Skip to main content

hoe ik pesten ervaarde

  • May 31, 2026
  • 1 reactie
  • 9 Bekeken

Hi,

Zoals de meeste mensen die op de kindertelefoon komen werd ik gepest. Ik ben te bang om er over te praten met familie en vrienden want ik ben niet perse het typetje dat lijkt op een slachtoffer van zwaar pesten. 

Vroeger toen ik klein was was er een familie die in de straat woonde, ik was bevriend met hun jongste dochter en de zussen die daar woonde speelde vaak buiten met mijn nichten en ik die daar ook in de straat woonden. Ik was de jongste en ik was dik en lelijk (haha trifecta van slechte shit). Ik denk dat ik daarom vaak geplaagt en gepest werd, vaak moest ik snoep stelen van de moskee verder in de straat zodat ik mee mocht doen met spelletjes en als ik dan niet iets deedt dat ze wilde werdt ik gechanteerd, ze zeiden toen dat ze het aan mijn moeder zouden vertellen. Mijn moeder was zwaar geweldadig en mijn vader ook dus je kan wel raden waarom ik dat niet wou. 

Een keer nadat ik weer iets had gestolen zodat ik mee kon doen aan belletje trek was er politie in de straat, een meisje van de buren had me verteld dat ze er voor mij waren. Ik geloofde haar want ik was iets zo van 8 of 9 en ik dook met haar en een paar andere meisjes een klein hoekje in. Ze zeiden steeds dat de politie er was voor mij dus ik begon met huilen. Op dat moment kwam mijn oom naar buiten en ging hij in het speeltuintje zitten, btw hij kon ons niet zien want we stonden in zo een botique? Ofz ik weet niet precies hoe het heet maar het was best krap n shit en de muren waren van steen. 

Omdat mijn oom er was en ik aan het huilen was wouden ze niet in de problemen komen dus zeiden ze dat ik moest doen alsof ik gevallen was, een van die meisjes,  zei dat ik mijn knie moest wrijfen aan de stenen muur zodat het echt leek alsof ik was gevallen.

Ik deed het natuurlijk want wat anders moest ik doen? Mijn oom vertellen dat ik had gestolen en dat de politie in de straat was voor mij? Ik had mijn knee tegen de wand gedaan en schaafte hem dr een tijdje aan, ik kan me nog herinneren dat mijn snot net zoals lipgloss op me lippen zat omdat ik niet kon stoppen met huilen van de pijn. (Hoe ik me dat heriner? Een van de meisjes was zoooo lief om me dat te vertellen) 

Uiteindelijk stopte ik omdat een van mijn nichten zei dat ik kon stoppen, ik kwam de boutique uit om terug naar het speeltuintje tegaan, mijn hele knie nog onder de bloed. 

Ik kan me herineren dat mij mauwen super plakkerig waren van de bullshit dat mijn gezicht produceerde en ik de heletijd afveegte. En ik kan me nog heel goed herineren dat de hele speel tuin leeg was en dat ik mijn hele knie had opgefuckt voor geen reden omdat mijn oom er niet eens was. 

Ze hadden oprecht gewoon tegen mij gelogen, ik vroeg een van de meisjes waarom ze tegen me had gelogen en ze zei dat het een 'les' was en dat ik te naïve ben.

Recent heb ik gehoord dat ze een moslim is geworden door mijn families invloed. Mijn nichten hebben nogsteeds contact met haar en mijn moeder praat vaak over haar met blijheid in haar ogen, en het enige waar ik aan kan denken is dat ik haar gewoon dood wil. 

Ik haat haar zo veel, het boeit me niks dat het meer dan 6 jaar geleden was en het boeit me niks dat ze een moeilijke thuis situatie had ofz.

Het maakt me zo oprecht ziek, ik was zo jong en lief, ik sloot nooit mensen buiten en op school was ik echt geliefd door mijn klasgenoten en leeraren ik zal nooit begrijpen wat haar probleem was.

Uhm wat was jullie ervaring met pesten? Was dit ook ooit met jou gebeurt ofz want dan zijn we lwky twinning lolol

 

De tekst is aangepast door de Kindertelefoon i.v.m. forumregel 6

1 reactie

Tartan16
Forum|alt.badge.img+20
  • Ster
  • May 31, 2026

Hoi wat een nare ervaringen en herinneringen voor je! Ik snap dat het diep zit en je dit niet zomaar opzij kunt zetten.  Dat is ook moeilijk en goed te begrijpen.  Ik ben wat jaartjes geleden ook een paar maanden gepest geweest door een klein groepje en zal er nu niet over uitweiden want het gaat om jou, maar ik snap je boosheid! Met 1 van de pesters heb ik inmiddels wel weer een normaal contact, de anderen heb ik na dat schooljaar nooit weer gezien. Ben ik nog boos?  Niet meer maar vergeten doe je het niet. Het verschilt ook per persoon en met wat je overkwam.  In ieder geval sterkte en laat nooit de rest van je leven verpesten door 1 of een paar nare kinderen en hun gedrag!  Veel goeds en liefs gewenst! 

Groetjes Tartan Xxx