Hey, daar ben ik weer. Helaas.

Even een situatieschets, ik heb een broer van 17 die aan het puberen is, een broertje van 7 en een moeder en vader. Alleen bijna elke avond is het ruzie tussen mij borer en mijn moeder/vader/mij. Mijn broer zegt vaak gemene dingen en kwetst me. Hij weet het, en boeit het niet als ik wil dat hij stopt.

Afgelopen avond was het weer zo ver. Dit is een situatieschets, en het gaat niet alleen om deze avond, maar zo zien de avonden er minimaal 1 keer per week uit.

We wouden spinaziepannenkoeken eten, en m'n moeder was op de kookplaat bezig met bakken. De kookplaat crashte, en we moeten lang wachten voordat we konden eten. Mijn broer had continue commentaar en zei vervelende dingen, en m'n moeder huilde bijna. Ik zei dat hij moest ophouden voor de zoveelste keer, en toen werd m'n vader weer eens boos en riep dta we stil moesten zijn. Utieindleijk hrbben we met ruzie gegeten en ik heb me opgesloten op m'n kamer. Deze ruzie zorgt dat ik me  depressief voel en alleen en is al tijdje gaande, ik durfde niks te doen. Dit is m'n eerste stap.

Mijn moeder  heeft nog last van haar burnout van tijdje geleden, ze is er bijna vanaf en is een nieuwe studie begonnen. M'n vader werkt behalve weekend overdag en m'n broer is vaak thuis voor studie. 

Ook als  ik dingen doe met m'n broer is hij heel egoïstisch en zegt vaak dingen om me te kleineren. Hij luisterd nooit naar me. En iedereen in het gezin is druk bezig met werk, school, m'n broertje

Wat moet ik doen? Help