Emotionele problemen en gevoelens

Vandaag toch voor het eerst een beetje klein geweest. Ik was alleen thuis en ik kon niet tegen mijn gevoel om klein te zijn. Ik deed een nachtluier om en speelde fijn met mijn knuffels en lego en ik keek ook leuk naar Bluey op Disney+ Het voelde vreemd maar ook juist heel fijn moeilijk uit te leggen wat ik precies voelde maar het voelde goed. Het voelde alsof ik toch even de verantwoordelijkheid kon laten gaan en ik gewoon onbezorgd kon zijn.Heeft iemand dit ook wel eens ervaren? Seashell 😘 

hey mensjes, i9k beloof dat ik vaker online zal blijven! ik heb veel te veel stress op school en mn ouders weten dat ik sh komt door de school,.. ik heb nu geen zin om dit allemaal te vertellen eig het duurt te lang. dus ik ben momenteel bezig met een visual novel game enzo maar altijd verlies ik heel snel interesse aan dingen en ben bang dat het ook gebeurt met dit, weten jullie miss wrm? (mn mentor zei dat ik depressie en autisme kon hebben)

Hoi ik ga vandaag proberen chatten met de kindertelefoon. Ik ben heel heel heel bang maar ik ga het toch proberen.  Heeft er iemand nog tips voor mij? En hoe begin ik met chatten? 

hoi… ik snij mezelf, wilt er iemand mij helpen. Wat moet ik doen? Ik ben bang, iemand tips?? 

Hey mijn naam is D en ik ben een he/theyZo ik ben een perfectionist en ik wil graag wat tips. Ik ben altijd gestrest over cijfers en over mijn lichaam. Soms wil ik ook sociaal heel erg goed doen.Dat veroorzaakt een burnout dat mij liet lijden tot depressie. Ik zit in de wachtlijst voor mijn perfectionisme en dwang bij de psychiatry. Maar ik wil graag wel wat ervaringen en tips van jullie horen. Bedankt voor het lezen. ^^ ( naam weggehaald door De Kindertelefoon vanwege anonimiteit )

Hoi, ik ben zeepsopje, ik woon nu even in een ander land. Op whatsapp lijkt het wel alsof uedereen me vergeten is. Ik miet altijd beginnen met appen, of vragen hoe het gaat. Niemand doet dat bij mij automatisch. Ik viel me zo eenzaam, hoewel ik wel vrienden heb gemaakt. Misschien overdrijf ik, maar ik voel me niet goed, kan misschien ook door te weinig slaap.Liefs zeepsopje

Ik heb OCD. Ik tel alle bewegingen die ik doe en alles moet evengetal zijn. Ik word soms helemaal gek en ben vaak chagarijnig op andere mensen maar dat komt dan doordat ik zelf moe word van mezelf door al het tellen. 

ik word sexueel mishandelt door mijn broer en ik word emotioneel en fysiek mishandelt door mijn ouders en ik heb met mijn vriendin afgesproken om het te vertellen aan de politie voor mijn volgende verjaardag maar ik heb het toen wel belooft en gezecht dat ook al zeg ik nee dat ze het nog steeds moest doen maar ik wil nu echt niet meer en ik denk aan zelfmoord want ik denk dat dat de beste oplosing zal zijn want ik ben door mijn broer al sinds helle jonge leeftijd in aanraking met drugs gekomen en ben nu zwaar verslaaft waarschijnlijk haal ik de 30 niet meer en denk dat ik niet eens de 20 haal en ik kan wel hulp zoeken maar dan worden der eerst paar jaar weg gegooit door trauma zorg en ik leef voor altijd met een trauma heb geen goeie school gehad dus ik kan ook niet veel bereiken in het leven dus ik denk inplaats van jaren alleen maar pijn hebben en stressen dat ik er nu beter een einde er van kan maken 

Hoi! Ik ben benieuwd hoe je kijkt naar de antwoorden en reacties op je topics of je eigen antwoorden op andermans topic op dit forum. Of je bij jezelf daardoor veranderingen hebt gedaan en of er dingen hetzelfde bleven. Misschien zou je het zo kunnen doen: als ik terug kijk op mijn topics en reacties dan..…Hopelijk is er voor de meeste van jullie iets positiefs veranderd. Ik ben namelijk benieuwd hoe andere kinderen met de tips en suggesties om zijn gegaan en hoe je dat dan hebt gebruikt en toe gepast. Dank je wel als je ( natuurlijk eerlijk en binnen de regels) antwoord geeft! Groetjes! 

