen gaan? (Appen vind ik zelf maar ik wil jullie mening horen)Als ik ze app wat moet ik dan tegen ze zeggen?  Thx dat je ook dit leest Ik ga mijn dood verder plannen Xx unknown  

Hey heyyzz poffertjezz, mn beste vriendin E heeft een vriend die L heet, E had me geappt dat ze niet meer wist of ze L wel mag: blijkbaar had L foto's gemaakt van E als grap, maar E vond dat helemaal niet grappig en zei meerdere keren dat L moest gaan stoppen. Uiteindelijk stuurde L de foto's naar haar snap story (E werd kwaad). E vraagt mij om advies, ik doe en deed mn best op haar te helpen maar mn hulp is niet genoeg, hebben jullie tips of E moet gaan stoppen met vrienden zijn met L?Goeie kant (wat E zei tegen mij):L is grappigHaar humor is gwn dooi en dat maakt het zo grappig..Ze helpt E soms…Slechte kant (merkt op dat dit langer is):L wordt snel boos op E.Sluit E buiten als ze met veel personen zijn.Maakt van alles een grap.Kan niet serieus doen.Egoïstisch.Vinden jullie dit een goeie vriendschap tussen L en E of lul ik er maar wat van dat het slecht is??

Hoii ik heb volgensmij heel lang met geesten gecommuniceerd ik was 6 toen mijn oom zelfmoord pleegde en ik heb tot mijn 12 er nog mee gepraat hij gaf me tips en zelfvertrouwen ik had er hele gespreken me maar toen ging ik een keer met mijn oma en mijn zusje geesten oproepen en ik had gevraagd aan hem of hij wou komen en hij zij nee hij zij ook je moet het spel niet doen maar ik was eigenwijs dus ik deed het toch en natuurlijk kwam hij niet maar toen was hij super boos op mij geworden en nu zie ik hem soms staan super boos als of hij me iets wil aandoen en nu ik hier over schrijf voel ik me ook helemaal niet fijn en ik voel me best wel bekenen

Hey allemaal, zoals jullie al wisten voelde ik me een tijdje wat slechter, Dacht ook serieus aan sh en zelfmoord (heb ik beide op het NET kunnen voorkomen) Maar ik denk dat het gewoon wat eenzaamheid was, nu ik weer terug op school ben gaat het enigzins beter.         Mijn masturbatie waardoor ik me ook zo kut voelde en het gevoel had dat ik het niet verdiende om te leven is flink afgenomen, huiswerk is schijnbaar toch ergens goed voor. Het is niet helemaal weg maar het is ook veel minder, als je kijkt naar mijn vriendengroep ben ik van diegene die het doen toch wel diegenen die het minst doet. Verder merk ik wel dat ik misschien toch wel weer verliefd aan het worden ben op een ander meisje …… (geen commentaar) Met mijn vrienden zijn maakt me toch weer wat vrolijker, lekker elkaar belachelijk maken voor de klas of elkaar lichtjes pesten (eigenlijk gwn plagen maak je geen zorgen) op minecraft. Ik ben begonnen met hardlopen en boogschieten als sport heb Judo helaas wel moeten laten valle

ik heb dus laatst vaak gehoord over slaap verlamming en ik ben bang om zo iets te krijgen ik ben dus bang en hoop elke nacht dat ik geen slaapverlamming krijg door dat heb ik ook last van slaap problemen en kom ik moeilijker in slaap kan iemand helpen?

