Vraag

Vragen over depressie en selfharm

  • 10 november 2020
  • 3 reacties
  • 100 Bekeken

Badge

hoi allemaal,

een tijdje terug (bijna een jaar volgens mij) had ik iets op het forum gezet. het ging over mijn depressieve gedachten en een paar mensen hadden geantwoord. omdat ik echt hulp wil maak ik nu dus een nieuwe in de hoop dat meer mensen antwoorden :)

ik heb eigenlijk een paar vragen.​​​​​​ deze vragen zijn vooral voor mensen die zich vaak down voelen en/of die zichzelf snijden.

de eerste 7 vragen gaan over selfharmen.

  1. heb je weleens jezelf gesneden (met opzet)? 
  2. hoelang heb je aan selfharm gedaan / hoelang doe je al aan selfharm?
  3. Deze vraag is verwijderd door De Kindertelefoon i.v.m. forumregel 9.
  4. wat vind je ervan dat je het doet / deed? 
  5. (als je gestopt bent) hoe is het je gelukt om te stoppen?
  6. (als je niet gestopt bent) hoe denk je proberen te stoppen?
  7. wat wil je nog zeggen tegen andere mensen die het gedaan hebben / doen / willen doen?

de volgende vragen gaan over hulp zoeken ofzo

  1. denk je dat je weleens depressie hebt gehad / depressie hebt? 

zo ja.

  1. heb je toen hulp gezocht?
  2. zo nee, waarom niet? en ben je nog van plan hulp te vragen?
  3. zo ja, hielp het? aan wie had je hulp gevraagd? hoe hielpen ze je?
  4. als je hulp hebt gevraagd, heb je er spijt van?
  5. ben je weleens naar een psycholoog geweest?

als iemand de tijd heeft om deze vragen te beantwoorden, pls doe het. ik voel me nu bijna een jaar heel slecht en ik wil hulp vragen maar ik weet niet hoe, aan wie, wanneer enzovoort.

alvast bedankt ig :)

 


3 reacties

Reputatie 5
Badge +7

Hey Just me,

Goed dat je weer bent terug gekomen op het forum! Vervelend dat het niet goed met je gaat en dat je hier al zo lang mee rondloopt. Goed dat je hulp wil vragen, dat is zeker een goede stap!

Als antwoord op je vragen:

Ja, ik heb mezelf wel eens met opzet gesneden. Het is denk ik 2 à 3 jaar geleden begonnen, dus ongeveer zo lang doe ik het. Het is niet zo dat ik het elke dag doe, het zijn denk ik periodes. Soms voel ik me slecht als ik het gedaan heb, soms helpt het wel even. Het helpt mij om dingen te bedenken als afleiding of te zorgen dat er iemand om me heen is. Dat ik niet alleen op mijn kamer ben, maar ff naar beneden ga ofzo. Dat helpt mij om het niet te doen. Ik heb ook last van depressie gevoelens, maar ben nog niet gediagnosticeerd met depressie. Ik heb twee jaar geleden hulp gehad van een ambulant hulpverlener, maar ben nog nooit bij een psycholoog geweest. Daar ben ik nu over aan het nadenken. Ik heb geen spijt gehad van de hulp die ik heb gehad, op dat moment wilde ik het eerst niet, maar nu ik er achteraf op terugkijk zie ik dat het me heel erg geholpen heeft. Ik heb hulp gehad voor mijn negatieve gedachten en gevoelens en voor allerlei dingen die er speelden. Hoe ik om kan gaan met moeilijke situaties en moeilijke dingen en mijn zelfvertrouwen kan vergroten. Het was eigenlijk hulp voor allemaal dingen die toen speelden en dingen die gebeurd waren en waar ik heel erg onder leed. Ze hielp mij door erover te praten, dat ik haar kon vertrouwen en daar mijn verhaal kwijt kon, alleen dat hielp mij al. Veder heeft ze geholpen door de dingen ‘uit te pluizen’, kijken naar wat er nou echt speelde en wat ik echt voelde. Ze heeft me geleerd om bij me zelf naar binnen te kijken, omdat ik dat niet echt kon en durfde. Dat was vrij confronterend, maar wel heel leerzaam. 