Hoi allemaalik ben 🧀 enik ben er klaar meeik heb weinig vrienden op school (eig mr 1 mr ik ben zijn reserve) Ik wil gewoon niet meerik weet dat er heel veel mensen zijn die het erger hebben mr janou laat mr niemand boeitdoei

jongens ik kon het niet, ik ben weer begonnen na 6 weken. (mijn ouders weten het inmiddels ook dat ik rook/vape)door de stress van school familie en andere dingen die er zijn gebeurt de afgelopen weken.meedere familie leden zijn komen te overlijden en mijn vader ligt ook op sterven, ik zit meer thuis dan dat ik op school ben en zit in een lichte depressie.vandaag bijvoorbeeld, heb ik heel veel gerookt puur omdat de nicotine helpt om mijn stress te verminderen, anders krijg ik gewoon paniek aanvallen. k ook heb al 2x overwegen om zelfmoord te plegen heel veel familie gaat naar daar bovenschool word ik enorm gepest ook.dus roken, vapen en gamen is de enigste soort van uitlaat klep voor mij.dus kom niet met je ging net zo goed en je was zo goed op weg, snap mijn situatie ook  groetjes Jan met de Koekenpan ( deel van de tekst verwijderd door De Kindertelefoon vanwege regel 6, details / aankondigingen van zelfdoding kunnen triggerend of chocquerend zijn voor anderen en worden daarom niet ge

Heyo schitterende sterren 🌟 Sinds dat het schooljaar weer is begonnen ben ik telkens overstuur op school, ik heb geen vrienden in de les en al mn klasgenoten vinden me niet leuk omdat ik zo extreem stil ben. Het is tegenwoordig ook heel vaak samenwerken en groepsopdrachten alleen hier word ik super gestresst van en heb ik bijna iedere dag moeten huilen in specifieke lessen door de mention van groepsopdrachten. Ik durf niet tegen mn klasgenoten te praten en mijn stem komt ook niet uit en dan moet ik huilen. Omdat ze me al vreemd vinden en ik soms ook gefluister hoor over mij raakt het me en verlaagt het mn self esteem, ik heb het heel lastig op school. Mijn mentor weet hier al van en mijn ouders ook, ik heb uitzonderingen dat ik altijd werk alleen mag doen en geen vragen hoef te beantwoorden in de les alleen dit helpt ook niet meer, zelfs met uitzondering raak ik zó overstuur dat ik de neiging heb om lessen te skippen. Ik wil het voorkomen alleen mn ouders boeien het niet echt en zegge

heyy, sorry dat ik zomaar ben verdwenen :( ik heb veel te veel stress en ik ben ook super vergeetachtig de laatste tijd… ik vent lekker maar weer want ik ben een sukkel die niks waard is lol. elke dag voel ik me alsof ik hier niet hoor. niet op een manier van huhuhu ik wil dood ik hoor hier niet, maar een gevoel dat alles gwm nep is en dat ik alleen het door heb. iedereen ziet er zo gelukkig uit maar ik kan zien dat er iets aan de hand is. daarnaast weet ik niet eens of ik me oke of slecht voel, het voelt alsof ik mijn depressieve klachten diep wegdruk en een neutrale ik tevoorschijn komt. "ga naar de huisarts!” het is niet zo fucking makkelijk. ik MOET perse met spoed bellen, daar heb ik geen zin in. het voelt alsof ik aandacht zoek. wtf. stiekem gaan iedereen me verlaten, ik haat iedereen die ik ken (behalve E dan). over E gesproken: ik voel me raar over haar. vaak op schooldagen (maandag tot vrijdag) voel ik me fucking eenzaam en wil ik altijd bij E blijven. maar in de weekend wil i

Haii iedereen, ik ben 14 jarige jongen en heb al geneukt met een vriend. Ik vond het fijn om eindelijk iemand te neuken, maar ik werd er niet opgewonden door.  Hij wilde toen mij neuken en ik zei natuurlijk ja, want je gaat dan niet nee zeggen. Hij begon en ik had er helemaal geen last van. Ik werd er na een tijdje best geïrriteerd van.  Hij zei ook steeds dat die bijna klaar kwam en bleef dus maar doorgaan. Uiteindelijk heb ik gezegd dat ik wilde stoppen en hij zei toen nog dat die echt bijna klaar kwam. Dus uiteindelijk zijn we gestopt en ben ik, maar gewoon naar huis gegaan. Paar dagen later appte hij mij en vroeg die of ik weer langs kwam. Toen ben ik erachter gekomen dat hij niet eens ze natte droom heeft gehad, dus hij kan helemaal niet klaarkomen. Ik zie hem sindsdien al een stuk minder en probeer zoveel afstand te nemen. Heb ik het juiste gedaan?

