Hoi, zijn er anderen die een geloof/religie hebben en soms denken dat ze er in falen? Ik heb dt eel vaak en daar heb ik ook over geschreven.

Ik probeer goed te zijn.
Echt.

Ik tel mijn mitzvot
zoals andere kinderen
schaapjes tellen
voor het slapen.

Maar ik slaap niet.

Ik lig stil
en denk:
Hashem ziet me nu.
Ook hier.
Onder mijn deken.

Ik probeer
mijn gedachten weg te duwen
zoals kruimels van tafel.
Maar ze vallen
op de grond van mijn hart
en Hashem ziet dat ook.

Mijn buik trekt samen
zoals vlak voor straf
waarvan je niet weet
wat je fout deed.

Soms zeg ik sorry
zonder te weten waarvoor.
Voor de zekerheid.
Misschien was er iets
dat ik niet merkte
maar Hij wel.

In de sjoel zit ik stil.
Mijn voeten wiebelen
maar dat mag niet.
Hashem ziet dat ook.

Hij ziet
als ik bid en niet meen.
Hij ziet
als ik wel meen
maar moe ben.
Hij ziet
als ik iets denk
dat ik niet mocht denken
en al spijt heb
terwijl het nog in mijn hoofd zit.

Ik wou dat Hij wist
dat ik niet ongehoorzaam ben.
Dat ik niet slecht wil zijn.
Dat ik gewoon bang ben
en klein
en alles zo groot is.

Soms vraag ik me af
of Hashem teleurgesteld is
of gewoon altijd zo kijkt.

Ik doe mijn kippa recht
alsof dat helpt.
alsof dat bewijst
dat ik te vertrouwen ben.
Alsof Hij anders ziet
dat ik fout ben
en bang
en het niet snap.

Ik wil Hem niet kwaad maken.
Ik wil Hem niet verdrietig maken.
Ik wil gewoon
dat Hij even niet kijkt
als ik huil
want huilen voelt fout
als iemand het ziet.

Misschien ben ik slecht.
Misschien probeer ik te weinig.
Misschien ben ik gewoon zo.

Misschien ziet Hashem alles.
Maar misschien ziet Hij niet
hoe zwaar dat is
voor iemand
zoals ik.

Ik bid
dat Hashem weet
dat ik mijn best doe,
ook al voelt mijn best nooit genoeg.

En als Hij alles ziet,
dan weet ik niet
waar ik met mijn angst moet zijn.
dan blijf ik liever
zo klein
dat ik bijna niet besta.