Hey, ik wil even mijn verhaal kwijt.

ik heb momenteel veel problemen met mijn vader na dat mijn ouders zijn gescheiden is dat gebeurd. Ik heb hem een half jaar niet gesproken, omdat we ruzie hebben gehad over een brief die ik moest schrijven naar de rechter, omdat er een zaak kwam of mijn vader gezag zou krijgen of niet ik heb die brief gezet dat ik de omgangsregeling graag zou willen houden zoals het nu is maar mijn vader zegt dat ik heb gezegd dat hij geen gezag mocht van mij terwijl ik daar toen niet zo veel problemen mee had maar nu wel na al die dingen die hij heeft gedaan verdiend hij het niet. Toen ik nog kleiner was is er veel gebeurd thuis iedere dag was er ruzie tussen mijn ouders het ging eigenlijk nergens over maar toch konden ze er zo om ruziën ik heb daar als kind heel veel last van gehad. Als het weekend was en beide ouders thuis waren at ik eigenlijk heel het weekend niks omdat zo zenuwachtig was dat ze weer ruzie zouden krijgen ik heb dat heel lang gehad, maar gelukkig is dat nu over. Mijn vader heeft ook al best lang een nieuwe vriendin ik kan niet goed met haar omgaan omdat ze best gemeen is ik kan daar niks over zeggen tegen mijn vader omdat ik bang ben dat die boos word ik heb haar nu ook al 8 maanden niet meer gezien ze wil me ook niet zien omdat ik een slechte invloed geef op haar kinderen, omdat ik heel veel heb gelogen en stiekem gedrag heb vertoond, maar dat is helemaal niet waar ik zie die kinderen 1x in de 2 weken dus ik snap het niet. Normaal zou ik op woensdag en om het weekend naar mijn vader gaan maar nu ga ik alleen op de woensdagen, maar ik zou ook graag weer ik de weekenden willen komen ik heb dat al zo vaak aan hem gevraagd maar vaak negeert die mijn berichten of reageert die pas dagen later met dat we het samen met hulp moeten oplossen.  Ik wil zo graag dat alles weer normaal is en weer kan gaan, maar ik weet gewoon niet hoe mijn moeder probeert ook van alles om het goed te krijgen, maar het lukt niet omdat hij het niet wil. Ik heb ook nog een zusje die wel nog naar mijn vader gaat ze gaat altijd alleen ik vind dat zo zielig, want ik wil mee maar het mag niet. Weet iemand wat ik aan deze situatie kan doen? Mensen om mij heen vinden het allemaal heel erg wat er gebeurd en wat hij doet maar ik heb het zelf eigenlijk niet zo door dat ik het erg vind ook al vind ik het wel erg maar ik heb er geen last van is dat normaal?

bedankt voor het lezen  en sorry voor het lange bericht.