Hoi, de laatste tijd zit ik niet lekker in mijn vel, ik heb me al aangemeld voor therapie maar ik sta nog op de wachtlijst. Ik heb vroeger (rond mijn 11e) een diagnose autismespectrumstoornis gehad, de psycholoog vermeldde dat het een lichtere variant was. Maar nu ik inmiddels wat ouder (17) ben, helpen de adviezen van vroeger niet goed meer waardoor ik redelijk vaak negatieve gedachten heb (geen zelfbeschadiging).Ik heb voornamelijk last van ‘smetvrees’ en dat ik het lastig vind om dingen aan anderen over te laten. Daarnaast heb ik ook gedachtes waarin ik, of een ander, dingen doe die ik nooit echt zou doen. Bijvoorbeeld als iemand naast me een mes of iets anders scherps vastheeft, zie ik in mijn hoofd levendig hoe ik word gestoken op allerlei verschillende plekken. Ook als ik op de trap loop, zie ik bij elke stap hoe ik perongeluk misstap en val. Ik heb dit met bijna alles. Daarnaast ben ik ook redelijk onzeker over mezelf. Ik ben vaak bang dat ik stink of er vies uitzie. Als ik zwee

HoiIk heb heel veel last van paniekaanvallen en net weer… Het was heel heftig ik ben uitgeput ik kan niet meer.heeft iemand hier tips voor??Niemand weet ervan en ik schaam me er ook voor want ik denk dat heel weinig mensen dit hebben.

Ik ben niet zo lang geleden begonnen met selfharmhet was nu voor het eerst zichtbaar  Een persoon die ik ken zag heten ze wist meteen wat het was (ze doet zelf ook sh)toen vroeg ze of ze het mocht vertellen aan een persoon (ik ken dat persoon) ik vond het niet erg dus ik zei jaIk heb het nu aan 2 personen laten zien en ik weet niet hoe ik me moet voeleneentje had me vertelt hoe ik ervoor moet zorgen en wat ik beter kon doen als ik het weer ging doen (ze had duidelijk gezegd dat ik het NIET moet doen) Het voelt nu een soort van alsof ik hun tijd heb verspild *Tekst aangepast door de Kindertelefoon i.v.m. forumregel 6*

Ik heb een vriendin. Ze vertelde me een paar maanden geleden dat ze zichzelf pijn doet. Niet snijden maar haar hoofd slaan. Ze vertelde me eerst dat haar ouders, haar zus en haar regelmatig erge ruzies hebben. Haar zus vertelde haar dat ze de familie kapot heeft gemaakt en haar ouders vertelde haar dat zij de reden was waarom ze bijna gingen scheiden. Zover ik weet doen ze haar niet lichaamlijks pijn. Maar het is niet een fijne thuussituatie.En een maand geleden vertelde ze dat ze niet veel eet. En het is ernstig ze at gister echt bijna niks voor de hele dag. Het gaat steeds slechter met eten. Ik wil een volwassen vertellen maar ik weet niemand die haar ouders niet zullen vertellen. (Haar ouders worden dan super boos op haar) ze heeft geen leraar op school of niks. Ik heb geen idee wat ik moet doen. HELP  ( tekst aangepast door De Kindertelefoon vanwege regel 6, details over een eetstoornis kunnen triggerend zijn voor anderen en worden daarom weggehaald )

Hallo! Ik zie veel over AI. Natuurlijk de datacenters met alle energie maar ook vooral de hacks die er gebeuren. Ik heb zelfs gehoord dat een expert dacht dat er 10% kans was dat in een of een paar decennia de mensheid misschien wel beindigd kan zijn, omdat AI opdrachten te graag wilt uitvoeren. Er zijn natuurlijk ook veel mensen die zeggen dat het gewoon goed komt maar ik vind het eerlijk gezegd doodeng. Wat is jullie mening?Dankjewel voor het lezen!Xxxjes van mij!!

Hiii, mijn ouders denken dat het slim is als ik pillen ga gebruiken, maar moet ik nog bepaalde dingen weten zoals bijwerkingen, tijden, etc.?Alvast bedankt!!

