Ervaringen met depressie

Hallo! Ik heb een depressie gehad. Ik ben dankzij die depressie in de psychische hulp gekomen en heb in de tussentijd best wat diagnoses gekregen waardoor ik naar speciale sportclubjes kan, extra hulp en minder vakken op school kan krijgen en mensen mij beter kunnen helpen en ook doorverwijzingen naar andere therapieen. Daarom ben ik mijn depressie ergens wel dankbaar. Ik heb dus een beetje een rare verhouding met mijn depressie. Toen ik depressief was leek alles gewoon nutteloos. Ik zat vast in een kutmaatschappij en ik moest alleen maar werken en naar school en ik wou gewoon dood. Ik zag niet echt waarom ik nog zou leven. Na mijn depressie draaide dit heel raar om. Alles werd zo waardevol dat ik heel bang werd om iets te verliezen. Dat was toen mijn dwanggedrag begon. Nu sta ik op een wachtlijst zodat ze me daarmee kunnen helpen. Als ik erop terugkijk herinnener ik me vooral een specefieke keer dat ik op mijn kamer lag en heel lang huilde maar voor de rest is het een beetje een waas. Ook sliep ik veel minder en deed ik weinig. Ik at ook veel minder. Het was heel naar en verdrietig. Gelukkig waren er mensen die me heel goed geholpen hebben. Toen het over was miste ik het soms want als je toch dood wilt ben je niet bang meer. Althans ik niet. Ik mis het nog steeds soms als ik bijvoorbeeld in een heel bange dwangcirkel zit midden in de nacht maar meestal ben ik vooral heel blij dat het over is. Dit is een heel lange reactie maar het is fijn te reageren. Heel veel liefs van mij<3

Hey, ik ben zelf depressief en ik merk het vooral aan dat ik nergens meer zin in heb. Ook niet in de dingen die ik het leukst vind om te doen. En ik merk het in dat ik heel snel moe ben en gewoon geen energie meer heb om echt iets te doen. Ik zit daardoor hele dagen op mijn kamer en kijk vooral veel films, ik doe nog wel echt de basis dingen zoals de paarden eten geven en verzorgen maar het rijden en poetsen en alles lukt me niet meer. Ik merk ook dat ik me hierdoor nog slechter ga voelen omdat ik altijd een best actief persoon ben geweest.

Ook heb ik mezelf een tijd gesneden, ik deed dit vooral omdat ik me heel eenzaam voelde en op die manier hoopte dat iemand om me zou geven en tegen me zou gaan praten. Niet dat dit heeft gewerkt maar dat was voor mij de reden om het te doen.

Ik hoop dat ik zo je vraag een beetje heb beantwoord! :)