Strenge ouders en wordt soms ook erge dingen gedreigd

Ik vind het echt verschrikkelijk en ik word er helemaal niet goed van. Ik zit nu in vwo 5 en ben dus druk bezig met het voorbereiden op mijn toetsen. Het is zo dat ik veel moeite heb met focussen en snel dingen uitstel, waardoor ik 3 tekort sta. Hierdoor kan ik misschien niet over als ik dit niet omhoog haal deze toetsweek. 

Mijn ouders hebben een restaurant en ik zit elke dag meteen na school “opgesloten” in de restaurant. Ik heb geen rustig hoekje waarbij het helemaal stil is en soms moet ik constant opstaan om te helpen. Ook in de weekend heb ik geen tijd. Zaterdag volg ik extra school voor mijn moedertaal en moet ik na school meteen werken. Op zondag moet ik ook bijna de hele dag werken en heb ik alleen een beetje vrije tijd in de ochtend. 

Mijn vader is een verschrikkelijk mens. Wanneer iets niet naar zijn zin gaat, wordt hij woedend en scheldt en schreeuwt hij soms zo erg dat het mij echt raakt. Ik had een paar keer meegemaakt waarbij hij dreigde om mij pijn te doen en 1x stond hij op het punt om mij in elkaar te slaan als ik niet mezelf had opgesloten in de badkamer en mijn moeder niet hem had gestopt. Op dat moment wist ik zeker dat ik hem haatte. Hij praat ook alleen maar slecht over iedereen in de familie. Alles wat wij doen is niet goed volgens hem.

Ook zijn er hele strenge regels. Ik moet volgens mijn ouders veel vriendschappen verbreken, omdat het volgens hen mij slecht beïnvloed. Ik heb al wat moeite om met mensen te socialiseren en vrienden te maken. Op school ervaar ik ook veel eenzaamheid, omdat veel mensen mij gewoon niet mogen voor geen reden. Ik heb wel een paar vrienden, maar zij zitten in een andere klas en hebben meer en betere vrienden dan ik. Online heb ik wel goeie vrienden, maar mijn ouders zeggen steeds dat ik te veel op mijn telefoon zit en mag ik rond de toetsweek periodes vrijwel niet op mijn telefoon zitten. Ik vind dit zo vervelend. Ik heb eigenlijk een goeie vriendengroep buiten school en ik zie ze altijd op zaterdag, maar nu forceren ze mij om contact met hen te verbreken.
Andere regels zijn dat ik bijna nooit mag uitgaan en zelfs als ik dat wel mag, is dat maar een paar uurtjes. Ik mag niet later dan 19:00 buiten zijn. Ik mag ook niet dingen kopen, want ze noemen bijna alles geldverspilling en ik mag ook niet in een relatie zijn. Gamen mag ik ook nooit. Ik heb het gevoel alsof ik niks mag.

Wanneer ik over mijn gevoelens en gedachtes praat met hen, word er altijd gezegd dat ik het slachtoffer speel en nooit denk aan hen, hoe erg zij het hebben. Ja, zij hebben het zeker zwaar omdat ze 7 dagen per week 10 uur lang moeten werken, maar er wordt nooit geluisterd naar mij. Ik ben blijkbaar egoïstisch en teveel aan het janken. Wanneer we het hebben over school, eindigt het nooit goed en als ik lager scoor dan een 7, is het meteen slecht en worden ze nog strenger. 

Ik durf er met niemand hierover te praten, omdat ik al niet veel goeie vrienden heb en ben bang wat anderen ervan vinden. 

Ik heb nu zoveel stress en problemen aan mijn hoofd. Ik wil gewoon graag overgaan en ver weg van dit.