Hallo ​@Anya 

Over dat zakgeld moet je je niet zorgen maken ik krijg 0 euro per week 😉 nog nooit zakgeld gehad. 

Mieschien een keer een echt gesprek voeren dat jij je fijn voelt in die korte broeken /rokjes. En dat jij op voetbal wil 😉

Hebben ze ook een reden dat het niet mag ? 

Groetjes badeend 

M’n moeder zegt dat je dan m’n kont ziet, maar geen idee ik heb er wel een paar ik draag ze wel stiekem voor gym en mijn vader vind het te veel per week om 3x te brengen en dan kunnen de wedstrijden ook nog uit zijn. dankjewel en groetjes Anya

Hai, ​@Badeend  hoe kom je dan aan dingen die je wil? Ik werk hard voor de 1 euro ik maak 2 trappen schoon 3 badkamers de woonkamer en afstoffen!

*onnodige quotes verwijdert

Hoi ​@Anya  🫡

Ik hoef eigelijk nooit zo veel. 

Mij is al zins klein kind geleerd dat je moet sparen.

Dus ik spaar netjes al mijn geld van verjaardag en wat ik verdien. 

Ik help wel mee in het familie bedrijf, en help dan ook echt. En meestal krijg ik dan wat geld van me vader.

Maar in preciepe heb ik geen zakgeld. 

En zover ik nu denk wil ik sparen voor me t reibewijs, die kost genoeg dus ben nog even bezig 👍

Jij werkt inderdaad hard. Maar wees ook blij dat je er iets aan verdiend. Bij mij in het gezin is het normaal om te helpen in het huishouden 😉

Groetjes badeend 😉

Bij mij ook.. het is wel saai eigenlijk, maar bedankt

Hoi Anya 💛

Dankjewel dat je dit deelt. Het is helemaal oké dat je je zo voelt — het is logisch dat je dit oneerlijk vindt. Jij vergelijkt jezelf met anderen (wat bijna iedereen doet, zeker op jouw leeftijd), en dan voelt het rot als jij dingen niet mag of krijgt die anderen wel krijgen. Dat betekent niet dat je ondankbaar bent, het betekent gewoon dat je wensen en gevoelens hebt. En die mogen er zijn. 🌸

Wat je zegt over het zakgeld, kleding en sporten, dat zijn allemaal dingen die veel jongeren belangrijk vinden om zich vrij, fijn of gewoon "normaal" te voelen. En als dat bij jou thuis niet mag of kan, dan voelt dat soms best oneerlijk. Vooral als je merkt dat iets bij je past – zoals rokjes of voetbal – maar je er geen keuze in hebt.

Wat kun je doen?

Misschien helpt het om dit op een rustig moment met je ouders of verzorgers te bespreken. Niet als een discussie, maar als een gesprek waarin je uitlegt hoe jij je voelt. Bijvoorbeeld:

“Ik weet dat jullie dingen doen omdat jullie denken dat het goed is voor mij. Maar ik voel me soms buitengesloten of verdrietig als ik dingen niet mag, zoals voetbal of bepaalde kleding. Ik zou het fijn vinden als we er samen naar kunnen kijken.”

Misschien kun je kleine stapjes voorstellen, zoals:

• Eerst één proeftraining bij voetbal om te zien hoe het voelt.

• Een korte broek die niet te kort is, zodat het voor jullie allemaal oké is.

• En misschien kun je voorstellen dat je wat klusjes doet thuis in ruil voor iets meer zakgeld?

Je bent niet alleen

Veel jongeren maken dit soort dingen mee, ook al lijkt het soms alsof iedereen het “beter” heeft. Probeer dus niet te streng te zijn voor jezelf als je hierover baalt. Je gevoel is eerlijk, en dat betekent niet dat je “zeurt”. Je wilt jezelf kunnen zijn – en dat is iets moois. 🫶

Als je meer kwijt wil of je verhaal verder wil delen, dan ben je hier altijd welkom.

Liefs,
Ben

Heel erg bedankt ben_author! ik heb het erover gehad ik ga namelijk volgend schooljaar naar Indonesië verhuizen, omdat daar veel familie woont dus ik mag daar miss op voetbal :) en daar heb je het uniform op school dus dan is zowat bijna alles opgelost ik ga mijn vader een keertje vragen om een klein beetje zakgeld verhoging. echt heel heel heel erg bedankt zonder jou had ik dit nooit gedurfd 😊 Veel liefs Anya!

LEES DIT VOORAL NIET ALS JE JE TIJD NIET WIL VERSPILLEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!NEEEE!!!!!Ik heb er zelf iets van 50% vertrouwen in ofzo, want ik ga naar een nieuwe school dus ik kan een soortvan nieuw leven opbouwen niet zo’n sukkelig leven als nu (als ik het maar niet verpest!!) krijgen een villa met zwembad en die verhuren we voor toeristen, want in bali zijn er veel toeristen en als er anderen mensen zijn wonen we voor ff bij mijn oma die ook een zwembad heeft en een iets groter dan een normaal huis (oke sorry als dit overkomt als opscheppen ja echt sorry ik probeer het niet) ga ik naar ** ofzo IDK nou doei en sorry 

**De tekst is verwijderd omdat deze in strijd was met forumregel 3. Plaats op het forum geen persoonsgegevens.

Wat ontzettend fijn om te horen, Anya! 🌟

Wat een mooie en dappere stap heb je gezet door het gesprek aan te gaan — daar mag je echt trots op zijn! En wat spannend én bijzonder dat je naar Indonesië verhuist. Het klinkt alsof daar nieuwe kansen op je wachten: voetbal, een schooluniform, en misschien zelfs wat meer vrijheid. 😊

Slim van je om op een rustig moment nog eens met je vader over het zakgeld te praten. Je hebt duidelijk laten zien dat je er op een volwassen manier mee omgaat, en dat maakt een groot verschil.

Dankjewel dat je dit wilde delen — ik krijg er een glimlach van. En onthoud: jij hebt de moed al in je. 💛

Heel veel succes met alles wat komt. Je mag me altijd weer een berichtje sturen.

Liefs,
Ben 🌿🌞

Hoi hoi ​@Anya

Het klinkt alsof je heel graag wat meer vrijheid en mogelijkheden wilt, maar dat je ouders daar nu best strenge regels in hebben. Dat kan heel frustrerend zijn, zeker als je ziet dat leeftijdsgenoten wél meer zakgeld krijgen, sport mogen kiezen en kleding kunnen dragen waar ze zich goed in voelen.

Misschien helpt het om met je ouders een rustig gesprek te plannen, waarbij je uitlegt waarom die dingen voor jou belangrijk zijn. Bijvoorbeeld: voetbal omdat je daar plezier in hebt én het gezond is, korte broeken omdat je je daar comfortabel in voelt, en iets meer zakgeld zodat je leert omgaan met geld. Probeer het te brengen als iets wat jou helpt te groeien, niet als alleen een klacht over wat je nu niet mag.

Je kunt ook voorstellen om het stap voor stap te doen: bijvoorbeeld eerst kijken of je een korte sportbroek mag dragen bij warm weer, of beginnen met proeflessen voetbal. Soms hebben ouders zorgen over veiligheid, geld of tradities, en helpt het als je laat zien dat je hun kant ook begrijpt, maar samen zoekt naar een middenweg.

xx liefs Wolf 🐺