Hi, zou als je aan de titel kan ziennheb ik niet zo'n leuk bericht vorig jaar heb ik helaas zo'n zelfde soort bericht moeten maken maar afgelopen vrijdag heeft er een meisje van mijn school zelfmoord gepleegdik kende haar niet heel goed maar wist wel wie het was we gaan haar missen op school en ik hoop dat ze de rust heeft die ze wilde en verdient heeftrust zacht💔🕊Groetjes Mare🩷

Hoii,Ik heb dus last van slaap problemen. Om specifiek te zijn, denk ik altijd te veel na en ga ik piekeren over dingen die zo simpel kunnen zijn zoals dat ik nog geen gymkleding heb voor de gymles die volgende week vrijdag pas begint.Ik heb al ademhalings oefeningen geprobeerd. Ik kan niet naar de keuken voor thee of iets te drinken want ik vind mn moeder nog al eng (ze doet me geen pijn ofzo maar t is meer mentale abuse, volgens mijn therapie valt t daaronder). Ik heb ook al die kijk, ruik, hoor methode gebruikt. Ook heb ik naar muziek geluisterd of gelezen, maar ik weet verder niet wat ik kan doen als ik wel heel moe ben maar niet kan slapen. Heeft iemand nog tips daarvoor want ik ben echt out of ideas :3

Ik heb geen idee of het goed gaat met mij. Ik vertel wel effe over mn dag: ik had in de ochtend bijles en ik had met een vriendin E afgesproken na mn les om de huisarts te bellen voor een afspraak, ik en E liepen gwn rond enzo en gingen zitten bij een bankje (ik had al de huisarts gemaild, bellen kon niet) en we zagen N en H, Ugh, konden ze niet weg ofzo?? N en E gingen veel met elkaar om, H zat te krijten. Ik deed mn best om niet te huilen. ……      . Alleen E zag het denk ik en ze zei zo van hey hey niet doen marco enzovoort. Mn ma belde me dat ik naar huis moest dus ik en E gingen weg van H en W. Onderweg belde mn ma weer en zei tegen me dat ik laat ben en ging nogmeer zeuren, ik deed mn tel dicht terwijl ze nog zeikte lol. Nee fucking marco, je gaat niet huilen zei een stem in mn hoofd. Ga je weer alle pret verpesten??? E vroeg aan mr of ze me ging buitensluiten net, ik zei van nee maar eig was het wel zo. Ze zei nog wat en ik zei niks meer. Ik huilde. E zei: marco? Wat is er? Ik we

Hey, Ik ben een meisje van 14 en ik heb een paar maanden geleden iets meegemaakt. Ik durf hier niets over kwijt te raken, ik denk uit schaamte en angst misschien.Ik weet dat de ander 100% fout zat. Dat is gewoon zo. Ik liet me er in meeslepen en schaam me er dus nu ontzettend over. De persoon in kwestie weet niet waar ik woon en ook niet mijn echte naam. (Het is online voor gevallen) Toch ben ik continu bang en kan erdoor dus gewoon ECHT NIET door slapen. Ik ga er zelf gewoon echt van walgen als ik eraan terug denk. Ik vind het heel erg lastig om te zeggen, maar ik neig ook steeds meer naar de sh.Weet iemand hoe ik hiermee om kan gaan? Heel erg bedankt alvast. 🍀

Ik ben 16 ouders zijn alletwee drugsverslaafd en kijken niet om ons ben zelf verslaafd aan weed ga al 3 jaar niet naar school en toch vind ik geen reden om er nog te zijn wat moet ik doen zelf de hulpverlening zegt dat ik hopeloos ben  iedereen is min gewoon vergeten ze zien me niet staan  mn hoofd vol problemen ik kan t niemeer aan

tw Hi, ik voel me echt rot de laatste paar tijden. Ik ben net terug van vakantie en onderweg heb ik me echt lang gehuild. Niet omdat school zou weer beginnen, maar omdat ik zou mn moeder zien en dat ik weer thuis zijn. Ik heb niet een goede relatie met beide mn ouders en we hebben vaak ruzie, maar vooral ben in bang voor hun. Ik heb ook niet zo veel vrienden waarmee ik kan praten/bellen over deze onderwerp en ik ben sociaal (ook online en offline) niet zo goed.Thuis voel ik me echt opgesloten en misselijk. Voor de vakantie had ik online een paar mensen ontmoet van mijn leeftijd en we werden snel samen vrienden. Het ging met mij toen in die periode echt goed, maar mijn ouders hebben nu restricties op alles op mn tele gezet van 1 minuut per dag. Ik kan niet eens iemand bellen of chatten voor hulp omdat ik kan vanwege restricties niet mijn browser geschiedenis kan verwijderen en mijn ouders kijken ook vaak naar wie ik sms/bel/mijn mails in mijn school account. (Ik type dit nu via mn schoo