Hoi, ik ben erg geïnteresseerd in psychologie. Al weet ik er natuurlijk nog niet zo veel van. Maar ik vind het boeiend hoe mensen dingen beleven en wat ze dan denken en voelen op dat moment. Wat doet dat met je? Hoe reageert je lichaam als je iets geestelijks meemaakt. En andersom. Als je bijvoorbeeld iets hoort of ziet. Iemand is boos op je. Of iemand maakt een compliment waar je blij van wordt. Ik wou vragen of jullie iets kunnen delen, wat tegelijk iets met je deed. Lichamelijk en geestelijk. En beschrijf dan wat er met je gebeurde en wat je voelde. Werd je buik tintelend bijvoorbeeld van plezier? Of voelde je je rood worden van boos zijn? Voelde je iets in je benen of je handen? En wat dan precies? Dat soort dingen. En dan in welke situatie. Ik vind dat heel interessant hoe dat werkt tussen geest en lichaam.  Wie wil iets vertellen? Alleen als je het kwijt wilt hoor ! Dank jullie wel al vast !Groetjes Tjempie xxx

Hoiii,Ik heb sinds de zomervakantie een vriendje. Tot de dag van vandaag is het 2 keer uitgegaan. En ik ook weer 3 keer aan. Hij is veel over mijn grenzen gegaan enzo. En ik vergeef mensen heel snel. Dus dat was nummer 1. Door dat ik een vriendje heb heb ik ook veel gezeik met mijn ouders. Mijn moeder vind dat ik een betere kan krijgen. Wat ik ook opzich wel snap. Sinds ik weer met hem heb voor de derde keer heb ik veel ruzie met 1 van mijn beste vriendinnen. En dat komt allemaal door mijn vriend. En ik raak nog al snel boos, dus reageer ik het nogal snel af op mensen. Waardoor ik zelf ook veel ruzie krijg. Het is nu ook heel veel nu ik ook in het derde leerjaar zit. Ik weet het gewoon allemaal even niet meer.

Ik zit in een vrienden/vriendinnengroep. Ik ben 14 en zij zijn 12/13. Ze praten ook over dat ze zichzelf snijden en veel andere heftige onderwerpen zonder waarschuwing ofzo, en dit triggert mij regelmatig omdat ik daar zelf ook mee zit. Ik ga dan heel erg slecht voelen en het belast me, omdat ik veel zorgen om hun maak en ook omdat ik zelf ga denken om zulke dingen te doen. Omdat ik dan zo in mijn emoties ga zitten word ik ook heel snel overprikkeld en dan is het na een half uur heel ongemakkelijk, maar ik kan het ook heel gezellig met ze hebben en ik wil ze zeker niet dumpen ofzo. Ook zijn ze jonger en daardoor zijn ze ook kinderachtig waar ik me best aan kan irriteren. heeft iemand hier ervaring mee of tips om hiermee om te gaan??

Hey, ik loop echt al ff vast op zelfmoord gedachten, ik heb pogingen al ondernomen. Maar het is niet gelukt. Het leven voelt zo zwaar en ik heb het gevoel dat niemand mij snapt en ik voel met totaal niet gehoord door hulpverlening. Ik wil gewoon een normaal leven. Tis mss raar om te zeggen maar soms mis ik gwn iemand in mijn omgeving die me echt ziet die me liefde geeft  die ik nodig heb Maja .

Hey allemaal! Ik zit al een paar dagen met een vraagje. Ik merk dat ik sommige dingen die ik mee heb gemaakt, soms weer voor me zie. Niet dat ik er (weer) wakker van lig hoor, maar zeg maar iets wat veel indruk maakte (bijv een openbare straf, of van pesterij geknield gezet worden in mn rokje) dat komt nog wel eens boven in mn gedachten. Ook als ik dat niet wil. Het zijn dan de wat heftige dingen natuurlijk, want leuke dingen zijn niet erg om te herinneren. Ik schreef al in het topic van ​@Tjempie  over jongens, dat een bepaalde herinnering blijvend lijkt, terwijl ik echt dacht dat ik het achter me had en er eig totaal niet meer mee zit. Dacht ik. En toch . Ook al ben ik trouwens wel happy hoor en leef fijn. Maar gewoon het is er.  Denken jullie dat je sommige momenten die je hebt meegemaakt echt kunt vergeten? Of afsluiten?  Kennen jullie tricks en tips? Of is het iets dat erbij hoort en je gewoon mee moet dealen en dat het je dan sterk en ervaren maakt? Is dit aanstellerig? Wat denke