Ik weet dat dit heel lastig kan zijn, all helemaal als sommige alters jou niet leuk vinden. Dingen die belangrijk zijn:

-behandel kind alters als echte kinderen, want dit zijn zij normaal ook

-IWC (interact with care) doe alters geen physiek pijn, want iedereen in het systeem voelt dit, als het niet je vriend is, voelt je vriend dit waarchijnlijk nog. Je weet nooit hoe een alter zich voelt. Systemen met deze stoorniss zijn vaak door extreme trauma geweest en sommige alters kunnen daardoor nog steeds verward of boos zijn omdat ze nog stuk in dat moment zitten

-moedig je vriend aan om professionele hulp te zoeken

-moedig hem aan om een dagboek bij te houden met zijn alters! Dat doen wij namelijk ook. Elkaars emotie kunnen lezen helpt ons een hoop met elkaar te kunnen begrijpen en een dagboek bijhouden helpt ook met de gaten in zijn geheugen invullen.

-ben er gewoon voor hem, luister als hij wat te vertellen heeft, herinner hem aan dingen die hij vergeet, en geloof hem als hij zegt dat hij het niet was. Je kunt dit! Ik geloof in jou en je vriend!

</3 -N

Hey kimkommer, let er gewoon op dat je niet over je eigen grenzen gaat pushen. Je vriend is niet jouw verantwoordelijkheid, en als je er last van krijgt, moet je dat aangeven. Of dat nou aan hem is, zijn ouders, jouw ouders, een mentor, let ook op jezelf! Jij bent niet zijn moeder, en de verantwoordelijkheid die je nu neemt klinkt als te veel.

Sterkte! 🫂