gaat echt nie goed met me

tw

Hi, ik voel me echt rot de laatste paar tijden. Ik ben net terug van vakantie en onderweg heb ik me echt lang gehuild. Niet omdat school zou weer beginnen, maar omdat ik zou mn moeder zien en dat ik weer thuis zijn. Ik heb niet een goede relatie met beide mn ouders en we hebben vaak ruzie, maar vooral ben in bang voor hun. Ik heb ook niet zo veel vrienden waarmee ik kan praten/bellen over deze onderwerp en ik ben sociaal (ook online en offline) niet zo goed.

Thuis voel ik me echt opgesloten en misselijk. Voor de vakantie had ik online een paar mensen ontmoet van mijn leeftijd en we werden snel samen vrienden. Het ging met mij toen in die periode echt goed, maar mijn ouders hebben nu restricties op alles op mn tele gezet van 1 minuut per dag. Ik kan niet eens iemand bellen of chatten voor hulp omdat ik kan vanwege restricties niet mijn browser geschiedenis kan verwijderen en mijn ouders kijken ook vaak naar wie ik sms/bel/mijn mails in mijn school account. (Ik type dit nu via mn school laptop btw.) Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik heb geen motivatie om iets te maken of tekenen of een van mn oudere hobbies, ik mag wrs niet naar buiten gaan (en ik heb ook geen reden om naar buiten te gaan), en alles op mijn telefoon is weg. Ik mag thuis niet heel veel TV kijken ‘s middags en mijn favoriete game mag k ook niet meer spelen (andere discussie).

Op de laatste dag van mijn vakantie was ik op deze hele hoge berg. Ik wou gaan springen, maar heb het niet gedaan, omdat ik toch wel hoop had dat misschien zou het beter worden toen ik terug naar NL kwam. Ik heb nu echt zo veel spijt dat ik heb het niet gedaan. Ik wil weg, weg van mijn ouders en al mijn problemen. Ik mag wrs niet naar een psychologist, als dan wel zoeken mijn ouders waarschijnlijk een moslim/Turks/transphobische (ik identificeer al jaren lang als transgender jonge en ze denken dat ik gek ben of dat t vanwege het inernet is gebeurt of zulke BS). Ik heb de laatste paar dagen niks gedaan behalve in mijn kamer gehuild en geslapen en af en toe mn school laptop heb gebruikt. Ik wil mezelf soms wat aandoen, en ik weet dat ik een impulsief persoon ben. Maar ook ben ik bang om het echt te doen; ik ben bang dat mijn ouders zeggen van dat het vanwege sociale media was enz, dat na de dood niemand zou mij echt missen, dat de poging niet zou lukken en mijn lichaam in het algemeen pijn doen. Het voelt alsof er van alle emoties in me zit, maar tegerlijktijd ook helemaal niks.

Eerste forum. Sorry voor de lange rant.

Tekst aangepast ivm forumregel 6: plaats geen triggerende content.