Wat ik tegen jou (en de andere mensen wil zeggen):

In dit topic kan je heel veel alternatieven vinden voor zelfbeschadiging. Ik zou dat eens doorkijken en dan voor jezelf op een lijstje zetten wat je zou kunnen doen als alternatief. Als je dan de neiging hebt kun je dat lijstje pakken en je op een andere manier uiten.

Je zou ook op het moment dat je de drang hebt de plek dik inpakken, met bijvoorbeeld elastiekjes of papier zoiets en dan kun je wel soort snijden, maar dan beschadig je jezelf niet. Want ik denk niet dat dat is wat je echt wil, maar op dat moment wil je de pijn anders voelen.

Je kan je ook onder de mensen mengen, want vaak als er iemand bij is doe je het wat minder snel. Of dat je een vriendin of iemand anders opbelt en daarmee gaat praten, hoeft niet perse over dit te gaan maar dat je je aandacht ergens anders op richt. Snijden is niet de oplossing, alleen maar een tijdelijke. 

Hoe je hulp kan zoeken:

Je moet hulp zoeken als jij er klaar voor bent, je moet het doen als het jouw moment is. Tenzij je echt een gevaar bent voor jezelf, dan is het sowieso een must. Maar als jij het alleen maar tegen je zin doet, dan kom je er uiteindelijk niet verder mee. Je kan beginnen door er met iemand over te praten, iemand die je vertrouwt. Waarmee je deelt hoe jij je nou eigenlijk echt voelt en je verhaal kwijt kan. Misschien kan die persoon jou ook helpen met hulp zoeken, want dat is best moeilijk en spannend om te doen. Je kan naar je huisarts gaan en het daarmee bespreken. De huisarts kan naar je verhaal luisteren en met je meedenken wat je het beste kan doen en welke hulp het beste bij je past, welke mogelijkheden je allemaal hebt. De huisarts kan je ook doorverwijzen naar een psycholoog of naar andere hulpverlening. Je kan een beroep doen op de geheimhoudingsplicht van de huisarts. Deze zal het dan niet met iemand anders bespreken, zoals je ouders. Als je 12-15 bent, kan je wel vragen om geheimhoudingsplicht maar beslist de huisarts of hij/zij het wel of niet met iemand bespreekt. Vanaf 16+ heb je recht op je eigen hulpvraag en zal de huisarts het geheimhouden. De huisarts kan je ook helpen als je het moeilijk vind om dit met iemand te bespreken, hij/zij kan het dan voor je vertellen, maar je kan het ook samen met de huisarts doen.

Ik hoop dat je zo een beetje een duidelijk antwoord heb op je vragen, anders hoor ik het wel!

Sterkte en succes.

Simply Me

 

 

Badge

Hey!

Hier mijn antwoorden. Ik hoop dat je er wat aan hebt!

