Hey allemaal, dit is eigenlijk een vervolg op mijn vorige topic.

Dus maandag was alles nog oke, tot na het 8ste uur (ik was al weg). Ik had dus een relatie  met die jongen (hij was toen ook al weg) en 1 van mijn vriendinnen wist het. Voor de rest wist niemand het. Opeens krijgt ik 20 triljoen appjes met vragen of ik en die jongen iets hebben. Ik zet mn telefoon uit want ik heb daar geen zin in.

Dus de volgende ochtend, ik word wakker en pak mn telefoon. Ik zie 200 berichten, waarvan 189 van die jongen. Hij had heel veel gestuurd ik ga het langste appje hier even in kopieëren.

Elke dag met een lach naar school komen en dan de hele dag het gemopper aanhoren van dat wij dit weet deden en dat. En dat nu al 2 maanden elke dag ik weet niet of dit ook bij jou zo is maar dit is het diepstepunt voor mij en als ik dat tegen iemand vertel dan snappen ze het weer gw niet. En dan heb je nog elke dag met dat gevoel dat weer 40 man bij de kelder op je staat te wachten dat je vrienden er opeens nirt meer voor je zijn dat je er weer allrrn voor staat. Is dat dit waard. Elke dag na school dan ook nog lekker leren en hw maken en dan nog ouders, en dan zeker nu in een tijd dat ik op mijn cijfers moet focusen. *mijn naam*  we hadden beiden een fout gemaakt en waren toen samen door een diepe tijd gekomen maar nu is dit het diepste punt voor mij. Ik kan niet meer met een lach op me gezicht naar school komen laat staan gw normaal slapen met een gevoel van rust op school komen of een normale schooldag zonder allemaal roddels er gebeurt meer dan jij ziet en ik weet niet of jij dit ook hebt op school elke dag voor al 2+ maanden maar ik wel en ik kan er niet meer tegen zeker niet morgen als er weer 40 mensen mij aan het opwachten zijn in de kelder. Want ik ben daar nu bang voor en dan nog de hele dag aanhoren van al die roddels en vragen en dan liegen en dit en dat doen. Ik ben op achter dat elke dag lachend gezicht zit nu niks meer ik ben op.

Ik kan het niet meer aan ik wordt nu nog letterlijk geappt met de vraag hebben jij en *mijn naam* ik ben thuis het is 22:00 de hele dag door gebeurt dit nooit rust nooit effe normaal. En dan als je terugdenkt aan begin dit jaar voor dit alles hoe leuk het was hoe leuk nou school eigenlijk was vergeleken met nu. School voor mij is nu niks meer, terwijl het wel een belangrijk ding moet zijn voor mij aangezien mn cijfers.

*mijn naam* ik hoop dat je dit snapt maar ik ik weet het niet meer 

Sorry vergeef me hiervoor het was een leuke tijd maar andere verpestte het. En misschien kwam dat ook door ons verkeerde beslissing.
Sorry

*zijn naam*

sorry voor het lange bericht maar ik moest zo hard huilen. Na dit kwamen nog 100 andere appjes waar hij alleen maar sorry zegt en zegt dat hij nog van me houdt. Wat moet ik doen? We gaan kijken of we het na de toetsweek opnieuw kunnen proberen, maar is dat een goed idee?

Nogmaals sorry voor de lange tekst.

~Munii