Hey people, kleine update: Ik heb het uitgemaakt. In de topic hieronder was ik nog heel erg aan het twijfelen, maar ik heb de knoop doorgehakt.

Er waren zo veel dingen die niet klopte. Zo mocht ik niet afspreken met andere in de weekenden. Als we ruzie hadden was het altijd mijn schuld. En hij dwong me te liegen tegen mijn ouders. 

Ik was bang dat hij agressief zou worden, want hij heeft wel een temper om zo te zeggen, maar het viel mee. Hij begon wel te huilen en smeekte me voor een tweede kans. Een kans die ik hem al eerder heb gegeven trouwens. Ik voel me wel echt slecht dat ik het niet heb gedaan, maar het is beter zo. Daarna begon hij mij te beschuldigen dat ik een ander had. Dat vertelde me dat het absoluut beter is zo.

Ik heb een plussen en minnen lijst gemaakt, en dat heeft voor mij wel de doorslag gemaakt. Wat denken jullie hier over? Heb ik de goede keuze gemaakt?

xx liefs Wolf 🐺

De lijst:

+ Lief 
+ Oordeelt niet
+ Houd ongelofelijk veel van me 
+ Doet z'n best
+ Heeft heel veel voor me over

- Manipulatief, het is altijd mijn schuld als we ruzie hebben 
- Eist alle aandacht / Er mogen geen andere dingen in het weekend gepland worden
- False gevoel van heldachtigheid, hij wil me redden van dingen die er niet zijn
- Snapt me niet en wil me ook niet snappen, geeft mijn autisme de schuld
- Niet zelfde normen en waarden, rondom vrijheid, geloof, en lgbtq+
- Wonen ver weg van elkaar, kunnen niet op de fiets naar elkaar toe.
- Controleert de dingen die ik doe, zoals wanneer ik online ben in een spel
- Heeft commentaar op berichten die ik stuur, zoals tekst berichtjes in een groepschat
- Geen diepgang in de relatie, hebben toch niet zo veel gemeen als dat we dachten
- Zit in een andere levensfase dan ik en is veel ouder
- Hij gaat niet meer veranderen, ondanks dat hij zegt dat hij dat wel gaat doen, want hij liegt wel vaker