ik schaam me dat ik zo ben, ik schaam ervoor dat ik mezelf snij, ik schaam evroor dat ik niet hard ben, ik schaam ervoor dat ik zo complex ben, ik schaam ervoor dat ik niet voor mijnzelf opsta, ik schaam ervoor dat ik liefdevol ben, ik schaam me voor dat ik zoveel aan anderen denk, ik schaam ervoor dat ik dingen niet op een andere manier heb gedaan, ik schaam ervoor dat ik zo vergeetvol ben, ik schaam evoor dat ik te vaak huil over domme dingen, ik schaam ervoor dat ik zo fucked up ben, ik schaam me voor suicidal te zijn, ik schaam ervoor dat ik mensen haat, ik schaam ervoor dat ik een masker aan heb, ik schaam ervoor dat ik bijna geen determinatie heb, ik schaam ervoor dat ik aandacht will terwijl ik dat heb, ik schaam me voordat ik gevoelig ben, ik schaam me voor dat ik iedereen verlies, ik schaam ervoor da ik zo lelijk ben, ik schaam ervoor dat ik mijn hart volg, ik schaam ervoor om zoveel zorgen te maken, ik haat mijnzelf zo erg dat ik aleen alles vergeet door aflijdingen 

een paar dagen geleden was mijn vader met vrienden een avondje uit eten, en mijn moeder broertje en ik waren thuis. na het eten kijk ik altijd met mijn ouders een serie of film, en dan moet mijn broertje van 7 al naar bed. dat deden we die avond ook, maar mijn broertje kwam nog een paar keer naar beneden. de laatste keer dat hij naar beneden kwam liep mijn moeder weer met hem naar de trap op hem naar boven te brengen, maar toen zei ze opeens au en toen ik vroeg wat er was zei ze dat ze kanker in haar voet had en daar schrok ik van, maar zelf liep ze weer langzaam met mijn broertje naar boven. zoals ik al zei, ik schrok ervan, maar ik geloofde het ook niet helemaal, misschien had ik haar verkeerd verstaan ofzo, maar dat leek me onlogisch, want mijn broertje, die naast haar stond keek ook geschrokken op.ik vind het helemaal niet fijn om erover te denken dat mijn moeder misschien kanker heeft, en wat raar is is dat ze er verder niks over heeft gezegd. ik ben tegelijk heel bezorgd, maar te

hier ben ik dan, helemaal dronken alleen op me kamer. net uit de zelfmoordkliniek en nu alweer aan de zuip. ik weet niet eens meer wat ik moet voelen atp. ik kan met niemand praten al zou ik het nog zo graag willen. wat doe ik met mezelf

Hoi mensjes. Mijn mental health gaat helemaal tekeer en het komt door mijn moeder. Ik had eenkeer begin van de zomervakantie ruzie met haar en zij zei: wat doe je hier nog als je niks doet? Je kan beter weggaan en dan blijft het hetzelfde. En zij zei dat zo vaak dat ik er langzaam erin geloofde dat ik niks waard was en beter dood kon gaan. Dat was ook de eerste keer dat een een zelfmoordpoging deed. Die bijna was gelukt (ik hoestte me bijna dood). Bij de 2de keer dat ik een poging deed was ik bang want ik hou eigenlijk niet echt van pijn maar deed het toch en werd geen succes. En de derde keer was 4 dagen geleden, ik zat in de nacht te huilen en stond op de punt mezelf te doden, maar ik zweer ik zag een soort hallucatie van mezelf als peuter. Hij zei iets van of dit zijn einde wordt ofzo. Tuurlijk schrok ik me dood en deed niks meer. Maar gister had ik weer ruzie met mn kutmoeder en ik ging naar me kamer om mezelf iets aan te doen. En ik ben nu 13 dagen clean. Ik heb 4x mezelf proberen