  1. heb je weleens jezelf gesneden (met opzet)?  Ja
  2. hoelang heb je aan selfharm gedaan / hoelang doe je al aan selfharm? Ik heb bijna 1 jaar mezelf beschadigd voordat ik bij een psycholoog terecht kwam. Nu doe ik het nog af en toe, maar al wel veel minder dan eerst.
  3. Deze vraag is verwijderd door De Kindertelefoon i.v.m. forumregel 9.
  4. wat vind je ervan dat je het doet / deed? Ik vind het niet leuk natuurlijk. Je houd er (in mijn geval) veel littekens aan over die je voor de rest van je leven bij je moet gaan dragen waardoor je telkens weer geconfronteerd wordt met het feit dat je jezelf beschadigd hebt. Het is een verslaving, en verslavingen zijn nooit goed om te hebben.
  5. als je gestopt bent) hoe is het je gelukt om te stoppen? Ik ben nog niet helemaal gestopt, maar het feit dat ik het nu al veel minder doe heb ik te danken aan een psycholoog die met met veel geholpen heeft en aan hele aardige vrienden die het gelukkig goed opgepakt hebben en het hebben geaccepteerd.
  6. (als je niet gestopt bent) hoe denk je proberen te stoppen? Ik hoop ooit nog helemaal te kunnen stoppen. Ik weet nog niet hoe ik dat voor elkaar ga krijgen, maar het is wel mijn doel.
  7. wat wil je nog zeggen tegen andere mensen die het gedaan hebben / doen / willen doen? Ik wil vooral zeggen dat het echt heel erg oplucht om er met iemand die je vertrouwd over te praten, omdat je dan niet meer het gevoel hebt dat je er alleen voor staat. Verder wil ik ook nog zeggen dat het wanneer je aan het stoppen bent of al gestopt bent belangrijk is dat je zelf je littekens gaat accepteren. Je kan namelijk niet van anderen vragen om ze te accepteren als je dat zelf nog niet hebt gedaan. Ook heb ik ondertussen wel geleerd dat het te veel gevraagd is van mensen om het naast het accepteren ook te begrijpen, omdat sommige mensen het simpelweg niet kunnen begrijpen. Neem dus genoegen met het accepteren en eigenlijk het allerbelangrijkste is dat vooral jij jezelf gaat accepteren zoals je bent. Niemand is perfect.

de volgende vragen gaan over hulp zoeken ofzo

  1. denk je dat je weleens depressie hebt gehad / depressie hebt?  Ik heb gelukkig nog nooit een depressie gehad, maar wel een angststoornis wat in sommige opzichten vergelijkbaar is. 

zo ja.

  1. heb je toen hulp gezocht? Ik wilde geen hulp, maar op een gegeven moment was ik in het ziekenhuis beland en werd ik verplicht om hulp te gaan zoeken.
  2. zo nee, waarom niet? en ben je nog van plan hulp te vragen?
  3. zo ja, hielp het? aan wie had je hulp gevraagd? hoe hielpen ze je? In sommige opzichten heeft het wel geholpen omdat ik nu een diagnose heb en weet wat er mis is. Zo kan ik er ook meer rekening mee houden, en komt het dus minder vaak zover dat ik mezelf ga beschadigen. Aan de andere kant ben ik van mening dat je toch wel meer hebt aan het support van een vriend/vriendin, omdat je die meestal vaker ziet en dichter bij je staat en je dus beter kent. Hierdoor neem ik makkelijk advies aan van mijn vrienden.
  4. als je hulp hebt gevraagd, heb je er spijt van? Nee, omdat het ervoor heeft gezorgd dat ik nu weet wat er aan de hand is, waardoor ik al verder ben in het proces om mezelf te accepteren zoals ik ben.
  5. ben je weleens naar een psycholoog geweest? Ja, meerdere keren. 

Groetjes!

Badge

de eerste 7 vragen gaan over selfharmen.

  1. heb je weleens jezelf gesneden (met opzet)? Ja
  2. hoelang heb je aan selfharm gedaan / hoelang doe je al aan selfharm?2 jaar
  3. wat vind je ervan dat je het doet / deed? Weet ik niet
  4. (als je gestopt bent) hoe is het je gelukt om te stoppen?nog niet gestopt 
  5. (als je niet gestopt bent) hoe denk je proberen te stoppen?niet
  6. wat wil je nog zeggen tegen andere mensen die het gedaan hebben / doen / willen doen? Niet veder gaan 

de volgende vragen gaan over hulp zoeken ofzo

  1. denk je dat je weleens depressie hebt gehad / depressie hebt? Ja

zo ja.

  1. heb je toen hulp gezocht?nee
  2. zo nee, waarom niet? en ben je nog van plan hulp te vragen? Ik durf het niet 
  3. zo ja, hielp het? aan wie had je hulp gevraagd? hoe hielpen ze je?/
  4. als je hulp hebt gevraagd, heb je er spijt van? 
  5. ben je weleens naar een psycholoog geweest? Nee

als iemand de tijd heeft om deze vragen te  

Reageer