Het volhouden tot ze het snappen. Dat ze boos worden moet dan maar. Je moet het kalm en rustig overbrengen zodat ze zich ook minder snel geneigd voelen mss om boos te worden. Maar het is belangrijk dat je het zegt

Hey ​@Selena, ik snap echt dat dit super lastig voor je is. Strenge ouders die je constant met je zus vergelijken, dat kan heel frustrerend en verdrietig voelen. Het is heel normaal dat je je eigen weg wil gaan en dat je niet altijd wil worden vergeleken met iemand anders, zeker niet met je zus.

Misschien kun je het zo aanpakken dat je niet meteen zegt “ik ben mijn zus niet”, want dat klinkt soms voor ouders alsof je jezelf kleiner maakt of boos bent, waardoor ze misschien sneller boos worden. Je zou kunnen proberen om rustig en eerlijk te vertellen hoe je je voelt, bijvoorbeeld: “Ik merk dat ik vaak word vergeleken met mijn zus, en dat maakt me onzeker. Ik wil mijn best doen op school, maar ik wil ook mijn eigen tempo en manier hebben.”

Leg uit dat jij misschien op jouw manier leert en dat cijfers niet alles zeggen over wie jij bent of wat je kan. Misschien kun je samen vragen wat zij precies van je verwachten en aangeven dat je hun steun nodig hebt, niet alleen hun kritiek. Probeer ook te laten zien dat je bereid bent om te verbeteren, maar dat het fijn is als ze ook begrip hebben voor wie jij bent.

En als het even niet lukt om dat gesprek te voeren, probeer dan steun te zoeken bij iemand die je vertrouwt, zoals een docent, een familielid of een vriend(in). Het is belangrijk dat je je gehoord voelt en niet het gevoel hebt dat je er alleen voor staat.

Jij bent uniek en waardevol, ook met je eigen cijfers en tempo. Blijf geloven in jezelf!

xx liefs Wolf 🐺