Hoi….

Lekker begin weer. Hoi, ik ben een meisje, 12 jaar en zit in de 1e. Ik heb slecht nieuws, hou je vast…

Mijn moeder heeft in 2024 (ik zat in groep 7) te horen gekregen dat ze borstkanker heeft, en ze zit nog steeds in dat traject, en dan ook nog steeds middenin, dus het gaat niet beter, nee, het gaat steeds slechter. Maar ik zal eerst vertellen hoe het begon, zodat je het een beetje begrijpt. 

Het was maart om precies te zijn, bijna pasen dus. Ik had te horen gekregen al dat mijn favoriete juf weg ging, en dus groep 8 zonder haar moest doen (ik zat/zit op een montessori), terwijl ik half groep 7 en groep 6, en groep 2 ook al met haar had gedaan. Dat was schok 1. Toen kwam schok 2: die juf ging niet eens groep 7 afmaken met onze klas, nee want een kleuterjuf had ook borstkanker en daar moest ze voor invallen na de paasvakantie (die we toen random hadden, kwam volgens mij door de ongunstige valling van Pasen dat jaar), en dat we dus al verdeeld werden en een deel werden van de groep waar we anders alleen groep 8 hadden gedaan.  Dat was dus schok 2. Toen kwam schok 3: de ergste ooit. Dat was toen mijn moeder thuiskwam, in tranen. Ze vertelde het, en het leek eerst nog soort van hoopvol. Nu niet meer. 

Nu zit ze en dus de hele familie al 2 jaar in het traject. 2 jaar van chemo's, uitslagen en proberen hoop te houden. Hoop die niet mag bestaan. En vandaag kwam schok 4000 ondertussen. Er zijn nieuwe plekjes gevonden. Plekjes die zomaar eens uitzaaiingen kunnen zijn. Wat betekend dat ze waarschijnlijk nooit helemaal meer beter wordt. Ik weet niet zeker dat het uitzaaiingen zijn, maar het vermoede dat zij dat wel weten is bijna 100%. Mijn vrienden weten het niet. (misschien op 1 na, haar ouders weten het wel namelijk maar ga morgen wel persoonlijk haar op de hoogte brengen. Misschien vraag ik wel of ze langskomt). 

  Er zijn wel leuke dingen gebeurt ook erdoor, als lichtpuntjes met een donker randje. We zijn naar IJsland geweest, waar ik al 5 jaar naartoe wilde. We zijn naar Royal Park geweest voor een concert van mijn favo artiesten. We weten dat we elkaar kunnen steunen en kunnen helpen. 

En toch, ik weet niet wat ik met dit nieuwe nieuws aanmoet. Mijn school weet het nog niet, maar het was toetsweek. Volgende week weten ze het. Dan gaat mijn mentor er 100% naar vragen. Hij is lief, dus dat is niet erg, maar ik moet waarschijnlijk wel een keertje naar school maatschappelijk werk, en ik weet niet of ik dat wil, ook omdat ik ook struggle met mezelf en wie ik wil zijn nu en in de toekomst. 

iemand tips/vergelijkbare verhalen? Ik heb het nodig. 

Liefs van mij.