Hallo!! Ik maak na vier dagen al weer een topic aan. Er is namelijk best veel gebeurd. Ik moest gister naar mijn therapeut/psycholoog. Eigenlijk pas vrijdag, maar ik ging gister, omdat ik al even niet naar school ga, deze week ging ik niet. Ik trek de drukte slecht en mijn hoofd is ook chaos. Ik heb verteld wat er is aan mijn therapeut/psycholoog. Ze heeft me veel vragen gesteld en uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat ik waarschijnlijk ocd heb. Met of ik een goed mens ben en over filosofie. Waarschijnlijk had ik hiervoor al ocd met een andere vorm ( over mijn gezondheid ). En misschien heb ik een angststoornis. Ze werkt samen met veel mensen die ook bij haar praktijk werken en ze kan angst en dwang behandelen. Ze hoopt dat het werkt en anders moet ik naar een grotere kliniek. Eerst moet ik nog testen trouwens. Ik vind het best eng. Ik ben nog nooit in een therapie geweest dat niet alleen praten en coaching was. Dit is anders. Je moet het tegengaan.Dankjewel voor het lezen, het was

Hoi allemaal,Ik ben een 14 jarig meisje en ik heb al sinds ongeveer 3 jaar last van depressie en domme gedachten. Toen ik startte op de 1e van de brugklas begon het allemaal door extreme sociale druk en last van pesten en neppe vrienden. Ik dacht ik ben eindelijk naar de 2e kreeg ik een nog kuttere klas die alles alleen maar erger maakte. Dat zelfde schooljaar heeft ook een hele goeie vriendin van mij mij echt vol gebackstabbed en had ik sinds toen problemen met mensen vertrouwen en nu nogsteeds. Toen ik naar de 3e ging dacht ik dat alles eindelijk beter zou worden en ik had eindelijk een prima klas maar toen kreeg ik 2 vriendinnen die echt heel kut tegen mij begonnen te doen me lelijk aankijken buitensluiten en stomme bijnamen en ik had het al zo lang zo lastig. Ik heb mezelf nooit echt heftig pijn gedaan maar zovaak gedachten gehad om gewoon te stoppen met proberen. Ik heb dat jaar nog meer problemen gekregen met mijn zelfvertrouwen. Uiteindelijk kreeg ik ook meer ruzie met mijn oude

Hallo! Weet iemand trouwens hoe je een titel terugveranderd? Deze titel heb ik gekregen maar ik vind hem niet fijn.Ik lees al een tijdje veel op het forum en vandaag heb ik besloten echt een account aan te maken.Dit is een lange topic, maar ik zou het heel fijn vinden als iemand het zou lezenAnyways, het gaat met mij niet zo heel goed. Ik zit momenteel bij een therapeut en mijn ouders hebben me gestuurd, omdat ik soms niet naar school kan of überhaupt iets kan. Ik heb altijd al moeite gehad met sociaal doen, excutieve functies, prikkels, veranderingen etc. Mijn ouders en therapeut willen me op autisme, adhd en hoogbegaafdheid testen. Dat gaat dus waarschijnlijk gebeuren. In principe maakt dat mr niet heel veel uit en zou het best kunnen kloppen.Maar ik heb momenteel vooral last van andere problemen. Ik ben sowieso altijd bang. Bang dat ik ongezond ben. Bang dat er brand komt. Bang voor iedereen, omdat ik bang ben dat ze me iets aandoen. Dat heb ik al best wel lang. Ongeveer in april za

