Ik voel me soms gebroken 💔

Hey lieve ​@Spicey Girl  wat een verhaal en wat naar dat je dit allemaal moet overkomen! Een goed advies is soms moeilijk om te geven maar wat jij allemaal opnoemt is reden genoeg om eens te bellen met de Kindertelefoon! Zelf heb ik ook ervaringen waar ik mee moet dealen maar dat lukt nooit helemaal alleen 🫂 je mag je gevoelens en je belevenissen echt wel bespreken en uiten want dat kan al helpen. En ze kunnen dan met je meedenken voor antwoorden en oplossingen. Sommige van je punten herken ik en mensen kunnen soms zo vervelend en dom doen, zich bemoeien met hoe je bent. Hoe je eruit ziet.Ik snap heel goed dat je daarmee zit! Hopelijk reageren er meer kinderen en hier is de link: 

https://www.kindertelefoon.nl/bellen

Sterkte voor jou! 

Liefs, Tover xxxxx

ik heb geprobeerd zo goed mogelijk te helpen maar aangezien ik geen expert ben en jou situatie niet ken kon ik je niet overal mee helpen. Weet dat je goed bent zoals je bent en veel van deze problemen bij je ouders of andere mensen liggen en niet bij jou, het is natuurlijk heel oneerlijk dat jou dit moet overkomen maar het leven is nou eenmaal oneerlijk.


groetjes
anoniememeid

Dank jullie wel ​@Tover01 en ​@annoniememeid voor jullie reacties.

Wat meer over punt 10. Ik weet het echt niet ik mag gewoon niet naar buiten van mijn moeder. Want als ik vraag om gewoon buiten te chillen. Dan word ze heel boos op me en dan krijgen we een heftige ruzie en  daar word ik dan heel emotioneel van. En dqn het enige wat ik kan doen is huilen en smeken, maar dat werkt ook niet. En weet je ik heb niet zo'n goede band met mijn zusje ik bedoel te zeggen: Ik kan haar niks vertellen over hoe ik me voel ze verraad het meteen aan mijn ouders en met andere familieleden heb ik ook geen goede band en ik zie ze ook nooit. En mijn vriendinnen heb ik toch maanden niet gesproken. Dus ik weet ook niet of we wel nog vriendinnen zijn.

Dus ik kan niks doen en mijn vader heeft ook geprobeerd of probeert mijn moeder om te halen om mij vrij te laten, maar ik kan je vertellen en beland altijd in een ruzie en dan heeft mijn vader niks kunnen oplossen.

En wat ik bedoel met een gouden kooi. Ik heb alles eten, drinken, bed, apparatuur, maar je kan alle hebben wat me wilt, maar ik heb dus geen vrijheid of ik heb geen recht op spreke. Als mijn zusje me slaat, schopt, duwd, uitscheld. Ik mag niks terug doen van mijn moeder. Of überhaupt vertellen wat zij deed. Ik moet meteen naar mijn kamer als straf en terwijl zij begon.

Ik weet gewoon eventjes niet wat ik moet doen. Het voelt alsof je vast zit in iets waar je nooit uit zal komen, maar er zal zeker wel een uitweg zijn, maar hoe geen idee.

Groetjes Spicey❤️‍🔥🔥😤❤️🔥

En ik kan er ook niet met mijn ouders over praten, want dat kan gewoon niet. 

En weet je ik word gewoon kwaad. Ik moet van school met letterlijk 3 mensen tegelijkertijd gaan praten en heel f****** plan bedenken over 'hoe ga ik naar school😁'. Like what the f***!🤬

En waarom kijk ik had even een hele lastige situatie op school. Want ik had 3 docenten van techniek die me slecht behandelde, 1 docent die heel de tijd knipoogde. En andere docenten die slecht waren tegen me. En wat ik toen deed? Ik ging spijbelen. En ja ik weet dathet een slecht idee was, maar het was het enige idee dat ik had. En ook het enige om mezelf veilig te voelen, want school deed toch aan niemand iets.

En dan. Nu. NU! Moet ik met die mensen praten en weet je wat erg is? Ik kan hun niks vertellen. Waarom niet? Als ik ze wat vertel dan gaan ze zo zeggen van: Ja dat kan, maar waarschijnlijk zit er iets in je hoofd van al dat pesten van het verleden, waardoor je je zo voelt. Pardon! Wie denken die mensen wel niet dat ze zijn. Ik vertel ze het meest eerlijke verhaal over iets en dan beginnen ze over iets heel anders. Ja, nee en ikmag ook niet weglopen van die gesprekken anders denken ze dat er helemaal wat aande hand is. Dit is gewoon marteling. Emotionele marteling waar ik niks aan kan doen en het gewoon moet laten gebeuren.