Dag iedereen, Ik ben iemand van België.Maar in belgie willen ze me niet helpen en kan ik nergens terecht. Ik ben een meisje van 16 jaar.Ik voel me al een aantal jaar niet goed in men vel.Sinds juni heb ik ook een psycholoog. Zo een ELP psycholoog. Voor mij is dat gratis maar wel voor kortdurend.Ben de laatste tijd weer verdrietig. Omdat ik besef dat als ik niet eerst sms, dat niemand met me wil praten. Maar ik weet ook wel dat niet altijd iedereen kan sturen en daar hou ik rekening mee.Ik heb ook stress voor school, bang dat ik slechte punten ga halen want dan gaan men ouders weer boos zijn op mij. Of voor examens want eind juni ale eigenlijk al een heel jaar zat ik kak hard te wenen omdat ik bang ben om te falen. Maar ik faal wel niet maar die stemmen in men hoofd is zodanig sterk waardoor ik blokeer en niet studeer. Dus ik heb letterlijk een week op voorhand gestudeerd voor de examens. En ja van daar dus die enorme stress.Ik praat wel met een vriendin hoe ik me voel en waar ik mee zi

Ik maak me best veel zorgen om mijn bestie en ik wil er graag voor haar zijn en laten weten dat ik er voor haar ben en er niks te gek of gestoord is voor mij en dat ze dus alles kan vertellen. Ik wil alleen niet zo’n overbezorgde vriendin zijn en ik ben ook bang dat het verkeerd overkomt ofzo. Hebben jullie tips/advies? Alvast bedankt!!🫶

Hey liefjes,ik struggle nu ongeveer 1,5 maand met sh. Het gevoel begon vlak voor ik op vakantie ging, toen probeerde ik mezelf te krassen. Toen op vakantie had ik best wel veel drang maar lag ik naast mijn zusje en had ik ook niks, dezelfde dag dat ik thuis kwam heb ik mezelf gesneden. Ik kwam rond 1 augustus terug, ik ben nu 10 dagen clean maar met de dag krijg ik meer drang om het weer te doen. Iemand tips? Liefs,Madelief ( details over zelfbeschadiging weggehaald door De Kindertelefoon vanwege regel 6, het noemen van details kan triggerend voor anderen zijn )

Hoi lieve iedereen. Ik voel me weer zo verdrietig, leeg, stom, dom. Ik haat mezelf gewoon echt. En ik zie niet in waar ik nog goed voor benHet begon ongeveer 1 maand geleden, iets meer. Ik kreeg rare gedachtes (geen details, sorry) en midden in de vakantie had ik het super leuk. We waren op Ameland,  en vlak na het middageten was ik super happy met een aankoop die ik had gedaan. Toen kwam mijn moeder naar me toe. Ze zei dat het niet goed ging met S, de ontzettend leuke en lieve hond van mijn beste vriendin, en dat hij die middag ingeslapen zou worden. En ik stortte in. Echt gigantisch. Ik kon er niet bij zijn dus we hebben kaarsjes aangestoken bij foto's van hem. Ik heb echt zoveel gehuild, echt bij alles moest ik aan hem denken. Als ik een hond zag die op hem leek wilde ik die knuffelen en even verbeelden dat hij het was. Maar thuis kwam echt de klap. Mijn bestie was nog op vakantie en voor mijn eigen gevoel zou ik S minder missen als ik me gewoon verbeeldde dat hij mee was op vakanti

Hoi allemaal ik voel me best wel alleen omdat m'n broers gaan uit huis en ik moest dus alleen met mn ouders op een saaie camping zittenen ik weet dat dat niet het ergste op de wereld is maar toch voel ik me zo want m'n vriendinnen zijn heel lief en grappig maar ze passen toch niet helemaal bij meen ik weet gewoon niet hoe ik nieuwe vrienden kan maken en waar en of die dan wel bij me passen en ik hoop dat jullie tips hebben 🥰😔 ( tekst aangepast door De Kindertelefoon vanwege regel 3 )